Η Ιστορία με τους Λαγούς… by Lit Maiden


 

Η Ιστορία με τους Λαγούς


Σε πρόσφατο ταξίδι μου στο εξωτερικό είδα το πιο περίεργο θέαμα καθώς περιμέναμε στην σειρά πίσω από άλλα αεροπλάνα να απογειωθούμε. Εκεί που τροχοδρομούσαμε σιγά σιγά προς τον διάδρομο μας, ξάφνου ο σύντροφος μου βγάζει ένα ξεφωνητό και δείχνει προς το παράθυρο.

-Κοίτα! Λαγοί!
-Πού; να ρωτάω εγώ.
-Να εκεί στα χόρτα.

Όντως, λίγα μέτρα πιο πέρα, εκεί που τελείωνε η άσφαλτος, κάθονταν λαγοί. Πρώτα με τα βίας να διακρίνω έναν. Μετά είδα τον δεύτερο, τον τρίτο, και μέσα σε μισό λεπτό ο ένας έγινε καμιά τριανταριά.

Εκεί στην οργιώδη καταπράσινη λωρίδα γης δίπλα στον διάδρομο ζούσε ολόκληρο χωριό λαγών. Τρέχανε, λιάζονταν, κυνηγούσαν το ένα τ’άλλο, μπαινόβγαιναν από τα λαγούμια τους, μέσα στην τρελή χαρά ήταν.

Εμείς δεν περάσαμε ούτε δέκα μέτρα μακριά τους, οι μηχανές του αεροπλάνου να φλέγονται, και αυτά να μην παίρνουν χαμπάρι. Ολόκληρη αποικία από λαγούς με τα σπίτια τους, το χώρο τους για να κινούνται και να διασκεδάζουν ανύποπτα, αγνοώντας τον κίνδυνο δέκα μέτρα πιο πέρα.

Αχ αυτά τα καημένα λαγουδάκια, τα στενόμυαλα λαγουδάκια που με θύμιζαν κάποιους, αλλα ποίους, άραγε; Αχ αυτά τα κατακαημένα, τα τρυφερά τα όμορφα τα λαγουδάκια με την τσαχπίνικη την ουρίτσα που δεν μπορούσαν να δουν πιο πέρα από κείνη την πράσινη λωρίδα γκαζόν που ήταν ο κόσμος τους. Τυφλά ήταν και δεν βλέπανε τα σπίτια που βρίσκονταν παρα πέρα, τους ανθρώπους που ζούσαν πίσω απ’τον τοίχο δύο βήματα πιο κεί. Δεν βλέπανε τους διαδρόμους προσγειώσεων-απογειώσεων απ’όπου περνούσαν κάθε λεπτό τα μεγαθήρια τζάμπο τζετ, έτοιμα να τα πατήσουν. Αυτά είχαν το χορό τους να τρέξουν πάνω κάτω όσο ήθελαν, ικανοποιημένα μέσα στην αιχμαλωσία τους.

Κάποιοι που ξέρω επίσης έχουν ένα τέτοιο καταπράσινο κομμάτι γης και δεν έχουν ιδέα πως βρίσκονται στην μέση ενός μεγάλου αεροδρομίου που μπορεί ανά πάσα στιγμή να καταστρέψει τα πάντα αν οι υπεύθυνοι του αποφάσιζαν να επεκτείνουν το μαγαζάκι τους. Αυτοί οι κάποιοι ζούνε πάνω σε δανεικά εδάφη που νομίζουν πως είναι δικά τους ενώ άλλοι ήδη έχουν συμφωνήσει να τα ξεπουλήσουν. Συνεχίζουν αυτοί οι κάποιοι να παίζουν ανέμελα, να διασκεδάζουν στον ήλιο, να αναπαράγονται αντί να ανοίγουν τα μάτια τον παιδιών τους στην πραγματικότητα, για να ξέρουν με ποίους έχουν να κάνουν.

Αφού είναι έτσι, ας καθίσουμε να χαρούμε αυτά τα 50 μέτρα παραδείσου μέχρι να έρθουν οι μπουλντόζες και ξεριζώσουν τα λαγούμια μας.

 


Creative Commons License
This work by https://mysatelite.wordpress.com/ is licensed under a Creative Commons Attribution-NoDerivs 3.0 Unported License.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s