Pistol Pete: Ο πιο ηθικός στρίπερ του πλανήτη είναι Έλληνας


Δεν πίνει, δεν έχει πάρει ποτέ ναρκωτικά, δεν κάνει σεξ με παντρεμένες γυναίκες και κάθε Κυριακή πρωί πηγαίνει στην Εκκλησία. Ο Pistol Pete είναι διεθνούς φήμης επαγγελματίας στρίπερ και Έλληνας, μετανάστης στην Αυστραλία. (Pics+Vids)
PistolPeteEXW29515sk

Αυτή η συνέντευξη είναι αφιερωμένη, σε όλους όσοι χαρακτηρίζουν έναν άνθρωπο από την εμφάνιση, από το τι δουλειά κάνει… που κρίνουν ένα βιβλίο από το εξώφυλλό του. Μπορεί ένας επαγγελματίας στρίπερ, να είναι θρήσκος και να βάζει την εκκλησία πάνω από τη δουλειά του; Να θεωρεί αμαρτία το σεξ πριν τον γάμο; Να μην πίνει, να μην καπνίζει, να αρνείται το σεξ σε γυναίκες με σύντροφο και να είναι σεμνός, παρά τα «μιλιούνια» γυναικών που παραληρούν στον χορό του;
Ο Pistol Pete είναι ο Έλληνας επαγγελματίας στρίπερ, που ζει στην Αυστραλία και παρότι είναι περιζήτητος διεθνώς, πατάει στα πόδια του, κρατά σταθερές τις ηθικές του αξίες και βάζει τα δικά του όρια, σε μία βιομηχανία γεμάτη πειρασμούς. Αγαπάει την Ελλάδα και τους Έλληνες και η ιστορία του είναι κάθε άλλο, παρά αυτό που περιμένεις να διαβάσεις. Ο Pistol Pete μιλάει στο WE του NEWS 247 για τον… Παναγιώτη που βγαίνει πριν και μετά τα φώτα του σόου, τις γυναίκες, το βιβλίο που έγραψε με τις πικάντικες και αστείες εμπειρίες του και στέλνει το μήνυμά του στους Έλληνες αδελφούς και αδελφές του «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει»!

Από την Αθήνα στην Αυστραλία

Από οικονομικός σύμβουλος… επαγγελματίας στρίπερ

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου πήγε σχολείο μέχρι και το Γυμνάσιο. Τότε, όταν ήταν έφηβος, οι γονείς του αποφάσισαν να μεταναστεύσουν στην Αυστραλία, αναζητώντας μία καλύτερη μοίρα για τους ίδιους και για το παιδί τους.
«Πάντα θα θυμάμαι την ταβέρνα, που διατηρούσαν οι γονείς μου. Εκεί μεγάλωσα… Θυμάμαι τις όμορφες γαλάζιες παραλίες της Ελλάδας τους καλοκαιρινούς μήνες, που κάθε άλλη χώρα θα ζήλευε και θα ήθελε να έχει. Πάντα σκέφτομαι τους Έλληνες, αλλά και τους τουρίστες που γνώρισα στο μαγαζί των γονιών μου. Μεγάλωσα, αποκτώντας ό,τι είχα με δυσκολίες και μέσα από τη δουλειά. Η πρώτη μου δουλειά ήταν όταν ήμουν 11 χρόνων, στην ταβέρνα, όπου φορώντας ένα μικρό κουστουμάκι, υποδεχόμουν τους πελάτες στην είσοδο και τους οδηγούσα στα τραπέζια. Έχω γράψει για όλες αυτές τις αστείες ιστορίες στο βιβλίο μου», λέει.
Ο Παναγιώτης δεν μεγάλωσε θέλοντας να μπει στη βιομηχανία. Δούλεψε ως οικονομικός σύμβουλος, αλλά έχασε τη δουλειά του λόγω της παγκόσμιας κρίσης. «Τότε, αποφάσισα να ταξιδέψω στην Ταϊλάνδη, όπου έμαθα Muay Thai και επέστρεψα στην Αυστραλία. Εργάστηκα ως σερβιτόρος σε μαγαζί, όπου ήμασταν γυμνοί από τη μέση και πάνω, για δύο μήνες περίπου, πριν πάρω την απόφαση να γίνω επαγγελματίας στρίπερ».
Η εικόνα του σήμερα κάθε άλλο παρά μοιάζει με εκείνη του χθες για τον Παναγιώτη, που εξομολογείται πως είχε πρόβλημα με την εμφάνισή του.
«Ήμουν πάντα ένα παιδί με αυθάδεια, με έντονη αίσθηση του χιούμορ και προσωπικότητα. Η απόφαση να γίνω στρίπερ είναι καθαρά δική μου. Αυτό που με έκανε να την πάρω όμως την απόφαση, ήταν ένα περιστατικό που είδα να συμβαίνει σε βάρος μίας κοπέλας. Μία νύχτα, ενώ εργαζόμουν ως σερβιτόρος, είδα έναν άνδρα στρίπερ να φέρεται απαίσια στην κοπέλα αυτή, χωρίς να της χαρίζει τη γιορτή που άξιζε την τελευταία ημέρα πριν τον γάμο της. Η συμπεριφορά του ήταν αποκρουστική και έτσι, έκανα κάτι για να χαμογελάσει. Το να την δω χαρούμενη, ήταν για μένα ανεκτίμητο. Έτσι αποφάσισα, να κάνω τη διαφορά στη βιομηχανία, συμπεριφερόμενος με τον ίδιον τρόπο σε κάθε κοπέλα που θα συναντούσα. Κι από τη στιγμή που έγινα στρίπερ, νιώθω περήφανος που με ζητούν να τις διασκεδάσω. Το να κάνεις κάποιον να χαμογελάσει, είναι ανεκτίμητο. Γι’αυτό έγινα στρίπερ, για να κάνω κάθε κορίτσι ξεχωριστά χαρούμενο, στη σημαντική της βραδιά».
«Στην αρχή, ήταν πολύ δύσκολα. Είχα πρόβλημα με την εμφάνισή μου παλιότερα και από εκεί που είχα συνηθίσει ο κόσμος να με κοιτάζει γι’ αυτό, ξαφνικά όλοι με κοιτούσαν χαμογελώντας και επευφημώντας με. Ακόμα κι έτσι όμως, πάντα αναρωτιόμουν, για τις προθέσεις τους. Αυτό ήταν κάτι που έπρεπε να ξεπεράσω στο μυαλό μου και αυτό έκανα. Δεν μου πήρε πολύ, καθώς το μυαλό είναι πολύ δυνατό πράγμα».
Από τη στιγμή που μπήκε στον χώρο, ο Παναγιώτης έπρεπε να συνηθίσει την αλλαγή, από τη μία να κλείνεται και να κρύβεται λόγω ανασφάλειας στο σπίτι του και από την άλλη, να βγάζει τα ρούχα του μπροστά σε 300 άτομα, κάθε βράδυ.
«Ήταν η μέρα με τη νύχτα. Με επηρέασε και ψυχολογικά πολύ, το γεγονός ότι από τη μία, μια ασθένεια που με ταλαιπωρούσε στο παρελθόν με έκανε ανεπιθύμητο και ξαφνικά, μπορούσα να μπω σε οποιοδήποτε μαγαζί και να φύγω με οποιαδήποτε κοπέλα ήθελα. Γυναίκες έβγαιναν φωτογραφίες μαζί μου, μου ζητούσαν αυτόγραφα ή οτιδήποτε άλλο. Είναι κάτι που απολαμβάνω και δέχομαι, αλλά προσπαθώ να παραμείνω ταπεινός, γνωρίζοντας ότι η εμφάνιση και οι ‘τίτλοι’ δεν κρατάνε για πάντα».

http://news247.gr/eidiseis/weekend-edition/pistol-pete-o-pio-hthikos-striper-toy-planhth-einai-ellhnas.3499056.html

Η στήριξη της οικογένειας και οι ηθικές αξίες

«Δεν έκανα ποτέ κάτι που δεν έπρεπε, για τα χρήματα»

Αντίθετα με ό,τι θα περίμενε κανείς, είχε όλη τη στήριξη της οικογένειάς του. «Η οικογένειά μου ήταν δίπλα μου. Γνώριζαν τις ηθικές μου αξίες, τι θα έκανα και τι όχι. Και οι δύο γονείς μου είπαν ‘γιε μου, δεν σκοτώνεις κανένας, δεν κοιμάσαι με τη γυναίκα κανενός, δεν βγαίνεις στην πορνεία και κρατάς τους ηθικούς φραγμούς σου, ακόμα και αν μπαίνεις σε αυτόν τον χώρο. Βγες εκεί έξω, κάνε το καλύτερο που μπορείς και διασκέδασέ το», του είπαν.
Και κάπως έτσι ξεκίνησε το 2010 και εργάζεται ως επαγγελματίας μέχρι σήμερα. «Εμφανίζομαι στην Αυστραλία, αλλά πηγαίνω και σε άλλες χώρες. Για την ακρίβεια, μόλις γύρισα από το Μεξικό, όπου έκανα στριπτίζ για μία ομάδα Αμερικανίδων, που γιόρταζαν το Spring Break από το πανεπιστήμιό τους. Αυτήν την περίοδο, με ενδιαφέρει να εστιάσω στο βιβλίο μου και να το εκδώσω στα βιβλιοπωλεία, καθώς τώραδιατίθεται μέσω Amazon. Ελπίζω μάλιστα, μία μέρα να βρεθεί κάποιος που θα ενδιαφερθεί, για να γίνει σειρά στην τηλεόραση».
Πόσο τον άλλαξε όμως η ενασχόληση με αυτό το επάγγελμα; Ποιοι ήταν οι κίνδυνοι, οι πειρασμοί, αλλά και το δέλεαρ που συνάντησε αυτά τα χρόνια;
«Ειλικρινά και το λέω αυτό με μεγάλη λύπη, είδα πολλούς ανθρώπους που μπήκαν στον χώρο, να μπλέκουν με τα ναρκωτικά, να γίνονται αλκοολικοί, να κάνουν πράγματα που δεν έκανα ποτέ για τα χρήματα, να γίνονται υπερόπτες και να νομίζουν ότι είναι υπεράνω όλων. Όπως είπα, όλο αυτό μία μέρα θα τελειώσει και δεν υπάρχει κανένας λόγος να είσαι περήφανος και εγωιστής. Πρέπει ταπεινά να δεχόμαστε αυτό που μας συμβαίνει, γιατί οι τίτλοι και τα χρήματα εξαφανίζονται και δεν παίρνουμε τίποτα από αυτά στον τάφο μας…»
«Οι πειρασμοί… κυρίως ήταν το να κάνω σεξ για χρήματα, το αλκοόλ, αλλά και τα ναρκωτικά, τόσο να πάρω όσο και να πουλάω ο ίδιος. Πολλές παντρεμένες γυναίκες ήθελαν να κάνουν σεξ μαζί μου. Είμαι περήφανος που μπορώ να πω, ότι δεν έκανα ποτέ τίποτα από τα παραπάνω και ποτέ δεν αποκάλυψα τα γεννητικά μου όργανα κατά τη διάρκεια ενός σόου. Όλους τους παραπάνω πειρασμούς τους αντιμετώπισα στη δουλειά, αλλά έμενα σταθερός στις αξίες μου. Πιστεύω, ότι αν μπεις σε αυτόν τον χώρο χωρίς να έχεις τα κατάλληλα θεμέλια, την κατάλληλη ανατροφή και τις ηθικές αξίες από την οικογένειά σου, μπορείς να ξεφύγεις και να παρασυρθείς. Δεν είναι μία βιομηχανία καθαρή και όσοι ασχολούνται με αυτήν, ξέρουν ότι μπορεί να δουν πράγματα που δεν θα πίστευαν ποτέ».

Ένας στρίπερ ψάχνει την… αγάπη

«Είναι δύσκολο για μία γυναίκα, να το διαχειριστεί»

Πόσο δύσκολο είναι για έναν επαγγελματία στρίπερ, να έχει ερωτικό δεσμό με μία γυναίκα;
«Δυστυχώς, οι γυναίκες δεν θέλουν να έχουν για αγόρι τους έναν στρίπερ. Πολλές θέλουν να κοιμηθούν μαζί μου, αλλά καμία δεν θέλει να με γνωρίσει πραγματικά. Θέλω να πιστεύω, ότι έχω τα προσόντα ψυχικά, ώστε να προσφέρω σε μία γυναίκα περισσότερα από την εμφάνισή μου, ωστόσο έχω αποδεχτεί το γεγονός ότι έτσι είναι τα πράγματα και δεν αναζητώ σύντροφο πια».
«Καταλαβαίνω όμως, ότι είναι δύσκολο και για μία γυναίκα, να έχει σχέση με κάποιον που γδύνεται μπροστά σε άλλες γυναίκες, που παραληρούν μπροστά του. Αλλά οι γυναίκες από τους άνδρες στον χώρο διαφέρουν. Για μας τους άνδρες, το στριπτίζ είναι απλά διασκέδαση και είναι κάτι αστείο. Βγάζουμε τα ρούχα μας για να τις διασκεδάσουμε κι εγώ προσωπικά, δεν δείχνω τα γεννητικά μου όργανα, κάνοντας το σόου ‘βρώμικο’. Δυστυχώς, όταν οι γυναίκες κάνουν στριπτίζ, κάνουν πολλά περισσότερα. Είχα σχέσεις με γυναίκες, που πίστευαν ότι ήταν άνετες και είχαν την αυτοπεποίθηση, για να διαχειριστούν αυτό που κάνω. Είχα σχέση με ένα μοντέλο που έκανε διεθνή καριέρα, αλλά μόλις ήρθε σε ένα από τα σόου μου και είδε την προσοχή που τραβούσα, δεν μπόρεσε να το διαχειριστεί. Το ίδιο συνέβη και με κάθε άλλη γυναίκα, που προσπάθησα να συνδεθώ συναισθηματικά και όχι μόνο σωματικά», λέει.

Το πικάντικο ημερολόγιο που έγινε βιβλίο

Η ευαίσθητη πλευρά ενός άνδρα στρίπερ

Καθ’ όλη τη διάρκεια του «ταξιδιού» του στη βιομηχανία, ο Pistol Pete κατέγραψε σκέψεις και συναισθήματα σε ένα ημερολόγιο, που τελικά έγινε βιβλίο.
«Επέλεξα να γράψω αυτό το βιβλίο για να δείξω στους αναγνώστες, τις σέξι, αστείες και συγκινητικές στιγμές της ζωής μου, τόσο πριν γίνω στρίπερ, όσο και κατά τη διάρκεια των σόου μου. Δεν υπάρχουν κεφάλαια γύρω από το ωμό σεξ, όπως δίκαια θα περίμενε κανείς, αλλά κάποια που ξεκινάνε με το σεξ και στην πορεία εξελίσσονται σε κάτι άλλο, όπως και άλλα που ξεκίνησαν αλλιώς και καταλήγουν στο σεξ. Ήθελα να δείξω τους πειρασμούς που αντιμετώπισα, για να είμαι σήμερα εδώ που είμαι. Το να είμαι διεθνούς φήμης στρίπερ δεν ήταν κάτι εύκολο, καθώς αντιμετώπισα και προβλήματα υγείας, που με κρατούσαν πίσω. Δεν τα άφησα να με νικήσουν όμως, τα νίκησα εγώ. Εκτέθηκα σε πολλές καταστάσεις, και κατά τη διάρκεια της καριέρας μου αυτής, έζησα στιγμές που θα θυμάμαι για πάντα».
«Και οι άνδρες στρίπερ είναι άνθρωποι και έχουμε κι εμείς την ευαίσθητη πλευρά μας, όπως δείχνω και στο βιβλίο. Πάντα έλεγα ‘αυτή η δουλειά είναι μία γρήγορη βόλτα, οπότε ανέβα και απόλαυσέ την, για όσο κρατήσει. Μην αφήσεις όμως να αλλάξει αυτό που είσαι και μην γίνεις υπερόπτης και αγενής’. Αυτό είναι το βιβλίο. Κρατήσου στην ανείπωτη γρήγορη βόλτα και ζήσε τις πιο εκπληκτικές στιγμές, που άλλοι δεν θα έχουν ποτέ την ευκαιρία να ζήσουν».
«Αρχικά, δεν είχα σκοπό να κρατήσω ημερολόγιο. Οι φίλοι μου έλεγαν να γράψω ένα βιβλίο, με τις αστείες περιπέτειες της ζωής μου. Αυτό έκανα και στην πορεία έγινα στρίπερ, οπότε αποφάσισα να προσθέσω μερικές ιστορίες, σε αυτό που ήδη έγραφα. Μέσα σε έναν χρόνο, οι ιστορίες μου από το στριπτίζ ήταν τόσες πολλές, που ξεπερνούσαν κατά πολύ αυτές που είχα ήδη γράψει. Έτσι, συνέχισα να γράφω το ‘Μυστικό μου Ημερολόγιο’.

Γυρίζει νωρίς το Σάββατο, για να πάει την Κυριακή στην Εκκλησία

Μην κρίνεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλό του

Η ζωή του, όπως και ο ίδιος, είναι χωρίς καμία αμφιβολία ενδιαφέρουσα. Πώς αλλιώς εξηγείται, το ότι κάθε Σάββατο βράδυ θέλει να ξαπλώνει νωρίς, για να είναι φρέσκος την επόμενη μέρα για την Εκκλησία;
«Κανονικά, δούλευα μέχρι τη 1 μετά τα μεσάνυχτα. Όμως, μέχρι να γυρίσω στο σπίτι, να κάνω μπάνιο, να φτιάξω τα πράγματά μου και να φάω, είχε ήδη πάει 3… Το να ξυπνήσω στις 8 το πρωί, για να πάω στην εκκλησία δεν ήταν κάτι εύκολο λοιπόν, αφού προσπαθούσα με νύχια και με δόντια, να μείνω ξύπνιος κατά τη διάρκεια της λειτουργίας. Έτσι, αποφάσισα να μην δέχομαι κλήσεις μετά από κάποια συγκεκριμένη ώρα, για να γυρίζω νωρίς στο σπίτι και να κοιμάμαι, ώστε να είμαι φρέσκος για την Εκκλησία», λέει.
Ο Παναγιώτης λέει, ότι δεν είναι το επάγγελμα, που καθορίζει τη ζωή ενός ανθρώπου, αλλά το ποιος είναι. «Ξέρω ανθρώπους, που συνεργαζόμουν παλιά ως οικονομικός σύμβουλος, που περνούσαν όλη τη μέρα στο γραφείο, μπροστά από έναν υπολογιστή και τα Σαββατοκύριακα έκαναν τόσα ναρκωτικά και έπιναν τόσο πολύ στα club, που δεν μπορούσαν να σηκωθούν την επόμενη μέρα μέχρι το απόγευμα. Καμία φορά και δύο βραδιές συνεχόμενες συνέβαινε αυτό. Κι έχουν συντρόφους, που νομίζουν πως είναι στο γραφείο τους 9 – 5, όμως εκείνοι τις απατούν με γραμματείς και ρεσεψιονίστ, στον χώρο της δουλειάς τους».
«Χωρίς να λέω ότι είμαι κανένας άγιος ή κάτι καλύτερο από τους υπόλοιπους, καθώς είμαστε όλοι αμαρτωλοί, όλοι κάνουμε τις αμαρτίες μας με διαφορετικό τρόπο. Η ζωή μου είναι το να πηγαίνω στο γυμναστήριο, να τρώω υγιεινά, να περνάω πολύ όμορφα την εβδομάδα με τους γονείς μου και να ζω φυσιολογικά. Πηγαίνω με τους φίλους μου στο σινεμά ή στην παραλία ή απλά απολαμβάνουμε την παρέα, βλέποντας Dvd. Το βράδυ της Παρασκευής και του Σαββάτου δουλεύω, αλλά το Σάββατο το βράδυ πάω για ύπνο νωρίς. Δεν πηγαίνω σε club, δεν πίνω, δεν έχω πέσει στην παγίδα του να ζω μια ζωή ψεύτικη, βασισμένη στον επαγγελματικό μου τίτλο. Αυτό εξαρτάται από το πώς το βλέπει ο καθένας. Οπότε, η ζωή μου είναι φυσιολογική και απλή. Οπότε τι δουλειά έχει να κάνει η δουλειά αυτή με οτιδήποτε;».

Η αμαρτία του σεξ πριν τον γάμο

Η κοπέλα που τον άφησε για τη δουλειά του και απατήθηκε από κάποιον με… δουλειά γραφείου

«Δυστυχώς, οι άνθρωποι κρίνουν ένα βιβλίο από το εξώφυλλό του. Με έχουν κρίνει κι εμένα από την πρώτη εντύπωση, αλλά όταν μου προσέφεραν ναρκωτικά είπα ‘όχι, δεν τα θέλω’ ή όταν παντρεμένες γυναίκες θέλουν να κάνουν σεξ μαζί μου, αρνούμαι γιατί δεν κοιμάμαι με παντρεμένες γυναίκες. Και τότε με ρωτούν ‘Μα, δεν είσαι στρίπερ;’ Σίγουρα μία ταμπέλα σου την κολλάνε, όταν κάνεις αυτή τη δουλειά. Γνώρισα γυναίκες, που ήθελαν να κάνουμε σχέση, όμως αν αργούσα να γυρίσω 15 λεπτά, πίστευαν ότι είμαι με άλλη γυναίκα… Κάποιες μου έχουν πει ‘δεν μπορώ να σε εμπιστευτώ, γιατί είσαι στρίπερ’…»
«Ένα αστείο που μου συνέβη, είναι ότι γνώρισα μία κοπέλα και της έλεγα, να μην κρίνει από τη δουλειά μου, γιατί δεν καθορίζει αυτή το ποιος είμαι, ότι μπορεί να γνωρίσει κάποιον, που να έχει μία δουλειά συμβατική και να φαίνεται αξιοπρεπής, αλλά να την απατάει, ενώ είναι στη δουλειά του. Αυτό ακριβώς της συνέβη… Έξι μήνες μετά, με πήρε τηλέφωνο και μου είπε, ότι ο φίλος της την απατούσε με αυτόν τον τρόπο κι ότι ήταν ρηχό εκ μέρους της να με κρίνει από το τι κάνω», λέει.
«Να μην παρεξηγηθώ, κάνω σεξ και στο βιβλίο μου έχω πολλές ιστορίες με σεξ. Πάντα όμως ήταν με κοπέλες ελεύθερες, χωρίς σύντροφο. Ξέρω, ότι το να κάνω σεξ πριν τον γάμο είναι αμαρτία, αλλά δεν έγινα στρίπερ για να κάνω σεξ, ούτε το ότι έγινα μου έφερε το σεξ. Δεν είμαι τέλειος, έχω τις αδυναμίες μου, αλλά και τις φυσικές μου ανάγκες», εξομολογείται.

Η γυναίκα με καρκίνο που είχε ως τελευταία ευχή, να τον δει να χορεύει

Από τα όσα έχει ήδη πει για τον εαυτό του, φαίνεται πως η ιστορία του Παναγιώτη είναι κάθε άλλο, παρά αυτό που περιμένεις να διαβάσεις. Η τρυφερότητα με την οποία μεταχειρίστηκε δύο ασθενείς με καρκίνο, που είχαν πάει να τον δουν, είναι ενδεικτική της ευαίσθητης ψυχής του άνδρα, για την οποία κάνει λόγο.
«Έχω δύο ιστορίες με γυναίκες που είχαν καρκίνο. Η μία τον νίκησε και μέχρι σήμερα είμαστε φίλοι και μιλάμε. Μάλιστα, με κάλεσε και πήγα στον γάμο της. Η άλλη είναι πιο λυπηρή δυστυχώς. Στο βιβλίο μου την ονομάζω ‘Bucketlist’. Αναφέρεται σε μία κοπέλα με καρκίνο στο τελευταίο στάδιο, που δεν είχε χρόνο μπροστά της πολύ και στις ευχές της πριν το τέλος, ήθελε να δει ένα σόου στριπτίζ. Από όλους τους επαγγελματίες επέλεξε εμένα. Ζήτησε εμένα, να την σηκώσω και να χορέψει μαζί μου. Θυμάμαι τη στιγμή, που πήγα να την πάρω από το τραπέζι και δεν μπορούσε ούτε να σταθεί στα πόδια της, γιατί ήταν τόσο αδύναμη. Την σήκωσα στα χέρια μου και την κουβάλησα στη σκηνή. Καθ’όλη τη διάρκεια του σόου είχε δάκρυα στα μάτια της… Αυτές τις στιγμές θα φυλάω για πάντα από τη βιομηχανία, σαν θησαυρό», λέει, ενώ δεν θέλει να περιγράψει πικάντικες λεπτομέρειες, καθώς δεν θα ήθελε, κάποιος νεότερος από αυτόν να διαβάσει τα λόγια του και να απομονώσει αυτό το σημείο.

«I ELLADA POTE THEN PETHENI»

«Αδέλφια μου και αδελφές μου Έλληνες κάντε κουράγιο»

Ο Παναγιώτης είναι Έλληνας και στις φλέβες του όπως ο ίδιος λέει, κυλάει «μπλε και λευκό αίμα». «Είμαι υπερήφανος που γεννήθηκα Έλληνας, σε μία χώρα σαν την Ελλάδα, που παρότι αντιμετωπίζει αυτή την κρίση, είναι σίγουρα θέμα χρόνου για όλους τους Έλληνες, να σταθούν στα πόδια τους. Όπως λέμε ‘I ELLADA POTE THEN PETHENI».
«Αγαπημένοι μου Έλληνες, αδελφοί και αδελφές μου, κάντε κουράγιο. Παρότι οι στιγμές είναι δύσκολες, μείνετε ενωμένοι, αγαπάτε και βοηθάτε ο ένας τον άλλον. Προσευχηθείτε για ένα θαύμα για τη χώρα μας, για να βγει από την οικονομική κρίση. Πάντα να θυμάστε, ότι εμείς οι Έλληνες στο εξωτερικό, σας σκεφτόμαστε για τις δυσκολίες που περνάτε και προσωπικά, στέλνω σε όλους και σε κάθε έναν ξεχωριστά την αγάπη μου».

Σοφία Κατσαρέλη

πηγή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s