Στη Λέσβο φάνηκε η πουστιά, η βρωμιά και η απάθεια της κοινωνίας μας


στις Κυριακή, 27 Οκτωβρίου

Καταρχήν θέλω να ζητήσω συγγνώμη για τον προκλητικό και υβριστικό τίτλο όμως δε βρίσκω άλλη λέξω να περιγράψω το τραγικό συμβάν της Λέσβου που είδε σήμερα το φως της δημοσιότητας.

Του Στρατή Μαζίδη

Κάτι 17χρονοι το έπαιζαν μάγκες στριμώχνοντας ένα συμμαθητή τους και εξαναγκάζοντάς τον να ξεβρακώνεται επιδιδόμενος σε σεξουαλικές πράξεις τις οποίες βιντεοσκοπούσαν με τα κινητά τους και τα ανέβαζαν κατόπιν σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης.

Είναι τόσα πολλά αυτά που μου έρχονται στο νου και θέλω να πω αλλά δε γνωρίζω αν θα τα καταφέρω.

Δεν είναι πολλά τα χρόνια που ήμουν κι εγώ 17χρονος. Εμείς όμως διασκεδάζαμε διαφορετικά. Πηγαίναμε βόλτες, μιλούσαμε, πειράζαμε ο ένας τον άλλο και γελούσαμε. Όταν πάλι ένας φίλος μας βρέθηκε σε δύσκολη θέση χάνοντας τον πατέρα του, σπεύσαμε να σταθούμε στο πλάι του.

Στην περίπτωση της Λέσβου ο 17χρονος μπορεί να μην έχασε κάποιον, όμως διαβάζουμε ότι ζούσε κάτω από δύσκολες συνθήκες με ψυχολογικά προβλήματα. Και πως του συμπαραστάθηκαν κάποια ανόητα όντα; Εξευτελίζοντάς τον. Αντί να τον βοηθήσουν, τον ταπείνωσαν και ένας Θεός ξέρει πως θα βγουν αυτά μεθαύριο. Για αυτό είναι πολύ Συνέχεια

Καλή μας τύχη!


mizeryγραφει ο αρισταρχος

Όποια εφημερίδα κι αν ανοίξεις σταθερά θα διαβάσεις για μειώσεις μισθών και συντάξεων, για απολύσεις και νέα μέτρα. Τα αποφασίζουν περιέργως και τα ψηφίζουν περιέργως με θαυμαστή άνεση και αξιοθαύμαστη σύμπνοια αυτοί που επέλεξα να με απαλλάξουν απ’ τους άλλους που έκαναν τα ίδια. Η σχιζοφρένεια σε όλο της το μεγαλείο. Και όλα αυτά αφορούν εμένα κι εγώ κοιτάζω, παρακολουθώ και νιώθω τόσο αδύναμος που δεν ακούω ούτε την φωνή μου που βγαίνει σε επίπεδο υπόηχων. Μια φωνή για κωφούς. Γιατί αν ακουστεί ίσως τότε να αντιληφθούμε πως όλα γίνονται για το δικό μας “καλό!” Και το δικό μας καλό αφορά εμάς.

Μια τρόικα εξουσίας στο όνομα μιας τρόικας δανειστών που η συνισταμένη τους δείχνει Γερμανία. Κι εγώ αναλογίζομαι τον παππού μου που τους πολέμησε στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Τον πατέρα μου που τους πολέμησε πάνω στο Ιστίμπεη στον δεύτερο πόλεμο και εμένα που τους παρακολουθώ δεμένος με τα αόρατα δεσμά της βλακείας μου πάνω σ’ ένα καναπέ παρέα με την πλάσμα 40 ιντσών. Συνέχεια

Η απάθεια του θεατή: Από το να ‘παρευρίσκεσαι’ στο να ‘συμπαραστέκεσαι’


Γράφει: Αντωνίου Άρτεμις, Σύμβουλος Ψυχολόγος και Συνθετική Θεραπεύτρια

Αυτό το άρθρο έχει ως σκοπό να δώσει βασικές και χρήσιμες πληροφορίες σε όσους ενδιαφέρονται να μάθουν περισσότερα για το κοινωνικό και ψυχολογικό φαινόμενο που οι κοινωνικοί ψυχολόγοι ονομάζουν και είναι γνωστό ως ‘απάθεια του θεατή’.

Έτυχε ποτέ να ακούσεις ιστορίες π.χ. για την αδιαφορία που μπορεί να δείχνουν πολλοί περαστικοί σε Συνέχεια