Πάρε Με Όπως Είμαι Επιτέλους! … by Lit Maiden


 

Πάρε Με Όπως Είμαι Επιτέλους!


Θεωρώ ότι είμαι δίκαια. Θεωρώ ότι είμαι και φεμινίστρια αλλα όχι απ’αυτές τις μουστακαλούδες που αρνούνται να ξυρίσουν τις μασχάλες. Θέλω οι γυναίκες να’ναι γυναίκες και όπως θέλουν να τις σέβονται, να σέβονται και αυτές τους άντρες. Το πρόβλημα μου σήμερα είναι φεμινιστικό, για αυτό και διευκρίνισα ότι δεν είμαι από τις σκληροπυρηνικές φεμινίστριες για να μην έχουμε καμιά παρεξήγηση.

Το πρόβλημα μου ξεκινάει με ένα γκρούπ στο Facebook που είδα πρόσφατα. Το όνομα του γκρούπ λέγεται «Λέμε Ναι στις Ζουμερές Γυναίκες». Εν ολίγοις, το γκρούπ εξυμνεί τις γυναίκες με καμπύλες. Τίποτα το μεμπτό ως εδώ, αλλα μετά έκανα μια σκέψη και ξεκίνησα την έρευνα. Βρε ζουμερούς, βρε παχουλούς, βρε καμπυλωτούς, δεν βρήκα πουθενά αντίστοιχη σελίδα για άντρες. Το μονο που παραπέμπει λίγο είναι το γκρούπ «Αντρες χωρίς κοιλίτσα … σπίτι χωρίς μπαλκόνι», αν και το άλλο που βρήκα, «Aνδρας με κοιλίτσα είναι σαν καραμελίτσα», δεν πάει πίσω.

Και άρχισα πάλι να σκέφτομαι. Από που άρχισε αυτή η εμμονή με την γυναικεία εμφάνιση; Γιατί οι άνδρες όταν μεγαλώνουν γίνονται κιμπάριδες είτε γκριζάρουν τα μαλλιά τους, είτε ξυρίσουν τα μαλλιά τους τελείως, είτε βάλουν λίγα παραπανίσια κιλάκια, είτε αφήσουν γενιά; Οι γυναίκες, απ’την άλλη, είτε είναι 20, είτε 30, είτε 40, είτε 50-φεύγα (για μετά ξέχνα το — έτοιμη για τον τάφο είναι) πρέπει σώνει και καλά να δείχνουν μεταξύ 20 και 30 ετών και να είναι καλλίγραμμες.

Τώρα οι κύριοι της παρέας θα διαφωνήσουν μαζί μου και θα πουν ότι ποτέ δεν είπαν ότι θέλουν τις γυναίκες να κάνουν πλαστικές, η να μοιάζουν νέες. Θέλουν να δείχνει φυσική, με τις ρυτιδούλες της, τα πιασίματά της, την κυτταρίτιδα της, τις σακούλες κάτω απ’τα μάτια της, τις ξερές γκρίζες τρίχες να πετάνε σαν σύρματα, το διπλό πιγούνι της, τα πεσμένα άνω μπομπόλια της (κοινώς, στήθια), τον κόλο της να αποδεικνύει περίτρανα τον νόμο της βαρύτητας.

Πολύ ησυχία έπεσε ξαφνικά ρε παιδιά! Τι; Μουτσουνιάζετε οι μισοί απ’ότι βλέπω και έχετε αλλάξει γνώμη. Η γυναίκα, κακά τα ψέμματα, πρέπει να είναι αφραδούρα αλλιώς δε λέει, λέτε. Και ξαναρωτάω, από που μας έρχεται αυτή η εικόνα της γυναίκας;

Στην αρχαιότητα η γυναίκα σε απεικονίσεις ήταν νορμάλ διαστάσεων. Θεοποιημένες μεν τις πιο πολλές φορές σε όλες τις κοινωνίες (από την Αφροδίτη ως την Isis της Αιγύπτου και την Lakshmi των Ινδουιστών, είχαν τις σωστές αναλογίες, δείχναν υγιέστατες και κομψές). Πρώτο καρφί στο φέρετρο μας.

Αργότερα με το κυνηγητό που εξαπέλυσαν οι περισσότεροι κατά της ειδωλολατρίας, χάθηκαν τα ομοιώματα. Ακόμα και οι εικόνες σε βιβλία ήταν ελάχιστες (τι λέμε τώρα! Στον δυτικό κόσμο, μόνο οι μοναχοί διατηρούσαν τον γραπτό λόγο άρα το μονοπώλιο οτιδήποτε εικονογραφημένου περνούσε από τους στρογγυλούς κοκκινομαγουλάκιδες αβάδες που φτιάχναν μπόλικες μπύρες). Η γυναίκα δεν μετρούσε καν στον μεσαίωνα. Δεύτερο καρφί στο φέρετρο μας.

Η Αναγέννηση ήταν η μόνη εποχή που άλλαξε τα δεδομένα και απαιτούσε την γυναίκα να εμφανίζεται καλοθρεμμένη. Όλοι οι πίνακες μεγάλων καλλιτεχνών απεικόνιζαν στρουμπουλούλες ημί η ολόγυμνες γυναίκες να σαγηνεύουν, γιατί η κοιλίτσα σήμαινε φράγκα πολλά στο πουγκί. Αυτή η εικόνα συμβάδισε με αργότερες απεικονίσεις του 19ου αιώνα όταν άρχισαν ξανά να εμφανίζονται τα αρχαία πρότυπα.

Ο 20ος αιώνας ήταν καθοριστικός εξαιτίας της τηλεόρασης και διαφήμισης. Και τα δύο δημιούργησαν πρότυπα που δύσκολα αλλάζουν οταν εισχωρούν στο υποσυνείδητο λόγω επαναλήψεων. Και μετά ήρθε και το Hustler, το Playboy και το Penthouse και τα ισοπέδωσε όλα.

Τι εικόνα έχει η γυναίκα σήμερα του εαυτού της; Όχι καλή πάντως. Δύσκολα δέχεται ένας άντρας μια έξυπνη γυναίκα αν δεν είναι έστω λίγο εμφανίσιμη. Δύσκολα δέχεται ένας άντρας μια γυναίκα με φοβερή αίσθηση του χιούμορ αν δεν είναι κάπως νοστιμούλα. Εύκολα δέχεται ένας άντρας μια πανηλίθια γυναίκα αν είναι μουνάρα (και το διατυπώνω έτσι γιατί έτσι θα με καταλάβετε καλύτερα, ΟΛΟΙ ΣΑΣ).

Ο σκοπός μου δεν είναι να κατηγορήσω τους άντρες, αν και πιστεύω ότι το A και το Ω πάσης γυναικείας τρέλας είναι οι άντρες. Σκοπός μου είναι να καταλάβουν τα αρσενικά ότι οι φαντασιώσεις τους δημιουργούν εκτρώματα εκεί που υπάρχει τελειότητα. Σκοπός μου είναι να τους δώσω να καταλάβουν ότι όταν θαυμάζουν τα σφικτά οπίσθια της Βραζιλιάνας και τα στητά άνω μπομπόλια της Τσέχας, δημιουργούν άθελα τους τέρατα που μοιάζουν με τραβέλια αντί για γυναίκες.

Στην τελική, η κάθε γυναίκα πρέπει να είναι αρκετά δυνατή να κερδίσει τον ψυχολογικό πόλεμο που διεξάγεται μέσα της. Αλλά μακάρι έστω μία φορά να άκουγα άντρα να έλεγε ότι η διαφημίσεις είναι ψευδαισθήσεις, γιατί είναι κρίμα να μην είναι δεδομένο ότι λέμε ναι στις ζουμερές γυναίκες. Είναι κρίμα ότι κάποια πανέμορφα άτομα που δεν πληρούν τα πορνογραφικά πρότυπα δεν μπορούν να δώσουν την άπειρη αγάπη που έχουν μέσα τους σε κάποιους που ψάχνουν τον μεγάλο έρωτα της ζωής τους. Πάρ’την ρουφιάνα επιτέλους όπως είναι να τελειώνουμε!

Lit Maiden

Creative Commons License
This work by https://mysatelite.wordpress.com/ is licensed under a Creative Commons Attribution-NoDerivs 3.0 Unported License.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s