Η αιτία της συνέχισης του κακού


Aνοιχτή επιστολή στον Αλέξη Τσίπρα


Αγαπητέ Αλέξη,

μια από τις αγαπημένες μου ασχολίες παιδιόθεν, ήταν να «παρακολουθώ» ταλέντα που αναδύονταν σε διάφορους χώρους που με ενδιέφεραν, στην πολιτική, στον αθλητισμό, στη μουσική, στοιχηματίζοντας με τον εαυτό μου πόσο ψηλά θα πάνε.
Γνώριζα ότι η τέχνη «εξαλείφει» την προσπάθεια, έτσι, πολλά ταλέντα χάθηκαν σε βάθος χρόνου, όταν η δύναμη της θέλησης δεν επαρκούσε για να τα σπρώξει ψηλότερα.

Στην προεκλογική σου καμπάνια για το Δήμο της Αθήνας το 2005 σε πρόσεξα λοιπόν, παρά το γεγονός ότι ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης, η άλλη ενδοκομματική πρόταση για την υποψηφιότητα, παρέμενε η πιο φωτισμένη αριστερή φωνή που είχα την τιμή να γνωρίσω και προσωπικά.

Η πείρα σου από τα μαθητικά αγωνιστικά χρόνια, το γκελ σου στους νέους ανθρώπους, η καλή ομιλία σου, σε έφεραν εκεί που πίστευα, όταν οι παλιοί αποφάσισαν να παραμερίσουν μπροστά στο δυνατό σου χαμόγελο.
Ξέρεις, αυτό είναι ένα άλμα για την Αριστερά.

Ο παλαιοκομματικός δογματισμός, η αέναη διαβούλευση, η αιώνια κόντρα ανανεωτικών-συντηρητικών, πολύ συχνά απέτρεπε τις νεωτεριστικές ιδέες να προβληθούν.
Να, κάπως έτσι » πνίγηκε» ο Μπογιόπουλος στο ΚΚΕ και απολαμβάνουμε Κουτσούμπα.

Τα κατάφερες όμως, εκεί που το κύμα της χρεοκοπίας σάρωσε τους ανύποπτους Έλληνες, εκεί που η επίπλαστη ευδαιμονία αντικαταστάθηκε από τα τηλεφωνήματα των εισπρακτικών εταιρειών και αγράμματοι δημοσιογράφοι ψάχνουν κατά πόσο το χρέος μας είναι βιώσιμο.
Εκεί αναδείχθηκες και ανέδειξες αυτό το μικρό αγχωτικό -θα μπει, δεν θα μπει στη Βουλή- κόμμα της Αριστεράς, στην εν δυνάμει κυβερνητική πλειοψηφία του αύριο.

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα λοιπόν, Αλέξη.

Η φενάκη της ρομαντικής πολιτικής πρέπει να αντικατασταθεί με προτάσεις αρμόζουσες στις ανάγκες των ανθρώπων μέσα στον σκληρό καπιταλισμό, που δείχνει να αποφεύγει -μα πάντα όμως- την αυτοκτονία του.
Πρέπει να πεις ότι ο λαός δεν είναι άμοιρος των επιλογών μιας χώρας, γιατί έχει δούναι και λαβείν με τους εκάστοτε κυβερνώντες, πρέπει να πείσεις ότι νόμος δεν είναι πάντα το δίκιο του εργάτη, γιατί τα αιτήματα του, συχνά δεν είναι δίκαια.

Εκτινάχτηκες και εκτίναξες τα ποσοστά του κόμματός σου σε επίπεδα ζάλης, σαν την καλλίφωνη τραγουδίστρια, που από τη μικρή επαρχιακή πόλη, της μέλλει να τραγουδήσει αίφνης στο απαιτητικό και μεγάλο κοινό της πρωτεύουσας.

Αισθάνεσαι αμήχανα όταν η antifa ρητορική σου παύει να έχει αντικείμενο, όταν η ίδια η Δεξιά εξαρθρώνει το ναζιστικό μόρφωμα.
Δυσκολεύεσαι να εκφράσεις τη χαρά σου όταν αυτό το οποίο πολεμούσες χαροπαλεύει, απλά επειδή ο αντίπαλός σου έριξε το δόρυ επάνω του.
Βασίζεσαι σε ένα σάπιο συνδικαλιστικό κίνημα, για να οδηγήσει το Σεπτέμβρη στη μεγάλη αντεπίθεση κατά της κυβέρνησης με σκοπό την εξόντωσή της.

Αντιτίθεσαι σε ό,τι θεωρείς «μνημονιακό» αντιγράφοντας τις μπουρδολογίες του ΓΑΠ, που θα έπαιρνε τα λιμάνια πίσω από τους Κινέζους και τον ΟΤΕ από τους Γερμανούς.
Υποκινείς τη στάση των πανεπιστημιακών που αντιδρούν σε μέτρα που έπρεπε να είχαμε πάρει από καιρό, στην αξιολόγηση, στον ισολογισμό, στα συγκεκριμένα κονδύλια για την έρευνα, που συχνά χάνονταν μετασχηματιζόμενα σε Porsche από «αγωνιστές» καθηγητές της Παντείου.

Αναλώνεσαι συχνά σε επικοινωνιακά κόλπα, ίδια με αυτούς που κατηγορείς -τους κυβερνώντες- επενδύοντας στη μεγάλη μάζα ανθρώπων που ελπίζουν σε σένα και που κατατρεγμένοι ήλθαν στο λιμάνι σου, μετατρέποντας το πάλαι ποτέ πανίσχυρο ΠΑΣΟΚ στην Ένωση Κεντρου του σήμερα.

Χαϊδεύεις συνδικαλιστές τσαμπουκάδες υπόδικους, υπόσχεσαι ανεδαφικές ρήξεις με το διεθνές και εγχώριο Συνέχεια

Και γιατί κατεβάσατε την ιστοσελίδα; Ρε τι γίνεται με τους σοσιαλιστές…


Ο Ελληνοεβραίος εφοπλιστής (και συνεκδότης του ΠΡΩΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ), Βίκτωρ Ρέστης κατηγορείται τις τελευταίες ημέρες για εκτεταμένη φοροδιαφυγή (αναλυτικά στο directnews). Η οικογένειά του -μεγάλη και πολύ πλούσια οικογένεια Εβραίων της Ρόδου- έχει διάφορα ιδρύματα, μουσεία κ.λ.π κυρίως Εβραϊκού ενδιαφέροντος και πολύ καλά κάνει.

Ανάμεσα στα ιδρύματα, ο Βίκτωρ Ρέστης, είχε φτιάξει κι ένα με την ονομασία «PALIS FOUNDATION», μαζί με φίλους του εφοπλιστές. Εφοπλιστάρες για την ακρίνεια, όπως τον Πάλλη, τον Ποταμιάνο κλπ. (Π.Α.Λ.Ι.Σ. = Πολιτιστικής Ανάδειξης Λαμπρών Ιστορικών Συλλογών).

Στο Δ.Σ. του ιδρύματος συμμετείχε μαζί με τους εφοπλιστές κι έναν απόστρατο και ο βουλευτής της ΔΗΜ.ΑΡ. (πρώην ΠΑΣΟΚ, που τώρα ψάχνεται να πηδήξει από το καράβι και να πάει στο ΣΥΡΙΖΑ να σωθεί), Οδυσσέας Βουδούρης, γιατρός.

Από χθες που έγινε γνωστό ότι ο …αριστερός (:))) βουλευτής ήταν μέλος του palis foundation, η ιστοσελίδα, έσβησε Συνέχεια

Πώς λέγανε στο ονοματεπώνυμο την έγκυο που δολοφόνησαν ακροαριστεροί στη Μαρφίν;


1) Πώς λέγανε στο ονοματεπώνυμο την έγκυο που δολοφόνησαν ακροαριστεροί στη Μαρφίν;
Ποιός ξέρει; ΚΑΝΕΙΣ!

2) Πώς λέγανε στο ονοματεπώνυμο τον νεαρό που δολοφόνησαν «ακροδεξιοί» στη Νίκαια;
Ποιός ξέρει; ΟΛΟΙ !

Ε, το ότι την απάντηση στο 1 δεν ξέρει κανείς, ενώ στο 2 την ξέρετε όλοι, δείχνει γιατί κυριάρχησε με τη βοήθεια των τσοντοκάναλων, η ακροαριστερή προπαγάνδα και ο φασισμός των ακραίων αριστεροαντεξουσιαστών.

Το όνομα του δολοφονημένου 53χρονου ταξιτζή στην Πάρο, τον οποίο σκότωσε εν ψυχρώ ο ακροαριστερός Τάσος Θεοφίλου, δεν το θυμάται κανείς, παρά το γεγονός ότι πέρασε μόνο 1 χρόνος από τις Συνέχεια

ΟΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΤΑΜΠΕΛΕΣ… ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ


κομματικες ταμπελες_

Του Παύλου Ανδριά

Πάρε ότι θέλεις παλιατζή, από ένα κράτος που δε ζει, πάρε «ταμπέλες» κομματικές, αυτές που διέλυσαν οικογένειες και κατέστρεψαν γενιές…
Με θλίψη παρακολουθούμε το σίριαλ «Χρυσή Αυγή» που παίζουν τις τελευταίες μέρες τα κανάλια, με δήθεν πρωταγωνιστές ξυρισμένα κεφάλια και μαύρα μπλουζάκια και αναρωτιόμαστε γιατί μας θεωρούν τόσο μα τόσο ηλίθιους;

 

Βέβαια, από μια άποψη, καλά κάνουν, αφού εμείς οι ίδιοι στο παρελθόν τους είχαμε θεοποιήσει, τους είχαμε κορώνα στο κεφάλι μας και αν μας έλεγε κάποιος καμιά κουβέντα για δαύτους, του έπαιρνε ο διάβολος τη μάνα και τον πατέρα!

 

Σπίτια είχαν φτάσει στη διάλυση, οικογένειες είχαν βγάλει τα μαχαίρια για τα κόμματα, συγγενείς δεν μιλούσαν μεταξύ τους και για όσους ξεχνούν εύκολα, ο αριστερός ήταν πάντα στον αφρό, στο απυρόβλητο, ως αγωνιστής και επαναστάτης «καμουφλαρισμένος», ενώ ο δεξιός ήταν ο καταραμένος, αυτός που έπρεπε να απομονωθεί από τους προοδευτικούς, γιατί ήταν το κατακάθι της κοινωνίας, το μίασμα.

 

Ακόμα και τώρα, που αρκετοί δεν έχουν να φάνε, οι «ταμπέλες» δε λένε να κατέβουν, καθώς το κόμπλεξ του Έλληνα, είναι μεγαλύτερο από τη μύτη του, αυτή που χώνει παντού για να βολευτεί και να κάνει την αρπαχτή, με τις ευλογίες του θιασάρχη πολιτικού…

Και αν τώρα γίνεται λόγος για θεωρίες περί δύο άκρων, είναι γιατί εμείς οι ίδιοι, παρά τα τόσα «ψέματα» που έχουμε πιστέψει, συνεχίζουμε να κυκλοφορούμε με μια ταμπέλα στο λαιμό, σαν τα μοσχάρια με τις κουδούνες!

 

Γιατί βαριόμαστε να σηκωθούμε από τον καναπέ και να δώσουμε στον παλιατζή την «ταμπέλα» της υποταγής, γιατί Συνέχεια

Οργή Τζήμερου: Εξαφανίστε τον Κουβέλη από το πολιτικό προσκήνιο


Με πολύ σκληρές εκφράσεις επιτέθηκε στον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ κ.Φώτη Κουβέλη , πριν από λίγο μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στο fb, ο ιδρυτής και πρόεδρος της Δημιουργίας Ξανά κ. Θάνος Τζήμερος. Αφορμή η τηλεοπτική παρουσία του αρχηγού της ΔΗΜΑΡ στην εκπομπή του Αλέξη Παπαχελά, που ο Θάνος Τζήμερος χαρακτηρίζει κατάντια. Συγκεκριμένα τα Συνέχεια

Αλμα στο κενό αγκαλιά με τον Τσίπρα


Tου Στεφάνου Κασιμάτη

Οι πολυήμερες οικογενειακές διακοπές του Αλέξη στους εξωτικούς προορισμούς της Λατινικής Αμερικής φαίνεται ότι του έκαναν καλό. Με ανανεωμένο τον επαναστατικό οίστρο του, κάλεσε χθες από το βήμα της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ τους βουλευτές του να μπουν μπροστά «στη μεγάλη υπόθεση της ανατροπής του πολιτικού σκηνικού». Από τη χθεσινή ομιλία του είναι φανερό ότι οι γωνίες της ρητορικής του, που είχαν σταδιακά λειανθεί μετά τις εκλογές, εμφανίζονται και πάλι.

Δυστυχώς, η προσδοκία του ότι το 2013 θα είναι, κατά τη διατύπωσή του, «η χρονιά της ανατροπής, η χρονιά της μεγάλης αλλαγής στον τόπο μας» δεν είναι τελείως στον αέρα. Κατ’ αρχάς, επειδή βάσιμες είναι οι ενδείξεις ότι το στρατηγικό βάθος της συνεργασίας των τριών κομμάτων της συγκυβέρνησης έχει πλέον εξαντληθεί: ως επί το πλείστον, καταγίνονται με την περιχαράκωση των χώρων τους, αντί να αναζητούν κοινούς χώρους εποικοδομητικής συνεργασίας. Συγχρόνως, η συγκυρία προσφέρει στον ΣΥΡΙΖΑ, μέσω της λίστας Λαγκάρντ, ένα πρώτης τάξεως τακτικό πλεονέκτημα, το οποίο και εκμεταλλεύεται στο έπακρο. Εδώ που τα λέμε, το ίδιο θα έκανε και όποιος άλλος αν ήταν στη θέση του αρχηγού της αντιπολίτευσης. Διότι την «κάθαρση», η οποία επιχειρείται σχετικά με τις ευθύνες για την αλλοίωση και την απόκρυψη της λίστας Λαγκάρντ, την επιβάλλει το πολιτικό κλίμα της εποχής και είναι αναπόφευκτη. Ωστόσο, το εγχείρημα είναι δίκοπο μαχαίρι: αν η «κάθαρση» προχωρήσει μέχρις ενός σημείου είναι δυνατόν να ευνοήσει την κυβέρνηση που την αποτολμά, εφόσον την παρουσιάζει ως ηθικά ανεπίληπτη και άτεγκτη· πέρα από αυτό το σημείο, όμως, μπορεί να την αποσταθεροποιήσει και, όπως Συνέχεια