Δεξιά και Αριστερά και Κεντρώοι και Εξτρεμιστές ….. και παντού νεκροί και θύματα — Ελλαδίτσα μας, πότε θα βάλεις μυαλό;


γράφει η Εκάβη

Δεν θα σας απασχολήσω πολύ. Διαβασά 2 κείμενα και πάλι με έπιασε το παράπονο. Πάλι η ίδια ιστορία με τους μεν και τους δε. Όχι έτσι έγινε, όχι ψέμματα λένε, ο τάδε έιναι τέτοιος άρα αυτά που είπε είναι κάπως, κ.ο.κ. …. Ο καθένας τον χαβά του και η δημιουργία εντυπώσεων πάει σύννεφο. Εν τω μεταξύ, ο νεκρός ξεχάστηκε — o πραγματικός νεκρός. Όχι, δεν έχει ονοματεπώνυμο ούτε αστυνομική ταυτότητα. Και όχι, δεν θα σας πω ποιος είναι ο νεκρός. Καιρός είναι να σκεφτείτε και σεις λίγο απο μόνοι σας αντί να τα περιμένετε έτοιμα στο πιάτο.

Το κακό με μας είναι πως δεν μπορούμε να παραδεχθούμε κάποια πράγματα στον εαυτό μας ενώ ξέρουμε ποιο είναι το σωστό. Δεν θέλουμε να δούμε την ουσία των πραγμάτων γιατί δεν μας συμφέρει, γιατί «δεν πάει» με αυτό που υποστηρίζουμε. Στην πραγματικότητα, δεν καταλαβαίνουμε καλά καλά τι υποστηρίζουμε, μέχρι ποιο σημείο πρέπει να τραβήξουμε μια γραμμή όταν αυτό που θεωρούμε σωστό ξεπεράσει τα όρια που εμείς θέσαμε στον εαυτό μας.

Πιθανότατα το πρόβλημα είναι πως δεν καθίσαμε ποτέ να θέσουμε όρια ως προς το τι είναι επιτρεπτό, τι είναι επιτρεπτό σε μας ως άνθρωποι, ψυχές με σύνεση δηλαδή. Μάζι με την απλή λογική και την ανθρωπιά, έφυγε σκόπιμα απο μέσα μας και η στοιχειώδης καλοσύνη απ’ότι φαίνεται.

Σε όσους ψάχνουν να αυξίσουν ποσοστά, να πιάσουν μια καλή καρέκλα, να μας υποτάξουν σε άλλη μια αδιάλλακτη ιδεολογία πατώντας επι των πτωμάτων της Ηθικής, του Σεβασμού και της Ανθρωπιάς, σας εύχομαι καλή επιτυχία στη συνέχεια. Θα την χρειαστείτε όταν οι λίγοι λογικοί γίνουν πολλοί σ’αυτή τη χώρα.

Όσο για σένα, ακόμα ψάχνεις για τον νεκρό; Δεν πειράζει αν δεν τον βρήκες. Ούτως ή άλλως, ο καθένας μας ανακαλύπτει διαφορετικό νεκρό. Σαν εναλλακτική, ωστόσο, ο καθρέφτης δεν σου κάνει;

Εκάβη

Συνέχεια

Η ομολογία ενός πρώην Τροτσκιστή: Γιατί θέλαμε πάντα περισσότερους μετανάστες


Ο Peter Hitchens πρώην οπαδός της ριζοσπαστικής αριστεράς, μέλος των Τροτσκιστικών σοσιαλιστών από το 1969 έως το 1975, σήμερα γνωστός δημοσιογράφος, έχοντας μετανιώσει για το παρελθόν του, γράφει στην Mail on Sunday την ομολογία του και ταυτόχρονα καταγγέλλει:

«Πως εγώ είμαι εν μέρει υπεύθυνος για την μαζική μετανάστευση.»

Όταν ήμουν ένας μαρξιστής επαναστάτης, είμασταν όλοι υπέρ της όσο δυνατόν μεγαλύτερης μετανάστευσης. Όχι γιατί μας άρεσαν οι μετανάστες, αλλά γιατί δεν μας άρεσε πως ήταν η Βρετανική κοινωνία. Είδαμε τους μετανάστες -από οποιοδήποτε μέρος- ως συμμάχους ενάντια στην συντηρητική κοινωνία που ήταν ακόμη η χώρα μας στα τέλη της δεκαετίας του ’60. Θέλαμε να τους χρησιμοποιήσουμε σαν λοστό. Επίσης, μας άρεσε να αισθανόμαστε »ανώτεροι» από τους κοινούς ανθρώπους – συνήθως των πιο φτωχών ζωνών της Μ. Βρετανίας- που είδαν τις συνοικίες τους να μεταμορφώνονται ξαφνικά σε δήθεν »σφύζουσες κοινότητες». Εάν είχαν το κουράγιο να εκφράσουν τις πιο ήπιες αντιρρήσεις, αμέσως τους κατηγορούσαμε για »ρατσισμό». Ήταν εύκολο.

Εμείς οι επαναστάτες φοιτητές, δεν ζούσαμε σε τέτοιες πολυεθνικές περιοχές, αλλά προερχόμαστε, από όσο μπόρεσα να δω, ως επί το πλείστον από τις πλούσιες ζώνες και τα πιο όμορφα μέρη του Συνέχεια

ΕΧΕ ΤΟ ΝΟΥ ΣΟΥ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ


Της Λίλα Μήτσουρα

Δεν γουστάρω τις πολιτικές αναλύσεις. Δεν γουστάρω τις περισπούδαστες λέξεις για να περιγράψουν τον θάνατο. Ως μάνα θέλω να μιλήσω με λόγια απλά και απόλυτα κατανοητά από όλους. Τις σκέψεις μου θέλω να καταθέσω, για τον θάνατο δύο παιδιών. ΠΑΙΔΙΩΝ ΡΕ!!!!!

Να μπω στη θέση των μανάδων αυτών, που φώναζαν στην εξώπορτα «ζακέτα να πάρεις» για να ακούσουν τελευταία φορά το γέλιο των παιδιών τους και το «αμάν ρε μάνα». Σαν η ψύχρα να ήταν το χειρότερο που θα μπορούσε να τους συμβεί. Αλλά δεν ήταν.

Δεν μου καίγεται καρφί σε ποιο πολιτικό χώρο ανήκαν. Δεν με ενδιαφέρει. Το μυαλό μου φέρνει εικόνες ματωμένων νιάτων στο δρόμο. Και είναι το μόνο που με νοιάζει. Τα νιάτα σκορπισμένα και ματωμένα στην άσφαλτο, όχι τι πίστευαν πολιτικά.

Οργή??? Όχι δεν νιώθω οργή. Λύσσα έχω. Μίσος για αυτούς που νομίζουν ότι μεγαλώνουμε τα παιδιά μας για να γίνουν τυράκι στην φάκα που μας στήνουν. Που πιστεύουν όλα πρέπει να θυσιάζονται στο βωμό των προσωπικών τους επιδιώξεων, όποιες και αν είναι αυτές. Μόνο που το όλα, ΡΕ, αναφέρεται σε ανθρώπους.

Ποιος τους έχρισε θεούς για να αποφασίζουν ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει? Ποιος τους έδωσε το δικαίωμα να σκοτώνουν τα παιδιά μας? ΕΜΕΙΣ!!!! Παρακράτος ή ξεκαθάρισμα λογαριασμών? Τρομοκρατία? Και επιβάλλονται με το Συνέχεια

Ε και τι έγινε; Δυο «φασίστες» σκοτώθηκαν… Δεν ήταν «παλικάρια»!


Του Γιώργου Καρακίτσου (geo.kara@hotmail.com)

 

Τρόμαξα, πραγματικά τρόμαξα, με τον τρόπο που αντιμετώπισε η κοινωνία, τα ΜΜΕ, και όλος ο πολιτικός κόσμος τον θάνατο δυο νέων ανθρώπων. Διαβάζοντας την ανακοίνωση Δένδια μετά τον θάνατο του Φύσσα, κατάλαβα ότι πάνω – κάτω καταδικάζει την βία και τον ναζισμό. Επίσης, πρέπει να τονίσω ότι η ανακοίνωση ήταν 3 σελίδες.

 

Διαβάζω την ανακοίνωση Δένδια χθες, μετά τον θάνατο δυο νέων ανθρώπων. Η ανακοίνωση ήταν κάτι παραπάνω από μια σειρά. Και για να μην νομίζετε ότι είμαι υπερβολικός, ο Ν. Δένδιας δήλωσε:  Συνέχεια

Τι κρύβεται πίσω από το δολοφονικό χτύπημα


nekroiIrakleio_news1_b2Και οι πολιτικά αδαείς αντιλαμβάνονται πλέον ότι οι νέες δολοφονίες, αυτή τη φορά εναντίον μελών της Χρυσής Αυγής, αποτελούν προβοκατόρικα επεισόδια, σκηνοθετημένα από τις μυστικές υπηρεσίες για να μας οδηγήσουν σε συνθήκες «ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ», στην άβυσσο των ανοικτών πολιτικών ανωμαλιών και φυσικά στη συκοφάντηση, ποινικοποίηση και δίωξη των αγωνιστικών αντιστάσεων: Το «άλλο άκρο»!!!

Από την ψυχρή δολοφονία του Φύσσα είχαμε επισημάνει ότι το παιχνίδι των δολοφονικών προβοκατσιών αρχίζει να χοντραίνει…

Υπογραμμίζαμε ιδιαίτερα τούτο:

«ΕΔΩ βρισκόμαστε μπροστά σε ένα αιματηρό τρομοκρατικό παιχνίδι, διαρκώς κλιμακούμενο, παιχνίδι ΑΝΟΙΚΤΩΝ πολιτικών ανωμαλιών, παιχνίδι για να μπουν στο γύψο οι εκρηκτικές κινηματικές διαδικασίες που και αυτές κλιμακώνονται, παιχνίδι με άμεσο στόχο το «κλείδωμα» ή το καναλιζάρισμα της λαϊκής ΟΡΓΗΣ. ΚΑΙ η «αριστερά» πρωτοστατεί σ’ αυτό το παιχνίδι, το επικεντρώνει στο «φασιστικό κίνδυνο» των δολοφονικών συμμοριών του Συνέχεια

Aνοιχτή επιστολή στον Αλέξη Τσίπρα


Αγαπητέ Αλέξη,

μια από τις αγαπημένες μου ασχολίες παιδιόθεν, ήταν να «παρακολουθώ» ταλέντα που αναδύονταν σε διάφορους χώρους που με ενδιέφεραν, στην πολιτική, στον αθλητισμό, στη μουσική, στοιχηματίζοντας με τον εαυτό μου πόσο ψηλά θα πάνε.
Γνώριζα ότι η τέχνη «εξαλείφει» την προσπάθεια, έτσι, πολλά ταλέντα χάθηκαν σε βάθος χρόνου, όταν η δύναμη της θέλησης δεν επαρκούσε για να τα σπρώξει ψηλότερα.

Στην προεκλογική σου καμπάνια για το Δήμο της Αθήνας το 2005 σε πρόσεξα λοιπόν, παρά το γεγονός ότι ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης, η άλλη ενδοκομματική πρόταση για την υποψηφιότητα, παρέμενε η πιο φωτισμένη αριστερή φωνή που είχα την τιμή να γνωρίσω και προσωπικά.

Η πείρα σου από τα μαθητικά αγωνιστικά χρόνια, το γκελ σου στους νέους ανθρώπους, η καλή ομιλία σου, σε έφεραν εκεί που πίστευα, όταν οι παλιοί αποφάσισαν να παραμερίσουν μπροστά στο δυνατό σου χαμόγελο.
Ξέρεις, αυτό είναι ένα άλμα για την Αριστερά.

Ο παλαιοκομματικός δογματισμός, η αέναη διαβούλευση, η αιώνια κόντρα ανανεωτικών-συντηρητικών, πολύ συχνά απέτρεπε τις νεωτεριστικές ιδέες να προβληθούν.
Να, κάπως έτσι » πνίγηκε» ο Μπογιόπουλος στο ΚΚΕ και απολαμβάνουμε Κουτσούμπα.

Τα κατάφερες όμως, εκεί που το κύμα της χρεοκοπίας σάρωσε τους ανύποπτους Έλληνες, εκεί που η επίπλαστη ευδαιμονία αντικαταστάθηκε από τα τηλεφωνήματα των εισπρακτικών εταιρειών και αγράμματοι δημοσιογράφοι ψάχνουν κατά πόσο το χρέος μας είναι βιώσιμο.
Εκεί αναδείχθηκες και ανέδειξες αυτό το μικρό αγχωτικό -θα μπει, δεν θα μπει στη Βουλή- κόμμα της Αριστεράς, στην εν δυνάμει κυβερνητική πλειοψηφία του αύριο.

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα λοιπόν, Αλέξη.

Η φενάκη της ρομαντικής πολιτικής πρέπει να αντικατασταθεί με προτάσεις αρμόζουσες στις ανάγκες των ανθρώπων μέσα στον σκληρό καπιταλισμό, που δείχνει να αποφεύγει -μα πάντα όμως- την αυτοκτονία του.
Πρέπει να πεις ότι ο λαός δεν είναι άμοιρος των επιλογών μιας χώρας, γιατί έχει δούναι και λαβείν με τους εκάστοτε κυβερνώντες, πρέπει να πείσεις ότι νόμος δεν είναι πάντα το δίκιο του εργάτη, γιατί τα αιτήματα του, συχνά δεν είναι δίκαια.

Εκτινάχτηκες και εκτίναξες τα ποσοστά του κόμματός σου σε επίπεδα ζάλης, σαν την καλλίφωνη τραγουδίστρια, που από τη μικρή επαρχιακή πόλη, της μέλλει να τραγουδήσει αίφνης στο απαιτητικό και μεγάλο κοινό της πρωτεύουσας.

Αισθάνεσαι αμήχανα όταν η antifa ρητορική σου παύει να έχει αντικείμενο, όταν η ίδια η Δεξιά εξαρθρώνει το ναζιστικό μόρφωμα.
Δυσκολεύεσαι να εκφράσεις τη χαρά σου όταν αυτό το οποίο πολεμούσες χαροπαλεύει, απλά επειδή ο αντίπαλός σου έριξε το δόρυ επάνω του.
Βασίζεσαι σε ένα σάπιο συνδικαλιστικό κίνημα, για να οδηγήσει το Σεπτέμβρη στη μεγάλη αντεπίθεση κατά της κυβέρνησης με σκοπό την εξόντωσή της.

Αντιτίθεσαι σε ό,τι θεωρείς «μνημονιακό» αντιγράφοντας τις μπουρδολογίες του ΓΑΠ, που θα έπαιρνε τα λιμάνια πίσω από τους Κινέζους και τον ΟΤΕ από τους Γερμανούς.
Υποκινείς τη στάση των πανεπιστημιακών που αντιδρούν σε μέτρα που έπρεπε να είχαμε πάρει από καιρό, στην αξιολόγηση, στον ισολογισμό, στα συγκεκριμένα κονδύλια για την έρευνα, που συχνά χάνονταν μετασχηματιζόμενα σε Porsche από «αγωνιστές» καθηγητές της Παντείου.

Αναλώνεσαι συχνά σε επικοινωνιακά κόλπα, ίδια με αυτούς που κατηγορείς -τους κυβερνώντες- επενδύοντας στη μεγάλη μάζα ανθρώπων που ελπίζουν σε σένα και που κατατρεγμένοι ήλθαν στο λιμάνι σου, μετατρέποντας το πάλαι ποτέ πανίσχυρο ΠΑΣΟΚ στην Ένωση Κεντρου του σήμερα.

Χαϊδεύεις συνδικαλιστές τσαμπουκάδες υπόδικους, υπόσχεσαι ανεδαφικές ρήξεις με το διεθνές και εγχώριο Συνέχεια

Παγκοσμιοποίηση και το δίπολο Αριστερά-Δεξιά


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ένα νέο πολιτικό φαινόμενο που χαρακτηρίζει την Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και της κοινοβουλευτικής Χούντας, στην οποία αναφέρθηκα στο προηγούμενο άρθρο, είναι η ουσιαστική κατάργηση του παλαιού πολιτικού δίπολου που καθιέρωσε και τυπικά η Γαλλική επανάσταση μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς.

Του δίπολου, δηλαδή, όπου στην μεν Δεξιά ανήκαν όλες εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις που υποστήριζαν την συνέχιση και αναπαραγωγή του ‘κατεστημένου’, είτε αυτό ήταν κάποτε η μοναρχία, είτε κατόπιν η αστική κοινοβουλευτική «δημοκρατία» και η καπιταλιστική οικονομία της Συνέχεια

«GREG PALAST SPEAKING…» Αρθρο Αμερικανού αριστερού δημοσιογράφου για διώξεις κατά ΧΑ


ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ - ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Image

 

Ο γνωστος Αμερικανός συγγραφέας και δημοσιογράφος, Greg Palast  αφιερώνει σήμερα την πρώτη σελίδα (gregpalast.com) του υψηλής επισκεψιμότητας και με μεγάλη επιρροή στις ΗΠΑ ιστότοπού του στις διώξεις του κόμματος Λαϊκός Σύνδεσμος-Χρυσή Αυγή και πραγματικά εκπλήσσει με τα πολιτικά του συμπεράσματα!

Με εκτεταμένο άρθρο του στο οποίο αναφέρει ότι η Χρυσή Αυγή διώκεται πολιτικά γιατί είναι «το μόνο κόμμα που έχει απομείνει ενάντια στο Μνημόνιο», ενώ για τον ΣΥΡΙΖΑ αναφέρει ότι «πούλησαν τις θέσεις τους» και πρόκειται περί «ψευτο-αριστεράς».

Τα λεγόμενα του Greg Palast έχουν ιδιάιτερη σημασία γιατί, πρόκειται για έναν δημοσιογράφο, ο οποίος συνεργάζεται με «κεντροαριστερά» – για τα αμερικανικά δεδομένα, βέβαια, ΜΜΕ όπως οι NY Times, ενώ στην Ευρώπη συνεργάζεται στενέ με τον βρετανικό The Observer.

Όλοι θυμούνται τα πύρινα άρθρα του κατά του προέδρου των ΗΠΑ Τ.Μπους και της συντηρητικής, πολιτικής του, στην αγγλική εφημερίδα. Εργάζεται και ως ανεξάρτητος συνεργάτης για το BBC.

Δηλαδή ο Greg…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 480 επιπλέον λέξεις

Εκτός από την χαζοαριστερά υπάρχει και η θεοαριστερά


Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει η σωτηρία κανενός άλλου λαού, όχι γιατί θέλω το κακό τους, απλά γιατί υπάρχουν άλλοι ανώτεροι εμού, όπως είναι οι θεοί ο ΟΗΕ ο Τσίπρας η Κανέλη ο μέγας παγκοσμιοπιοιτής Παπανδρέου κτλ, που πιστεύουν ότι μπορούν να σώσουν όλον τον πλανήτη. 

Παρακολουθώ αδιάλειπτα την συμπεριφορά των αριστερών κομμάτων, μιας και ήμουν παλαιότερα αριστερός και πολλές φορές αναρωτιέμαι αν είναι οι ηγέτες της ελληνικής αριστεράς είναι εξωγήινοι ή μήπως το γεγονός ότι είναι άθεοι τους δύνη την εντύπωση ότι θα γίνουν οι ίδιοι κάποιοι στιγμή θεοί. 

Ενδεχομένως δηλαδή αυτή η αμφισβήτηση της αριστεράς προς τον θεό να γίνεται μόνο για λόγους αντιπολίτευσης προς τον θεό, τον οποίο όταν αποκαθηλώσουν θα πάρουν αυτοί την θέση του, αλλιώς πως μπορεί να εξηγηθεί η χωρίς όρια φιλευσπλαχνία της αριστεράς προς τους φτωχούς όλης της γης τους οποίους ονειρεύεται να φέρει στην Ελλάδα για να ευλογεί ο Τσίπρας με την Κανέλη τις θέσεις εργασίας και το ψωμί να φτάνει για όλους. 

Καμιά φορά σκέφτομαι ότι ίσως είναι καλύτερα για όλους τους ανθρώπους στην γη, να εκλεγούν κατευθείαν ο Συνέχεια

Πρώτη η Μέρκελ αλλά οριακά χωρίς αυτοδυναμία


Έκλεισαν οι κάλπες στη Γερμανία και οι πρώτες εκτιμήσεις που δημοσιεύουν τα γερμανικά τηλεοπτικά δίκτυα δίνουν σαφές προβάδισμα στους Χριστιανοδημοκράτες και το αδελφό κόμμα των Χριστιανοκοινωνιστών λαμβάνουν.

 Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που δίνει το ARD Χριστιανοδημοκράτες και Χριστιανοκοινωνιστές λαμβάνουν 42% οι Συνέχεια

O αμοραλισμός του Στουρνάρα, οι κατσαπλιάδες της Αριστεράς και ο αντιστασιακός της συμφοράς Παπούλιας


Olympia.gr

Η γελοιότητα και η υποκρισία της πολιτικής μας ζωής σε όλο της το μεγαλείο.Ο Τσίπρας και ο Γλέζος αφού αντάλλαξαν του κόσμου τα μπινελίκια στο πρόσφατο συνέδριο, με αφορμή την διάλυση των συνιστωσών, αίφνης αγαπήθηκαν και πηγαίνουν στο ραμολί «αντιστασιακό» Παπούλια για να διεκδικήσουν τις γερμανικές αποζημιώσεις.

Ο Τσίπρας ο οποίος πρόσφατα προσκύνησε το καροτσάκι του Σόιμπλε-πριν το μυστηριώδες ταξίδι στις ΗΠΑ-αποφάσισε σήμερα να κάνει αντίσταση και να μην συναντήσει τον Γερμανό υπουργό. Να

Δείτε την αρχική δημοσίευση 183 επιπλέον λέξεις

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμία σχέση μαζί με την αριστερή παράδοση


Η θέση για την ΕΕ είναι στρατηγικής σημασίας (ποια είναι η αριστερή ιστορική παράδοση;)

 Οι θέσεις που έχει ένα κόμμα για την ΕΕ και την Ευρωζώνη είναι στρατηγικής σημασίας. Δεν μπορείς να μιλάς στον όνομα της Αριστεράς και να είσαι υπέρ της ΕΕ και να αγωνίζεσαι για τη διάσωση της Ευρώπης των υπερεθνικών και να εξαπατάς μάλιστα, ότι μπορεί να «μετασχηματίσεις» το «λάκκο των λεόντων».

Μια συνοπτική αναδρομή στην αριστερή παράδοση είναι αναγκαία για να φανεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμία σχέση μαζί της και ότι βρίσκεται πολύ πίσω και από το παρδαλό αριστερό σχήμα της ΕΔΑ.

Οι μαρξιστές, βεβαίως, από την πρώτη στιγμή της συγκρότησης της ΕΟΚ είχαν αναλύσει διεξοδικά και προδιαγράψει αυτό το ζοφερό μέλλον για τους λαούς της Ευρώπης…

Από την πρώτη στιγμή έδειξαν ότι αυτή η ΕΕ (Ένωση των δημίων και αρπακτικών) οδηγεί τους λαούς Συνέχεια

Ανάβω φλας αριστερά, για να στρίψω δεξιά…


Απλά είναι τα πράγματα στην πολιτική.

Η Ν.Δ. είναι κυβέρνηση εν μέσω λιτότητας και μνημονίων άρα χάνει έδαφος.

Το ΠΑΣΟΚ έφερε στη χώρα τα μνημόνια, άρα συμπιέζεται αφάνταστα από τα αριστερά του.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ανεβαίνει και υπάρχει περίπτωση να …κυβερνήσει, άρα πρέπει να γίνει ρεαλιστής, δηλαδή «δεξιό» στην πρακτική κόμμα. Επειδή η λέξη «δεξιό» ενοχλεί τα αυτιά των wannabbe αριστερών, τη βαφτίζουν «σοσιαλδημοκρατία».

Το ΚΚΕ παραμένει ατάραχο και…μικρό στις ίδιες θέσεις.

Η ΔΗΜ.ΑΡ. χάθηκε ανάμεσα στην «αριστερά» και την σκληρή πραγματικότητα.

Οι ΑΝΕΞ.ΕΛΛΗΝΕΣ μετατοπίζονται προς τα αριστερά, για να μπουν σε κυβερνητικές θέσεις σε μια Συνέχεια

Mα, τι κρετίνος! του Νίκου Μαραντζίδη


photo: Menelaos Myrillas@fosphotos.com

Είμαι από εκείνους που έχουν συστηματικά υποστηρίξει την ισχύ της θεωρίας των δύο άκρων. Η βασική επιχειρηματολογία μου συνίσταται στο γεγονός, πως αν και τα άκρα δεν μοιάζουν μεταξύ τους, εντούτοις, έχουν την ίδια εχθρική στάση απέναντι στη φιλελεύθερη δημοκρατία. Αντιπαθούν την κουλτούρα, τους θεσμούς και τους ανθρώπους της. Απεχθάνονται κυρίως το φιλελεύθερο και πλουραλιστικό οικοδόμημα της ατομικής ελευθερίας και το κοινοβουλευτικό πλαίσιο της διαμεσολάβησης (το κοινοβούλιο είναι απάτη, όπως έλεγε ο Λένιν). Επιπλέον, η βία αποτελεί για αυτούς σταθερό και διαχρονικό σημείο αναφοράς. Πιστεύουν, δηλαδή, πως αυτή αποτελεί τη «μαμή της Ιστορίας».

Ακόμη και εγώ, πάντως, εντυπωσιάστηκα όταν άκουσα από την εκπομπή της Τζίνας Μοσχολιού στον Αθήνα 9.84, τον θεωρητικό της ευρωπαϊκής ριζοσπαστικής Αριστεράς, Σλαβόι Ζίζεκ, να δηλώνει «πως εάν οι άνθρωποι δεν στηρίξουν τον ΣΥΡΙΖΑ, τότε σύμφωνα με το όραμά μου για το δημοκρατικό μέλλον, όλοι αυτοί θα πάρουν από εμένα ένα εισιτήριο πρώτης θέσης χωρίς επιστροφή για τα γκουλάγκ». Έκανε χιούμορ; Τα εκατομμύρια θυμάτων του σταλινικού ολοκληρωτισμού μας απαγορεύουν να το εισπράξουμε ως αστείο, όπως δεν θα εισπράτταμε ποτέ ως αστεία την υπόσχεση κάποιου φασίστα να μας στείλει κατευθείαν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, εάν δεν υποστηρίζαμε τη Χρυσή Αυγή.

Ο Ζίζεκ δεν είναι κάποιος τυχαίος της ευρωπαϊκής ριζοσπαστικής Αριστεράς. Είναι αυτός που έχει αποκληθεί, λίγο-πολύ, σπουδαίος φιλόσοφος και σημαντικό θεωρητικό όπλο για τον ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα, ο Αλέξης Τσίπρας που ήταν ακριβώς δίπλα στον Ζίζεκ, όταν ανέπτυσσε τα μελλοντικά σχέδια του για τους αντιφρονούντες, όχι μόνο δεν αντέδρασε, αλλά χασκογέλασε στο άκουσμα της ιδέας. Ομολογώ πως αδυνατώ να καταλάβω αν ήταν από κυνισμό ή από επιδοκιμασία. Τι σημασία έχει, όμως;

Αν και στην αρχή απλώς αναφώνησα «τι κρετίνος, θεέ μου, αυτός ο Ζίζεκ», στη συνέχεια συνειδητοποιώντας το μέγεθος του κυνισμού και της ψυχοπαθολογικής βιαιότητας που πηγάζει από Συνέχεια

Ο Αλέξης τρώει τις συνιστώσες για να γίνει πρωθυπουργός. Του Γ. Δελαστίκ


tsipras

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει συνειδητοποιήσει πλήρως το θέμα: αποκλείεται να γίνει πρωθυπουργός, αν προηγουμένως δεν έχει καθυποτάξει πολιτικά και εξοντώσει πολιτικά τις συνιστώσες του κόμματός του! Μόνο αν είχε στόχο να εφορμήσει για τη δημοκρατική κατάληψη της εξουσίας ηγούμενος ενός ρωμαλέου λαϊκού κινήματος, μαχητικού και ριζοσπαστικού, δεν θα συνιστούσε εμπόδιο στα σχέδιά του η ύπαρξη των συνιστωσών οργανώσεων του κόμματός του. Συνέχεια

Ντεμπιτάντ σε κοτίλιο: H αφομοίωση για μελλοντική χρήση


γράφει η Εκάβη

Δεν ξέρω για σας, αλλά μου κάθεται κάπως παράξενα η εικόνα του Τσίπρα στο LSE. Βασικά μου κάθεται άσχημα η εικόνα του Τσίπρα να ταξιδεύει εδώ και κει λες και θέλει ο κόσμος όλος να τον  βλέπει, να συνηθίσει την παρουσία του, να δοθεί βάση στην πολιτική ύπαρξη του, ο κοσμάκης να τον αποδεχθεί σαν πολιτικό πρόσωπο, να ξεχάσει πως το ΡΙ στο ΣΥΡΙΖΑ κρύβει τη λέξη «Ριζοσπαστικής».

Δικαίωμά του και όλων τον ψηφοφόρων του να πιστεύουν σε μια ριζοσπαστική ιδεολογία, αναμφίβολα. Το «δεν μου κάθεται καλά  η εικόνα που εκπέμπει» τον τελευταίο καιρό πάντως δεν έχει να κάνει με τον ‘ριζοσπαστισμό’. Η εικόνα δεν μου κάθεται καλά γιατί όλο πετάγεται η ερώτηση: Πως οι αντικαπιταλιστές της Αντικαπιταλιστικής Πολιτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ δέχονται να βλέπουν τον Αλέξη στο London School of Economics, αυτή τη σχολή που έδωσε πτυχία ή δουλειά σε

  • Σόρος

  • Σημίτη

  • ΓΑΠ

  • Αλογοσκούφη

  • Γιώργο Παπακωνσταντίνου

  • Χρήστο Λαμπράκη (ιδιοκτήτη του ΔΟΛ)

  • David Rockefeller της Chase Manhattan Bank και της Trilateral Commission (Τριμερής Επιτροπή)

  • Λάτση

  • Ηλία Μόσιαλο

  • Ruth Porat της Morgan Stanley

  • Philip J. Purcell επίσης της Morgan Stanley

  • Peter Sutherland της BP και Goldman Sachs

  • Παναγή Βουρλούμη του ΟΤΕ

  • Gary Perlin πρώην της World Bank (Παγκόσμια Τράπεζα)

  • Robert Kaplan πρώην της Goldman Sachs;

Πως το βλέπουν το όλο σκηνικό οι μαοϊκοί, οι τροτσκιστές, οι μαρξιστές και οι ριζοσπαστικοί της Διεθνιστικής Εργατικής Αριστεράς, του Κόκκινου, της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Ελλάδας, της ομάδας Ρόζα, του Συνασπισμού της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας; Αν υποστήριζα ιδεολογικά το κόμμα (και όχι απλά να ρίχνω ψήφο διαμαρτυρίας) θα προβληματιζόμουν με την προσπάθεια αποδοχής που γίνεται, αυτής της διαφήμησης του κόμματος στα ίδια κέντρα/ιδρύματα που θέλω να πολεμηθούν γιατί μας φέραν στο σημερινό οικονομικό χάος που ζόυμε. Εν ολίγοις, θα με ενοχλόυσε αυτή η προώθηση.

Η όλη φάση είναι σαν να έβλεπα το 1800 μια ντεμπιτάντ, αυτή τη κατά πρώτον εμφανιζόμενη στην Συνέχεια

Πανούσης: ”Το πρόβλημα θα λυθεί μόνο με βία και αίμα.H ”Αριστερά” είναι ξεπουλημένη”.


“Στον ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούν να φτιάξουν τα δόντια τους και θα φτιάξουν τη χώρα;” σχολίασε ο γνωστός τραγούδιστης Ανατρεπτικός ως συνήθως ο Τζίμης Πανούσης έδωσε συνέντευξη στο ραδιόφωνο όπου αναφέρθηκε στην Αριστερά, τον ΣΥΡΙΖΑ και την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα.

Για την Αριστερά: «Συναναστρέφομαι κάτι ΔΗΜΑΡ, κάτι τέτοια. Από μικρό παιδί είχα αυτό το πρόβλημα …Αυτό είναι το καρκίνωμα του ελληνισμού. Η ΔΗΜΑΡ, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, όλη αυτή η συστημική Αριστερά. Και η ΔΗΜΑΡ, ΔΕΙΜΑΡ γράφεται, Δεν ΕΙμαι Συνέχεια

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΙ ΛΕΤΕ ΚΑΙ ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΕΙΝΑΣΟΥΜΕ


1) Προσέξτε τι λέτε και τι κάνετε γιατί θα πεινάσουμε…

Η Ισπανία έχει την μεγαλύτερη  παραγωγή μελιού στην Ευρώπη με  2,40 εκατ. κυψέλες. Η δεύτερη ευρωπαϊκή «υπερδύναμη» είναι η Ελλάδα με 1,38  εκατ. κυψέλες.  Η Ισπανία διαθέτει το 29% του συνόλου των 15.500 επαγγελματιών μελισσοκόμων (πάνω από 150 κυψέλες) της ΕΕ και η Ελλάδα το 26%…

Τα στοιχεία εκ πρώτης όψεως μοιάζουν εντυπωσιακά και κατά μια έννοια  είναι, αλλά κανένας φυσικός πόρος της Ελλάδας από μόνος του δεν μπορεί να λύσει το οικονομικό πρόβλημα της χώρας.

Η Ελλάδα παράγει περί τους 15.000 τόνους μέλι ετησίως, τούτο ισούται με  15.000.000 κιλά.  Αν τιμολογήσουμε το κιλό περί τα 10 ευρώ το κιλό μας κάνουν περί τα 150.000.000 ευρώ…

Το ποσό αυτό ενδέχεται  να ισούται με το ποσό που ξοδεύουν οι Έλληνες για κινητά τηλέφωνα κάθε λίγους Συνέχεια

Το ίδιο μαγαζί


σχόλιο MySatelite: Δεν αντέχεται το παπαγαλάκι, αλλά το παρακάτω κείμενο του δεν είναι τελείως άστοχο, αν και βλέπουμε μέσω του άρθρου να επιχειρηματολογεί έμμεσα υπέρ των δωσίλογων που μας κυβερνούν και σοκαρισμένοι κοιτάνε τα ποσοστά τους να πέφτουν. Αξία έχει να αφήσουμε κατά μέρος τους στόχους του και να πάρουμε τα γεγονότα απλά ως έχουν. Καιρός να δούμε την κατάντια της χώρας μας αντικειμενικά. Καιρός, θα πείτε, είναι να έρθει κάποιος να μας ενώσει αντί να μας διχάζει.

Του Ι. Κ. Πρετεντέρη

Πριν από λίγες εβδομάδες μερικοί θρησκόληπτοι και κάποια στελέχη της Χρυσής Αυγής επιχείρησαν να εμποδίσουν μια θεατρική παράσταση.

Ευτυχώς ξεσηκώθηκε εναντίον τους το πανελλήνιο.

Καλλιτέχνες, βουλευτές της Αριστεράς, απλοί πολίτες έσπευσαν ακόμη και επιτόπου για να υπερασπιστούν την ελευθερία της τέχνης και να εκδηλώσουν την αντίθεσή τους σε τέτοιες αντιδημοκρατικές μεθόδους.

Χθες μια ομάδα κουκουλοφόρων φοιτητών (;) έσπασε τις πόρτες και εισέβαλε στο κέντρο διαχείρισης Συνέχεια

Η ανάγνωση της ιστορίας δεν πρέπει να είναι επιλεκτική: Όταν δεξιά και αριστερά γίνονται ένα και το αυτό


Όταν οι κομμουνιστές σταύρωναν ιερείς

redskywarning

ΚΟ: Μια ωδή στην μνήμη, που γίνεται ολοένα και πιο κοντή. Συλλογή άρθρων και φωτογραφιών μιας εποχής που κάποιοι – επιλεκτικά- θέλουν να σβήσουν από τη μνήμη του ελληνικού λαού, περιφέροντας ταυτόχρονα τον μπαμπούλα του «νεοναζισμού». Επικαλούμενοι μάλιστα, τις χριστιανικές τους ευαισθησίες… Διατηρήθηκε το ύφος των συγγραφέων.

 

«…Τους διέταζα να γδυθούν κι ύστερα τους έβαζα να γονατίζουν στο χώμα και να σκύψουν το κεφάλι Συνέχεια