Η (Προ)ιστορία του σκανδάλου Siemens


Η (Προ)ιστορία του σκανδάλου Siemens


Παλιό είναι το κρασί για τον οποίο ελπίζω να μπορέσω να σας πω πολλά στο άμεσο μέλλον- ξέχασεν ο Ελληνικός Λαός και το Βατοπέδι και τη Siemens. Είδετε πόσο καλά έχουνε στελιωμένες τις κρεβατίνες, ώστε τα κλήματα να παραμένουν άθιχτα ό,τι καιρός κι αν φυσήξει; Μόνο κάτι φύλλα πέφτουνε στη γης, καθότι «φυλλοβόλον» το φυτό…

του Μαρίνου Γαλανάκη
siemens789 e1295608007257 Η (Προ)ιστορία του σκανδάλου Siemens
Έτσι δεν αντιλήφτηκε το «Πόπολο» πως αντιπροσωπεία της Βουλής των «Ελλήνων» επισκέφτηκε την Γερμανία, προκειμένου να εξετάσει ενώπιον Γερμανού εισαγγελέα, έμμεσα κι όχι άμεσα, τον… Εωσφοράκο. Έτσι ο Γερμανός εισαγγελέας έλεγχε και μόνο με την παρουσία του την κατάθεση του Γραικύλου αυτού, ώστε αυτός, κι αν ακόμα το επιθυμούσε, να μην παραβεί τα «εσκαμμένα»… «εσκεμμένα», αλλά με σύνεση και γνώση κ επίγνωση του τί τον περιμένει σε περίπτωση παρασπονδίας, να πουλήσει στους αντιπροσώπους του «Ελληνικού» κοινοβουλίου «φύκια για μεταξωτές κορδέλες». Έτσι γυρίσαν «οίκαδε» τα «σαΐνια» της Βουλής με τα καλάθια χωρίς αυγά… Αλλά μην απελπίζεστε! Το «φιάσκο» αποτελεί επανάληψη προηγούμενης… θεατρικής παράστασης «εν Ελλάδι, δίχως (ρ)λάδι»!

Όταν, λοιπόν ο «μαιευτήρ-γυναικολόγος», γνωστός και μη εξαιρετέος Πρωθυπουργός –Κουΐσλιγκ- των Γερμανών Ναζί καταχτητών της Ελλάδας και μακελάρηδων των Ελλήνων Κ. Λογοθετόπουλος, καθηγητής Πανεπιστημίου(!) ανάλαβε τα καθήκοντα του Κουΐσλιγκ, διόρισεν έμπιστο συνεργάτη του ως σύνδεσμό του με τα Ες-Ες, τον μαιευτήρα-γυναικολόγο Νικόλαο Χριστοφοράκο, που τον είχε βοηθό του στην ενάσκηση των επιστημονικών του δραστηριοτήτων πρωτύτερα. Αποστολή του Νικολάου Χριστοφοράκου είταν ο χειρισμός λεπτών (χειρουργικών;) υποθέσεων με τους ανώτερους αξιωματικούς των Ες-Ες, αντ’ αυτού. Έτσι το αθάνατο πηγαίο ελληνικό «χιούμορ» κόλλησε την επωνυμία στον Ν. Χριστοφοράκο: «ο γιατρός των Ες-Ες»(!), όπως θα λέγαμε σήμερα «ιστορικό στέλεχος», λέτε κι αυτά εγκυμονούσαν… ανεπιθύμητον εκ κλεψιγαμίας, ή αντιμετωπίζανε τα γνωστά προβλήματα της κλιμακτηρίου περιόδου…

Οι φήμες, που κυκλοφορούσανε τότε για κείνον –όπως αυτές, που κυκλοφορούνε τώρα για τον συνώνυμον, ή κατιόντα συγγενή του- και τον επωνομάζανε «γιατρό των Ες-Ες» είτανε τόσον επώδυνες γι’ αυτόν, που έπαθε… κρίση συνειδήσεως, ώστε να φτάσει στο σημείο να προβαίνει σ’ ευγενικές χειρονομίες προς Τύπο της Κατοχής, προκειμένου, με καταχωρήσεις επί πληρωμή, να διατηρήσει το καλό του όνομα στην Κοινωνία, του αμαυρώναν οι… διαδόσεις των… Κουκουέδων.

Μετά την «απελευθέρωση» όμως οι καθηγητές Πανεπιστημίου Λούρος και Χωρέμης, που είχαν επισκεφτεί το Χαϊδάρι και την οδό Μέρλιν για… γυναικολογικές εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκαν από τα Ες-Ες, καταγγείλανε τον Ν. Χριστοφοράκο στην Ελληνική Δικαιοσύνη! Τί αχαριστία, ε! δεν έφτανε που τους εξετάσανε δωρεάν, σα να είτανε συνταξιούχοι του ΙΚΑ. Τους υποβάλανε σ’ έντονο «μασάζ» για τόνωση του μυϊκού τους συστήματος κ ορμονοθεραπεία, παρά ζητούσανε και τα ρέστα. Και ναι μεν συλλάβανε και προφυλακίσανε τον καημένο τον γιατρό –συμπτωματικά μαζί με τον εκπρόσωπο της Siemens Ιωάννη Βουλπιώτη- πλην όμως το ειδικό δικαστήριο των δοσιλόγων τον απάλλαξε λόγω… αμφιβολιών, μαζί με τους συγκατηγορούμενούς του Κουίσλινγκς Πρωθυπουργούς και πρωτοκλασάτους εβραιοσιωνιστές Κ. Λογοθετόπουλο και Γ. Δ. Ράλλη.

Δε γνωρίζω αν ο… νυν Χριστοφοράκος είναι απλά συνώνυμος ή… κατιών συγγενής του τέως. Γνωρίζω όμως ότι κι αυτός ήδη έχει αθωωθεί από το γερμανικό δικαστήριο κ οι πιθανότητες ν’ αθωωθεί λόγω… αμφιβολιών κι από το Ελληνικό Ειδικό Δικαστήριο της Βουλής των «Ελλήνων» είναι περισσότερες, από κείνες της καταδίκης του.

Ανάφερα παραπάνω σαν εκπρόσωπο της Siemens, τον συγκρατούμενο του «Γιατρού των Ες-Ες», Ιωάννη Βουλπιώτη. Αυτός λοιπόν υπήρξεν ολέθριος για την Ελλάδα. Αυτός ο Ιω. Βουλπιώτης σπούδασε στη Γερμανία και πήρε διδακτορικό μηχανολόγου μηχανικού. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Γερμανία πήρε γυναίκα του θυγατέρα του μεγαλοβιομήχανου Siemens και γύρισε στην Αθήνα, κατά τη δεκαετία του 1930, σαν εκπρόσωπος επί ευρωπαϊκού επιπέδου των Siemens-AEG-Telefunken, και πιθανό συνιδιοκτήτης (μέτοχος) της πρώτης… εξ αγχιστείας. Με την ιδιότητά του αυτή και τη βοήθεια γερμανόφιλων πολιτικών παραγόντων πήρεν από το… ελληνικό κράτος μεγάλες προμήθειες, όπως: Ραδιο-τηλεφωνικό εξοπλισμό (τηλεφωνικά κέντρα, ραδιοφωνικούς πομπούς), πώληση πολεμικών σκαφών κ εξοπλιστικού υλικού πολέμου. Από τις γραφτές συμφωνίες του με το… ελληνικό κράτος φαίνεται πως τουλάχιστο τον ραδιο-τηλεφωνικό εξοπλισμό διαχειριζόταν εταιρίες, στις οποίες ο Βουλπιώτης εμφανιζόταν ως εκπρόσωπος του βασικού μετόχου…

Σε τουλάχιστον μιαν από αυτές, την «Ανώνυμη Ελληνική Τηλεφωνική Εταιρία», η οποία είσπραττε τις τηλεφωνικές συνδρομές από το πανελλήνιο, φυτευτήκανε σημαντικότατοι γερμανοί πράχτορες των ΝΑΖΙ, κυρίως από το 1938, που ο Βουλπιώτης εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα. Ανάμεσά τους είταν ο Ερνέστος Τζιόμπεκ κι ο Έγκον Κοντουμάς. Η Ελληνική Αντικατασκοπεία είχεν επισημάνει την παρουσία κι αυτών κι άλλων «υπαλλήλων» της ΑΕΤΕ και παρακολουθούσε τη δράση τους στον ελληνικό χώρο.

Με την εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο, η κυβέρνηση του Μεταξά έθεσε σε μεσεγγύηση την ΑΕΤΕ ως εχθρική περιουσία.

Όταν οι Γερμανοί ΝΑΖΙ καταλάβανε την Αθήνα, ο Βουλπιώτης αυτός επανήλθε κι ανάλαβε Γενικός Διευθυντής της ΑΕΤΕ. Επίσης εγκαταστάθηκε στη θέση του Γενικού Διευθυντή και της ΑΕΡΕ (Ραδιοφωνίας), που ιδρύθηκε στα 1937, την οποία κατείχεν ως το τέλος της κατοχής της Χώρας μας από τους ΝΑΖΙ εβραιοσιωνιστές. Από τις θέσεις αυτές έλεγχε τις ραδιοφωνικές εκπομπές της ΑΕΡΕ και τις τηλεφωνικές συνομιλίες μέσω της ΑΕΤΕ και πριν και κατά τη διάρκεια της Γερμανοκατοχής.

Ανάμεσα στους στενούς συνεργάτες του Βουλπιώτη βρισκότανε κ η Ζίτσα Καραϊσκάκη. Η δε ηθοποιός κ εκφωνήτρια του Ραδιοφώνου Αγγελική Κοτσάλη είτανε σύζυγος του Κων/νου Τσίμπα, πράχτορα των ΝΑΖΙ, ο οποίος, ανάμεσα στα λοιπά καθήκοντα που του είχαν ανατεθεί, είχεν αναλάβει και την παρακολούθηση των Γερμανών πριγκίπων κ ιδιαίτερα του Αυγούστου-Γουλιέλμου, τελευταίου διαδόχου του οίκου των Χοεντσόλερν, αν δεν λαθεύω, αδερφού της Φρειδερίκης της Ελλάδας.

Ανάμεσα στους άλλους είτανε φυτεμένος προπολεμικά στην ΑΕΤΕ κι ο Γερμανός Κρούγερ, ο οποίος δρούσε στην Αθήνα κατά την κατοχή με το βαθμό του λοχαγού των ΝΑΖΙ κ είχεν οργανώσει και τα δίκτυα των Ες Ντε (SD), που θ’ αναλαβαίνανε δράση στην Ελλάδα με την αποχώρηση των στρατευμάτων των ΝΑΖΙ. Αυτός ο προπολεμικός «υπάλληλος» της Siemens είχεν επαφές με τις αντίστοιχες «συμμαχικές» υπηρεσίες και φιλοδοξούσε να παίξει διπλό παιγνίδι. Όταν όμως έκφρασε την επιθυμία να παραδώσει στους.. ημετέρους κατάλογο Ελλήνων δολιοφθορέων και κατασκόπων, που θα μένανε στην Ελλάδα μετά την αναχώρηση των στρατευμάτων των ΝΑΖΙ, συνεχιστές της δράσης τους, κι άρχισε διαπραγματεύσεις μ’ αντικειμενικό σκοπό να εξασφαλίσει τη μεταφορά του ως λιποτάχτη στη Μέση Ανατολή και την κατοπινή του επιστροφή μετά την αποχώρηση των ΝΑΖΙ και τη μόνιμη εγκατάστασή του στην Ελλάδα –είταν αρραβωνιασμένος μ’ Ελληνίδα- παγιδεύτηκε.

Το σχέδιο της λιποταξίας, που καταστρώθηκεν από τον «Κόδρο» (Παναγ. Λυκουρέζο), πρόβλεπε την διαμονή του Κρούγερ και της μνηστής του στο σπίτι του τότε δημάρχου Αθηναίων Γεωργάτου. Την από εκεί μεταφορά τους στην

Κερατέα με το αυτοκίνητο του καθολικού επισκόπου, που είχε διπλωματικές πινακίδες και δεν ελεγχόταν. Κι από την Κερατέα μεταμφιεσμένος θα επιβιβαζότανε μαζί με την καλή του σε καΐκι, που έκανε δρομολόγια κ εχτελούσεν ανάλογες εισαγωγές-εξαγωγές μέσω Τουρκίας προς τη Μέση Ανατολή (Αίγυπτο). Μόλις βρέθηκε το καΐκι το σχέδιο εχτελέστηκε μ’ ακρίβεια κι ο λαχαγός Κρούγερ κ η μνηστή του μπαρκάρανε μαζί με άλλους. Πριν όμως «πιάσει» το καΐκι στο λιμάνι της Σμύρνης, μια βρετανική τορπιλάκατος τον παράλαβε, με το σκοπό να τον πάει στην Κύπρο. Από το σημείο αυτό τα ίχνη του χάνονται…

Τον Κρούγκερ διαδέχτηκε στη θέση του Αρχηγού των «Ες-Ντε» ο Βάλτερ Μπλούμε, ο οποίος τα στελέχωσε, τα εξόπλισε, τα χρηματοδότησε και τ’ άφησε στο ποδάρι της «Άμπβερ», προκειμένου ν’ αναλάβουνε δράση αμέσως με την αποχώρηση των στρατευμάτων των ΝΑΖΙ από την Αθήνα. Από αυτά τα κατασκοπευτικά δίχτυα, ένα είχεν αρχηγό του τον «έλληνα» παπα-Συμεών Νιωτάκη, ο οποίος έδρασε στο Ηράκλειο της Κρήτης κατά την Γερμανοκατοχή, και φοβούμενος αντεκδικήσεις από τα θύματά του κατάφυγε στην Αθήνα, όπου οργανώθηκε στην υπηρεσία κατασκοπείας «Ες-Ντε». Μετά την Γερμανοκατοχή, αφού έμεινε φυλακισμένος κάποια χρόνια, ύστερ’ από την καταδίκη του ως δοσίλογου, αποφυλακίστηκε με βούλευμα κι ανάλαβε να υπηρετήσει την Εκκλησία ως προϊστάμενος Ιερού Ναού της Καισαριανής.

Το δίχτυο του Νιωτάκη απότυχε, γιατί έμπιστος φίλος του παπά, υπαξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, τσέπωσε τις χρυσές λίρες χρηματοδότησης του διχτύου, πούλησε στον ΕΛΑΣ τον εξοπλισμό «ασυρμάτους και όπλα», κράτησεν αριθμό «βομβών τσέπης» (μικρών ωρολογιακών βομβών), που η οργάνωση προόριζε για την ανατίναξη των καζανιών των μηχανών των Βρετανικών πολεμικών, που θα φτάνανε στον Πειραιά με του Σκόμπυ τα στρατεύματα. Αυτές τις βόμβες τσέπης τις πήγανε δώρο εξιλέωσης στη βρετανική μυστική υπηρεσία, ελπίζοντας και σε κάποιο «χαρτζιλίκι», αλλά οι… αχάριστοι Βρετανοί τους… συλλάβανε και τους κλείσανε στις μυστικές φυλακές, που λειτουργούσανε στ’ αποδυτήρια του Παναθηναϊκού Σταδίου!

Αυτά λοιπόν κι άλλα ωραία και σπουδαία συμβαίναν από τότε με οχήματα την Siemens και τις «ελληνικές» κυβερνήσεις κι αμαξιλάτες πρωταγωνιστές τον Νικόλαο Χριστοφοράκο και τον Ιωάννη Βουλπιώτη, ανάμεσα στα τόσα πολλά λαμπρά αστέρια, που διαλάμψανε σαν κομήτες στο ελληνικό στερέωμα κατά την περίοδο της Γερμανοκατοχής κι ακόμη πιο παλιά. Κι αν πάμε πιο πίσω θα διαπιστώσομε πως κι από τη δεκαετία του 1920 η υπόθεση Βατοπεδίου βρισκόταν ενεργή.

Όπως ασφαλώς γνωρίζετε η Ευρωπαϊκή Πολιτική κ η αλληλομαχιά των αδηφάγων Ευρωπαϊκών Κρατών είχε δημιουργήσει πολιτικό διχασμό στην Ελλάδα, προκειμένου να στηρίξει καλύτερα μέσα στα εδάφη της τα συμφέροντα του Εβραιοσιωνισμού, ή αλλιώς να την απαλλάξει από συγκεκριμένες εχτάσεις εδαφών ελληνικών από την αρχαιότητα και συνεχώς κατοικούμενων από ελληνικούς πληθυσμούς καθ’ όλη την ιστορική τους διαδρομή.

Έτσι την οδηγήσανε σταδιακά και μεθοδικά στην Εθνική καταστροφή του 1922, αφού πέρασεν αποπροσανατολιστικά στάδια, εν’ από τα οποία είχαν ο εθνικός διχασμός, που της επιβλήθηκε σύμφωνα με το δόγμα «διαίρει και βασίλευε», και την εξώθησε στη δημιουργία δυο χωριστών Κρατών και δυο Κυβερνήσεων. Κείνης της Βασιλικής της Αθήνας και της άλλης, που δημιούργησεν αποσχιστικά ο πράχτορας των Εβραιοσιωνιστικών συμφερόντων Ελευθέριος Βενιζέλος με τα «παιδιά της αμύνης» στη Θεσ/νίκη.

Η Εβραιοσιωνιστική «ΑΝΤΑΝΤ» (Entante), που βρισκότανε πίσω από την πολιτική που ασκούσεν ο Ελ. Βενιζέλος και τον είχεν εξωθήσει στο διχασμό του ελληνικού λαού και στη διάσπαση του Ελληνικού Κράτους, σ’ αυτό της Αθήνας με τον Κων/νο, και σ’ εκείνο της Θεσ/νίκης με τον Ελ. Βενιζέλο, είχεν αποβιβάσει δυνάμεις της στη Θεσσαλονίκη και διαίρεσε τα Μακεδονικά εδάφη και την ενιαία διοίκησή τους από Ελληνικές Αρχές, παρεμβάλλοντας «Γκρίζες ζώνες» ή αλλιώς «ουδέτερες ζώνες». Σ’ αυτές τις ζώνες απαγορευόταν από τις δυνάμεις της «ΑΝΤΑΝΤ» η παρουσία οιασδήποτε πολιτικής ή στρατιωτικής Ελληνικής Αρχής κ είχεν επιβληθεί ουσιαστικά στρατιωτικός νόμος από τη δύναμη, που είχε στην ευθύνη της την κάθε ζώνη. Στη Θεσσαλονίκη είχαν αποβιβαστεί Βρετανικά, Γαλλικά κ Ιταλικά στρατεύματα κατοχής, ενώ στον Έβρο τα Γερμανικά στρατεύματα είχαν αιχμαλωτίσει αύτανδρη και χωρίς να προβάλει την παραμικρή αντίσταση την IV (τέταρτη) Ελληνική Μεραρχία. Την Ήπειρο καταλάβαν Ιταλοί και στην «ουδέτερη ζώνη» της Δ. Μακεδονίας κυριαρχούσαν οι Γάλλοι. Μπουρδέλο η Ελλάς!

Η κυβέρνηση του… Ελ. Βενιζέλου χρησιμοποίησε τότε τους πιο έμπιστους φίλους της σε διάφορες θέσεις μέσα στην επικράτειά της. Στη Δυτική Μακεδονία ο Ελ. Βενιζέλος διάλεξε κι απόστειλε τον προσωπικό του φίλο κι αφοσιωμένο σ’ αυτόν Ιωάννη Ηλιάκη, ο οποίος «έλεγχε» τον τομέα Κοζάνης-Γρεβενών. Περιοχή εξαιρετικά κρίσιμη και πολύ επικίντυνη, γιατί: Η Ρουμάνικη «προπαγάντα» βρήκε την Ελλάδα ξεβράκωτη και δεν έχασε την ευκαιρία να οργιάσει στην περιοχή της Δ. Μακεδονίας, χρησιμοποιώντας ομάδα τυχοδιωχτών Κουτσοβλάχων μ’ αρχηγό τους τον Αλκιβιάδη Διαμάντη- και τί διαμάντι! Πολλών καρατίων!-. Αυτός άρχισε να «προπαγανδίζει» την Ρουμάνικη καταγωγή των Ελλήνων Κουτσοβλάχων και να διακηρύσσει τη ρουμάνικη εθνική τους συνείδηση και να διεκδικεί την απόσχιση της Δ. Μακεδονίας από την Ελλάδα και την ίδρυση Κουτσοβλάχικου Κράτους αυτόνομου, σε πρώτη φάση, στην περιοχή. Προκάλεσεν ανταρσία με τα λεφτά του Ρουμάνικου κράτους, τις πλάτες των Γαλλικών δυνάμεων και την συμπαράσταση της Ιταλίας. Καταδίωξε τους Έλληνες Κοινοτάρχες και στη θέση τους τοποθέτησε Κουτσοβλάχους ρουμανίζοντες. Κυνήγησε τους Έλληνες δασκάλους κ έκλεισε τα ελληνικά σκολειά και στη θέση τους τοποθέτησε ρουμάνους δασκάλους (πράχτορες). Ανάτρεψε τους Ορθόδοξους Επισκόπους και πολλούς ορθοδόξους ιερείς σκότωσε και βασάνισε και παραχώρησε τους Ιερούς Ναούς της Ορθοδοξίας σε φράγκους αιρετικούς ιερωμένους. Σκότωνε και βασάνιζε τους Κουτσοβλάχους, που δεν συμμορφωνότανε με τα κηρύγματά του και δεν αποδεχότανε την αλλαγή θρησκεύματος κ εθνότητας, που τους επίβαλε με κάθε βίαιο τρόπο. Έκανε ψευδεπίγραφη χρήση του τίτλου: «Βενιζελικός».

Τόσον αυτός, όσο κι ο Εσμός των τυχοδιωκτών που τον ακολουθούσανε κι ο κόσμος τους νόμιζε και τους πίστευε πως είταν από «της αμύνης τα παιδιά», αμυνίτες πατριδοκάπηλοι! Πού είταν όλο αυτό το διάστημα, που γινότανε το «έλα να δεις» στη Δ. Μακεδονία κ ιδιαίτερα στην περιοχή Κοζάνης-Γρεβενών, ο Ιωάννης Ηλιάκης και τα γνήσια «παιδιά της αμύνης» κι ο Ελ. Βενιζέλος; Δρούσανε λοιπόν οι ορδές του Αλκ. Διαμάντη και με τις πλάτες και με την ανοχή του Ελ. Βενιζέλου; Πιθανόν είναι. Αλλά δεν πιστεύω πως είτανε δική του επιλογή, αλλά επιλογή των πατρώνων του της «ΑΝΤΑΝΤ» και μάλιστα των Εβραιοσιωνιστών, που κρυβόταν οπίσω της, οι οποίοι τον είχαν οδηγήσει να προκαλέσει τη διαίρεση του ελληνικού λαού, ώστε να την εκμεταλλευτούν αυτοί μακροπρόθεσμα σε βάρος τους Ελληνισμού κ υπέρ των δικών τους συμφερόντων, όπως και γίνηκε τα κατοπινά χρόνια, κι όπως γίνεται σήμερα με τον υποχείριό τους πρωθυπουργό, που, αφού τον στριμώξανε πρώτα, αφήνοντάς τον έρμαιο στην εκμετάλλευση των εβραιομπάσταρδων τοκογλύφων της Ευρωατλαντικής Συμμαχίας, τον ρίξανε στις ανοιχτές αγκάλες του οικονομικού Μολώχ, που λέγεται ΔΝΤ και του σκουπίζουνε με.. μολοχάνθια τους… δακρύβρεχτους οφθαλμούς…

Έτσι λοιπόν, φτάσαμε τότε στην κατοχή της Ηπείρου από τους Ιταλούς και στην ίδρυση από τον Αλκ. Διαμάντη του «Πριγκιπάτου της Πίνδου» στη Δ. Μακεδονία, ερήμην του δισυπόστατου Ελληνικού Κράτους της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.

Ώσπου τον Αύγουστο του 1917 υποχώρησε το πρώτο και το δεύτερο… νομιμοποιήθηκε πραξικοπηματικά κι από δυο Κράτη η Ελλάδα συνενώθηκεν, ενοποιήθηκε στο Κράτος της Αθήνας με πρωθυπουργό τον Ελ. Βενιζέλο, επειδή έτσι το θέλαν οι Εβραιοσιωνιστές της «ΑΝΤΑΝΤ», χωρίς ούτε τα προσχήματα να κρατήσουν, όπως τα κρατούνε τώρα που μας σπρώξανε… κατόπιν εκλογών, τον εβραιοέλληνα Παπαπούφ.

Κι αφού γίνηκε το δικό τους, ενδώσανε στις πιέσεις της «ελληνικής» αυτής κυβέρνησης οι «σύμμαχοι» Αγγλογάλλοι κ επιβάλανε την εκκένωση της Ηπείρου στους Ιταλούς. Στις 28.8.1917 οι Ιταλοί εκκενώσανε την Ήπειρο και μ’ εντολή του πρωθυπουργού της Ελλάδας Ελ. Βενιζέλου ανάλαβε και παράλαβε Γενικός Διευθυντής Ηπείρου ο μασόνος Αριστείδης Στεργιάδης. Αυτός που λέγεται ότι είχε μυήσει στη Μασονία τον Ελ. Βενιζέλο κατά τις δυο τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα, που ζούσε στο Ηράκλειο της Κρήτης. Και μετά τη μύησή του προβλήθηκε πρώτα στους Ελληνοκρητικούς επαναστάτες, επιβλήθηκε σε μικρό τμήμα τους με τις υποδείξεις, την εύνοια και τη συμπαράσταση των Προξενικών Αρχών των ΜΕΔ που δρούσανε στο Νησί. Αναδείχτηκε σαν πολιτικός στα πλαίσια της Κρητικής Πολιτείας, πάντοτε με τις οδηγίες των ΜΕΔ και κάτω από την παρακολούθηση του Αρ. Στεργιάδη, για να φτάσει να κυβερνά την Ελλάδα σαν όργανο τυφλό κ υπάκουο στον Εβραιοσιωνισμό.

Αυτό λοιπόν τον Αριστείδη Στεργιάδη αντάμειψε διορίζοντάς τονε τότε Γενικό Διοικητή Ηπείρου, που ανάλαβε καθήκοντα την ίδια μέρα, που ο Αλκιβιάδης Διαμάντης ανακήρυξε την ίδρυση του «Πριγκιπάτου της Πίνδου» κ επιφύλαξε στον εαυτό του τον ηγεμονικό τίτλο του «Πρίγκιπα της Πίνδου», με πρωτεύουσα την Σαμαρίνα!

Η μόνη και μοναδική Κυβέρνηση, που έσπευσε κι αναγνώρισε το «Πριγκιπάτο» -δίχως πάτο- είταν η Ιταλική! «Μάλιστα, Κύριος»! όπως τραγουδούσεν ο αξέχαστος Ζαμπέτας.

Η Ιταλική λοιπόν κυβέρνηση έστειλε διπλωματικό εκπρόσωπό της στη Σαμαρίνα τον ως τότε υπάλληλο του Προξενείου της στη Θεσσαλονίκη εβραίο Πέπο Μοδιάνο! Το εθνόσημο του «Πριγκιπάτου», που ανέμιζε και στη σημαία του είτανε παράσταση με τη Λύκαινα του Καπιτωλίου της Ρώμης! «Εδώ κρύβομε κι έλα να με βρεις»…

Στις 9.9.1917, έντεκα μόλις μέρες από την ανακήρυξή του, κι αφού πρώτα δημιούργησε με την αναγνώρισή του από την Ιταλία νομικήν υπόσταση –δεν είναι τυχαία όλ’ αυτά- και με την καθοδήγηση του Μοδιάνο, «οι Ιταλοί παρέδωσαν εις Ελληνικόν στρατιωτικόν απόσπασμα την κωμόπολιν Σαμαρίναν. Οι κάτοικοί της πανηγυρίζουν». Τηλεγραφούσε στον πρωθυπουργό της Ελλάδας ο… νονός του Γενικός Διευθυντής Ηπείρου Αριστείδης Στεργιάδης. Αυτός, που μόλις ο Ελληνικός Στρατός πάτησε το πόδι στου στη Μικρασία, διορίστηκε από τον τότε πρωθυπουργό Ελ. Βενιζέλο Γενικός Διοικητής Σμύρνης κ ύπαρξεν ολέθριος για τον Μικρασιατικό Ελληνισμό και συναυτουργός στη μεγάλη αυτή Εθνική μας απώλεια και τραγωδία!

Δεν είναι όμως του παρόντος η συνέχεια και ήδη έχω παρεκκλίνει από το θέμα προκειμένου να σας προϊδεάσω για το παρόν, αλλά και να σας δώσω στοιχεία του παρελθόντος ικανά για να μορφώσετε άποψη και να μπορείτε να βγάλετε χρήσιμα συμπεράσματα και για το ποιόν του Ιωάννη Ηλιάκη, του προσωπικού φίλου και αφοσιωμένου του Ελ. Βενιζέλου. «Δείξε μου την παρέα σου, για να σου πω ποιός είσαι»…

Γιατί ο Ηλιάκης αυτός μετά το 1920 ξόδεψε πολύ χρόνο προσπαθώντας, ως εκπρόσωπος της Ι. Μονής του Βατοπεδίου να νομιμοποιήσει την κατοχή της λίμνης Βιστωνίδας από το Μοναστήρι και να προωθήσει την αξιοποίησή της, κατά την περίοδο του μεσοπολέμου. Μεγάλη εργολαβία!

Έχει άραγε στα υπόψη της η Επιτροπή της Βουλής, που έχει αναλάβει την υπόθεση Βατοπεδίου, την ανάμειξη του Ηλιάκη σ’ αυτή την υπόθεση και τα όσα διαδραματιστήκαν από το 1920 κ έπειτα γύρω από το θέμα της κατοχής της Βιστωνίδας; Πως εμπλέκεται σε αυτή την υπόθεση ο Ιωάννης Ηλιάκης, άνθρωπος του στενού περιβάλλοντος κ επιστήθιος φίλος του Ε. Βενιζέλου; Δεν είναι σοβαρό; Γιατί λοιπόν η όλη υπόθεση πρέπει να περιοριστεί στα στενά πλαίσια της τελευταίας δεκαετίας, όταν έχει διανύσει τουλάχιστον ενενήντα χρόνια περίοδο… εκκρεμοτήτων; Ή μήπως γέρασεν ως υπερ-ενενηκοντούτιδα κ είναι καιρός της να… πεθάνει, να την πλακώσει ταφόπλακα και να ξεχαστεί;…


Βιβλιογραφία: Δημοσθένη Κούκουνα: «Ιστορία της Κατοχής», τ. 5ος-6ος, Μέτρον 2010
http://www.rethemnosnews.gr

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s