Το Πνευμα … by Aqua Love


Η ομίχλη σηκώνεται και το βλέπω πάλι,

ένα χλωμό πνεύμα, ένα φάντασμα που αμείλικτα με στοιχειώνει.

Προσπαθώ να τρέξω αλλά είναι παντού

ένα λευκό σεντόνι οντότητας,

συννεφιάζει το μυαλό μου,

περιτυλίγοντας το δέρμα μου.

Δεν μπορώ να το εξορκίσω γιατί δεν ζητάει να εκπληρώσω πράξη του,

δεν έχει κανένα μέρος να αναπαυτεί, καμία επιθυμία που χρειάζεται να θαφτεί.

Στέκεται εκεί ανά πάσα στιγμή, ακάλεστο,

μια άχορδη μελωδία, μελαγχολική και επικίνδυνα όμορφη.

Στοίχειωνε με.

Στοίχειωνε με.

Αυτή η παράνοια είναι αφόρητη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s