Μόνο στα όνειρα μου, μόνο… by aqua love


 

Μόνο στα όνειρα μου, μόνο…

Δεν ξέρω το γιατί, πάντως πρέπει να επικοινωνώ μαζί σου έστω και μέσα απο αυτές τις γραμμές που γράφω στο χαρτί.
Σήμερα το πρωί, έκατσα να πιω ένα καφεδάκι κάτω στην παραλία. Στο μαγαζί που συχνάζαμε και αδράζαμε την μέρα.
Παρήγγειλα ένα καπουτσίνο στη Χαρά, έκατσα όσο πιο άνετα μπορούσα σε ένα σκαμπό στο μπαρ και άναψα ένα τσιγάρο, περιμένοντας να μου σερβίρουν τον καφέ μου.
Ήταν 10:00 το πρωί και όλα έδειχναν τόσο ήρεμα, έξω από τις σκοτούρες τις δουλειάς. Όλη αυτή η πίεση, όλο το άγχος και η μόνιμη αγωνία, για κάποια λεπτά δεν ήταν εκεί. Ήμουν μόνη μου, με την σκέψη μου ελεύθερη να πάει εκεί που ήθελε.
Μόλις ήρθε το καπουτσίνο μου.
Το άρωμα της πρώτης γουλιάς με γαλήνεψε τελείως. Έκλεισα τα μάτια μου για μια στιγμή και απόλαυσα τη ζωή για μερικά δευτερόλεπτα.

Καθώς άνοιξα το βλέμμα μου, είδα μπροστά μου ένα μαγικό τοπίο του Θερμαϊκού.
Η ομίχλη είχε πέσει χαμηλά και δεν άφηνε τις αχτίδες του Ήλιου να πέσουν στα νερά του κόλπου. Τα εμπορικά πλοία σαν μαύρες αχνές σκιές, γέμιζαν το τοπίο και όλα μαζί, συνέθεταν ένα τόσο ήρεμο, τόσο γαλήνιο συναίσθημα που με ταξίδεψε σε μέρη που δεν ξέρω αν θα ήθελα να πάω…
Ήπια ακόμα μια γουλιά από τον καφέ μου, έκλεισα τα μάτια μου και αφέθηκα για μια στιγμή.
Γύρισα και σε είδα να είσαι δίπλα μου.
Με κοιτούσες με αγωνία, με θέρμη, με ανυπομονησία.
– Μου έλειψες. Πού έχεις χαθεί; αποκρίθηκα
– Γιατί δεν μου τηλεφωνείς; Γιατί;
– Μα εσύ μου το ζήτησες. Ειλικρινά δεν θέλω να σε πληγώνω…
– Να με πληγώνεις; Με πληγώνεις τόσο καιρό, με έχεις κάνει κουρέλι, τον εγωισμό μου, την αξιοπρέπεια μου… Γιατί δεν μου τηλεφωνείς; Πες μου, γιατί;
– Κοίταξε το τοπίο στη θάλασσα, κοίταξέ το! Αυτός είναι  δρόμος μας, ήρεμος, γαλήνιος.
Σκέψου μόνο αυτό και ηρέμησε… Μην αφήνεις αυτές τις μαύρες σκιές από το παρελθόν να έρχονται και να σου τρώνε την ψυχή. Κοίταξε με, κοίταξε μέσα σου.
Αν ξεκαθαρίσεις αυτό που βλέπεις, τότε θα καταλάβεις.
– Να καταλάβω; Τί να καταλάβω;
Αυτό που ξέρω είναι ότι σε αγαπάω πέρα από αυτό το όμορφο τοπίο, σε αγαπώ πέρα από κάθε όριο… Σε φοβάμαι…
Και πάλι ο φόβος. Ακόμη και τώρα ο φόβος…
Άνοιξα τα μάτια μου.
Κοίταξα δίπλα μου, τελείωσα με τον καπουτσίνο μου και σηκώθηκα για να φύγω. Να μπω στην πραγματικότητα.
Εκεί που ακόμα δεν είμαστε μαζί. Γιατί
ξέρεις, ότι ουσιαστικά ποτέ δεν είμασταν μαζί. Μόνο στα όνειρα μου, μόνο…

Μου’λειψες καρδιά μου


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s