Aναμονή στο τίποτα… by aqua love


Ακόμα ένα βράδυ που δεν λέει να περάσει.
Με το τσιγάρο στο χέρι να είναι μόνιμα κολημένο για συντροφιά και τις γλυκές αναμνήσεις από κάποιες περασμένες συναντήσεις.
Οι παλιές παρέες, ξεχασμένες… δεν χωράνε στο δικό του κόσμο.Τόσο μόνος, τόσο απόμακρος. Με ένα ψεύτικο χαμόγελο μόνιμα στα χείλη.
Και αυτή εκεί, μια ολοζώντανη απεικόνιση μέσα στο μυαλό του, δίπλα του, βαθιά μέσα στα στήθη του.

Τον αγώνα για να την ξεπεράσει ή έστω να την ξεχάσει, τον έχει χάσει εδώ και πολύ καιρό. Μάλλον τον είχε χαμένο από πάντα…
Το ήξερε πως αν αφηνότανε στην δίνη του έρωτα, όλα θα άλλαζαν, τίποτα δεν θα ήτανε το ίδιο…

Κάθε μέρα το ίδιο ταξίδι στο παρελθόν. Να μετράει τα λάθη, λάθη που ούτε ο ίδιος ποτέ κατάλαβε γιατί τα έκανε. Και κάθε μέρα η ίδια προσευχή. Να μπορούσε να γύριζε τον χρόνο πίσω, να μπορούσε να διορθώσει όλα αυτά που δεν ήθελε να κάνει. Να δώσει όλα εκείνα που φοβήθηκε να δώσει. Όμως…

Ήπιε μια βαθιά ρουφηξιά από το τσιγάρο του, την μοναδική του συντροφιά πλέον, και ένας αναστεναγμός, βαρύς, του έσκισε τα σωθηκά.
Κοίταξε το κινητό του. Παρατημένο πάνω στο τραπέζι εδώ και πολύ καιρό. Δεν τηλεφωνεί σε κανέναν και κάθε φορά που χτυπάει, η απογοήτευση έρχετε και παίρνει την πεθαμένη ελπίδα, μήπως και είναι εκείνη. Ποτέ δεν ειναι….
Πήρε άλλη μια τζούρα, σηκώθηκε από τον καναπε και πήρε το κινητό στα χέρια του. Πόσο ήθελε να της τηλεφωνήσει, να ακούσει ξανά την φωνή της, να νιώσει το χαμόγελό της, τον αναστεναγμό της, τα σ’αγαπώ της…

Σχημάτισε το νούμερο του κινητού της όμως μια αόρατη δύναμη, αυτή που έμενε μαζί του τους τελευταίους μήνες, ο Φόβος, δεν τον άφηνε να πραγματοποιήσει την κλήση.
Έφτιαχνε φανταστικούς διαλόγους στο μυαλό του, χαρούμενους μερικές φορές αλλά πιο συχνά, ακόμα και στην φαντασία του, αντιμετώπιζε την αδιαφορία της.
Ο Φόβος. Αυτός ο σατανάς που δεν τον άφηνε να κάνει όλα αυτά που ήθελε.

Έσβησε το τσιγάρο του και αποφάσισε πως σήμερα, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, θα πατούσε το πλήκτρο για να τον συνδέσει μαζί της.
Πήρε μια βαθιά ανάσα και πραγματοποίησε την επιθυμία του. Έτρεμε ολόκληρος. Θα άκουγε την φωνή της έπειτα από τόσο καιρό.
Τα λίγα δευτερόλεπτα, κυλούσαν βασανιστικά, χιλιάδες σκέψεις, όνειρα, εικόνες. Και…

– Telestet, ο αριθμός που καλέσατε δεν αντιστοιχεί σε συνδρομητή…..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s