Mikko Hypponen στο TEDxBrussels: νέα ομιλία του με θέμα το «Κράτος Παντεπόπτη» και τις παρακολουθήσεις


σχόλιο ID-ont: Ο Mikko Hypponen είναι ένας, παγκοσμίου κλάσης, εμπειρογνώμονας της εγκληματικότητας στον κυβερνοχώρο. Μετά την τεράστια επιτυχία της ομιλία του στο TEDxBrussels το 2011 (Τρόποι με τους οποίους οι κυβερνήσεις χρησιμοποιούν την τεχνολογία εναντίον των πολιτών: http://id-ont.blogspot.gr/2012/03/blog-post_15.html), έρχεται σήμερα να ρίξει φως στο PRISM και σε άλλα σύγχρονα «όπλα» ηλεκτρονικής επιτήρησης, που χρησιμοποιούν τα κράτη εις βάρος των πολιτών. Πρόκειται ουσιαστικά για μια ομιλία κόλαφο για το «Κράτος – Παντεπόπτη».

  Συνέχεια

Τα σπίτια των Γερμανών (Δε θα τους συνηθίσω ποτέ – μέρος 3ο)


Με όση αντικειμενικότητα διαθέτω (εντάξει είμαι λίγο Πορτοκάλος), θα σας μεταφέρω τις διαφορές και τις ομοιότητες Ελλήνων και Γερμανών, ώστε αν δεν διδαχθούμε κάτι από όλο αυτό, τουλάχιστον να γελάσουμε. Στο κείμενο ενδέχεται να περιέχονται ψήγματα υπερηφάνειας και προκατάληψης σε ελεγχόμενες δόσεις. Καταναλώστε άφοβα. (Άλλωστε, στη Γερμανική τηλεόραση, μας κοροϊδεύουν ολημερίς στα πλαίσια της σάτιρας. Δεκτό με χαμόγελο. Αφού κι η σάτιρα γεννήθηκε στην Ελλάδα!)

Αννυ Λιγνού

 

Αφού λοιπόν μιλήσαμε για τα παιδιά των Γερμανών, και τα ψώνια των Γερμανών, σήμερα θα ασχοληθούμε με τα σπίτια τους. Η Γερμανία είναι μια όμορφη χώρα. Εντάξει, όχι σαν την Ελλάδα (καμμιά δεν είναι σαν την Ελλάδα), αλλά πολύ όμορφη κι αυτή. Έχει βουνά, καταπράσινα φανταστικά δάση με πανύψηλα δέντρα (λίγο ανοικονόμητα γιατί πάνε 30 μέτρα ύψος να βρουν τον ήλιο), ποταμάκια με κύκνους και αγριόπαπιες, λιβάδια με ευτυχισμένες παχιές αγελάδες να βόσκουν αμέριμνα. Μαγεμένα τοπία που περιμένεις από στιγμή σε στιγμή να ξεπηδήσουν ανάμεσα από τα δέντρα ξωτικά, ιππότες ή ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών. Τα χρώματα της φύσης δεν παίζονται, ειδικά το φθινόπωρο. Και τσουπ! Να σου καταμεσής του μαγευτικού τοπίου ένα απαίσιο εργοστάσιο με μια τεράστια τσιμινιέρα που καπνίζει! Μες στη μέση της κατοικημένης περιοχής!!! Απίστευτο κι όμως αληθινό.

Ψάχνοντας λοιπόν για σπίτι, εξετάζεις τις περιοχές στις οποίες θα ήθελες να μείνεις. Υπάρχουν κι εδώ, όπως και σε κάθε πατρίδα τα όμορφα και άσχημα μέρη. Ακόμα και στην ίδια πόλη, υπάρχουν τα καλά και τα κακά μέρη. Υπάρχουν υπέροχα μεσαιωνικά χωριά, διατηρητέα με απίστευτη ομορφιά, παραποτάμιες πόλεις, αλλά και τσιμεντοπεριοχές με πολύ άσχημη αισθητική. Και όλα τα ενδιάμεσα. Οι μεγάλες πόλεις, έχουν τις ομορφιές και τη βολή τους, αλλά σε κάποια σημεία είναι πολύ τσιμεντένιες για τα γούστα σου (κάτι σαν την Αθήνα για να είμαστε ειλικρινείς), οπότε με τον αέρα της επιλογής, την κάνεις για λίγο πιο έξω, στα προάστια, τα οποία είναι είτε μικρά χωριουδάκια σκαρφαλωμένα στα βουνά είτε κωμοπόλεις σπαρμένες γύρω – γύρω.

Εδώ, στα συν είναι ότι οι αποστάσεις δεν παίζουν μεγάλο ρόλο γιατί το οδικό δίκτυο της Γερμανίας είναι άπαιχτο και σε 15 λεπτά έχεις πάει 50 χιλιόμετρα μακριά χωρίς να το καταλάβεις.

Ψάχνεις λοιπόν στα sites τα οποία είναι όμως όλα στα γερμανικά και αρχίζεις και στραβώνεις, γιατί τουλάχιστον μια Συνέχεια

Αυτο το βίντεο, απλά δεν υπάρχει!


Ο φαύλος κύκλος του αίματος


Του Πέτρου Αργυρίου (agriazwa.blogspot.com)

Μια χαρά και τρεις νεκροί. Κι άλλοι στα μαθηματικά του θανάτου. Περάστε κόσμε.

Δε θα γράψω αυτή τη φορά κάποια μακροσκελή ανάλυση. Περιττεύει.

Επαγγελματίες δολοφόνοι καθάρισαν 2 νεαρούς χρυσαυγίτες. Με τον αρχηγό της Χρυσής Αυγής στη μπουζού. Με τη δίωξη της ΧΑ εν εξελίξει.

Τώρα έχει και η Χρυσή Αυγή τους δικούς της ήρωες, τους δικούς της αγωνιστές.

Αυτό δεν είναι κάποιο αστυνομικό μυθιστόρημα για να αποκαλύψει κάποιος συγγραφέας το ποιος το κανε.

Ας δούμε όμως το πλαίσιο: Η θεωρία του πρωτογενούς πλεονάσματος να έχει καταρρεύσει, η τρόικα να κάνει τερτίπια με το αν θα έρθει η δε θα έρθει, βουλευτές της ΝΔ να πατάν τις κόκκινες γραμμές της  κομματικής πειθαρχίας για το φορολογικό, ο Πάγκαλος να κάνει πλάτες στις στριμωγμένες ΗΠΑ στριμώχνοντας την αδιέξοδη Ελλάδα για το σκάνδαλο του διχτύου των παγκοσμίων υποκλοπών και ο Καχριμάκης, πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ και αυτός, στον εισαγγελέα που χειρίζεται την υπόθεση των υποκλοπών και του σχεδίου Πυθία για την κατοχή διαβαθμισμένων εγγράφων της ΕΥΠ που σύμφωνα με μαρτυρία, του τα προμήθευε πρώην υπάλληλος της ΕΥΠ (εδώ), αποδεικνύοντας ένα από τα πολλά είδη εξάρτησης της, την πολιτική.

Τι να σου φέρω υπουργέ μου; Έναν καφέ, μια τυρόπιτα και ένα από εκείνα τα ωραία τα χαρτιά τα διαβαθμισμένα.

Έγραφα μερικές μόλις πριν μερικές εβδομάδες στο άρθρο μου για τη δολοφονία Φύσσα: «… Για την ακρίβεια ο Σαμαράς χρειάζεται κάτι παραπάνω από τη Χρυσή Αυγή. Χρειάζεται, μια μεγάλη προβοκάτσια.

Τη δική του 11 Σεπτέμβρη. Το αν είναι ικανή η μικρή του ακροδεξιά ομάδα να ενθαρρύνει ή να σχεδιάσει κάτι τέτοιο επιχειρησιακά αυτό δεν είμαστε σε θέση να το ξέρουμε…»

Η δολοφονία των δύο χρυσαυγιτών τους ήρθε κουτί. Ούτε να την είχαν σχεδιάσει: να σου τη ολοζώντανη και δολοφονική η θεωρία των δύο άκρων…

Δεν ξέρουμε αν αυτή είναι η Μεγάλη Προβοκάτσια και ποιος τη σχεδίασε. Όπως και να χει, μάλλον δεν αρκεί. Μάλλον χρειάζεται κάτι μεγαλύτερο. Αλλά είναι μια καλοδεχούμενη πίστωση χρόνου, μια προσωρινή εκτόνωση των πιέσεων που απειλούν να οδηγήσουν στην κατάρρευση της πολιτικής της απόλυτης εξαθλίωσης της χώρας ή τουλάχιστον της πολιτικής της ηγεσίας.

Δεκαετίες πριν, όταν ο δολοφονήθηκε ο Γρηγόρης Λαμπράκης από παρακρατικούς, ο τότε πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής αναρωτιόταν «ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;».

Παρότι η απάντηση ήταν και είναι προφανής, η ερώτηση παραμένει επίκαιρη σε σχέση με το ποιος εξακολουθεί να δίνει εντολές για προβοκάτσιες, τρομοκρατικές ενέργειες και πολιτικές δολοφονίες, μισό αιώνα σχεδόν μετά τη δημιουργία των παρακρατικών δικτύων Stay Behind σε Ελλάδα, Ιταλία και αλλού από τις ΗΠΑ για την «αποτροπή του κουμουνιστικού κινδύνου» (για περισσότερα στο θέμα διαβάστε τα σχετικά άρθρα του Κλεάνθη Γρίβα)

Μάλλον θα αργήσουμε να μάθουμε: αυτό που γνωρίζουμε όμως, είναι πως σε μια από τις πιο αδιέξοδες φάσεις του νεοελληνικού κράτους από ιδρύσεως του, αυτής της τελευταίας τριετίας, πάντα εμφανίζεται ο από μηχανής θεός.

Εμφανίστηκε καίγοντας την Marfin,  όταν το λαϊκό κίνημα στρίμωξε το πολιτικό σύστημα εξουσίας. Εμφανίζεται ξανά Συνέχεια

Την φάκα την είδατε; Καλά μας κάνουν… δουλέψτε για 200 ευρώ!


Σήμερα πρώτη μέρα για το νέο εξευτελιστικό μέτρο εργασίας την Κυριακή και μόλις πληροφορήθηκα ότι έγινε χαμός ειδικά στα κεντρικά μαγαζιά με τον κόσμο να συρρέει να αγοράσει τι;…

Δεν υπάρχουν άλλες μέρες και όλοι βγήκαν Κυριακάτικα να ψωνίσουν είχαν τόση ανάγκη να τα πάρουν όλα αυτά τα αγαθά την Κυριακή;

Οχι δεν είχαν καμία ανάγκη παρά μόνο την ηλιθιότητα του Έλληνα να τρέξει να πάει πρώτος στην φάκα που του στήνουν για να τον καταντήσουν δούλο και υποχείριο τους

Κανείς από αυτούς που πήγε να ψωνίσει κυριακάτικα δεν είχε παιδιά ή εγγόνια;

Κανείς δεν μπορεί να σκεφτεί τι θα γίνει στο μέλλον;

Θα δουλεύουμε όλοι σαν σκλάβοι με τρεις και εξήντα και δεν θα έχουμε ούτε μια μέρα να ξεκουραστούμε να δούμε την Συνέχεια

Η «δέσμευση » της ΝΔ για τους ομολογιούχους. 1,5 χρόνο μετά, τίποτα…


13/06/2012

«Η Νέα Δημοκρατία, ακόμη και πριν ξεκινήσει η διαδικασία αναδιάρθρωσης του Ελληνικού χρέους, εντός και εκτός Βουλής, είχε υποστηρίξει την ανάγκη αρχικά εξαίρεσης και μεταγενέστερα αποκατάστασης των ζημιών που υπέστησαν οι ομολογιούχοι – φυσικά πρόσωπα. Σήμερα μια τέτοια λύση φαίνεται εφικτή»

«Έχει συζητηθεί με τους εκπροσώπους των ομολογιούχων. Προωθείται από τον ΟΔΔΗΧ και έχει και τη θετική γνωμοδότηση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

Βιώσιμη λύση η οποία βασίζεται στο ότι η τρέχουσα τιμή των νέων ομολόγων που εκδόθηκαν για τις ανάγκες εφαρμογής του PSI είναι εξαιρετικά χαμηλή. Και προκύπτει από την ανταλλαγή των νέων ομολόγων αλλά και των Συνέχεια

ΕΧΕ ΤΟ ΝΟΥ ΣΟΥ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ


Της Λίλα Μήτσουρα

Δεν γουστάρω τις πολιτικές αναλύσεις. Δεν γουστάρω τις περισπούδαστες λέξεις για να περιγράψουν τον θάνατο. Ως μάνα θέλω να μιλήσω με λόγια απλά και απόλυτα κατανοητά από όλους. Τις σκέψεις μου θέλω να καταθέσω, για τον θάνατο δύο παιδιών. ΠΑΙΔΙΩΝ ΡΕ!!!!!

Να μπω στη θέση των μανάδων αυτών, που φώναζαν στην εξώπορτα «ζακέτα να πάρεις» για να ακούσουν τελευταία φορά το γέλιο των παιδιών τους και το «αμάν ρε μάνα». Σαν η ψύχρα να ήταν το χειρότερο που θα μπορούσε να τους συμβεί. Αλλά δεν ήταν.

Δεν μου καίγεται καρφί σε ποιο πολιτικό χώρο ανήκαν. Δεν με ενδιαφέρει. Το μυαλό μου φέρνει εικόνες ματωμένων νιάτων στο δρόμο. Και είναι το μόνο που με νοιάζει. Τα νιάτα σκορπισμένα και ματωμένα στην άσφαλτο, όχι τι πίστευαν πολιτικά.

Οργή??? Όχι δεν νιώθω οργή. Λύσσα έχω. Μίσος για αυτούς που νομίζουν ότι μεγαλώνουμε τα παιδιά μας για να γίνουν τυράκι στην φάκα που μας στήνουν. Που πιστεύουν όλα πρέπει να θυσιάζονται στο βωμό των προσωπικών τους επιδιώξεων, όποιες και αν είναι αυτές. Μόνο που το όλα, ΡΕ, αναφέρεται σε ανθρώπους.

Ποιος τους έχρισε θεούς για να αποφασίζουν ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει? Ποιος τους έδωσε το δικαίωμα να σκοτώνουν τα παιδιά μας? ΕΜΕΙΣ!!!! Παρακράτος ή ξεκαθάρισμα λογαριασμών? Τρομοκρατία? Και επιβάλλονται με το Συνέχεια