19η ΜΑΪΟΥ, ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ


Ξηρανθήτω ημίν ο λάρυγξ εάν επιλαθόμεθά σου ω Πάτριος Ποντία γη. (Λεωνίδας Ιασωνίδης)

Να ξεραίνεται η γούλα μ’ αν ανασπάλλω την πατρίδα μ’, τον Πόντον (Κώστας Π. Μαυρόπουλος)

Γενοκτονία των Ποντίων

Η γενοκτονία ως όρος καθιερώθηκε στη δίκη της Νυρεμβέργης, όταν καταδικάστηκε η ναζιστική ηγεσία για τα εγκλήματα πολέμου κατά των Εβραίων. Ως νομική έννοια διατυπώθηκε στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών και καθιερώθηκε στις 9/12/1948, με τη σύμβαση της Ρώμης για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Τρεις γενοκτονίες συντελέστηκαν τον 20ο αιώνα, των Αρμενίων, των Ελλήνων του Πόντου και των Εβραίων. Εξ’ αυτών οι δύο αναγνωρίστηκαν παγκοσμίως, άμεσα των Εβραίων και έμμεσα των Αρμενίων.

Με το τρίπτυχο «ένα κράτος, μια θρησκεία, ένας λαός», και έχοντας ως συμβουλάτορες Γερμανούς αξιωματικούς, οι Νεότουρκοι αρχικά και στη συνέχεια ο Μουσταφά Κεμάλ, σχεδίασαν και εκτέλεσαν τις δύο πρώτες γενοκτονίες. Το 1915 την γενοκτονία των Αρμενίων και από το 1916 έως το 1923 τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Με το πρόσχημα να μην ενωθούν οι Έλληνες του Πόντου με τις Ρωσικές δυνάμεις, που πολιορκούσαν τον Πόντο, εκτόπισαν τον πληθυσμό από τις παραλιακές περιοχές, στα μεσόγεια της χώρας. Μέσα στο καταχείμωνο, σε εξοντωτικές και χωρίς στοιχειώδη σίτιση και ανάπαυση πορείες, έχασαν τη ζωή τους πολλοί Έλληνες. Εκτός από τους θανάτους που προέκυψαν από τις ταλαιπωρίες υπήρξαν και πολλές περιπτώσεις φρικιαστικών θανάτων από άτακτους τσέτες υπό τα αδιάφορα βλέμματα των συνοδών χωροφυλάκων. Σε πολλές δε περιπτώσεις και με την βοήθεια τους. Και βέβαια δεν εξέλειπαν οι βιασμοί γυναικών, ακόμη και εγκύων, ανήλικων κοριτσιών αλλά ακόμη και ανήλικων αγοριών. Επίσης πολλοί Έλληνες πέθαναν στα τάγματα εργασίας καταπονημένοι από τις εξαντλητικές εργασίες. Έτσι με την εξόντωση του μισού πληθυσμού (353.000) και τον εκτοπισμό-ξεριζωμό του άλλου μισού, τον Αύγουστο του 1923 ο Μουσταφά Κεμάλ αναφώνησε θριαμβευτικά: «Επί Συνέχεια

Η Premier League διψά για αλκοόλ


Στον κόσμο των στερεοτύπων, ο Άγγλος οπαδός αγαπά το ποδόσφαιρο και το αλκοόλ. Τα παραπάνω ποτά που καταναλώνουν οι φίλαθλοι στις παραδοσιακές παμπς θεωρούνται παράγοντας υψηλού κινδύνου για την πρόκληση επεισοδίων και για 28 χρόνια οι Άγγλοι στερούνται την απόλαυση της αγαπημένης τους μπύρας στους ποδοσφαιρικούς αγώνες.

Παρόλα αυτά, αν η καμπάνια της Ίπσουιτς Τάουν πιάσει τόπο, στα αγγλικά γήπεδα μπορεί να ξεκινήσει να ρέει πάλι άφθονο το αλκοόλ. Συνέχεια

«Καλά Χριστούγεννα» 1914. Μια αληθινή ιστορία (vid & pics)


Τα Χριστούγεννα του 1914, κατά την διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, συνέβη κάτι πρωτάκουστο. Άγγλοι, Γάλλοι και Γερμανοί στρατιώτες άφησαν ό,τι τους χωρίζει στα χαρακώματα και έκαναν εκεχειρία τις γιορτινές μέρες, παίζοντας ποδόσφαιρο! Μία ανθρώπινη ιστορία εν μέσω των απάνθρωπων πράξεων που προκάλεσε ο πόλεμος. Συνέχεια

ΚΥΠΡΟΣ…»Φυλακισμένα μνήματα»: Ιστορία ελευθερίας μέσα στη φυλακή


vuvuzela

  • «Να πας να δεις τα φυλακισμένα μνήματα». Αυτή ήταν η «προσταγή» όλων όσων έχουν επισκεφθεί τη Λευκωσία. Επιτακτικά. Με σοβαρότητα. Χωρίς περιγραφές. Χωρίς λεπτομέρειες.

 

Κι όμως κανείς δεν είπε ότι το «αξιοθέατο» αυτό, με το οξύμωρο όνομα, το οποίο δημιουργεί από μόνο του απορία, βρίσκεται μέσα στη φυλακή της Λευκωσίας. Οι απορίες μας επιτείνονται όταν στην είσοδο πια των Κεντρικών Φυλακών Λευκωσίας καλούμαστε να παραδώσουμε στους σωφρονιστικούς υπαλλήλους τα κινητά μας τηλέφωνα. Ένας ιστορικός χώρος μέσα σε μια φυλακή που λειτουργεί;!

Προχωράμε στο δρόμο και ακριβώς πριν την είσοδο του κεντρικού κτιρίου της φυλακής, σύμφωνα και με τις οδηγίες του σωφρονιστικού υπαλλήλου, στρίβουμε αριστερά. Εκεί βλέπουμε έναν κύριο γύρω στα εβδομήντα πέντε να μας κάνει νόημα από μακριά. Έχει ειδοποιηθεί φαίνεται ότι έχουν έρθει επισκέπτες.

Είναι ο κύριος Δήμος Βρυωνίδης. «Η είσοδος αυτή φτιάχτηκε αργότερα», μας λέει και από μια μικρή πόρτα μας βάζει σε ένα προαύλιο που το περιτριγυρίζουν ψηλοί πέτρινοι τοίχοι με καρφωμένα τζάμια και αγκαθωτά σύρματα στην κορυφή.

Τον ακολουθούμε και μπαίνουμε μέσα σε χώρο φυλακής, σε ένα διάδρομο με κελιά.Εκεί αρχίζει η «ξενάγηση». Είναι ενδεικτικά ένας από τους χώρους που φυλακίστηκαν οι αγωνιστές της «Εθνικής Συνέχεια