Η Δαμανάκη τουλάχιστον είναι αισιόδοξη (βίντεο)


Δαμανακη.jpg

Γράφει η Εκάβη

«Μπορούμε να είμαστε λίγο (πιο) αισιόδοξοι τώρα.»

Τάδε έφη Δαμανάκη, τώρα πλέον επίτροπος της ΕΕ, αρμόδια για Θέματα Ναυτιλίας και Αλιείας, στην εκπομπή I talk με τον Κρις Μπερνς (Chris Burns) του Euronews χθες.

Πριν μπούνε στα περί αλιείας, αναφέρθηκε (όλως τυχαίως!) και το θέμα Ελλάδα (μας κάναν αυτή τη χάρη, να’ναι καλά). Θα μπορούσε να αφιερώσει μια ολόκληρη εκπομπή του ο κύριος Μπερνς πάνω στο θέμα, όπως αναφέρει. Ναι, μια εκπομπή πιστεύω να’ταν αρκετή για να καλύψει μια κατάσταση ετών που οδηγεί σε αυτοκτονίες. Μα, ας μην μαλώνουμε για μικροπράγματα. Μας ενδιαφέρει πιο πολύ τι είπε η «Εδώ Πολυτεχνείο».

Ποιά είναι η πρόγνωσή σας, ρωτάει ο δημοσιογράφος.

Δαμανάκη: Μπορούμε να είμαστε λίγο πιο αισιόδοξοι τώρα. Έχουμε περάσει πολύ, πολύ δύσκολα χρόνια, τρία με τέσσερα πολύ, πολύ δύσκολα χρόνια, μειώσεις μισθών, μειώσεις συντάξεων, 30% … σχεδόν 30% ανεργία. Αυτή είναι πραγματικά μια μεγάλη καταστροφή.

Φανταστικό αυτό το «έχουμε«, δεν βρίσκετε; Έχουμε περάσει δύσκολα χρόνια. Όντως, με περίπου 230.000 ευρώ τον χρόνο απο το 2009 και μετά, με την κρίση στο φουλ, ήτοι €19,909.89 το μήνα αν Συνέχεια

“Στάση πληρωμών λοιπόν! Τώρα! “


Του Γιάννη Βαρουφάκη

Για μέρες τώρα βαραίνουμε τις ψυχές μας με μια μόνιμη αγωνία: Θα χρεοκοπήσει το κράτος μας; Ε, λοιπόν, ήρθε η ώρα να αγκαλιάσουμε αυτό που φοβόμαστε. Αν οι φίλοι μας οι Γερμανοί δεν έχουν πρόβλημα να χρεοκοπήσουμε, καιρός είναι να το κάνουμε. Χωρίς δεύτερη κουβέντα. Όχι ως διαπραγματευτική μπλόφα και ούτε μόνο γιατί το χειρότερο που μπορεί να μας συμβεί είναι να χρεοκοπήσουμε σε ένα χρόνο (βλ. το προηγούμενο άρθρο μου Το Πρώτο Τάνγκο στην Ευρωζώνη) αλλά επειδή ήρθε η ώρα να στρέψουμε το βλέμμα στην αισιόδοξη πλευρά της χρεοκοπίας.

Υπάρχει τέτοια πλευρά; Και βέβαια υπάρχει. Σε σχέση με χώρες όπως η γνωστή τρόικα Πορτογαλία, Ισπανία και Ιρλανδία, αλλά και η Βρετανία και το Βέλγιο, το σύνολο του χρέους μας (δημοσίου και ιδιωτικού) είναι το μικρότερο. Πως αυτό; Επειδή οι έλληνες, ως άτομα αλλά και ως ιδιωτικός τομέας, Συνέχεια