Συνάντησα το Θεό! Ήταν στο τρένο των 5:15!


«Για όσα δεν μπορεί να μιλάει κανείς, γι’ αυτά θα πρέπει να σωπαίνει»

Λούντβιχ Βιτγκενστάιν – Tractatus Logico-Philoshophicus

αρχείο λήψης

 του Γελωτοποιού

Ένας Ινδός σοφός είχε πει: «Ο μόνος τρόπος να εξηγήσεις το Θεό είναι η σιωπή».

Και ο Πρωταγόρας εξορίστηκε από την Αθήνα το 415 π.Κ.Ε. επειδή έγραψε την πρώτη αγνωστικιστική πραγματεία.

«Για τους θεούς», άρχιζε, «δεν μπορώ με βεβαιότητα να γνωρίζω ούτε ότι υπάρχουν ούτε ότι δεν υπάρχουν ούτε ποια γνωρίσματα έχουν. Γιατί υπάρχουν πολλά που εμποδίζουν τη γνώση γι’ αυτούς –και η απουσία σαφών δεδομένων και η συντομία της ανθρώπινης ζωής.»

Ο Νίτσε, ο μανιακός φιλόσοφος-ποιητής, δεν ήταν τόσο ευγενικός.

«Ο Θεός πέθανε!» έγραφε στο Τάδε Έφη Ζαρατούστρα, στο τέλος του 19ου αιώνα, ορίζοντας με αυτόν τον τρόπο την αποθέωση του ανθρώπου και τη σφαγή του, όπως αυτή πραγματώθηκε τον 20οαιώνα –και μετά.

Ο άνθρωπος πέθανε στο Άουσβιτς, ο άνθρωπος πέθανε στη Δρέσδη, ο άνθρωπος πέθανε στη Χιροσίμα, ο άνθρωπος πέθανε στην Μπιάφρα, ο άνθρωπος πέθανε λίγα τετράγωνα πιο πέρα από το σπίτι μου -επειδή δεν πρέπει να πεθάνουν οι τράπεζες. Συνέχεια

Άπαν… Άγαν!


δελφοιγραφει  ο αρισταρχος

Και ήρθε το 1923, η μεγάλη Μικρασιατική καταστροφή. Ξεριζώθηκε ο Ελληνισμός ύστερα από περίπου δυόμιση χιλιάδες χρόνια. Μαζεύτηκαν τα σύνορα και συρρικνώθηκε μαζί και η περηφάνια μας. Γέμισε η ψαρού προσφυγιά, παράγκα και θλίψη. Μέρα νύχτα το ραδιόφωνο έκανε ανακοινώσεις για χαμένους συγγενείς.  Ένα συνονθύλευμα Ελλήνων με περίεργη ιδιωματική γλώσσα  και έθιμα. Καινούρια χωριά με ονόματα από τις χαμένες πατρίδες, καινούριος πληθυσμός που πάσχιζε να ομογενοποιηθεί μέσα σε μια κολυμβήθρα σαν μια εθνότητα με τα ίδια χαρακτηριστικά, την ίδια γλώσσα και την ίδια  ιστορία.

Και μέχρι σ’ ένα σημείο τα κατάφερε βάζοντας τις ιδιαιτερότητές στην άκρη σαν ιστορικά απολιθώματα  μιας πάλαι ποτέ ακμάζουσας Ελληνικής φυλής. Τα βλέπουμε να αναβιώνουν σε γιορτές και πανηγύρια. Μία φολκλόρ πολύχρωμη Ελλάδα (ethnic!) που μόλις ένιωσε την οικονομική άνεση να μπαίνει στην καθημερινότητά της αναπτύχθηκε προς όλες τις μεριές. Ξεσάλωσε, και η εγκεφαλική χρυσή του Χείλωνα ρήση “Μηδέν Άγαν” πήγε περίπατο, έγινε “Άπαν Άγαν”. Και ότι έξω από τις σταθερές στον γεωμετρικό αυτό κόσμο οδηγείται μοιραία στην καταστροφή. Ξέρετε πως ο λεξάριθμος της παραπάνω ρήσης είναι 162; Εκατό φορές μεγαλύτερος από την χρυσή σταθερά φ=1.62! Παραβιάστηκε η σταθερά, έτσι ήρθε η αστάθεια και εκείθεν η καταστροφή . Συνέχεια