Η δημοκρατία κανονικά


sotosblog

Άγριο Κυνήγι

Ποιόν να πείσω ότι αυτό που έχουμε δεν είναι δημοκρατία… Όποτε το διανοούμαι, τρομάζω με τα γέλια που ρίχνω για τον εαυτό μου. Με βλέπω σαν τον Συλβέστερ Σταλόνε να υποδύεται τον Ράμπο:  ολομόναχος αυτός στη μέση μιας στέπας, μακιγιαρισμένος για να δείχνει μπαρουτοκαπνισμένος, βλέπει να έχει απέναντί του μια ολόκληρη στρατιά –πεζικάριους που επελαύνουν, τεθωρακισμένα, συστοιχίες από οπλικά συστήματα, ό,τι κυκλοφορεί στον πλανήτη σε πυρίτιδα και τρινιτροτολουόλη. Τους ζυγίζει για μια στιγμή, μόλις για μια στιγμή με το σκοτεινό αλλά σπινθηροβόλο βλέμμα της αγελάδας. Έπειτα λέει «Fuck ‘em!”, και σε μια πλημμυρίδα ανόητης αυτοπεποίθησης οπλίζει το υπερόπλο του. Τι γελοίο θέαμα…

Εγώ απέναντί μου έχω: Εκείνους που πιστεύουν ότι είμαι υπερβολικός ή λαϊκιστής· και με εγκαλούν, διότι δεν ξέρω, λέει, τι πάει να πει να μην έχεις δημοκρατία. Εκείνους που πιστεύουν ότι έτσι κι αλλιώς δημοκρατία δεν είχαμε ποτέ. Εκείνους, ανάμεσά τους, που πιστεύουν ότι ούτε και είναι δυνατόν…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 358 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s