Η μομφή της κοινωνίας σε Σαμαρά και Τσίπρα


Ο Σαμαράς διαισθάνεται πως ο χρόνος έχει αρχίσει να μετράει αντίστροφα. Το τούνελ είναι σκοτεινό και κανένα φως δεν φαίνεται στην άκρη του. Το μόνο που φαίνεται είναι οι «αγριεμένοι» δανειστές που ζητούν «γη και ύδωρ» (κυριολεκτικά και μεταφορικά) στέλνοντας το μήνυμα πως αν η συγκυβέρνηση δεν κάνει τη δουλειά «της» ( για να ακριβολογούμε την δουλειά τους) τότε δεν αποκλείεται να τραβήξουν το χαλί και η συγκυβέρνηση να οδηγηθεί σε άτακτη κατάρρευση.

Από το βήμα της βουλής λοιπόν ο πρωθυπουργός απέφυγε επιμελώς να πει ή να δεσμευτεί για οτιδήποτε έχει να κάνει με τις πραγματικές αγωνίες της κοινωνίας. Συνέχισε την τακτική του «μ’ άλλα λόγια να αγαπιόμαστε» και προτίμησε να κάνει πλακίτσα με τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ, μιλώντας για «γραμμή Τέξας» και άλλα φαιδρά.

Αλλά και από την άλλη πλευρά, ο Αλέξης Τσίπρας πιστεύει πως η λύση στο πρόβλημα της χώρας είναι η επιστροφή στο παρελθόν και όχι η φυγή στο μέλλον. Η ρητορική του μοιάζει λες και δεν πέρασε μια μέρα από τα τέλη της δεκαετίας του 70. Δεν θα μου έκανε ιδιαίτερη έκπληξη αν μάθαινα πως ο Συνέχεια

Γιατί ο λαός δεν ανατρέπει αυτή την κυβέρνηση κ. Σαμαρά;


Στον κοινοβουλευτισμό, ακόμη και στην δική μας εξαθλιωμένη παραλλαγή του κοινοβουλευτισμού, ακόμη και με αυτή την δική μας τσακισμένη κοινοβουλευτική νομιμότητα, η διέξοδος που προσφέρεται από το σύστημα και το Σύνταγμα στον λαό, είναι μία και μόνη: η αντιπολίτευση και μάλιστα η αξιωματική αντιπολίτευση.

Η ισορροπία, το παλάντζο, το ζύγι, το αντίβαρο είναι η αξιωματική αντιπολίτευση.

Αλλά η δικιά μας αξιωματική αντιπολίτευση δεν θέλει. Ε, δεν θέλει (γμ το κέρατό μου). Δεν θέλει.

Η δικιά μας αξιωματική αντιπολίτευση δικαιώνει πλήρως την παροιμία Συνέχεια