H Ελλάδα του κώλου και τα πρότυπα που είναι εκεί και μας περιμένουν


Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

Σε μια Ελλάδα που αργοπεθαίνει, σε μια πατρίδα που χάνεται μαζί με τις παραδοσιακές τις αξίες, η αναζήτηση των κατάλληλων προτύπων που θα την βοηθήσουν να κάνει την περιβόητη επανεκκίνηση φαντάζει περισσότερο αναγκαία παρά ποτέ…

Η πατρίδα μας χάνεται, όχι γιατί δεν υπάρχουν χρήματα, αλλά εξαιτίας μιας αρρώστιας που τρώει τα σωθικά της σαν καρκίνος εδώ και δεκαετίες. Η Ελλάδα πρέπει πρώτα να ψάξει για τις χαμένες τις ηθικές αξίες και τα χαμένα της ιδανικά σε επίπεδο κοινωνίας και στη συνέχεια να αναζητήσει λύσεις και να ερμηνεύσει τους δείκτες της οικονομίας… Διαφορετικά, το μοιραίο δεν θα αργήσει να έρθει.

Ξεπέσαμε σαν κοινωνία, γίναμε φτηνοί, χυδαίοι, επιβραβεύουμε το άσχημο, το δήθεν, το ψεύτικο και το πρόστυχο. Το αναδεικνύουμε σαν το απόλυτο «ορθό», σαν κάτι το φυσιολογικό, σαν μια τάση «μόδας» που πρέπει να ακολουθηθεί πάση θυσία για να είναι κάποιος «in» και «cool».

Τις τελευταίες ώρες κάνει το γύρο του διαδικτύου μια φωτογραφία από την πρόσφατη παρέλαση των ομοφυλοφίλων στην Αθήνα. Δείχνει δύο άτομα με φόντο το Σύνταγμα, τη Βουλή των Ελλήνων σε μια σκηνή που θα μπορούσε να είναι και ο … καθρέπτης μας! Δύο άτομα του ίδιου φύλου, ημίγυμνα όπου ο ένας έχει το χέρι του στον κώλο του και από κάτω το φιλοθεάμον κοινό να χάσκει εκστασιασμένο…

Τι διαφωνείτε; Μα αυτό δεν είναι το πρότυπο που θέλουν να λανσάρουν εδώ και χρόνια οι ψευτοπροοδευτικάριοι αυτής της χώρας; Αυτό δεν είναι το πρότυπο που σιγά – σιγά μπήκε σε όλα τα σπίτια μέσα από τις τηλεοράσεις, σε soft εκδόσεις μέχρι να γίνει μια εικόνα οικία σε όλους, ώστε σε δεύτερη φάση να αποδεχτούμε και το hardcore…;

Φυσικά και ο κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να κάνει τις επιλογές του, καθορίζοντας ο ίδιος τη πορεία της ζωής του. Φυσικά και η ελευθερία της επιλογής είναι ιερό δικαίωμα για όλους τους ανθρώπους. Υπάρχουν όμως και όρια, τα οποία δεν θα πρέπει να παραβιάζονται, ειδικά όταν η διαφορετικότητα αυτή επιχειρεί να πλασαριστεί ως η εικόνα του … ιδεατού.

Συνέχεια

Η γενοκτονία, ο Νταβούτογλου, και ο ρόλος της δημοκρατίας και των βουλευτών στο αντιρατσιστικό


Του Σάββα Καλεντερίδη

Σε λίγες μέρες οι άνθρωποι και ο κόσμος της «δημοκρατίας» γιορτάζει τα τρία χρόνια από την έκδοσή της, εγχείρημα το οποίο έγινε κόντρα στο κύμα, σε μια περίοδο που μαζί με την οικονομία και τα εκδοτικά συγκροτήματα, γκρεμίζονταν στην Ελλάδα οι δημοκρατικές, πολιτικές και ηθικές αξίες.

Την άποψη και τον χαιρετισμό μας για το εκδοτικό αυτό θαύμα, θα έχουν την ευκαιρία να την διαβάσουν οι αναγνώστες μας σε σχετικό άρθρο στο επετειακό φύλλο της εφημερίδας μας που θα κυκλοφορήσει την Κυριακή, 1η Δεκεμβρίου.

Στο σημερινό μας άρθρο θα αναφερθούμε στον λυτρωτικό ρόλο που μπορεί να έχει ο τύπος και τα ΜΜΕ σε φαινόμενα σήψης, διαφθοράς και παρακμής, όταν φυσικά αυτά λειτουργούν με βάση την απαράβατη αρχή, που είναι η έγκαιρη, έγκυρη και υπεύθυνη ενημέρωση του πολίτη και ο έλεγχος της εξουσίας.

Στο άρθρο μας της προηγούμενης Παρασκευής με τίτλο «Όποιος βουλευτής ψηφίσει αυτό το τερατούργημα, είναι προδότης του ελληνικού λαού» αναφερθήκαμε στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο (το οποίο ήδη βρίσκεται στο στάδιο της παρουσίασης και συζήτησης στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή) αναδεικνύοντας πανελληνίως και διεθνώς τον αποκλεισμό της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας και των Αρμενίων από τις προβλέψεις του εν λόγω νομοσχεδίου. Με άλλα λόγια, όπως αναφέραμε στο άρθρο μας, σε περίπτωση που περνούσε το νομοσχέδιο με τη συγκεκριμένη αιτιολογική έκθεση, θα είχαμε ακύρωση των τριών νόμων με βάση τους οποίους αναγνωρίστηκαν από τη Βουλή των Ελλήνων οι προαναφερθείσες γενοκτονίες. Δηλαδή, θα είχαμε στην ουσία επιτέλεση της γενοκτονίας για δεύτερη φορά. Η πρώτη, εκείνη που έγινε με το γιαταγάνι του Τούρκου, η δεύτερη θα γινόταν με την ψήφο των Ελλήνων βουλευτών.

Συνέχεια

Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις… Η οικογένεια στο τραπέζι όπως ήταν κάποτε και όπως θα έπρεπε να είναι ακόμα…


Εικόνες που δυστυχώς πολλές οικογένειες έχουν ξεχάσει γιατί κάποιοι επιθυμούν να διαλύσουν την Ελληνική οικογένεια… Θα τους αφήσουμε;

 ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΣΤΕ ΤΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ:

 1ον Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΦΟΡΑΕΙ ΓΡΑΒΑΤΑ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ (ΤΟ ΣΕΒΕΤΑΙ),

 2ον Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΤΕΚΝΗ (ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΝΤΑΙ), Συνέχεια

ΑΚΙΝΗΤΑ: ΣΤΟ 3% Ο ΦΟΡΟΣ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ


Μειώνεται από 1ης Ιανουαρίου 2014 ο φόρος μεταβίβασης ακινήτων στο 3%, γράφει το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Συνέχεια

Η συνθήκη της «Ιεράς Συμμαχίας» και η σημασία της για την Ευρώπη (η πως οι χριστιανικές αξίες χρησιμοποιούνται προσχηματικά στην διπλωματία και τις διεθνείς σχέσεις)


αἰέν ἀριστεύειν

γράφει ο Αρχιμ. κ. Κύριλλος Κεφαλόπουλος, Ιστορικός, (σε πρώτη αποκλειστική διαδικτυακή δημοσίευση στοhttp://www.istorikathemata.com/)

Θέμα της παρούσης εργασίας αποτελεί, όπως δηλώνει και ο τίτλος της, η Ιερά Συμμαχία (Sainte Alliance, Holy Alliance), που συνήψαν οι ηγεμόνες της Αυστρίας, Πρωσίας και Ρωσίας το 1815, και στην οποία συμμαχία προσχώρησαν κατόπιν όλα σχεδόν τα ευρωπαϊκά κράτη. Τα ζητήματα που θα μας απασχολήσουν είναι το περιεχόμενο και ο χαρακτήρας της συνθήκης της Ιεράς Συμμαχίας, τα ιστορικά πρόσωπα που συνέβαλαν στην διαμόρφωσή της, οι βαθύτεροι λόγοι που υπαγόρευσαν την σύναψή της, καθώς και τα αίτια που οδήγησαν τις κυριότερες ευρωπαϊκές χώρες να συνυπογράψουν ή όχι το κείμενο της συνθήκης. Τέλος, θα εξετασθούν οι συνέπειές της για την Ευρώπη αλλά και την επαναστατημένη Ελλάδα. Η Ιερά Συμμαχία αποτελεί ένα έξοχο παράδειγμα του πως η επίκληση στις χριστιανικές αρχές χρησιμοποιείται προσχηματικά για διπλωματικές επιδιώξεις στις διεθνείς σχέσεις. Το ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο υπεγράφη η συνθήκη της Ιεράς Συμμαχίας είχε…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 3.427 επιπλέον λέξεις

Σε αύξηση των αντικειμενικών τιμών έως και 60% προχωρεί το υπ. Οικονομικών


Μετατίθεται για το 2014 το νέο σύστημα υπολογισμού των αξιών με τα real time στοιχεία της ΤτΕ και των φορέων της αγοράς (μεσιτικά γραφεία, εταιρίες Real Estate)

Για το 2014 μεταθέτει η κυβέρνηση το νέο σύστημα αυξομείωσης των αντικειμενικών τιμών που θα βασίζεται σε real time στοιχεία των φορέων της αγοράς, εκτιμώντας ότι στις παρούσες αρνητικές συνθήκες της κτηματαγοράς αυτά μπορεί να είναι αναξιόπιστα. Ως μόνη λύση είναι η «πεπατημένη» της οριζόντιας αναθεώρησης των τιμών.

Έτσι προκειμένου οι αξίες να προσεγγίσουν περισσότερο τις εμπορικές τιμές σε κάποιες περιοχές της Συνέχεια

Get Rich or Die Tryin’


Σκέφτομαι, ο «αποκλεισμός» ενός 20χρονου είναι λύση, είναι απάντηση, είναι θέση, ή απλά η ευκολία μιας υποκριτικής κοινωνίας, σε πλήρη σαπίλα, (η οποία δεν μπορεί/αντέχει) να βάλει τα χέρια επί τον τύπον των ήλων, μήπως και ολόκληρη «ανά-μορφωθεί»;

Σκέφτομαι, αυτά τα παιδιά -«με τα καλάσνικοφ»-, που συνεχώς αυξάνονται, από τη μια και την άλλη πλευρά, είναι τόσο μεμονωμένα περιστατικά; Είναι μεμονωμένα τα πρεζάκια που αυξάνονται στις γειτονιές; Ή είναι η κορυφή του παγόβουνου με το οποίο αρνούμαστε σαν κοινωνία επιτέλους να ασχοληθούμε σοβαρά, με αυτοκριτική, αυτογνωσία και πρότυπα ζωής τέτοια, ώστε να λειτουργήσουν σαν τεράστιοι αερόσακοι, καθώς οδεύουμε σούμπιτοι σαν νέος Τιτανικός στην τέλεια καταστροφή αυτού που κάποτε ονομάζαμε κοινωνία;

Διαβάζω στο τατού, πάνω στο νεανικό σώμα με τους κοιλιακούς, του νέου αποδιοπομπαίου τράγου: “Γίνε πλούσιος η πέθανε προσπαθώντας γι’ αυτό» κι αναρωτιέμαι γιατί κανείς σήμερα δεν στέκεται να σκεφτεί με ψυχραιμία, ότι αυτό (και αυτό) το νέο παιδί είναι αποτέλεσμα ενός βομβαρδισμού από λάθος πρότυπα και στατιστικές κοινού, που τα τελευταία χρόνια ρήμαξαν τις αξίες μας.

Τι άλλο από ιδιωτική πτώχευση, είναι το ιδανικό ενός νέου ανθρώπου να είναι τα φράγκα κι ο πλουτισμός; Συνέχεια