Φαινόμενο Φόρερ (Forer Effect)


Φαινόμενο Φόρερ (Forer Effect) ή Φαινόμενο Μπάρνουμ (Barnum Effect) ονομάζεται η τάση των ανθρώπων να αξιολογούν προτάσεις ως εξαιρετικά ακριβείς, πιστεύοντας πως αφορούν τους ίδιους προσωπικά, ενώ στην πραγματικότητα είναι εξαιρετικά ασαφείς κι αόριστες ώστε να ισχύουν σε μία μεγάλη γκάμα ανθρώπων. Το φαινόμενο αυτό μπορεί να εξηγήσει την ευρεία αποδοχή διαφόρων παραπλανητικών κι ανακριβών συστημάτων όπως είναι η θρησκεία, η αστρολογία, η μαντεία, καθώς επίσης και των διαφόρων τεστ προσωπικότητας.

Ένα παρόμοιο αλλά πιο γενικό φαινόμενο είναι αυτό της υποκειμενικής επιβεβαίωσης. Υποκειμενική επιβεβαίωση (αγγλ. Subjective validation), γνωστή και ως φαινόμενο προσωπικής επιβεβαίωσης, ονομάζεται η γνωστική προκατάληψη (cognitive bias) σύμφωνα με την οποία ένας άνθρωπος θεωρεί μία πρόταση ή κάποιο άλλο είδος πληροφορίας αληθή, αν αυτή έχει κάποιο σημαντικό νόημα ή σημασία για αυτόν. Με άλλα λόγια, η υποκειμενική επιβεβαίωση αφορά την τάση των ανθρώπων να συσχετίζουν δύο άσχετα μεταξύ τους συμβάντα (σύμπτωση), επειδή μία πεποίθηση, μία προσδοκία, ή μία υπόθεση απαιτεί κάποιον συσχετισμό. Η αρκετά σχετική με το Φαινόμενο Φόρερ έννοια, αποτελεί σημαντικό εργαλείο στο ψυχρό διάβασμα (cold reading). Θεωρείται ως το κύριο χαρακτηριστικό πίσω από όλες τις αναφορές σε υπερφυσικά φαινόμενα. Γι αυτό το λόγο τα άτομα αναζητούν τα κοινά σημεία μεταξύ της προσωπικότητας τους και τα χαρακτηριστικά του αστρολογικού ζωδίου τους. Συνέχεια

Advertisements

Τι δεν γνωρίζουν οι καταθέτες. Η αλήθεια για τις «εγγυήσεις»


Τι δεν γνωρίζουν οι καταθέτες. Η αλήθεια για τις «εγγυήσεις»

Με την πρωτοβουλία της AEDBF, την Παρασκευή και Σάββατο 8 και 11 Νοεμβρίου 2011, πραγματοποιήθηκε ένα πολύ σημαντικό συνέδριο, με την συμμετοχή σημαντικών Ξένων και Ελλήνων νομομαθών. Στόχος του συνεδρίου ήταν να εξετάσει τις νέες τάσεις στη Νομοθεσία των Τραπεζών και Κεφαλαιαγορών.

Του Γιάγκου Χαραλάμπους*

Το συνέδριο αυτό οργανώθηκε από τον Έλληνα πρόεδρο της AEDBF, γνωστό δικηγόρο Δημήτρη Τσιμπανούλη. Στις δύο ημέρες συνεδριάσεων πρόεκυψαν αρκετά συμπεράσματα που ευελπιστώ ότι σύντομα οι διαφάνειες και οι σημειώσεις παρουσιάσεων να φορτωθούν στο διαδίκτυο για μια περαιτέρω μελέτη από όλους μας.

Συνέχεια

Κύπρος – Ξεπουλιόμαστε, κύριοι, Ξεπουλιόμαστε Ξεδιάντροπα


Προ ημερών παρακολούθησα προσεκτικά και με ενδιαφέρον, αλλά και με μεγάλη απογοήτευση ομολογώ, την εκπομπή του ΡΙΚ (που παρουσιάζει η Ελίτα) σχετικά με το θέμα της πώλησης περιουσίας στο κατοχικό καθεστώς. Αυτό που με εξέπληξε περισσότερο ήταν η ακατανόητα αφελής και τόσο φυσιολογική αποδοχή (εκ μέρους της, κατά τα άλλα, αγαπητής παρουσιάστριας και του φίλου Αχιλλέα Δημητριάδη) όσων προστρέχουν ως επαίτες στην Τουρκική Επιτροπή Ακίνητης Περιουσίας, δηλαδή της αποδοχής του γεγονότος να πουλά κάποιος την ΓΗ του/ΜΑΣ στον κατακτητή και εχθρό της πατρίδας του, την Τουρκία, τον φονιά χιλιάδων συμπατριωτών του, τον βιαστή της αξιοπρέπειάς του, τον σφετεριστή για 40 σχεδόν ολόκληρα χρόνια των περιουσιών του, και μάλιστα έναντι Συνέχεια

Εσείς σε ποιο στάδιο βρίσκεσθε;


sotosblog

Χορεύοντας με το θάνατο

Το λάβετε θέσεις είχε αναγγείλει από τα μεγάφωνο του σταδίου ο Ζαν Κλωντ Γιούγκερ: «The game is over!» –«Το παιγνίδι τελείωσε!», είχε πει.  Έπειτα, το περίφημο… πιστόλι στο τραπέζι έγινε πιστόλι του αφέτη. Κι εκπυρσοκρότησε.

Πριν καλά-καλά φτάσουμε στην στροφή των 200μ., είδαμε τα πρώτα τηλεοπτικά πλάνα με τους απεσταλμένους της Τρόικας έξω από το υπουργείο Οικονομικών. Στο χέρι κρατούσαν τσεκούρια, δρεπάνια, τροχούς, πριόνια, κλαδευτήρια –ό,τι κόβει. Επικεφαλής τους ο Τόμσεν. Δεν ήταν κανένας χθεσινός· είχε πάει και αλλού για την ίδια δουλειά –στην ειδική θήκη με τα πολύτιμα έγγραφα, ο χαρτοφύλακας του περιείχε και το «Εγχειρίδιο Αντιδράσεων».

Χμ… Εγχειρίδιο αντιδράσεων… Χθες, που λέτε, είδα μια ταινία στην τηλεόραση. Χάρη σε μια στιχομυθία μεταξύ των πρωταγωνιστών, έμαθα ότι μια Αμερικανίδα έχει μελετήσει τα ψυχικά στάδια στα οποία μεταπίπτει διαδοχικά ο άνθρωπος απέναντι σ’ ένα ισχυρό σοκ –αν, λ.χ., πληροφορηθεί ότι επίκειται ο βέβαιος θάνατός του. Ανέτρεξα στην Εγκυκλοπαίδεια. Επιστημονικά πράγματα:…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 310 επιπλέον λέξεις

… και που Θεός!


sunsetγραφει ο αρισταρχος

Θέλεις να γράψεις αμέτρητες λέξεις. Ότι σου βγαίνει από την ψυχή και ανεβαίνει στον εγκέφαλο. Εκεί όμως καταλυμένος ο χώρος από περίεργα πράγματα και περίεργες φάτσες που σε μπλοκάρουν και δεν αφήνουν να περάσει τίποτε. Πάλι μπλέκει σε χιλιόκυκλους και εκπομπές θήτα που βάζουν το συνονθύλευμα σε κατάσταση ύπνου. Δεν αντιδρώ, δεν αναπτύσσω συναισθήματα, δεν σκέπτομαι. Απλά ψάχνω ένα μαξιλάρι να γύρω το κουρασμένο μου κεφάλι.

Αλήθεια φταίει η ζέστη; Φταίει η έλλειψη ενδιαφέροντος για ζωή. Φταίει η Ελληνικής προέλευσης και διάθεσης μελαγχολία. Πείτε ότι θέλετε. Εγώ έπαψα να νιώθω δυνατός και ικανός κατηγορίας Ι1. Σάμπως δεν βλέπω γύρω μου να κινείται τίποτε καλύτερο.

Μια πλήρη αποχαύνωση, μια αποδοχή. Αποδοχή σε ότι μας συμβαίνει σαν φυσικό επακόλουθο μιας ανεπίτρεπτης λαχτάρας για λίγη ανθρώπινη ζωή. Άνοιξε, λέει, ο ΓΑΠ το καπάκι και γέμισε ακαθαρσίες ο τόπος. Ποιανού στ’ αλήθεια; Δικές μας; Έτσι φαίνεται, για να καλυφθούν οι πραγματικές δικές τους. Συνέχεια

Δημοσκόπηση και Κομματοκρατία


 Πριν λίγο καιρό  δημοσιεύτηκε μια δημοσκόπηση της εταιρίας VPRC η οποία διενεργήθηκε για λογαριασμό του ραδιοφωνικού σταθμού «Στο κόκκινο» LEFT.gr (εδώ).
Η δημοσκόπηση αυτή φανερώνει πολλά και σημαντικά πράγματα για την πίστη των πολιτών σε ό,τι αφορά την πορεία της χώρας για το μέλλον και έχει αξία να μελετηθεί και από αυτή την πλευρά. Εκείνα όμως τα σημεία που μας λέει αυτή η δημοσκόπηση και πρέπει να προσεχθούν ιδιαίτερα, καθόσον καμία άλλη δημοσκόπηση δεν τα εμφανίζει είναι τρία.

Α) ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΕΡΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ
Ενώ όλες οι εταιρίες δημοσκοπήσεων μετράνε τον κάθε πολιτικό χωριστά μόνο του σε κλίμακα από το 1 έως 100, (π.χ. Σαμαράς 40%+, 60%-) η συγκεκριμένη δημοσκόπηση τους βάζει όλους τους κομματικούς αρχηγούς μαζί στην κλίμακα από 1-100 και η μαθηματική αλήθεια φυσικά που βγαίνει είναι συγκλονιστική:  Συνέχεια

Χωρίς συνοχή, χωρίς πάτημα … by Lit Maiden


EleosΞύπνησα σήμερα, όπως κάθε μέρα άλλωστε, με το ράδιο-ξυπνητήρι στο κομοδίνο πάνω να παίρνει μπρός από μόνο του στην προκαθορισμένη ώρα. Ο σταθμός δεν είναι της επιλογής μου. Ο κύριος που κοιμάται δίπλα μου, με τον οποίο μοιράζομαι το κρεβάτι χρόνια τώρα, θέλει κάτι σε λαϊκό, και δεν του πάω κόντρα γιατί ούτως ή αλλιώς έτσι και γουστάρω τα τραγούδια ενός σταθμού πρωί πρωί, σιγά μη σηκωθώ απ’ το κρεβάτι. Άσε το βαθύ λαρύγγι λέω από μέσα μου να ουρλιάζει κελαηδιστά στο όφωνο εκεί, να με χαλάει πρωινιάτικα τόσο ώστε να αναγκαστώ να σηκωθώ στο άψε σβήσε να πάω για το καθιερωμένο κατούρημα.

Και έτσι περνάνε οι μέρες με το ίδιο πρωινιάτικο ξύπνημα, με την ευγενική χορηγία του μικρού γκρίζου ράδιο-cd που κάθεται περήφανα δίπλα στο προσκέφαλό μου.

Έτσι περνάνε μέχρι αυτή την εβδομάδα, την Μεγάλη Εβδομάδα. Τις τελευταίες τρεις μέρες, αυτό το μικρό γκρίζο κουτί με πειράζει όσο ποτέ άλλοτε. Το κελάηδισμα, το τρέμουλο της τραγουδιάρας να κλαίει για τον παιδαρά που την παράτησε, να εύχεται κακό να πάθει ο εγωισταράς τεκνατζής της, με γεμίζει αφάνταστη λύπη. Προχθές η λύπη ήταν αγανάκτηση. Μάλλον περνάω τα πέντε  βήματα που λένε περνάει όποιος θρηνεί τον θάνατο ενός αγαπημένου.

Δυστυχώς αυτό το κακό έχω. Αντί να βλέπω τα πράγματα έτσι όπως έχουν, κάθομαι και βρίσκω τη σημασία πίσω απ’ τις πράξεις σε οτιδήποτε αντικρίζω. Δυστυχώς το γκρίζο κουτάκι με θυμίζει άλλες χρονιές, όταν αυτή η κοινωνία έστω και εθιμοτυπικά κρατούσε τα προσχήματα και δεν έπαιζε τραγούδια της οκάς, της Συνέχεια