Οι αλήθειες και τα ψέματα για την υπόθεση «Argo»


Βετεράνος ανταποκριτής του Independent στη Μέση Ανατολή, ο Ρόμπερτ Φισκ ήταν στο Ιράν στη διάρκεια της επανάστασης του 1979. Βλέποντας σήμερα την «Υπόθεση Argo», το κατασκοπευτικό θρίλερ του Μπεν Αφλεκ, γράφει ότι τον ανησυχούν κάποιες λεπτομέρειες που δεν αποδίδουν  την πραγματικότητα εκείνης της εποχής. Αλλά, εκτός από το χολιγουντιανό φινάλε, ομολογεί ότι «η ταινία ζωντανεύει πειστικά τον φόβο και την αγριότητα που κυριαρχούσαν τότε στο Ιράν».

«Δεν θυμάμαι τους φρουρούς στο αεροδρόμιο της Τεχεράνης να έχουν κομπιούτερ εκείνη την εποχή. Συνέχεια

Αλήθειες και μύθοι για τη χορτοφαγία


Για κάποιους αποτελεί στάση ζωής

«Αν τα σφαγεία είχαν γυάλινους τοίχους όλοι θα γίνονταν χορτοφάγοι» έχει πει ένας διάσημος χορτοφάγος, το πρώην «σκαθάρι», Πολ Μακάρτνεϊ. Και πράγματι είναι πολλοί εκείνοι, των οποίων η αγάπη για τα ζώα, τους έκανε να σταματήσουν να τρώνε κρέας.

Είκοσι έξι χρόνια δεν τρώει κρέας η 45χρονη Σόφι, καταστηματάρχης στο κέντρο της Αθήνας, που άρχισε τη χορτοφαγία από την υπερβολική αγάπη της στα ζώα. Στη δίαιτά της περιλαμβάνονται τα γαλακτοκομικά προϊόντα, ενώ τα τελευταία τρία χρόνια τρώει και ψάρι.

Όπως δηλώνει στο ΑΜΠΕ δεν έχει αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα υγείας και οι πρόσφατες εξετάσεις αίματος που έκανε έδειξαν ότι δεν έχει κάποιες ελλείψεις. Όσο για το αν είναι περιορισμένες οι επιλογές Συνέχεια

Άβολες αλήθειες για την επιχείρηση «Ξένιος Ζευς» και τις απελάσεις λαθρομεταναστών


ΑΠΘ κι εργολαβίες: κατασκευασμένες αποκαλύψεις κι αγνοημένες αλήθειες


Δεν είχα καμία πρόθεση και διάθεση να γράψω αυτό το κείμενο αλλά όταν ξεκίνησε να παίζει η είδηση «Σκάνδαλο στο ΑΠΘ: Ξοδεύουν 32.000 ευρώ την ημέρα για ένα… σκούπισμα!!» τα social media με προκάλεσαν –κι επί του προσωπικού- άλλη μια φορά. Τα Μ.Μ.Ε. επέλεξαν να παίξουν ενα στυγνό παιχνίδι στη πλάτη απλήρωτων εργαζομένων.

Διαβάσατε φαντάζομαι ότι:
«Ένα τεράστιο οικονομικό σκάνδαλο, που αποδεικνύει την κακοδιαχείριση των επιδοτήσεων που το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης λαμβάνει από το κράτος, φέρνει στο φως δημοσίευμα της εφημερίδας «Παραπολιτικά».

Η πρυτανεία καλείται να απαντήσει στον εισαγγελέα πώς είναι δυνατόν από τα 25 εκατομμύρια ευρώ που λαμβάνει το πανεπιστήμιο, τα 17 να κατευθύνονται σε εργολάβους για την καθαριότητα και τη φύλαξη του κτηρίου, ενώ παράλληλα οι εργαζόμενοι σε αυτούς τους τομείς παραμένουν για μήνες απλήρωτοι.
Για την ακρίβεια, το ίδρυμα δαπανά πάνω από 32.000 ευρώ την ημέρα για τα συνεργεία καθαριότητας, τη στιγμή που κινδυνεύει να μείνει χωρίς ρεύμα και φυσικό αέριο και οι υπάλληλοι στο τεχνικό συνεργείο έχουν φτάσει στα όρια της απελπισίας.

Καθώς, μάλιστα τα κτήρια του Αριστοτελείου πανεπιστημίου, εκτός από καθαρά, πρέπει να φυλάσσονται και επί 24ώρου βάσεως, το ίδρυμα αποφασίζει πως για τον σκοπό αυτό θα πρέπει να ξοδεύονται περίπου 20.000 ευρώ την ημέρα.

Για να… φάνε κάποιοι αφήνουν χωρίς σίτιση χιλιάδες φοιτητές που έχουν ανάγκη!
Άραγε πότε θα αλλάξουν τα μυαλά ορισμένων ανθρώπων;»

Στο κείμενο λοιπόν δίνεται η εντύπωση πως το Υπουργείο δίνει στο πανεπιστήμιο ένα ποσό το χρόνο και η διοίκηση αποφασίζει ανεξάρτητα κι αυθαίρετα που θα το δαπανήσει. Και με αυτή τη λογική το ΑΠΘ έδωσε 17 από τα 25 εκατομμύρια ευρώ της φετινής χρηματοδότησής του στις εργολαβίες. Στοιχειώδεις γνώσεις λειτουργίας δημόσιου οργανισμού να έχεις, ξέρεις ότι αυτό δεν ισχύει ποτέ και πουθενά.

Ξεκινάμε λοιπόν. Οι συμβάσεις με τις εργολαβίες γίνονται κατόπιν ανοικτού διεθνούς διαγωνισμού. Τα Συνέχεια

ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ: ΠΟΡΤΟΦΟΛΑΣ, ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΗΣ, ΜΕΘΥΣΟΣ, ΨΥΧΟΠΑΘΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΚΑΙ ΗΡΩΑΣ ΤΟΥ ΚΚΕ. ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΡΑΦΟΥΝ…


Ο Θανάσης Κλάρας ή Άρης Βελουχιώτης γεννήθηκε στη Λαμία το 1905. Παρότι καταγόταν από μορφωμένους αντιμοναρχικούς γονείς, με πλούσια οικιακή βιβλιοθήκη, δεν κατάφερε να βγάλει το γυμνάσιο. Σπούδασε εντούτοις πρακτικός γεωπόνος στη Μέση Γεωργική Σχολή της Λάρισας και αποφοιτώντας σε ηλικία 18 ετών κατέφυγε στην Αθήνα, όπου μυήθηκε στον κομμουνισμό και άρχισε την παράνομη και ανατρεπτική δράση του. Υπηρέτησε τη θητεία του στο Πυροβολικό, όπου καθαιρέθηκε από το βαθμό του Δεκανέα λόγω της κομμουνιστικής του δραστηριότητας μέσα στην Μονάδα του. Μετά την απόλυσή του επανήλθε στην Αθήνα, όπου προσλήφθηκε για βοηθητικές εργασίες στον παράνομα τότε εκδιδόμενο «Ριζοσπάστη». 

Στο μεταξύ όμως, από την ηλικία των 20 ετών, επιδόθηκε και σε άλλου είδους δραστηριότητες, όπως κλοπές, πλαστογραφίες, ψευδορκίες και άλλες αξιόποινες πράξεις. Ο Γιάννης Ιωαννίδης, ο δεύτερος στην κομματική ιεραρχία του ΚΚΕ, αναφέρει στο βιβλίο του «Αναμνήσεις», ότι ο Άρης Βελουχιώτης ήταν μεταξύ άλλων και πορτοφολάς: «Από το 1923-1925 μπήκε στη νεολαία, στην ΟΚΝΕ. Είχε μπλέξει παλιά με πορτοφολάδες. εμείς δεν το ξέραμε βέβαια αυτό. Κάποτε όμως οι αντιδραστικές εφημερίδες γράψαν ότι οι κομμουνιστές είναι αλήτες σαν τον Κλάρα». Το 1938, στη διάρκεια του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου, συνελήφθη από την αστυνομία, κατηγορούμενος για ανατρεπτική δράση και καταδικάστηκε σε 4ετή φυλάκιση. Αρχικά εγκλείστηκε στις Φυλακές της Αίγινας και τον επόμενο χρόνο στις Φυλακές της Κέρκυρας. Εκεί ακριβώς απαρνήθηκε και αποκήρυξε την κομμουνιστική ιδεολογία, καταδίκασε σαν αντεθνικό το ΚΚΕ και υπέγραψε δήλωση μετανοίας για το προηγούμενο αντεθνικό παρελθόν του. Μετά απ’ αυτό αφέθηκε ελεύθερος. Από τότε διαγράφτηκε από το κόμμα του και συγκαταλέχθηκε από τους »συντρόφους» του, μεταξύ των ανεπιθύμητων, χαρακτηρισθείς με το ατιμωτικό στίγμα του »δηλωσία». 

Όπως αναφέρει ο Ιωαννίδης: «ούτε ένα μπάτσο δεν έφαγε και λύγισε…». Και συμπληρώνει: «Ο Άρης Συνέχεια

Βίντεο: Δελαστίκ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ (1-4-12)


Ποτέ δεν άκουσα τόσο απλά να λέγονται τα πράγματα. Δεν βρήκα καμία δόλια πρόθεση, καμία υστερόβουλη Συνέχεια

Κεφάλαιο ΗΡΑΚΛΗΣ : Οι αλήθειες που ΟΛΟΙ φοβόμαστε


Απο επιστολή αναγνώστη στο MySatelite

Από την προηγούμενη Δευτέρα πριν το πρώτο ματς του Ηρακλή (με την νέα ονομασία) ήθελα να γράψω γι’αυτά που γίνονται. Ξέρω, φαίνεται ανόητο να μιλάμε για μπάλα μπροστά στα τόσα που τραβάει ο καθένας μας, εν μέσω εθνικής προδοσίας, πολιτικής λαμογιάς, ανεργίας, αυτοκτονιών, αλλά για μένα το θέμα του Ηρακλή είναι θέμα του τόπου. Απ’την στιγμή που επιχειρείς να σβήσεις μια ιστορία δείχνοντας εύνοια σε κάποιους και όχι ισονομία σε όλους, μιλάμε για άλλη μια σαπίλα που τρώει τον πολιτισμό άρα και την πνευματική (και στη συγκεκριμένη περίπτωση) σωματική υγεία πολλών γενεών. Αφήνοντας έναν σύλλογο με εγκαταστάσεις και ακαδημίες να αφανιστεί, δεν μπορεί να θεωρηθεί τίποτα παρά μια εγκατάλειψη των παιδιών της Θεσσαλονίκης που θα’θέλαν να αθληθούν στη ξιφασκία, στο πόλο, στον στίβο, στο judo, και όχι μόνο.

Τα πράγματα έχουν ησυχάσει αρκετά μπορώ να πω. Τα blog που ασχολούνται αποκλειστικά με την ομάδα μας συνεχίζουν — άλλα για να πληροφορήσουν τον κόσμο, άλλα για να βγάλουν κέρδος, κάποια από αυτά και τα δυο. Τα αυθεντικά όμως, αυτά απ’ όπου βγαίνει ο λόγος απ’την καρδιά, που τα συντηρεί ένας, το πολύ δυο φιλαράκια που απλά αναπνέουν Ηρακλή και θέλουν να μιλήσουν για τον καημό και την τρέλα Συνέχεια