Αφού δεν μπορείτε να μας αφήσετε να ζήσουμε ήσυχα, αφήστε τουλάχιστον να πεθάνουμε ήσυχα


Αξιότιμε Κύριε Πρωθυπουργέ…!

Σαράντος Ι. Καργάκος, Ιστορικός – Συγγραφέας

06/03/2014

Γνωρίζω ότι οι ασχολίες σας είναι πολλές και ασφαλώς θα σας είναι δυσχερές να εγκύψετε στα ληρήματα της ταπεινής μου γραφίδας. Αλλ’ επειδή όλα τα Συντάγματα από καταβολής Ελληνικού Κράτους (1-1-1822), μου αναγνωρίζουν το δικαίωμα του «ἀναφέρεσθαι εἰς τάς ἀρχάς», τολμώ –παρότι γνωρίζω ότι το σχετικό άρθρο του Συντάγματος εμπίπτει στις περιπτώσεις φαιδρότητας– να σας απευθύνω την ύστατη τούτη έκκληση:

Κύριε Πρωθυπουργέ, αφού δεν μπορείτε να μας αφήσετε να ζήσουμε ήσυχα, αφήστε τουλάχιστον να πεθάνουμε ήσυχα! Είναι απαράδεκτο άνθρωποι της δικής μου ηλικίας να ασχολούνται από νυκτός μέχρι πρωίας με το τι πρέπει σήμερα να μαζέψουν για την εφορία ή τι ποσό οφείλουν εντός των προσεχών ημερών να πληρώσουν στην εφορία. Οι σοφοί σας σύμβουλοι κάθε ημέρα ανακαλύπτουν και νέους τρόπους να μας αιματορρουφήξουν.

Οι μέθοδοι εισπράξεως χρημάτων, που εφευρέθηκαν εσχάτως, Κύριε Πρωθυπουργέ, παραπέμπουν στις μεθόδους του Αλή Πασά, που αντί να βάζει τον «τζελάτη» (δήμιο) με μια σπαθιά να κόβει το κεφάλι του ραγιά, τον έβαζε να τον κόβει φέτες, ξεκινώντας από τα δάκτυλα και προχωρώντας στα πόδια και στα χέρια, μέχρι να φθάσει στην αποκοπή του κεφαλιού. Ήθελε κι αυτός και τα «ρετζάλια» του (δεν γράφω ρετάλια· ρετζάλια ήσαν οι αξιωματικοί του) και οι «τζοχανταραίοι» του να απολαμβάνουν το θέαμα του μαρτυρίου. Συνέχεια

Ξανθό …μποτιλιάρισμα.


Προσθέστε ἐδῶ τὰ δικά σας… (προαιρετικό)

αἰέν ἀριστεύειν

γραφει ο αρισταρχος

Δεν πολυχρησιμοποιώ το ταξί αλλά προχθές κατ’ ανάγκη σταμάτησα ένα. Δηλαδή σταμάτησε αυτό κι εγώ μπήκα στην μπροστινή θέση να αντικαταστήσω αυτόν που βγήκε. Πίσω θρονιασμένες τρεις κοπέλες από είκοσι μέχρι τριάντα χρονό. Αυτή που καθόταν στην μέση είχε πλημμυρίσει το κάθισμα. Οι άλλες δύο στριμωγμένες κι ευτυχώς αδυνατούλες. Η μια ξανθή και η άλλη καστανή.

Η κίνηση μεγάλη και οι ρυθμοί αργοί. Την ησυχία έσπαζε το θορυβώδες τικ-τακ του μετρητή και μια υποψία μουσικής που ερχόταν μάλλον κάτω από τα πόδια μου. Κρεμασμένα τα μάτια του γέρου οδηγού σαν να κοιμόταν. Και με την πελώρια μουστάκα πάνω στο σκελετωμένο κρανίο έμοιαζε μάλλον σαν καρικατούρα. Μεγάλος στην ηλικία θάπρεπε να είχε βγεί από καιρό στην σύνταξη αλλά δούλευε ακόμη, προς τέρψιν του ταμείου και της “φιλεργατικής” μας κυβέρνησης.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 648 επιπλέον λέξεις