ΦΑΚΕΛΟΣ ΚΕΠΑ (μέρος 3ο): Η ταλαιπωρία (και η απανθρωπιά των κυβερνώντων) δεν έχει τέλος


σχόλιο MySatelite: Η φωτό τραβήχτηκε στη Θεσσαλονίκη, στη λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου απέναντι από το Μακεδονία Palace και δημοσιεύτηκε σε σελίδα του facebook φέτος τον Ιανουάριο. Αν αναρωτιέστε πως θα περάσει το παιδί απο τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα, θα πρέπει ν’αναρωτηθείτε επίσης πως θα περάσει απο ΚΕΠΑ;

Δεν το αφήνουμε το θέμα. Kατακρίνουν οι βουλευτο-υποκριτές τις άθλιες απόψεις Ματθαιόπουλου της Χρυσής Αυγής περι ευγονικής (δείτε εδώ), αλλά δεν μιλάει κανείς για τον αργό θάνατο που επιβάλλεται σε συνανθρώπους μας που πάσχουν απο μη αναστρέψιμες ασθένειες, τις οποίες ξαφνικά η κυβέρνηση (νυν και πρώην) ανακάλυψε ως αναστρέψιμες. Μπορεί κανείς να φανταστεί τι τραβάνε τα ΑμΕΑ που δεν μπορούν να βγούνε έξω για έναν περίπατο, να ζούνε σ’έναν κόσμο απέραντης σιωπής, σ’ένα σκοτάδι δίχος τέλος; Τώρα πες σ’ένα άτομο με σακχαρώδη διαβήτη πως πρέπει να περνάει επανεξέταση κάθε ένα με δύο χρόνια και να πληρώνει παράβολο στα ΚΕΠΑ 46ευρώ τη φορά. Πες το και σε άτομο με σκλήρυνση κατά πλάκας, σε οροθετικό ……..

Γιατί δεν βλέπουμε τον κ. Κουρουμπλή κάθε μέρα σ’ένα ΚΕΠΑ με κάμερες να δείχνει τη φρίκη που περνάνε τα άτομα που πρέπει να βοηθάμε περισσότερο απ΄όλους; Είδαμε τον Σαμαρά σε εκδήλωση ΑμΕΑ; Τον Βενιζέλο, τον Κουβέλη; Προεκλογική περίοδο είχαμε, που να πάρει η ευχή! Βέβαια όμως, θα τολμούσαν να εμφανιστούν;

Αλλά τι να πει κανείς για όλους όσους βλέπουν την πολιτική σαν προσωπικό προνόμιο καλοπέρασης αντί για λειτούργημα και παρκάρουν (όπως και πολλά ζώα συμπολίτες μας) σε θέση για ΑμΕΑ και δικαιολογούνται με ένα «πέντε λεπτά έμεινα».

Αυτά και άλλα «όμορφα» θα διαβάσετε στο 3ο μέρος της μινι έρευνάς μας. (Τα άλλα 2 μέρη εδώ και εδώ)

Τα ΚΕΠΑ, οι νόμοι, και οι ανάπηροι

2 Μαΐου 2014

Γράφει ο Βασίλης Τσούγκαρης

Εδώ είμαστε και πάλι.
Αν και βρισκόμαστε στον «κρίσιμο» (κατά τους πολιτικούς) μήνα λόγο εκλογών, (αυτό είναι το ζόρι τους άλλωστε, μην τους διαολοστείλουμε), εγώ επανέρχομαι στο αμαρτωλό θέμα των…
Κέντρων Πιστοποίησης Αναπηριών, γιατί η ταλαιπωρία, το μαρτύριο του κοσμάκη συνεχίζεται με διάφορους τρόπους.
Βλέπετε, στη χώρα της γραφειοκρατίας, της απανθρωπιάς και της λαμογιάς, το ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ πράγμα που θα απασχολούσε κάποιον από την πολιτική σκηνή της χώρας, και ειδικά κάποιον της «κυβέρνησης», είναι το πώς θα σταματήσει η ταλαιπωρία του κοσμάκη.
Προτεραιότητα έχουν οι ψήφοι, τα γκάλοπ, οι καρέκλες.
ΚΑΝΕΙΣ δεν νοιάζεται στο «κράτος πρόνοιας» που ζούμε για τους χιλιάδες νεκρούς από αυτοκτονία.
Θα νοιαστεί για τους ανάπηρους;
Σωπα μωρέ!
Για διαβάστε ΣΥΝέλληνες τι γράφει μια μητέρα σε ένα από τα χιλιάδες forum που υπάρχουν στο διαδίκτυο.
Άλλο ένα δείγμα, για να μην ξεχνάμε πόσο επικίνδυνοι είναι όλοι αυτοί που κρατούν το τιμόνι της χώρας, πόσο εκτός τόπου και χρόνου είναι εκείνοι που είναι «υπεύθυνοι» (κατά τα άλλα) για την υγεία, την ύπαρξη της, για την σωστή της λειτουργία.
«…..νέο μέλος και εγώ εδω, κ μαμά παιδιού με ειδικές ανάγκες με αναπηρία πάνω από 80%… αν υπάρχει κάποιος εδω να ανταλλάξουμε απόψεις, ενώ περάσαμε από επιτροπή τον Μάρτιο του 2014 και πήραμε απάντηση τον Απρίλιο του 2014, μας έδωσαν μόνο 5 χρόνια ενώ έχει ψηφιστεί νόμος τον οκτωβρη του 2013 για τις 43 παθήσεις επ αόριστον (ανήκουμε σε μια από αυτές…)
δεν πάνε καλά… είναι άδικο για το παιδί μου αυτό… έκανα αίτηση ως προς αλλαγή του χρόνου αλλά πρέπει να περιμένω πάλι δυο μήνες… έτσι μου ειπανε… ταλαιπωρία στην ταλαιπωρία…
και απελπισία συνάμα… δεν μπορώ να καταλάβω όταν υπάρχει ένας νόμος γιατί δεν τηρείται…»
Δείτε τώρα και δυο από τις απαντήσεις που πήρε η συγκεκριμένη μητέρα.
«Γιατί ζούμε στην πανέμορφη Ελλάδα!!!!!!!
κάτι είχε δει ο Σεφέρης κι΄έγραψε
«όπου κι΄ αν κοιτάξω, η Ελλάδα με πληγώνει»»
«Πρώτα απ’ όλα, ΔΕΝ θα έπρεπε να υπάρχει όλη η ταλαιπωρία, όλο το χαρτοβασίλειο, όλη η αναμονή, γιατί πολύ απλά μας έχουν ΟΛΟΥΣ φακελωμένους.
Διαδικασίες που μπορούν πραγματικά να τελειώσουν σε λίγα λεπτά, εδώ χρειάζονται μήνες.
Κατά τα άλλα, οι υπηρεσίες είναι εξοπλισμένες με μηχανογράφηση!
Μόνο που το στυλό και το χαρτί πάνε σύννεφο και πάλι.
Δεύτερον, στην χώρα μας ΠΟΙΟΙ νόμοι εφαρμόζονται;
Τρίτον, αναρωτήθηκες αν οι επιτροπές και οι γραφιάδες έχουν ανοίξει και διαβάσει τον όποιο νόμο τους στέλνει η υπηρεσία τους;
Σου εύχομαι ολόψυχα να ξεμπλέξεις όσο γίνεται πιο γρήγορα.».
Πραγματικά, είναι ΑΔΙΚΟ για το παιδί της κυρίας, για ΟΛΑ τα παιδια που περνούν τέτοια περιπέτεια, για ΟΛΟΥΣ που μπλέκουν στα γρανάζια της γραφειοκρατίας, μα πάνω απ’ όλα της ΑΔΙΑΦΟΡΙΑΣ.
Κάποιοι θα πουν, «έλα μωρέ, τι μας νοιάζει εμάς τώρα αν η κυρία αυτή, αν οποιοσδήποτε άλλος, ταλαιπωρείται από τα ΚΕΠΑ, από την αναμονή, από….. Εμείς έχουμε άλλα προβλήματα».
Κι όμως φίλοι μου, μας νοιάζει ΟΛΟΥΣ γιατί θα μπορούσε να ήταν το ΔΙΚΟ ΜΑΣ παιδί στη θέση του παιδιού της κυρίας και πάρα πολλών άλλων παιδιών (πιστέψτε με είναι πολλά…), κάποιος συγγενής μας, η ακόμα να ήμασταν και εμείς.
Η κυρία αναρωτιέται γιατί δεν τηρείται ο νόμος.
Ας της δώσουν απάντηση οι «αρμόδιοι».
Τολμούν να βγουν να μιλήσουν;

inewsgr

 

Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ πάρκαρε σε θέση για ΑμΕΑ -Πώς δικαιολογήθηκε στους αστυνομικούς

03.01.2014

Σε ατόπημα υπέπεσε την Παρασκευή ο βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Ηρακλείου Γιάννης Μιχελογιαννάκης ο οποίος πάρκαρε το αυτοκίνητό του σε θέση που προορίζεται για ΑμΕΑ στην παραλιακή λεωφόρο της πόλης του. Οταν ένας 35χρονος ο οποίος προσπαθούσε να παρκάρει στην περιοχή διαπίστωσε ότι στη θέση που δικαιούται να παρκάρει ήταν παρανόμως σταυθμευμένο ένα άλλο αυτοκίνητο ειδοποίησε την Τροχαία η οποία έσπευσε στο σημείο. Λίγο αργότερα έφθασε στο σημείο και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος έδωσε τη δική του εξήγηση για την…παρανομία του.

Οπως αναφέρει το Flashnews.gr, ο 35χρονος που δικαούνταν να παρκάρει στη θέση που προορίζεται για ΑμΕΑ περίμενει περίπου μισή ώρα να εμφανιστεί ο οδηγός του αυτοκινήτου που ήταν παρανόμως παρκαρισμένο στην θέση στην οποία υπάρχει ειδική διαγράμμιση που έδειχνε ότι προορίζεται για αυτοκίνητα ατόμων με κινητκά προβλήματα. Αφού είδε ότι δεν εμφανίζεται κάλεσε την Τροχαία η οποία έφθασε στο σημείο. Τη στιγμή που οι άνδρες της Τροχαίας κατέγραφαν την παράβαση έκανε την εμφάνισή του ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος δικαιολογήθηκε λέγοντας «πέντε λεπτά έμεινα»….

 

 

Ασθενείς με Σκλήρυνση κατά Πλάκας: Γολγοθάς η εκτίμηση αναπηρίας

27 Μαΐου 2014

Παρά το γεγονός ότι οι πάσχοντες από σκλήρυνση κατά πλάκας μπορεί να έχουν ποσοστό αναπηρίας μέχρι και 80%, η ασθένειά τους δεν περιλαμβάνεται ανάμεσα στις 43 «μη αναστρέψιμες ασθένειες» που δεν χρειάζονται επανεξέταση από τα Κέντρα Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕΠΑ), για να πάρουν το πενιχρό επίδομα που προβλέπει το κράτος.

Στη χώρα μας υπάρχουν σήμερα 10.000 – 12.000 ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας, με τα χαρακτηριστικά της ασθένειας να ποικίλλουν ανά ασθενή. Λόγω της Υπουργικής Απόφασης Βρούτση, που υπογράφηκε τον Οκτώβριο του 2013 και δεν περιλαμβάνει την πάθηση στη λίστα των 43 μόνιμων και μη αναστρέψιμων ασθενειών, οι πάσχοντες υποχρεώνονται σε μακρόχρονες αναμονές για επανεξετάσεις στα ΚΕΠΑ.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για τη Σκλήρυνση κατά Πλάκας στις 28 Μαΐου, οι πάσχοντες θα πραγματοποιήσουν αύριο συμβολική πορεία προς το Υπουργείο Εργασίας, διεκδικώντας την ένταξη της πάθησης στις 43 μη αναστρέψιμες ασθένειες.

Η πορεία η οποία θα ξεκινήσει από το περίπτερο του ΣΑμΣΚΠ στην Πλατεία Κοραή στις 11.00 το πρωί και θα καταλήξει στο Υπουργείο Εργασίας στην οδό Σταδίου 29 όπου θα κατατεθεί εκ νέου το υπόμνημα της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ατόμων με ΣΚΠ (ΠΟΑμΣΚΠ) με τα αιτήματα των ΑμΣΚΠ, προς την ηγεσία του Υπουργείου.

newsbomb

Κόβονται επιδόματα και αναπηρικές συντάξεις

4/1/2014

Η έκθεση του ΟΟΣΑ και οι μεθοδεύσεις της κυβέρνησης, οδηγούν σε απόλυτη εξαθλίωση τους πιο ευάλωτους και τις οικογένειές τους

Από τη διαδήλωση της ΣΕΑΑΝ τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα ΑμεΑ

Το «τσεκούρι» που ετοιμάζει η κυβέρνηση στα προνοιακά επιδόματα και στις συντάξεις των αναπήρων θα βυθίσει στην εξαθλίωση ακόμη περισσότερους ανάπηρους, χρονίως πάσχοντες και τις οικογένειές τους. Σε μια εποχή που η τεχνολογία και η επιστήμη προσφέρουν τεράστιες δυνατότητες για να βελτιωθεί η ζωή των ανθρώπων με σοβαρά προβλήματα υγείας, τα άτομα με αναπηρία αντιμετωπίζονται ως «κόστος» για το κράτος και ως πελάτες για όσους εμπορεύονται υπηρεσίες Υγείας, Πρόνοιας, φάρμακα και αναπηρικά είδη.

Σε αυτήν τη λογική κινείται η έκθεση του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ), με θέμα «Μεταρρύθμιση των προγραμμάτων Κοινωνικής Πρόνοιας», που δημοσιεύτηκε το Σεπτέμβρη. Η ήδη δεινή θέση των αναπήρων και των χρονίως πασχόντων θα επιδεινωθεί. Το επόμενο διάστημα στο στόχαστρο των ανατροπών της κοινωνικής ασφάλισης θα μπουν οι πιο ευαίσθητες και ευπαθείς ομάδες.

Στην έκθεση του ΟΟΣΑ αναφέρεται πως στην Ελλάδα υπάρχει υπερβολικός αριθμός δικαιούχων προνοιακών επιδομάτων. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του υπουργείου Εργασίας οι δικαιούχοι προνοιακών επιδομάτων στη χώρα μας ανέρχονται σε 164.106.

Οπως σημειώνει η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Αναπήρων (ΣΕΑΑΝ), οι αριθμοί των δικαιούχων είναι εξαιρετικά μικροί σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες: «Ο αριθμός των ατόμων με αναπηρία ή με χρόνια πάθηση υπολογίζεται στο 10% του πληθυσμού, δηλαδή περίπου στο 1 εκατ. Από αυτούς, οι 500.000 έχουν βαριά αναπηρία και επίδομα δεν παίρνει ούτε το 1/3!»

Επίσης, σύμφωνα με τη ΣΕΑΑΝ, ένας μεγάλος αριθμός ατόμων με αναπηρία ή χρόνια πάθηση διαφόρων κατηγοριών δεν παίρνει επίδομα Πρόνοιας, όπως για παράδειγμα οι κωφοί (18 – 65 ετών), οι πάσχοντες από Αλτσχάιμερ κ.ά. Ιδιαίτερα επισημαίνει τα μεγάλα αδιέξοδα για τους ανθρώπους με ποσοστά αναπηρίας κάτω από τα όρια που βάζει η νομοθεσία. Η κατηγορία αυτή αριθμεί πάνω από 300.000 άτομα, που δε δικαιούνται ούτε τις ελάχιστες παροχές, ενώ η συντριπτική τους πλειοψηφία είναι άνεργοι και μάλιστα μακροχρόνια.

Τα «ρετιρέ», οι «μαϊμούδες» και οι περικοπές

Κάθε φορά, πριν τις περικοπές η κυβέρνηση και οι μηχανισμοί της προλειαίνουν το έδαφος. Πότε με τους ανάπηρους – «μαϊμού», που «αν αποκαλύπτονταν, οι πραγματικοί ανάπηροι θα έτρωγαν με χρυσά κουτάλια», πότε με τους ανάπηρους που μαζί με την αναπηρική σύνταξη παίρνουν και επίδομα. Οι τελευταίοι κατατάσσονται από τον προπαγανδιστικό μηχανισμό της κυβέρνησης στα λεγόμενα «ρετιρέ»…

Εσκεμμένα «μπλέκουν» τα προνοιακά επιδόματα με τις αναπηρικές συντάξεις, οι οποίες δίνονται σε ανθρώπους που έχουν εργαστεί. Είναι δηλαδή «δουλεμένα» λεφτά, ανάλογα με τις εισφορές που έχουν καταβάλει και τα ένσημα που έχουν συγκεντρώσει για να παίρνουν μια σύνταξη, αν δεν μπορούν να εργαστούν σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος ή σοβαρής ασθένειας.

Αλλωστε και αυτές οι συντάξεις μπαίνουν τώρα στο στόχαστρο της κυβέρνησης, με το νέο κανονισμό του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης. Οπως αποκάλυψε ο «Ριζοσπάστης», ο κανονισμός ορίζει ότι αν τη στιγμή του ατυχήματος ή της επαγγελματικής ασθένειας δεν έχει θεμελιωθεί δικαίωμα στη σύνταξη (δηλαδή οι 4.500 μέρες ασφάλισης ή 1.500 μέρες ασφάλισης από τις οποίες οι τελευταίες 600 την τελευταία 5ετία), τότε στον ανίκανο προς εργασία ασφαλισμένο δεν αποδίδεται καμία αναπηρική σύνταξη! Αντ’ αυτής του «επιστρέφονται» οι εισφορές και μάλιστα μόνο οι δικές του και όχι και του εργοδότη.

Τα ίδια τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας φανερώνουν πως οι συνταξιούχοι δικαιούχοι προνοιακών επιδομάτων είναι λίγοι και πως το μηνιαίο εισόδημά τους τούς κατατάσσει οπουδήποτε αλλού, εκτός από τους «προνομιούχους»: 48.729 συνταξιούχοι λαμβάνουν και προνοιακό επίδομα μέσου ύψους 370 ευρώ το μήνα. Από αυτούς, οι 22.590 είναι συνταξιούχοι αναπηρίας, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων (21.644) παίρνει σύνταξη από 300 – 1.500 ευρώ. Οι δικαιούχοι μόνο προνοιακών επιδομάτων ανέρχονται στους 115.377 και προσπαθούν να επιβιώσουν με μόλις 322,50 ευρώ το μήνα κατά μέσο όρο!

Επίσης, δημοσιεύματα και ρεπορτάζ αναφέρουν «σκανδαλώδεις» τάχα περιπτώσεις ανθρώπων που παίρνουν πάνω από ένα επίδομα. Τέτοιες περιπτώσεις, όμως, είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία άτομα με πολλαπλές, βαριές αναπηρίες, που μπορεί να λαμβάνουν, π.χ., επίδομα τετραπληγίας και νοητικής στέρησης ταυτόχρονα. Μπορεί όμως κάποιος να αναρωτηθεί ποιες είναι οι τεράστιες ανάγκες ενός ανθρώπου με κινητική αναπηρία και νοητική στέρηση;

Τα προνοιακά επιδόματα των ΑμεΑ έρχονται να καλύψουν τις πρόσθετες ανάγκες που προκύπτουν από καθαυτή την αναπηρία, σε συνδυασμό με την ανυπαρξία υπηρεσιών στήριξης και υποδομών για τα ΑμεΑ. Το ύψος τους, όμως, και οι προϋποθέσεις για την καταβολή του σε καμιά περίπτωση δεν ανταποκρίνονται στις οξυμένες πραγματικές ανάγκες.

Για παράδειγμα, ένας κινητικά ανάπηρος θα πρέπει να κάνει συγκεκριμένες κατασκευαστικές παρεμβάσεις στο σπίτι του για να μπορεί να λειτουργεί καθημερινά μέσα σε αυτό. Ενας βαριά ανάπηρος που δεν μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί χρειάζεται μια σειρά υλικά καθαριότητας, υγειονομικό υλικό αλλά και άνθρωπο να τον φροντίζει.

Ο τυφλός για να κυκλοφορεί πολλές φορές αναγκάζεται να χρησιμοποιεί ταξί, χρειάζεται ειδικά βοηθήματα. Πολύ περισσότερο, κάποιος που χρειάζεται καθημερινά κάποιες θεραπείες που κοστίζουν και δεν μπορεί να τις εξασφαλίσει μέσα στο εμπορευματοποιημένο σύστημα της Υγείας.

Η έκθεση του ΟΟΣΑ

Η σχετική έκθεση του ΟΟΣΑ αντικατοπτρίζει τη βαρβαρότητα της καπιταλιστικής ανάπτυξης και τα αποκαΐδια που αφήνει πίσω της. Πιο συγκεκριμένα, στην έκθεση αναφέρεται:

  • Σήμερα για αναπηρικές συντάξεις και επιδόματα αναπηρίας καταβάλλεται το 1% του ΑΕΠ. Ο στόχος είναι το ποσοστό αυτό να μειωθεί κατά 30%-60%, να πέσει δηλαδή στο 0,4% του ΑΕΠ. Μάλιστα η έκθεση αναφέρεται στο ΑΕΠ του 2009, που σήμερα έχει μειωθεί κατά 27%!

  • Δεν μπορεί κάποιος που είναι ικανός για οποιαδήποτε εργασία να λαμβάνει αναπηρική σύνταξη ή αναπηρικό επίδομα. Λες και το κράτος θα εξασφαλίσει στον ανάπηρο ή στον χρονίως πάσχοντα μια δουλειά ή λες και η ικανότητα προς εργασία μπορεί να καλύψει σε κάποιον τις ανάγκες του για στέγη, φάρμακα, τροφή, θέρμανση, μετακινήσεις κ.λπ.

  • Κανένα επίδομα ή αναπηρική σύνταξη πάνω από 500 ευρώ. «Οι παραπληγικοί σήμερα και οι άνεργοι τυφλοί παίρνουν 700 ευρώ το μήνα. Την ίδια στιγμή ένας παραπληγικός χρειάζεται τουλάχιστον 1.000 ευρώ το μήνα για υγειονομικό υλικό και για τις απαραίτητες θεραπείες», σημειώνει η ΣΕΑΑΝ.

  • Δεν μπορεί να δίνεται σύνταξη ή επίδομα σε κάποιον που έχει οικογενειακό εισόδημα πάνω από ένα συγκεκριμένο όριο («σκαλοπάτι»).

Οπως υπογραμμίζει η ΣΕΑΑΝ, «σε όλη την έκθεση μιλάνε γι’ αυτό το «σκαλοπάτι» χωρίς να το ορίζουν. Οπου το αναλύουν – στα ψιλά γράμματα – ορίζεται στα 800 ευρώ το μήνα και στα 9.600 ευρώ το χρόνο. Αν μια οικογένεια έχει ένα παιδί με αναπηρία και δουλεύει ο ένας γονέας και ξεπερνάει τα 9.600 ευρώ το χρόνο δεν μπορεί να πάρει ούτε επίδομα, ούτε σύνταξη. Δηλαδή θα πρέπει με 900 ευρώ το μήνα να ζήσει μια τουλάχιστον τριμελής οικογένεια που – για παράδειγμα – μπορεί να έχει παιδί με αυτισμό.

Ενα παιδί που χρειάζεται συνεχή επιτήρηση και σε πολλές περιπτώσεις και συνοδό, που έχει ανάγκη από συνεχείς θεραπείες (λογοθεραπείες, εργοθεραπείες, ψυχοθεραπείες). Αυτές οι θεραπείες κοστίζουν στο γονιό 300 – 800 ευρώ το μήνα επιπλέον από αυτά που καλύπτει το ταμείο.

Αν πηγαίνει σε κέντρο ειδικής αγωγής με τροφεία είναι άλλα 300 – 800 ευρώ το ελάχιστο. Ανθρωποι που έχουν παιδιά με αυτισμό, με σχετική οικονομική άνεση, μπορεί να πληρώνουν για το πρόγραμμα αποκατάστασης του παιδιού τους από 1.500 – 2.000 ευρώ το μήνα επιπλέον από αυτά που καλύπτει το ταμείο τους

  • Τα περιουσιακά στοιχεία θα αποτελούν κριτήριο για αναπηρική σύνταξη ή επίδομα. «Δηλαδή αν ένας ανάπηρος έχει ένα σπίτι που νοικιάζει ή ένα σπίτι στο χωριό δε θα μπορεί να παίρνει αναπηρική σύνταξη ή επίδομα; Εχει εξασφαλίσει τα έξοδα θεραπείας και φροντίδας; Το αντίθετο. Ολο και περισσότερες οικογένειες πλέον δεν μπορούν να προσφέρουν ούτε τα στοιχειώδη. Σήμερα ολόκληρες οικογένειες ζουν από τα προνοιακά επιδόματα, έχουν «γονατίσει» οικονομικά και ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης», σχολιάζει η ΣΕΑΑΝ.

rizospastis

 

Κόβουν επίδομα από τα άτομα με Σκλήρυνση κατά Πλάκας

«Μας οδηγούν σε εξόντωση…», καταγγέλλει ο αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ατόμων με Σκλήρυνση κατά Πλάκας, κ. Τσιάρας

14 Φεβρουαρίου 2014

Της Λένας Κισσάβου

Υπουργική απόφαση του υπουργού Εργασίας, που ορίζει τη διακοπή εξωιδρυματικού επιδόματος, στα άτομα με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, όταν αυτά νοσηλευτούν, έστω και μια μέρα σε Νοσοκομείο, έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων, από άτομα που νοσούν.

Καταγγέλλουν ότι οδηγούνται σε εξόντωση και ότι έτσι όπως τους αντιμετωπίζει το κράτος, νιώθουν σαν να τιμωρούνται για την ασθένειά τους, μια ασθένεια που δυστυχώς είναι ανίατη μέχρι και σήμερα.

Ουκ ολίγα άτομα με Σκλήρυνση κατά Πλάκας, λόγω της νόσου τους, επιβάλλεται να λαμβάνουν ειδικό φάρμακο, μία φορά το μήνα, το οποίο διατίθεται μόνο από τα Νοσοκομεία και ως εκ τούτου νοσηλεύονται για μια μέρα, προκειμένου να τους παρασχεθεί ενδοφλέβια. Σε άλλες δε περιπτώσεις, άτομα με Σ.κ.Π. χρειάζεται να νοσηλευτούν σε περίοδο που εκδηλώνεται έξαρση της νόσου τους. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις διακόπτεται (σε όσους εγκρίθηκε να το πάρουν) το εξωϊδρυματικό επίδομα και αναγκάζονται να μπουν στη διαδικασία να ξανασυγκεντρώσουν τα δικαιολογητικά, που επιβάλλεται για να το διεκδικήσουν ξανά. Βέβαια στα άτομα που χρειάζεται να νοσηλευτούν κάθε μήνα, για λήψη θεραπείας, δεν θα τους παρασχεθεί ποτέ!

Για την υπουργική απόφαση, ο αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ατόμων με Σκλήρυνση κατά Πλάκας κ. Τσιάρας Βασίλειος, μας είπε: «Δυστυχώς το Υπουργείο Υγείας και το Υπουργείο Εργασίας νομοθετούν για εμάς, με τη λογική ότι εμείς θα μειωνόμαστε και στο μέλλον δεν θα υπάρχουμε, όχι γιατί με την πολιτική τους θα μας θεραπεύσουν, αλλά σίγουρα θα μας εξοντώσουν!».

Χθες, τα μέλη της Ομοσπονδίας πραγματοποίησαν έκτακτη σύσκεψη στην Αθήνα, προκειμένου να συζητήσουν τις ενέργειες στις οποίες θα προβούν, μεταξύ των οποίων και συναντήσεις με αρμόδια στελέχη των Υπουργείων Υγείας και Εργασίας αντίστοιχα.

Η αναστολή καταβολής του επιδόματος, σε περίπτωση νοσηλείας, έρχεται να συμπληρώσει έναν καταιγισμό «χτυπημάτων» που δέχθηκαν το τελευταίο χρονικό διάστημα τα άτομα με Σκλήρυνση κατά Πλάκας, βάσει της ισχύος νέων μέτρων στην υγεία στη χώρα μας.

ΕΛΛΕΙΨΗ ΦΑΡΜΑΚΩΝ

Σύμφωνα με τον κ. Τσιάρα, ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα που προκλήθηκαν, είναι η έλλειψη ειδικού φαρμάκου που λαμβάνουν ασθενείς που πάσχουν από ΣΚΠ-ΠΣ.

Σε σχετική επιστολή της Ομοσπονδίας προς τον υπουργό Υγείας αναφέρονται τα εξής: «Από ασθενείς που πάσχουν από Σκλήρυνση Κατά Πλάκας-Πολλαπλή Σκλήρυνση (ΣΚΠ-ΠΣ) μέλη των πρωτοβάθμιων συλλόγων μας ενημερωθήκαμε για την έλλειψη φαρμάκου που λαμβάνουν. Συγκεκριμένα αφορά το TYSABRI που λαμβάνουν στα νοσοκομεία (φάρμακο με ένδειξη για νοσοκομειακή μόνο χρήση), που όμως δεν υπάρχει στο φαρμακείο αλλά και πλέον δεν δίνεται από τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ. Όπως θα ξέρετε με βάση την Υπουργική σας Απόφαση 3457 (που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 64Β στις 16/1/2014) του άρθρου 11 παράγραφος 1 που ορίζεται ο τρόπος διάθεσης των φαρμάκων του Ν. 3816 1α τα οποία προορίζονται για νοσοκομειακή χρήση, εκδόθηκε εγκύκλιος του ΕΟΠΥΥ (αρ. πρωτ. Φ367 22/1/2014) με την οποία δεν χορηγείται το παραπάνω φάρμακο (που είναι το μόνο σκεύασμα που ενδείκνυται για τη ΣΚΠ-ΠΣ, που εμπίπτει στην κατηγορία 1α της εγκυκλίου). Τα νοσοκομεία δεν διαθέτουν το παραπάνω φάρμακο και τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ (όπου συνήθως τους παραπέμπουν) αρνούνται να διαθέσουν το εν λόγω φάρμακο κατ’ εφαρμογή της ανωτέρω εγκυκλίου του ΕΟΠΥΥ. Το αποτέλεσμα είναι ασθενείς που πάσχουν από ΣΚΠ-ΠΣ και λαμβάνουν το παραπάνω φάρμακο να μην μπορούν να ακολουθήσουν τη θεραπευτική αγωγή τους στο νοσοκομείο και να βρίσκονται σε επικίνδυνο αδιέξοδο».

Επίσης, όπως τόνισε ο κ. Τσιάρας, τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα άτομα με Σκλήρυνση κατά Πλάκας, αυτή τη στιγμή, σε σχέση με το γενικότερο υγειονομικό σύστημα, είναι τα εξής:

«-Η καθυστέρηση των Υγειονομικών Επιτροπών (οι ασφαλισμένοι περιμένουν διαστήματα πάνω από 9 μήνες έως και 18 μήνες)

-Χρέωση των φαρμάκων σχετιζόμενα με τη Σκλήρυνση (συμπτωματολογικά) όπως τα αντικαταθλιπτικά, αντισπασμωδικά, για τον χρόνιο πόνο και τα ουρολογικά με συμμετοχή 25%.

-Χρέωση όλων των εξετάσεων, παρακλινικών, αιματολογικών, μαγνητικής απεικόνισης κλπ με συμμετοχή από 15-25%.

-Καθυστέρηση πληρωμής των συντάξεων και των επιδομάτων εφ’ όσον ο ασφαλισμένος έχει περάσει από επιτροπή και έχει εγκριθεί η καταβολή τους.

Βέβαια σε όσα άτομα που νοσούν, δεν τους καταβάλλεται το επίδομα, γιατί επιτροπή του ΚΕΠΑ έκρινε ότι δεν ξεπερνούν το 67% ποσοστού αναπηρίας, αλλά λόγω της ασθένειάς τους δεν μπορούν να δουλέψουν, αναγκάζονται να δανείζονται χρήματα από συγγενείς για να ζήσουν. Παράλληλα ως άνεργοι δεν είναι ασφαλισμένοι σε κάποιο φορέα και έτσι θα πρέπει να βρουν και να πληρώσουν από την τσέπη τους το υψηλό κόστος των φαρμάκων που χρειάζονται μάθε μήνα (εκατοντάδων ευρώ).

Διαπιστώνουμε όλοι, ότι μέρα με τη μέρα, και μετά την υπερψήφιση του νομοσχεδίου για την ΠΦΥ, η δημόσια και δωρεάν υγεία καταντά κενό γράμμα…».

eleftheria

 

Κοινωνικές Παροχές

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΩ;

Τα οροθετικά άτομα ανήκουν στην ευρύτερη κατηγορία ατόμων με αναπηρία, έτσι μπορούν να αξιοποιήσουν σύμφωνα και με άλλα οικονομικά κριτήρια ένα πλήθος από κοινωνικές παροχές.

ΠΩΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΩ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΑΤΟΜΟ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ;

Για να λάβεις κάποιες από τις κοινωνικές παροχές χρειάζεται να αποδείξεις ότι είσαι άτομο με αναπηρία. Αυτό απαιτεί μια διαδικασία:

– πρέπει να εξεταστείς από Κέντρο Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕΠΑ)  για να πάρεις ποσοστό αναπηρίας.

– ως προς την διαδικασία στα ακόλουθα αρχεία θα δεις τα κατά τόπους ΚΕΠΑ, τις Οδηγίες ως προς τα δικαιολογητικά, καθώς και την Αίτηση που πρέπει να συμπληρώσεις.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΠΑ

Γιατί πρέπει να περάσω από ΚΕΠΑ;
- το ΚΕΠΑ είναι ο αρμόδιος οργανισμός πιστοποίησης αναπηρίας και διοικητικά ανήκει στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ
- από ΚΕΠΑ εξετάζονται όσοι αιτούνται αναπηρικής σύνταξης (ανεξαρτήτως ασφαλιστικού ταμείου), προνοιακών επιδομάτων ή χρειάζονται ποσοστό αναπηρίας για άλλες παροχές όπως φοροαπαλλαγές, επιδότηση ενοικίου, κάρτα πολιτισμού κ.α.

Πρέπει να πάω στο ΚΕΠΑ που βρίσκεται πιο κοντά στο σπίτι μου;
- μπορείς να εξεταστείς σε οποιοδήποτε ΚΕΠΑ ανεξαρτήτως τόπου κατοικίας.

Θα πληρώσω;
- για την εξέταση θα πληρώσεις παράβολο ύψους 46,14
- εξαιρούνται όσοι αιτούνται  αναπηρικών συντάξεων με παραπεμπτικό ασφαλιστικού φορέα ή αν είσαι ανασφάλιστος ή άπορος με βιβλιάριο ανασφαλίστου από την πρόνοια.

Τι ποσοστό αναπηρίας χρειάζομαι για τις κοινωνικές παροχές;
- για συντάξεις αναπηρίας 50% και άνω
- για Κάρτα ανεργίας ΟΑΕΔ (ευπαθών κοινωνικών ομάδων) 50% με χαρακτηρισμό «ικανός για εργασία»
- για φοροαπαλλαγές, κάρτα πολιτισμού, επιδότηση ενοικίου, κάρτα δωρεάν μετακινήσεων με τις αστικές συγκοινωνίες κλπ 67% και άνω

Αν έχω παλιά γνωμάτευση που είναι σε ισχύ πρέπει να περάσω από ΚΕΠΑ;
- Αν έχεις γνωμάτευση από Υγειονομική Επιτροπή της Νομαρχίας και είναι  σε ισχύ δεν χρειάζεται να εξεταστείς από ΚΕΠΑ
- Αν έχεις σύνταξη αναπηρίας που έχει χαρακτηριστεί μόνιμη δεν χρειάζεται να εξεταστείς από ΚΕΠΑ

Αν επιδεινωθεί η υγεία μου έχω δικαίωμα επανεξέτασης από ΚΕΠΑ ή πρέπει να λήξει η προηγούμενη απόφαση;
- Έχεις δικαίωμα επανεξέτασης αν παρέλθει 6μηνο από την προηγούμενη απόφαση και αποδεικνύεται η επιδείνωση από ιατρικό πιστοποιητικό ή αν νοσηλευτείς

Χρειάζεται ποσοστό αναπηρίας ώστε να αιτηθώ ή να συνεχίσω να παίρνω το επίδομα οροθετικότητας;
- Σύμφωνα με τον Ν. 4025/2011 άρθρο 46 οι δικαιούχοι όλων των επιδομάτων αναπηρίας και λοιπών επιδομάτων πρόνοιας, ιδίως πάσχοντες από συγγενή αιμορραγική διάθεση, πάσχοντες από ανοσοεπάρκεια, τυφλά άτομα, εξετάζονται υποχρεωτικά από την οικεία Υγειονομική Επιτροπή, ως προϋπόθεση για τη χορήγηση του επιδόματος.
- Αν είσαι νέος δικαιούχος θα πρέπει να εξεταστείς από ΚΕΠΑ, δεν υπάρχει συγκεκριμένη εγκύκλιος που να ορίζει ποσοστό αναπηρίας
- Αν είσαι παλαιός δικαιούχος θα κληθείς να εξεταστείς από ΚΕΠΑ, δεν υπάρχει συγκεκριμένη εγκύκλιος που να ορίζει ποσοστό αναπηρία ή αν οι παλιές γνωματεύσεις που είναι σε ισχύ γίνονται δεκτές.

Ποια είναι τα κριτήρια για την εκτίμηση του ποσοστού αναπηρίας;
– Τα κριτήρια για την εκτίμηση του ποσοστού αναπηρίας θέτονται από το εκάστοτε κανονιστικό πλαίσιο τον Κανονισμό Εκτίμησης Βαθμού Αναπηρίας (ΚΕΒΑ)
- ο νέος Κανονισμός Εκτίμησης Βαθμού Αναπηρίας (ΚΕΒΑ). που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 1506/ΤΒ΄/4-5-2012 εμπεριέχει σημαντικές θετικές αλλαγές στα ποσοστά αναπηρίας των οροθετικών, πιο συγκεκριμένα:
- στο 1 ο στάδιο (ασυμπτωματικοί οροθετικοί) το ποσοστό ορίζεται  στο 10-40%
στο 2ο στάδιο, το οποίο συνδυάζεται με την έναρξη της αντιρετροικής αγωγής ή/ και με αναφερόμενα συμπτώματα  διαμορφώνεται στο 50% στους ασυμπτωματικούς και στο 67% σε όσους έχουν κάποια από τα αναφερόμενα συμπτώματα (ΚΕΒΑ 2012)

Κατά την ημέρα της εξέτασης στο ΚΕΠΑ μπορώ να προσκομίσω νέα ιατρικά στοιχεία;
- Ναι, αν υπάρχουν συμπληρωματικά ιατρικά στοιχεία μπορείς να τα προσκομίσεις την ημέρα της εξέτασης

Αν θεωρήσω ότι το ποσοστό της  εξέταση από το ΚΕΠΑ δεν με ικανοποιεί τι κάνω;
- Ενημερώνεσαι αν όντως έχεις αδικηθεί μελετώντας τον Κανονισμό Εκτίμησης Βαθμού Αναπηρίας ή ζητώντας πληροφορίες από την Κοινωνική Υπηρεσία του Κέντρου Ζωής
- Αν έχεις αδικηθεί υποβάλεις έγγραφη ένσταση στο ΚΕΠΑ, την οποία αιτιολογείς εμπεριστατωμένα και καλείσαι να εξεταστείς από Β΄θμια  επιτροπή
- Αν και το αποτέλεσμα της Β΄θμιας  επιτροπής δεν σε ικανοποιεί έχεις δικαίωμα να κάνεις χρήση ένδικων μέσων (διοικητικό πρωτοδικείο)

kentrozois

 

Κέντρα Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕΠΑ): Τα μνημονιακά ΚΤΕΟ ανθρώπων

Για να γράψω αυτό το κείμενο πληκτρολογώ με το αριστερό μου χέρι μόνο, όπως έχω μάθει να κάνω εδώ και 5 χρόνια, όταν το δεξί σταμάτησε εντελώς να λειτουργεί εξ αιτίας της σκλήρυνσης κατά πλάκας με την οποία συν –κατοικώ από το 2002. Παράλληλα βέβαια και το δεξιό μου πόδι δεν υπακούει, δεν έχει καμιά δύναμη δεν λειτουργεί. Η σκλήρυνση δεν είναι εύκολος αντίπαλος, αυτό το γνωρίζουμε καλά οι πάσχοντες αλλά και οι δικοί μας άνθρωποι που αγωνίζονται καθημερινά μαζί μας. Να προσθέσω και τις ορθοκυστικές διαταραχές που επίσης προκαλούνται από την νόσο, και έχουμε το κοκτέιλ της καθημερινότητας όχι μόνο της δικής μου αλλά και πολλών άλλων ασθενών.

Οι πτώσεις μέσα και έξω από το σπίτι, οι καθημερινές ενέσεις, οι φυσιοθεραπείες στο σπίτι, η διαδικασία της ατομικής υγιεινής, η αναπηρική καρέκλα, τα 5 χάπια την ημέρα, το τρέξιμο της συζύγου μου, παράλληλα με την εργασία της στο σχολείο για φάρμακα, θεωρήσεις, εγκρίσεις κλπ δίνουν μια εικόνα της καθημερινότητας αυτού που είχε την ατυχία να νοσήσει από σκλήρυνση.

Η καθημερινή ζωή εν Ελλάδι όμως είναι ακόμη σκληρότερη από τη νόσο, ιδιαίτερα όταν χρειαστεί να εμπλακείς με τα ΚΕΠΑ (Κέντρα πιστοποίησης αναπηρίας), θα αφηγηθώ όσο πιο σύντομα μπορώ την εμπειρία μου: Κατέθεσα στις 13-7-2013 όλα τα δικαιολογητικά που απαιτούνταν (ιατρική γνωμάτευση από κρατικό νοσοκομείο με περιγραφή της παρούσας κατάστασης και το ιστορικό της νόσου, μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου, εξουσιοδότηση στην σύζυγο μου θεωρημένη παρακαλώ για το γνήσιο της υπογραφής μου).

Με κάλεσαν να περάσω στις 25-2-2014 (και μην πει κανένας για την απεργία των γιατρών γιατί οι καθυστερήσεις υπήρχαν και πριν την απεργία), με τη βοήθεια της συζύγου μου και ενός φίλου για να σπρώχνει την αναπηρική καρέκλα φθάσαμε με ταξί στην πλατεία Αριστοτέλους (δεν θα μπορούσε άραγε η επιτροπή να λειτουργεί κάπου αλλού; αντί για το κέντρο της πόλης; πχ σε ένα νοσοκομείο με πιο εύκολη πρόσβαση, πιο ευρύχωρα ασανσέρ, στο συγκεκριμένο κτίριο με τα βίας χωρούσε η αναπηρική καρέκλα στο ασανσέρ αλλά όχι και ο συνοδός.) Αναμονή στο δεύτερο όροφο περίπου 3 ώρες, οι υπάλληλοι του ΕΟΠΥΥ σε κατάσταση πανικού, άνθρωποι μόνοι με προβλήματα όρασης να προσπαθούν να βρουν το όνομά τους στις καταστάσεις έξω τις πόρτες (δεν θα μπορούσαν άραγε να έχουν μεγαλύτερα γράμματα;) άλλοι να παρακαλούν για μια αναπηρική καρέκλα κι αυτή να μην βρίσκεται πουθενά.

Όταν κάποτε ήρθε η σειρά μου βρεθήκαμε μπροστά σε 3 γιατρούς υποθέτω νευρολόγους, οι 2 κοιτούσαν τα χαρτιά μήπως και λείπει κάτι, ο τρίτος με ένα σφυράκι στο χέρι κτύπησε το εσωτερικό του αγκώνα στο δεξιό μου χέρι (αυτό που δεν λειτουργεί) και επίσης το δεξιό γόνατό μου, μου είπε να σφίξω τη δεξιά γροθιά, του απάντησα πως τα δάκτυλα μου δεν λυγίζουν ούτε και ανοίγουν, βρίσκονται σε μια μόνιμη θέση αγκυλωμένα ούτε ανοικτά ούτε κλειστά, μισάνοιχτα ή μισόκλειστα, οι ομοιοπαθείς θα με καταλάβουν. Μετά από περίπου 6 λεπτά μας είπαν πως τελειώσαμε λέγοντας σε 15 μέρες να πάμε να πάρουμε την απόφαση. Φεύγοντας αναρωτιόμουν αν αυτοί οι άνθρωποι έχουν κλινική εμπειρία από την εποχή που έκαναν ειδικότητα ή γνωρίσουν μόνο να συνταγογραφούν;

Στις 6-3-2014 πήραμε την απόφαση στα χέρια μας, ποσοστό αναπηρίας 67 %, ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο. Επίσης αποφάσισαν πως δεν χρήζω βοήθειας παρ όλο που χαρακτηρίζουν την κατάσταση μου δεξιά ημιπληγία, το ότι δεν μπορώ να κάνω ούτε βήμα μόνος μου δεν τους απασχολεί. Επίσης αποφάσισαν πως δεν έχω δικαίωμα στο εξωιδρυματικό επίδομα (η δαπάνη για φυσιοθεραπείες και το 25% συμμετοχή στα φάρμακα για τα συμπτώματα της νόσου δεν τους ενδιαφέρουν). Συμπέρασμα: Οι εν λόγω κύριοι δεν λειτουργούν με ιατρικά κριτήρια, μοιάζουν να εκτελούν διατεταγμένη υπηρεσία, το ποιος τους έδωσε την εντολή να περιορίσουν τα ποσοστά αναπηρίας δεν θα το μάθουμε ποτέ ούτε και θα βγει κάποιος να πάρει την ευθύνη, το ερώτημα είναι γιατί αυτός ο περιορισμός δεν γίνεται με διοικητικούς τρόπους από τη μεριά της πολιτείας; Τι χρειάζονται οι γιατροί και η ταλαιπωρία που τραβάμε; Για επιστημονικό άλλοθι; Για να κάνουν τη βρώμικη δουλειά; Ας το ερμηνεύσει ο κάθε ένας…

Έχω δικαίωμα ένστασης εντός 10 ημερών κατά της απόφασης της πρωτοβάθμιας και να εξεταστώ (πότε;) από δευτεροβάθμια, δεν ξέρω αν θα το κάνω, αν έχω το κουράγιο να υποβληθώ πάλι σ’ αυτή την ταλαιπωρία, το πρόσωπο του τέρατος είναι πιο σκληρό από την αρρώστια, γνωρίζω πως και άλλοι έχουν υποστεί αυτήν την αναλγησία μακάρι να ήμουν μόνο εγώ, αφιερώνω αυτές τις γραμμές σε όλους αυτούς και ενώνω τη φωνή μου με τη δική τους.

Γ.Σ.
Θεσσαλονίκη 7-3-2014

ena1

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s