Λυπάμαι που θα σας χαλάσω την αγιογραφία του Μαντέλα


γράφει η Εκάβη

Λυπάμαι που θα σας χαλάσω την αγιογραφία ενός πολιτικού, μα μετά απο το ξέσπασμα λατρείας προς τον συγχωρεμένο κ. Μαντέλα (χάσαμε έναν ήρωα σήμερα/ ήταν ένας πραγματικός ηγέτης/ η δύναμη του καλού στον κόσμο τούτο) , αισθάνθηκα την ανάγκη να αναφέρω 3 λέξεις ….

Umkhonto we Sizwe

Θα μπορούσα να αναφέρω και άλλα:

Church Street bomb 1983

Amanzimtoti bomb 1985

Magoo’s Bar bombing 1986

Roodepoort bank 1988

Ellis Park rugby stadium bombing

Wimpy Bar fast food restaurant bombings

Στρατόπεδα κράτησης (πχ. το Quatro)

Church Street bombing

Το να αφιερώνεις τη ζωή σου απέναντι στο αισχρό καθεστώς του Απαρτχάιντ είναι αξιοθαύμαστο.

Το να δημιουργήσεις μαζί με άλλους το στρατιωτικό σκέλος του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου που διοργάνωνε βομβιστικές επιθέσεις και έσπερνε νάρκες κατά τεθωρακισμένων σε επαρχιακούς δρόμους στο Βόρειο Τρανσβάαλ απο το 1985 ως το 1987 (σχέδιο που στην τελική εγκατελείψαν εξαιτίας του υψηλού ποσοστού θυμάτων –  απλοί πολίτες – που ήταν έγχρωμοι εργάτες) δεν είναι αξιοθαύμαστο. Λεγεταί τρομοκρατία, όσο και να μιλάς για την δικαίωση μιας επανάστασης κατά της κατάφορης αδικίας του Απαρτχάιντ.

Να με συγχωρέσετε, αλλά για μένα ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα. Αγιάζει αυτόν που ξέρει ότι διαπράττει το κακό και ψάχνει άλλοθι.

Οι βομβιστικές επιθέσεις δολοφόνησαν τουλάχιστον 60 περαστικούς και τραυμάτισαν 500 άτομα μέσα σε μια δεκαετία. Άλλου, τα νούμερα για το σύνολο των επιθέσεων (όχι μόνο της δεκαετίας) φτάνουν τους 240 νεκρούς και 1500 τραυματίες.

Όχι, δεν είναι για μένα παράπλευρες απώλειες. Είναι άνρθωποι. Είναι, για να είμαστε σαφείς, 3 παιδιά στις 23 Δεκεμβρίου 1985, στο εμπορικό κέντρο Sanlam του Amanzimtoti. Δύο μέρες πριν τα Χριστούγεννα. Φαντάζεστε τι θα γινόταν στο εμπορικό.

Η δεκαετία του ’80 όμως ήταν ένα κομμάτι της ευρύτερης βίας του Umkhonto we Sizwe. Η δουλειά άρχισε στις 16 Δεκεμβρίου 1961 με έκρηξη βόμβας σε υποσταθμό παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος. Ο Μαντέλα είχε στείλει επιστολή προς την κυβέρνηση λίγους μήνες νωρίτερα προειδοποιώντας για πράξεις σαμποτάζ αν οι κυβερνώντες δεν ανακοίνωναν συνταγματική εθνοσυνέλευση. Πάλι καλά που προειδοποίησε. Η πράξεις του απενοχοποιούνται.

Δεν έψαξα για αριθμούς για τα στρατόπεδα κράτησης. Διάβασα την αρχή του Mbokodo: Inside the MK: A Soldier’s Story by Mwezi Twala και κατάλαβα πως θα άνοιγα ολόκληρη ιστορία ….

Έπεσε και αυτό Mbokodo: Security in ANC camps, 1961-1990 – Stephen Ellis στα χέρια μου και είπα άσε καλύτερα, θα μισήσω τους πολιτικούς ακόμα πιο πολύ απ’ότι τώρα, και δεν θα ήταν πρέπων να αναθεματίζουμε τους νεκρούς.

Για μένα, ο σκοπός του Μαντέλα εννοείται πως ήταν σωστός (το διευκρινίζω γιατί πολλοί σήμερα παίζουν τη λέξη «ρατσισμό» σαν καραμέλα στο στόμα τους). Η ανάμειξη, προώθηση και στήριξη του όμως σε στρατιωτικό παρακλάδι του ANC (Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου) δεν είναι αποδεκτή. Η σφαγή της Sharpeville το 1960, όπου 69 μαύροι πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν απο την αστυνομία και 131 τραυματίστηκαν, σηματοδότησε το τέλος της «ειρηνικής αντίστασης» για τον Μαντέλα. Μετά το ANC έγινε σαν τους τυράννους του, πήρε κάτι απο το πρόσωπο του τέρατος.

Που θέλω να καταλήξω: μας έχουν διαλύσει όλοι τους. Όλοι οι πολιτικοί μας έχουν κάνει μπαλάκι και ξεχάσαμε ποίοι είμαστε. Με τις αθλιότητες, τις διεστραμμένες πολιτικές τους δημιούργησαν γενιές ανήμπορων εξοργισμένων, τους περισσότερους που καταλαγιάζουν με τα Μέσα Μαζικής Αποχαύνωσης. Η αγανακτισμένη βία θεωρείται προνόμιο σε μια κοινωνία ναρκωμένων και έτσι γεννιέται και η cult κουλτούρα γύρω απο την επαναστατικότητα. Αντί να βλέπουμε άνρθωπο πια στον καθρέφτη κάθε πρωί, βλέπουμε επαναστάτη, και θεωρούμε τους εαυτούς μας ήρωες γιατί πάνω στη λέξη «επαναστάτης» έχει κολλήσει μια γκλαμουριά, ένα πέπλο άγιας αποφασιστικότητας και αυτοθυσίας. Η όμορφη αντίσταση σε ένα μπλουζάκι Sankt Pauli, σε μια κονκάρδα Che Guevara σε κασκέτο. Ο καλός επαναστάτης …. Ο καλός επαναστάτης που σκότωσε 50 περαστικούς – οι παράπλευρες απώλειες που ανέφερα νωρίτερα – έναντι του κακού μανιακού στη Χιλή, στη Ρωσία, στο Τρίτο Ράιχ που σκότωσε χιλιάδες, αφάνισε εκατομμύρια. Στα μαθηματικά μείναμε δηλαδή. Οι έννοιες των λέξεων εξαρτώνται απο τα νούμερα που εμπλέκονται πλέον, και ο δολοφόνος κρίνεται σε ποσότητα και όχι σε τετελεσμένη πράξη.

Τι να πει κανείς με αυτήν την πλήρη ισοπέδωση της πραγματικότητας, ειδικά όταν η σχετικότητα της πιο ξεκάθαρης λέξης παίζεται πάνω στα δάκτυλα δημοσιογραφικών ταχυδακτυλουργών; Πότε θα πάψει η σημειολογία να βόλευει κάποιους; Πότε θα πάψουμε να βλέπουμε κάτι έμφυτα σαθρό σαν εμπνευσμένο; Πότε θα δούμε πίσω απο κάθε σηκωμένη γροθιά τα θύματα ενός ανελέητου αγώνα ενάντια σε ψεύτες χωρίς συνείδηση που ικανοποιούν προσωπικούς εγωισμούς;

         

 

 

 

Η ηγέτες είναι κακοί. Δημιουργούν μια άδικη και κακιά κοινωνία. Στο όνομα της καταπολέμησης αυτής της κακιάς κοινωνίας, μας κάνουν και μας κακούς. Πάρτε το χαμπάρι.

 

 

Εκάβη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s