ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ…


Γράφει ο Δημήτρης Κραουνάκης

Την πιο κάτω επιστολή κατέθεσα σήμερα 28 Νοεμβρίου 2011 στο πρωτόκολλο του Υπουργού Πολιτισμού κ. Παύλου Γερουλάνου [αρ.πρ.9937/28-11-11 ] έστειλα με email στους Υφυπουργούς κ. Γιώργο Νικητιάδη και κ. Πέτρο Αλιβιζάτο, ενώ την κατέθεσα και στο πρωτόκολλο του «Ελληνικό Φεστιβάλ ΑΕ.»[αρ.πρ. 2132/28-11-11]

Την δίνω στην δημοσιότητα γιατί αξίζει να γνωρίζουμε – ως πολίτες – πως έχει μετατραπεί μια δημόσια υπηρεσία – που χρηματοδοτείται από τον Κρατικό προϋπολογισμό, δηλαδή από μας – σε προσωπικό γραφείο κάποιου «μάνατζερ» -πετυχημένου στο εξωτερικό, όπως λένε – και με πολύ καλές δημόσιες σχέσεις..

«Κύριοι

Είμαι Παραγωγός Πολιτιστικών Εκδηλώσεων [Θέατρο και μουσική] εδώ και 33 χρόνια. Όλα αυτά τα χρόνια απέφευγα να ζητήσω συνεργασία με Κρατικούς φορείς, γνωρίζοντας καλά τον τρόπο λειτουργίας τους – «γνωριμίες», πολιτικά μέσα κλπ.

Παρ όλα αυτά συνεργάστηκα αναγκαστικά με το «Φεστιβάλ Αθηνών» αρκετές φορές, με πρώτη το 1989 Συνέχεια

29 ΜΑΪΟΥ 1453 ( ΑΠΟΦΡΑΣ ΗΜΕΡΑ ) Άλωση της Κωνσταντινούπολης


Η Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως υπήρξε το αποτέλεσμα της πολιορκίας της βυζαντινής πρωτεύουσας, της οποίας Αυτοκράτορας ήταν οΚωνσταντίνος ΙΑ’ Παλαιολόγος, από τον οθωμανικό στρατό, με επικεφαλής τον σουλτάνο Μωάμεθ Β’. Η πολιορκία διήρκεσε από τις 7 Απριλίου ως τις 29 Μαϊου 1453 (Ιουλιανό ημερολόγιο). Όταν τελικά η Κωνσταντινούπολη αλώθηκε, η υπερχιλιετής Βυζαντινή Αυτοκρατορία έπαψε να υπάρχει.

Το Βυζάντιο ήταν ήδη εξασθενημένο και διαιρεμένο τους τελευταίους δύο αιώνες, σκιά της παλιάς Αυτοκρατορίας. Η Άλωση του 1204 από τουςΣταυροφόρους και αργότερα οι εσωτερικές έριδες των Παλαιολόγων, παρόλο που επανέκτησαν την Κωνσταντινούπολη, οδήγησαν στη σταδιακή εξασθένηση και συρρίκνωση. Ήδη από το 1354 με την κατάληψη της Αδριανούπολης από τους Οθωμανούς, το Βυζάντιο, κυκλωμένο πλέον εδαφικά, ήταν φόρου υποτελής στον Οθωμανό σουλτάνο. Έτσι, η Άλωση ήλθε ως φυσικό αποτέλεσμα της αδιάκοπης επέκτασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην ευρύτερη περιοχή. Οι συγκρούσεις ήταν ιδιαίτερα άνισες υπέρ των Τούρκων, σε σημείο που να μνημονεύεται από τις πηγές το τετελεσμένο της έκβασης της πολιορκίας. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται και στον ηρωισμό των πολιορκημένων και ιδιαίτερα του Αυτοκράτορα. Το γεγονός της πτώσης της «θεοφυλάκτου Πόλεως», άφησε βαθιά ίχνη στις πηγές της εποχής.

Συνέχεια