Αφήστε μας ήσυχους να χτίσουμε μόνοι μας τα νέα μας όνειρα


Το τηλέφωνο χτύπησε σε γνωστό ραδιοφωνικό-τηλεοπτικό σταθμό. Ο διευθυντής παραγωγής της εκπομπής απάντησε και από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής ακούστηκε μια φωνή γεροντίστικη αλλά συνάμα περήφανη και καθάρια.

«Είναι ντροπή βρε παιδιά» είπε η ηλικιωμένη κυρία.

«Ποιο είναι ντροπή;» απάντησε ο διευθυντής παραγωγής.

«Είναι ντροπή αυτό που γίνεται. Καλείτε τους πλούσιους να βοηθήσουν τους φτωχούς, ζητάτε από αυτούς που έχουν να δώσουν ελεημοσύνη σ’ αυτούς που δεν έχουν. Δεν χρειάζονται ελεημοσύνες, δεν ζητάνε οι φτωχοί ελεημοσύνες. Δουλειά ζητάνε για να μπορούν να ζουν αξιοπρεπώς».

Το φαινόμενο αυτό, της προσφοράς «βοήθειας» σε ανθρώπους που τη χρειάζονται έχει κάμποσο διάστημα που εμφανίστηκε και προωθείται από ραδιοφωνικούς, κυρίως, σταθμούς. Γιατροί, δικηγόροι, φροντιστές μέσης εκπαίδευσης και ξένων γλωσσών, ψυχολόγοι, εκδοτικοί οίκοι και ότι άλλο επάγγελμα ή ειδικότητα μπορείτε να φανταστείτε, προσφέρουν «δωρεάν» τις υπηρεσίες τους σε ανθρώπους που δήλωσαν από πριν στους ραδιοφωνικούς σταθμούς ότι έχουν ανάγκη και δέχονται τη «δωρεάν» προσφορά από τους παραπάνω επαγγελματίες.

Τα ονόματα των επαγγελματιών αναρτώνται στις ιστοσελίδες των σταθμών και ανακοινώνονται στον «αέρα» κατά τη διάρκεια της ροής των προγραμμάτων των ραδιοφωνικών σταθμών. Το όλο εγχείρημα βαφτίζεται ως πρόγραμμα κοινωνικής προσφοράς ή αλληλεγγύης προς τους συνανθρώπους μας.

Συνέχεια

Έξι παιδιά χωρίς φαγητό και στέγη – Οι αστυνομικοί «λύγισαν» με το δράμα οικογένειας…


Λύγισαν οι αστυνομικοί διμοιρίας της ΥΜΕΤ από τη Θεσσαλονίκη, όταν αντίκρισαν έξι παιδιά στη Λάρισα να ζουν σε ένα παράπηγμα, νηστικά, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και θέρμανση, καθώς οι γονείς τους είναι άνεργοι και άποροι.

Χωρίς δεύτερη σκέψη αποφάσισαν να βοηθήσουν. Οι αστυνομικοί από 12 έως τις 19 Φεβρουαρίου Συνέχεια