Τι θέση παίρνει η κοινωνική πρόνοια απέναντι στον παχύσαρκο


Είναι πλέον γνωστό ότι η παχυσαρκία έχει πάρει μεγέθη πανδημίας. Υπολογίζεται ότι η τα επίπεδα παχυσαρκίας κυμαίνονται από 5% στη Αφρική έως 80% στην Ευρώπη.

Η παχυσαρκία αποτελεί μια νοσογόνο κατάσταση κατά την οποία όχι μόνο νοσεί το σώμα αλλά και η ψυχή.
Αυτό την κάνει μια πολύπλοκη κατάσταση η οποία χρειάζεται πολύπλευρη αντιμετώπιση. Ταυτόχρονα, η παχυσαρκία αποτελεί μια από τις βασικές ζημιογόνες αιτίες σε όλα τουλάχιστον τα συστήματα υγείας του δυτικού κόσμου. Ενώ λοιπόν η παχυσαρκία προκαλείται από κοινούς παράγοντες και το δημόσιο κόστος είναι βαρύ για όλες τις δυτικές κοινωνίες, αυτό που φαίνεται να την διαφοροποιεί από κοινωνία σε κοινωνία είναι η αντιμετώπισή της από την κρατική μηχανή. Σε γενικές γραμμές, η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας ποικίλλει από διατροφικές παρεμβάσεις, σε φαρμακολογικές προσεγγίσεις έως και χειρουργικές επεμβάσεις.

Η βασική διαφορά όμως, είναι ότι η παχυσαρκία πρέπει στην ουσία να προλαμβάνεται και σε αυτό το σημείο παίζει σημαντικό ρόλο το πώς κάθε ανεπτυγμένη χώρα έχει ενσωματώσει την πρόληψη μέσα από τους φορείς της παιδείας και της υγείας. Επίσης σημαντικό είναι το πόσα χρήματα διαθέτει για την πρόληψη και την πρωτοβάθμια αντιμετώπιση τέτοιων χρόνιων νόσων όπως την παχυσαρκία, την καρδιοστεφανιαία νόσο κτλ. Ξεκάθαρη είναι η θέση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για το πόσο σημαντική είναι η συνεργασία μεταξύ πολιτείας εκάστοτε κυβερνήσεως, ιδιωτικού τομέα και ΜΜΕ για την πρόληψη και αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.

Όσον αφορά στην πρόληψη, βλέπουμε ότι χώρες όπως η Γαλλία έχουν ήδη ενταχθεί εδώ και 14 χρόνια στο πρόγραμμα παρέμβασης για την πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας EPODE το οποίο ξεκίνησε και στην χώρα μας το 2008. Η Μεγάλη Βρετανία από την άλλη, έχει προχωρήσει σημαντικά με τα σχολικά γεύματα και την διατροφική ενημέρωση των παιδιών στο σχολείο, τα οποία και επισκέπτονται νοσοκομειακοί διαιτολόγοι σε εβδομαδιαία βάση – πράγμα το οποίο δεν έχει ακόμη εφαρμοστεί στην χώρα μας.

Η παχυσαρκία όμως έχει και κοινωνικοοικονομικές διαστάσεις. Έρευνες έχουν δείξει ότι τα χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα σχετίζονται με υψηλότερα ποσοστά παχυσαρκίας. Και αυτό κατά ένα μεγάλο μέρος, οφείλεται στην περιορισμένη πρόσβαση που έχουν αυτοί οι άνθρωποι σε ποιοτικές πηγές τροφίμων όπως φρούτα και λαχανικά. Για ακόμη μια φορά ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει επισημάνει την ανάγκη εύρεσης τρόπων για άμεση πρόσβαση αυτών των στρωμάτων σε υγιεινές επιλογές τροφής. Παρόλα αυτά, καθημερινά βιώνουμε την συνεχή αύξηση των τιμών σε βασικά αγαθά όπως φρούτα, λαχανικά, ελαιόλαδο και γαλακτοκομικά.

Ο τομέας πρόληψης της παχυσαρκίας είναι τεράστιος και αφορά πολλές παραμέτρους, δεν παύει όμως να είναι και εξίσου σημαντική η αντιμετώπισή της. Όπως έχει προαναφερθεί, η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας απαιτεί μια πολύπλευρη προσέγγιση η οποία συνίσταται σε μια ομάδα που αποτελείται από έναν κλινικό ιατρό, κλινικό διαιτολόγο και ψυχολόγο. Κάτι το οποίο σε ιδιωτικό επίπεδο όχι μόνο κοστίζει αλλά μετατρέπει τον παχύσαρκο σε πρόσφορο έδαφος προσωπικών συμφερόντων. Παραδείγματα της καθημερινότητας έχουν δείξει ότι δεν ακολουθείται ένα κοινό σχήμα για την χρήση φαρμάκων κατά της παχυσαρκίας. Είναι εδραιωμένο ότι για να χορηγηθεί φάρμακο πρέπει ο παχύσαρκος να έχει τουλάχιστον 3 αποτυχημένες προσπάθειες απώλειας βάρους με την βοήθεια διαιτολόγου. Επίσης, από ότι έχουμε δει μέχρι τώρα, ο διαιτολόγος δεν αποτελεί ανεξαίρετο κομμάτι των ασφαλιστικών φορέων όπως ΙΚΑ ή κάποιου άλλου ταμείου. Πράγμα το οποίο αυτομάτως μετατρέπει τον χαμηλού κοινωνικοοικονομικού στρώματος παχύσαρκο σε κοινωνικό απόκληρο.

Στο άλλο άκρο, οι περιπτώσεις παχύσαρκων που χρίζουν χειρουργικής αντιμετώπισης όπως γαστρικό δακτύλιο έως και γαστρικό bypass αντιμετωπίζουν καθημερινά κυκεώνα γραφειοκρατίας προκειμένου να εξυπηρετηθούν από το δημόσιο σύστημα υγείας. Αυτό μεταφράζεται σε τεράστιες λίστες αναμονής για μια χειρουργική επέμβαση που θα τους αλλάξει το προσδόκιμο της ζωής τους. Όμως σε αρκετές περιπτώσεις, το βαριατρικό χειρουργείο για να είναι αποτελεσματικό πρέπει να συνοδεύεται από την συνεχή παρακολούθηση του διαιτολόγου και ψυχολόγου. Κάτι το οποίο δεν είναι εφικτό τις περισσότερες φορές λόγω έλλειψης πόρων των ασφαλιστικών φορέων να καλύψουν το κόστος διαιτολόγου και ψυχολόγου.

Από ότι φαίνεται, η παχυσαρκία στην χώρα μας έχει αγγίξει το 22.5% του συνολικού πληθυσμού και αν αυτό από μόνο του δεν αρκεί για να την αναγάγει σε μείζον ζήτημα το οποίο χρίζει ορθής κοινωνικής αντιμετώπισης, τότε ας σκεφτούμε ότι σχεδόν το ¼ της κοινωνίας μας απαιτεί δίκαιη αντιμετώπιση.

http://www.iatrikostypos.com/content/me-ypografi/ti-thesi-pairnei-i-koinoniki-pronoia-apenanti-ston-paxysarko

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s