Ενας πόλεμος για την Ελευθερία. Πώς να χωρέσει ρε γαμώτο σε μια κάλπη;


Ο τόπος δεν πήγαινε καλά έτσι κι αλλιώς. Όχι ότι άλλαξε τίποτα τα τελευταία χρόνια στη πολιτική σκηνή. Οι κομματικοί σχηματισμοί και η πολιτική της εξουσίας δεν άλλαξαν σχεδόν καθόλου. Αντίστοιχα, η οικονομία δεν είναι φυσικό φαινόμενο, δεν συνέβη έτσι απλά. Οπότε κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι ξεγελάστηκε. Παρόλα αυτά, η κοινωνία ζητούσε επίμονα εκλογές. Και το πέτυχε. Φτάσαμε λοιπόν στην ημερομηνία φετίχ (μέρες δημοκρατίας γαρ): 6 Μαΐου.

Το παράδοξο είναι ότι όντως η κοινωνία πείθεται από την ανωτέρω ρητορεία που θέλει τις εκλογές να είναι η λύση του προβλήματος. Πιστεύει ότι οι εκλογές είναι μιας πρώτης τάξης ευκαιρία να εκδηλώσει την συσσωρευμένη αγανάκτησή της ή να προκρίνει ένα «νέο» πολιτικό σχηματισμό (που μόνο κατ’επίφαση θα φέρει την ποιοτική αλλαγή).

Όμως, ακόμα κι έτσι, η ψήφος χρησιμοποιείται με την παραδοσιακή μορφή που είχε πάντα: Συνέχεια