ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ Γ.Σ. ΗΡΑΚΛΗΣ!!!


Olympia.gr

20131125-010341.jpg

Ο Γ.Σ. ΗΡΑΚΛΗΣ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΗΦΑΣΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ, ΕΙΝΑΙ Ο ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΕΠΙ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΑΘΛΗΣΗΣ ΝΕΩΝ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΗΜΕΡΑ, 15 ΣΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ. ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΜΕ ΜΙΑ ΑΝΕΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΖΗΤΑ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΙΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΕ 105 ΧΡΟΝΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΦΑΜΠΡΙΚΑΣ ΕΙΚΟΝΙΚΩΝ ΤΗΜΟΛΟΓΙΩΝ ΠΟΥ ΕΧΑΝ ΣΤΗΣΕΙ ΟΙ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ ΤΟΥ

Δείτε την αρχική δημοσίευση 110 επιπλέον λέξεις

Πότε θα επενδύσουν στον λαϊκό αθλητισμό;


Ένας εύκολος τρόπος για να ερμηνεύσουμε γεγονότα, είναι να τα εξετάσουμε σε κλίμακα μεγαλύτερη από αυτήν που τα βιώνουμε. Να ξεφύγουμε για λίγο από τον μικρόκοσμό μας και να τα αναδείξουμε, όσο αυτό είναι δυνατόν, στον μεγάκοσμο γύρω μας…

Ένα απλό παράδειγμα: Ασχέτως από όσα υποστηρίζουν στην tv και γράφουν τα αστικά ΜΜΕ, η φτώχεια και ο μαρασμός στην Ελλάδα μεγαλώνει συνεχώς. Αν θεωρείτε πως αυτό οφείλεται στους τεμπέληδες Έλληνες, που δεν έχουν σφίξει ακόμα καλά το ζωνάρι, δεν χρειάζεται να συνεχίσετε την ανάγνωση.

Κοιτάζοντας κάποιος το οικονομικό περιβάλλον, σε παγκόσμιο επίπεδο, διαπιστώνει εύκολα ότι η Κίνα έχει παραμερίσει ΗΠΑ και Ε.Ε στις εξαγωγές βιομηχανικών προϊόντων. Με εργάτες-είλωτες, που δουλεύουν 12 ώρες ημερησίως και αμείβονται με έξι ευρώ μεροκάματο. Αμερική και Γερμανία, κυρίαρχες χώρες σε ΗΠΑ και ΕΕ (άρα, ουσιαστικά, βασικές συνιστώσες της τρόικας) θέλουν να πετύχουν το ίδιο, για να περιορίσουν την οικονομική χασούρα έναντι της Κίνας. Κι αυτό έχουν προγραμματίσει και κάνουν στις χώρες που μπορούν να ασκήσουν εξουσία. Με άλλα λόγια, η κατάσταση (και) στην Ελλάδα θα γίνεται όλο και χειρότερη.

Και σε κάποιες περιπτώσεις θα εμφανίζουν μία καινούργια «επένδυση», που στην ουσία δεν θα λειτουργεί υπέρ των πολιτών, αλλά θα την βαφτίζουν κοινωνική ανάγκη. Σαν κι αυτή που ετοιμάζεται να κάνει η Περιφέρεια Αττικής σε ΑΕΚ Συνέχεια

Προς ακραίους


Προς ακροδεξιούς, φασίζοντες, ακροαριστερούς, αντιεξουσιαστές κτλ. Προς όλα δηλαδή τα χουλιγκάνια που περιβάλουν τα φονικά τους ένστικτα με μανδύα «ιδεολογίας»:

Σιχαίνομαι τη βία κι εσάς επειδή ασκείτε βία. Το ότι οι εγκέφαλοί σας είναι καμένοι είναι φανερό.

Θα σας δώσω μια ευκαιρία να αποδείξετε ότι κάνω λάθος. Ότι μπορείτε ακόμη να σκεφθείτε τα στοιχειώδη.

Αναρωτηθείτε: «Τι σόι στόχοι είναι αυτοί που χτυπάμε;».

Αφού είστε κατά του «συστήματος» και οι μεν και οι δε, κι αφού οι γάιδαροι του συστήματος είναι φανεροί, εσείς γιατί χτυπάτε τα σαμάρια;

Όλο κανέναν φουκαρά λαθρομετανάστη, πεινασμένο και εξαθλιωμένο. Ποτέ τον βαλκάνιο κατσαπλιά με το Καλάσνικοφ, ποτέ τον Αφρικανό νταβαντζή με τη χαντζάρα.

Όλο κανέναν μπατσάκο, οικογενειάρχη και κακοπληρωμένο. Ποτέ το λαμόγιο με τη Μερσέντες, ποτέ τον παπαγάλο με το Καγιέν.

Όλο τις παράγκες και ποτέ τις βίλες.

Όλο τα σαραβαλάκια και ποτέ τις κουρσάρες.

Όλο τους αναλώσιμους και ποτέ τις ελίτ.

Όλων σας φταίει ο καπιταλισμός, αλλά τους καπιταλισταράδες δεν τους πειράζετε. «Χώσιμο» σε πλούσιο ούτε γι Συνέχεια

Αδικία


Διαβάζω για το πέναλτι που δεν έδωσε ο διαιτητής στον Αστέρα Τρίπολης, στον τελικό του Κυπέλλου με τον Ολυμπιακό. Χόρτασε το μάτι μου να διαβάζει για την «αδικία».

Έχω ξαναγράψει πως δεν ξέρω ποιοι είναι αυτοί που πάνε στα γήπεδα και ασχολούνται ακόμα με το ποδόσφαιρο στην χρεοκοπημένη Ελλάδα του 2013.

Εκείνο, όμως, που δεν θα καταλάβω ποτέ είναι πώς γίνεται να ζητάς Δικαιοσύνη στο γήπεδο, όταν δεν ζητάς Δικαιοσύνη στην κοινωνία.

Βέβαια, οι περισσότεροι δεν ζητούν Δικαιοσύνη στο γήπεδο. Ζητούν να νικήσει η ομάδα τους ακόμα και Συνέχεια

Η γενιά του ’60 και ’70


Σύμφωνα με τις στατιστικές, αυτοί από εμάς που ήμασταν παιδιά τις δεκαετίες του 60 και 70 πιθανόν δεν θα έπρεπε να είχαμε επιζήσει.

Οι κούνιες μας ήταν βαμμένες με γυαλιστερή λαδομπογιά με βάση το μόλυβδο. Τα πατώματα είχαν μωσαϊκό που σου περόνιαζε τα κόκκαλα κι οι κρεβατοκάμαρες ξύλινα πατώματα που τα γυάλιζαν με παρκετίνη, με κάτι βαριές παρκετέζες και κάθε τόσο αγκίθες καρφωνόντουσαν στις ξυπόλητες πατούσες μας.

Οι παιδικές αρρώστιες έκαναν θραύση. Κάθε τόσο κι ένας φίλος ή συμμαθητής πάθαινε ιλαρά, κοκίτη, μαγουλάδες, ανεμοβλογιά.

Δεν είχαμε καπάκια ασφαλείας στα μπουκάλια με τα φάρμακα, ούτε καπάκια στις πρίζες του δωματίου, εκείνες τις σκούρες τις φτιαγμένες από βακελίτη.

Ζεσταινόμασταν με σόμπες με ξύλα η με… κάρβουνο, η με θερμάστρες πετρελαίου. Που να βρεθεί καλοριφέρ τότε.

Τηλέφωνο είχε ή σε κανένα θάλαμο του ΟΤΕ με κερματοδέκτη με εκείνες τις μάρκες τις χαραγμένες, ή στο περίπτερο της γειτονιάς, που είχε κρεμασμένα με
μανταλάκια τα περιοδικά μας ο Μικρός Ήρωας κι ο Μικρός Σερίφης, κι ακόμα το Ρομάντζο, το Πάνθεον, το Ντομινό, η Βεντέτα, το Πρώτο, το Εμπρός.

Ακόμα ζητάω τη σοκολάτα ΙΟΝ αμυγδάλου του ταλίρου, ή τις πρώτες γκοφρέτες ΜΕΛΟ με τα χαρτάκια με τις φορεσιές και τις σημαίες των χωρών του κόσμου, ακόμα θυμάμαι το Γλειφιτζούρι κοκοράκι, το μαλλί της γριάς στα πρόχειρα λούνα παρκ, το φρεσκοψημένο ποπ κορν, τις καραμέλες γάλακτος τις τυλιγμένες στο χρυσό χαρτί, τις κατακόκκινες καραμέλες τσάρλεστον, το πεστίλι πέτσα βερίκοκο, το αυθεντικό παστέλι, και το κάτασπρο μαντολάτο. Ακόμα θυμάμαι τη γεύση απ το καλαμπόκι και τα κάστανα και συγκινούμαι όταν βλέπω καστανάδες, λίγους πια και καλαμποκάδες σε κάνα πανηγύρι.

Χάθηκαν τα αυθεντικά σουβλάκια με τα ντονέρ και την ξεροψημένη πίτα και το κοκκινοπίπερο.

Τα αστικά λεωφορεία Σκάνια Βάμπις, Σκόντα, Βόλβο κι αργότερα Βritish Leyland και ΗΙΝΟ, είχαν τη μηχανή μέσα και ήταν συνήθως καλυμμένη με μπλε δερμάτινα καπιτονέ καλύμματα. Βόγκαγαν κάθε φορά που ο οδηγός άλλαζε ταχύτητα. Καμμιά φορά είχε και μια θέση μπροστά δεξιά δίπλα στη μηχανή που ήταν η καλύτερη για τα παιδικά μας όνειρα. Υπήρχε και εισπράκτορας στριμωγμένος δίπλα στην πίσω πόρτα με το κλασσικό γκρι καπέλο με το γείσο, ένα πρωτόγονο μικρόφωνο κι έλεγε τις στάσεις ή φώναζε τέρμα τα μία και είκοσι. Θυμάστε εκείνες τις κερματοθήκες που έβαζε τα κέρματα και που τώρα τελευταία ξανάγιναν της μόδας;

Συνέχεια

Euro 2012: Highlights 2ης μέρας (Ολλανδία – Δανία, Γερμανία – Πορτογαλία)


Ολλανδία-Δανία 0-1 και το φαβορί ψάχνεται

Μια όμορφη έκπληξη μας επεφύλασσε η Δανία. Καθόλου καλή για τους Ολλανδούς φυσικά που σε καμία περίπτωση δεν περίμεναν να ηττηθούν στην πρεμιέρα από την θεωρητικά πιο αδύναμη ομάδα του Β’ ομίλου! Οι Δανοί ωστόσο τα κατάφεραν και με την αδιάσπαστη άμυνά τους, κράτησαν τους «οράνιε» στο μηδέν έως το τέλος και πήραν τρεις «χρυσούς» βαθμούς που βάζουν σε μπελάδες το μέλλον όλων των ομάδων του γκρουπ για τη συνέχεια!

Στο 24’ ήρθε το γκολ για τους νικητές με τον Κρον-ντέλι να πλασάρει τον Στεκέλεμπουργκ και να Συνέχεια

Οι Lynyrd Skynyrd live στην Αθήνα


Επιτέλους θα τους δούμε live και στην Αθήνα! Οι Southern Rockers Lynyrd Skynyrd, the legendary Rock & Roll Hall of Fame band, έρχονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στις 18 Ioυνίου, στο Γήπεδο Baseball Ελληνικού!

Φέρνουν μαζί τους τον αυθεντικό ήχο του αμερικανικού Νότου, το ροκ της δεκαετίας του εβδομήντα με το οποίοι πολλοί από μας γαλουχήθηκαν και τις  all time classic επιτυχίες τους: Free Bird, Sweet Home Alabama, That Smell, Gimme Back My Bullets, Tuesday’s Gone, Simple Man, Skynyrd Nation, Simple Life… Συνέχεια

Χούλιγκανς στα γήπεδα; Στάζει αίμα η ανθρωπότητα



(ΝΤΟΠΕΡΜΑΝ, 3 ΜΑΪΟΥ 2011,επίκαιρο και τότε με όσα γίνονταν στο ελληνικό ποδόσφαιρο, επίκαιρο και τώρα, φυσικά)

Μιλάμε για μάζα. Θέλετε, δηλαδή, να το συνεχίσουμε και σήμερα το όργιο που λέγεται ελληνικό ποδόσφαιρο; Αυτό το σίχαμα έτσι όπως το έχουν καταντήσει αυτοί που ουδέποτε το αγαπήσανε πραγματικά; Ναι, να το συνεχίσουμε, όμως να το πάμε από αλλού. Από διαφορετικό δρομολόγιο να τσουλήσει το τρένο, αφού χθες το βάλαμε σε άλλες ράγες…

Για Ομπάμα, Οσάμα και λοιπή χορωδία δεν έχω αυτή τη στιγμή να πω τίποτα παραπάνω απ’ όσα έγραψα από χθες στο blog, με το που έσκασε η ιστορία.

Συνεχίζω, λοιπόν, με ένα από τα θέματα που καίνε. Ποιοι χούλιγκανς; Και τι πάει να πει χούλιγκανς, δηλαδή; Η μάζα είναι μάζα. Ενα το κρατούμενο. Και είμαστε στο Βυζάντιο. Μόλις 1.500 χρόνια πριν. Συνέχεια

Απ’τα κατάλοιπα στο ΟΑΚΑ: Ρεζίλι ως την Βραζιλία! (βίντεο)


Ο απεσταλμένος της βραζιλιάνικης έκδοσης του ESPN, Ζοάο Καστέλο-Μπράνκο τράβηξε video με όλα όσα έγιναν στο ΟΑΚΑ. Δείτε με τι άνεση μπαίνουν στο γήπεδο χωρίς κανένα έλεγχο!

Συνέχεια

Iraklis – 104 Years of Pride


Εκατό χρόνια κλείνουμε φέτος εμείς οι Θεσσαλονικείς από την απελευθέρωση της Νύφης του Θερμαϊκού. Μέσα σε αυτή τη χρονιά, δεν θα μπορούσε να λείπει και ένα κείμενο αφιέρωμα στον αθλητικό σύλλογο που συνέδεσε το όνομα του με την ιστορία της πόλης και του Ελληνικού πνεύματος στην Μακεδονία.

Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε στα Αγγλικά με σκοπό να διαδώσει στο εξωτερικό την ιστορία και τα προβλήματα που εμφανίστηκαν – αν όχι δημιουργήθηκαν εσκεμμένα – εις βάρος μιας ομάδας ορόσημο για την Ελλάδα, ενός συλλόγου που δυστυχώς έπεσε και αυτό θύμα προδοσίας και χειραγώγησης. Γράφτηκε με την ελπίδα πως θα πέσει σε χέρια που θα το χρησιμοποιήσουν για να προωθήσουν τα συμφέροντα όχι μόνο ενός συλλόγου, αλλά της ίδιας της πόλης και χώρας που τόσα χρόνια εμπλούτισε με την παρουσία του στα αθλητικά δρώμενα και κατ’επέκταση τον πολιτισμό.

Καιρός να δούμε πίσω από το πέπλο. Ας θυμηθούμε τι ήταν ο Ηρακλής και τι πρόκειται να γίνει με τα οικόπεδα της Μίκρας που λέγεται εξανεμίζονται στο τέλος της φετινής χρονιάς έτσι και δεν ξεκινήσει η κατασκευή του γηπέδου.

Άραγε ποσο συνένοχοι είμαστε αν αφήσουμε άλλο ένα πολιτιστικό κομμάτι του τόπου να περάσει με συνοπτικές διαδικασίες στα αρχεία;

Συνέχεια

Κεφάλαιο ΗΡΑΚΛΗΣ : Οι αλήθειες που ΟΛΟΙ φοβόμαστε


Απο επιστολή αναγνώστη στο MySatelite

Από την προηγούμενη Δευτέρα πριν το πρώτο ματς του Ηρακλή (με την νέα ονομασία) ήθελα να γράψω γι’αυτά που γίνονται. Ξέρω, φαίνεται ανόητο να μιλάμε για μπάλα μπροστά στα τόσα που τραβάει ο καθένας μας, εν μέσω εθνικής προδοσίας, πολιτικής λαμογιάς, ανεργίας, αυτοκτονιών, αλλά για μένα το θέμα του Ηρακλή είναι θέμα του τόπου. Απ’την στιγμή που επιχειρείς να σβήσεις μια ιστορία δείχνοντας εύνοια σε κάποιους και όχι ισονομία σε όλους, μιλάμε για άλλη μια σαπίλα που τρώει τον πολιτισμό άρα και την πνευματική (και στη συγκεκριμένη περίπτωση) σωματική υγεία πολλών γενεών. Αφήνοντας έναν σύλλογο με εγκαταστάσεις και ακαδημίες να αφανιστεί, δεν μπορεί να θεωρηθεί τίποτα παρά μια εγκατάλειψη των παιδιών της Θεσσαλονίκης που θα’θέλαν να αθληθούν στη ξιφασκία, στο πόλο, στον στίβο, στο judo, και όχι μόνο.

Τα πράγματα έχουν ησυχάσει αρκετά μπορώ να πω. Τα blog που ασχολούνται αποκλειστικά με την ομάδα μας συνεχίζουν — άλλα για να πληροφορήσουν τον κόσμο, άλλα για να βγάλουν κέρδος, κάποια από αυτά και τα δυο. Τα αυθεντικά όμως, αυτά απ’ όπου βγαίνει ο λόγος απ’την καρδιά, που τα συντηρεί ένας, το πολύ δυο φιλαράκια που απλά αναπνέουν Ηρακλή και θέλουν να μιλήσουν για τον καημό και την τρέλα Συνέχεια