Απο Μένα Ενα Μεγάλο Ευχαριστώ … by Lit Maiden


Απο Μένα Ενα Μεγάλο Ευχαριστώ … by Lit Maiden

Σήμερα θα ήθελα να απευθυνθώ σε όλους αυτούς που πρόδωσαν τη χώρα ή αυτούς που ήρθαν στην πατρίδα μου και σπέρνουν θάνατο παντού είτε με τις οικονομικές τους απαιτήσεις, είτε με τα λιγδωμένα τρυφερά χεράκια τους – που ποτέ δεν έχουν πιάσει σκαπτικό ή οικιακό εργαλείο πέρα απ’το ίδιο τους το παλαμάρι – τα χεράκια που τώρα απλώνουν για να υποδουλώσουν σαν δεύτερο Οθωμανικό κύμα ένα κράτος κοιμισμένο. Θέλω να απευθυνθώ σ’αυτούς με τα πιο τρυφερά λόγια. Έχω πολλά πράγματα για τα οποία θα πρέπει να τους ευχαριστήσω.

Είμαι άτομο που μ’αρέσουν οι προκλήσεις. Ζω για να ζορίζομαι. Κατά βάθος είμαι άκρως μαζοχιστικό άτομο γιατί ο καλύτερος μου εαυτός βγαίνει πάντα κάτω από τις πιο ταλαίπωρες εμπειρίες, τις πιο στενάχωρες στιγμές, τις πιο αντίξοες συνθήκες, που σίγουρα θα κλιμακωθούν όσο περνάει ο καιρός. Θέλω θερμά να τους ευχαριστήσω όλους αυτούς τους ανθρώπους που με υπενθύμισαν πάρα πολλά πράγματα.

Για μένα πλέον η ζωή έχει νόημα καθημερινό. Ναι μεν ο στόχος μου ήταν ανέκαθεν να γίνω καλός άνθρωπος για να αντικρίσω το πρόσωπο του Θεού κάποια μέρα, αλλά δεν είχα συγκεκριμένη καθημερινή κοινωνική ασχολία. Τώρα ζω για να σας διώξω. Ζω για να σας κάνω καθημερινό βούκινο. Ζω για να αφυπνίσω τον διπλανό μου που τα ψέμματα σας έχουν υπνωτίσει. Εσείς δεν έχετε νόημα πέρα απ’το πως θα επιβιώσετε καθημερινά και γι’αυτό κλείνεστε μέσα στις γυάλινες σουίτες σας, πίσω απ’τους πληρωμένους μπράβους σας και τα πουλημένα τηλεοπτικά κανάλια σας, γιατί δεν ξέρετε πότε και πώς θα πιάσει ο Χάρος το κουπί και θα σας πει να του στάξετε τον οβολό σας, που εκείνη την στιγμή δεν θα έχετε οπότε θα σας πάρει τα παπάρια που τόσο καλά ξέρετε να ζουπάτε μιάς και κανείς δεν θέλει να σας αγαπήσει.

Για μένα πλέον το φαγητό που τρώω είναι πεντανόστιμο ότι και να είναι. Δεν ξέρω για πόσο καιρό ακόμα θα μπορώ να γευτώ λαχταριστό ψαράκι, η φρέσκια ντομάτα, αν και θα πρέπει να πω ένα ευχαριστώ και εδώ γιατί ίσως με ωθήσετε να φτιάξω μπαξέ. Έτσι θα τρέφομαι πιο υγιεινά, θα έρθω σε πιο στενή επαφή με τη φύση, που πάντα επιδίωκα, και θα μάθω και πως να αυτοσυντηρούμαι. Εσείς ως ευτραφείς ιπποπόταμοι με όλη την πίεση – που εγώ αρνούμαι να αφήσω να με καταστρέψει – αναμένετε το εγκεφαλικό, το καρδιακό, το σάκχαρο, τα τριπλά bypass, τις κατάρες που ξέρετε σας ρίχνουν όσοι δεν είναι όσο πονόψυχοι όσο εγώ.

Για μένα πλέον η ζωή μου γέμισε με καινούργια πρόσωπα που δεν θα γνώριζα αν είχα την άπλα να βρίσκομαι στους δρόμους όλη μέρα, παίρνοντας σβάρνα όλα τα μαγαζιά. Θέλω να σας ευχαριστήσω που ανεβάσατε την βενζίνη σε σημείο που σκέφτομαι το κάθε λίτρο που θα το ξοδέψω και με καθηλώσατε σπίτι μπροστά στον υπολογιστή. Γνώρισα άκρως αξιόλογα άτομα που με έκαναν να ξαναβρώ μια παλιά χαμένη φωνή μέσα στα βάθη της ψυχής μου, με έκαναν να ξαναβρώ την αξία μου σαν σκεπτόμενο ον και την καλλιεργητική μου υπόσταση. Είναι ψυχολογικά ξεσηκωτικό να μην χρειάζομαι σαν εσάς να τρέχω σε ψυχιάτρους γιατί οι φίλοι μου, που εσείς δεν θα ξέρετε ποτέ αν έχετε στην πραγματικότητα, μου φτιάχνουν το κέφι. Είναι σκέτη γκάβλα να ξέρω ότι εγώ αν χρειαστώ κάτι, κάνω απλά μια ερώτηση σε δικό μου άνθρωπο, ενώ εσείς σαν παιδιά της φάπας απ’το σχολειό ακόμα (γιατί είχαμε γονείς που μας είπαν πόσα σπερματοζωάρια κυκλοφορούσαν μέσα στην κενή πάπια που λέγεται κεφάλα σας όταν ήταν στο ίδια τάξη με σας) δεν θα μπορείτε ποτέ να αποκαλέσετε τον οποιοδήποτε άνθρωπο δικό σας.

Για μένα πλέον η σαρκική επαφή με άλλον άνθρωπο αγγίζει την τελειότητα. Τόσο φορτωμένη είμαι καθημερινά που πρέπει να ξεδώσω, να ευχαριστηθώ πραγματικά, να ικανοποιήσω όχι μόνο το σώμα μου αλλά το ίδιο μου το πνεύμα. Όταν ωρύεται κανείς όλη μέρα, κυλάει το αίμα παντού και μέχρι το βράδυ που θα ξαπλώσει με το ταίρι του, κάποια σημεία, που πάνω σας έχει κάτι χρόνια να τα αγγίξει άλλος πέρα από εσάς (αν μπορείτε βέβαια οι κύριοι της κλίκας να ορθώσετε πάνω από 5 εκατοστά για να καταλάβετε ότι έχετε κάτι εκεί κάτω. Όσο για τις κυρίες, μπαλωμένα ροδοπέταλα έχετε και σάλιο να βρείτε δεν θα ξέρετε που να το αλείψετε), κάποια σημεία όπως έλεγα είναι άκρως ερεθισμένα και έτοιμα να εκραγούν από απόλαυση. Η επαφή πιάνει άλλο επίπεδο καθώς υπάρχει ο φόβος πως αύριο δεν θα είμαστε και οι δυό καλά, δεν θα έχουμε τη δουλειά μας, θα πρέπει να αλλάξουμε ρότα. Εσείς, παρτάλια,  πάρτε κάνα τηλέφωνο και πληρώστε καμιά χοντρή να σας κάνει τα κέφια και μετά να κάθεται να μιλάει στις φιλενάδες της για τον Πουτσοδομικρούλι.

Σας έχω γραμμένους. Σας έχω γραμμένους στους όρχεις που σίγουρα έχω μεγαλύτερους από σας γιατί εσείς δεν έχετε τα μούτρα να έρθετε να τα πούμε οι δυό μας χωρίς την συνοδεία σας. Και ξέρετε καλά ότι δεν θα σας καλέσω να τα πούμε φιλικά, οποτε κάθεστε στα κακάκια σας που κάνετε και καλά κρύβετε, σαν χέστες που είστε.

Σας έχω γραμμένους και ξεγραμμένους, και σεις κατά βάθος το γνωρίζετε οι ίδιοι ότι είστε για την αγχόνη, γι’αυτό και αγοράσατε σπίτια στο Λονδίνο, κρύψατε τα χρήματα σας στην Ελβετία και φιλάτε τα χεράκια του κάθε Μασόνου που μπορεί να σας προστατέψει.

Για μένα πλέον δεν είστε άνθρωποι, δεν είστε ούτε ζώα γιατί τα ζώα ξέρουν τι είναι καλό και τι κακό. Εσείς είστε αντικείμενα, και σαν αντικείμενα θα σας πετάξουν στα σκουπίδια κάποια μέρα. Η αλαζονεία σας θυμίζει Μαρία Αντουανέτα, και το τέλος της κυρίας το ξέρουν όλοι πολύ καλά.

 

Lit Maiden

Creative Commons License
This work by https://mysatelite.wordpress.com/ is licensed under a Creative Commons Attribution-NoDerivs 3.0 Unported License.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s