Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις… Η οικογένεια στο τραπέζι όπως ήταν κάποτε και όπως θα έπρεπε να είναι ακόμα…


Εικόνες που δυστυχώς πολλές οικογένειες έχουν ξεχάσει γιατί κάποιοι επιθυμούν να διαλύσουν την Ελληνική οικογένεια… Θα τους αφήσουμε;

 ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΣΤΕ ΤΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ:

 1ον Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΦΟΡΑΕΙ ΓΡΑΒΑΤΑ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ (ΤΟ ΣΕΒΕΤΑΙ),

 2ον Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΤΕΚΝΗ (ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΝΤΑΙ), Συνέχεια

Η απολογία στον εισαγγελέα, ενός ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΗ. Το αληθινό μήνυμα μιας ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ


Βέροια 27-10-2012

Κατάθεση απόψεων, μετά από μήνυση της ΔΕΗ.

Πρόσφατα, κατέθεσα ενόρκως μετά από κλήση, για την υπόθεση της ΔΕΗ, που απασχολεί κι αυτήν την αναφορά μου. Και τώρα δηλώνω ότι συμμετέχω ακόμη στην επανασύνδεση ρεύματος σε μετρητές της ΔΕΗ σε σπίτια, που κόβονται λόγω ανεξόφλητων λογαριασμών. Και θα συνεχίσω να συμμετέχω, μέχρι να πάψουν οι τωρινές συνθήκες ζωής, ενός μεγάλου μέρους των συνανθρώπων μας.

Παίρνοντας θάρρος και δικαίωμα από το Σύνταγμα της χώρας μας, βλέπω ότι υπάρχουν πολλές ακόμη υποχρεώσεις όλων μας, απέναντι στους συμπολίτες μας.

Σύνταγμα, που ενώ θα έπρεπε να είναι ένα κομψό και ζεστό «πανωφόρι» για πιθανούς «χειμώνες», το κατάντησαν πολιτικοί και διοικητικοί παράγοντες, λινάτσα σε είσοδο χωματερής.

Μια πολύ πρόχειρη ανάγνωση του Συντάγματος, με διαβεβαιώνει διάφορα. Απλές σκέψεις, κάθε καθημερινού πολίτη και τίποτε παραπάνω. Ας πούμε , τα παρακάτω…

Άρθρο 2

Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Συνέχεια

«Η γιαγιά που πήδησε στο Ζάλογγο»


αἰέν ἀριστεύειν

Λαμπρινή Θωμά

Μεγάλωσα ακούγοντας πως, η προγιαγιά της προγιαγιάς της Κούκαινας, ήταν από κείνες που πήδησαν στο Ζάλογγο. Έπεσε τελευταία- προτελευταία, μας έλεγε η γιαγιά η Βέργω, έπεσε πάνω στα πτώματα, έσπασε το πόδι, χτύπησε, μα έζησε, είχαμε προίκα και την παντρέψαμε κι ας ήταν σακάτισσα, κι από κει κρατάμε όλοι.

Χρόνια κοροϊδευαμε τη μαμα- άσε ρε μάνα που τη γλίτωσε, μας την πήδησαν οι τούρκοι, τουρκόσποροι είμαστε όλοι.
Θύμωνε η μάνα με τα αυθάδικα – κοκκίνιζε, φούσκωνε από θυμό, αχ βρωμόπαιδα, τίποτα δε σέβεστε, τίποτα…

Η γιαγιά η Βέργω, Βιργινία, ήταν γυναίκα της Πίνδου, η γιαγιάκα μου.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 397 επιπλέον λέξεις

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα


Οι κλασικές αξίες πάντα ξανάρχονται στη μόδα. Όπως το καμηλό παλτό, που κάθε γυναίκα που σέβεται τον εαυτό της φυλάει στην ντουλάπα. Όπως ο Κώστας Καραμανλής για την Κεντροδεξιά…
Το μικρό μαύρο φόρεμα που θα σε βγάλει από μια δύσκολη κατάσταση αν δεν έχεις πάρει δέκα κιλά εν τω μεταξύ. Η Μερσεντές Ε class που την αράζεις στο γκαράζ και κυκλοφορείς με Σμαρτ, γιατί οι καιροί είναι πονηροί και μπορεί να σε θεωρήσουν και λίσταρχο κλπ, κλπ.

Τα φετινά Χριστούγεννα κάνει δυνατό come back το Κοριτσάκι με τα σπίρτα. Το κλασσικό παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν εκδόθηκε στη Δανία το 1845. Την ίδια χρονιά που ο Έντγκαρ Άλαν Πόε δημοσίευε το Κοράκι και τρία χρόνια πριν το Κομμουνιστικό Μανιφέστο των Μαρξ-Ένγκελς.

Το Κοριτσάκι με τα σπίρτα δεν μου άρεσε ποτέ όταν ήμουνα παιδί. Παρ’ ότι φαν των γκόθικ παραμυθιών, και όσο πιο σκοτεινά και μαύρα τόσο καλύτερο, προτιμούσα άλλου τύπου φοβιστικές ιστορίες. Με δράκους και κακές μάγισσες, φαντάσματα και κακούς λύκους, γοργόνες και τελώνια.

Το Κοριτσάκι με τα σπίρτα δεν είχε τίποτε από αυτά. Ένα μικρό φτωχό κοριτσάκι πουλάει σπίρτα για να Συνέχεια

Ότι φας κι ότι πιείς την πρώτη ‘βδομάδα


oldwomanγραφει ο αρισταρχος

Δεν μπορώ να πω πως τα λεφτά περισσεύουν. Φτάνουν, αλλά δεν φτάνουν  για φαγητό και καλύπτουν ένα μέρος από  το φως, το νερό και το τηλέφωνο. Για εφορία ακόμη δεν αποφάσισα γιατί δεν φτάνει το χρήμα μέχρι την πόρτα τους. Σταματάω μέχρις εκεί με πενήντα ευρώ τον μήνα αλλά αυτοί αρνούνται πεισματικά τις 48 δόσεις.

Με ένα εικοσάρικο βγαίνω για ψώνια. Τώρα τι ψώνια να κάνεις με  ένα εικοσάρικο; Ας είναι, εγώ είμαι χαρούμενος και μάλιστα σιγοτραγουδάω στον δρόμο. Με κοιτάζουν περίεργα, βλοσυρά σαν φαινόμενο. Τους κοιτώ χαρούμενα, τραγουδώντας. Δεν θα χαλάσω την διάθεσή μου για τίποτε. Φτάνει η στεναχώρια και τα νεύρα. Σήμερα είναι του Άϊ-Ανδρέα και της χαράς.

Ο φούρνος είναι κοντά. Το ψωμί ζεστό και το τσουρεκάκι φρέσκο. Οι μυρουδιές ουράνιες και το χαμόγελο της μικρής φουρνάρισας Θεϊκό. Να που δεν είναι όλοι σκεφτικοί και βλοσυροί. Συνέχεια

Σχολικά βιβλία: Ανθολόγια ή πανέρια με οχιές;


Δημήτρης Νατσιός, Δάσκαλος Κιλκίς

«Ένα βράδυ η γιαγιά μου κάπνιζε το μαύρο της πούρο, ενώ εγώ μισοκοιμόμουν μακάρια στη ζεστή αγκαλιά της». (Ανθολόγιο Ε’-Στ’ Δημοτικού, σελ. 85).

Βεβαίως, όσοι τουλάχιστον είμαστε πάνω από τα σαράντα και «προλάβαμε» εκείνες τις ολοζωής μαυροντυμένες γριούλες, τις μανάδες ή τις κυρούλες των περισσοτέρων από μας, που ανάβανε-ακούραστες-τα καντήλια στα ταπεινά ξωκλήσια και στα ερημομονάστηρα της Ελλάδας, αυτήν την εικόνα φυλάξαμε στην μνήμη μας:

Να μας νανουρίζουν, καπνίζοντας μαύρα πούρα, από την Κούβα, γιατί δεν καταδέχονταν τα παρακατιανά…

https://i0.wp.com/4.bp.blogspot.com/-6744eCkxdmg/UKv-CyaiqSI/AAAAAAAAHRM/jDs7YjMW_Xg/s400/T086064002-200final.jpg Συνέχεια

Ευρωπαϊκή διάκριση μαθητή σε Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό για Νέους Επιστήμονες


Μια σκηνή ήταν αρκετή: η γιαγιά του να προσπαθεί να πιάσει το τηλεκοντρόλ με το αδύναμο χέρι της, να της ξεφεύγει, να το ξαναπιάνει και με επιμονή να πατά το κουμπί. Σχεδόν μηχανικά, το μυαλό τού 15χρονου τότε Χάρη Ιωάννου ανίχνευσε το πρόβλημα και άρχισε να «σαρώνει» για λύσεις.

Ενάμιση χρόνο αργότερα, η συσκευή ενίσχυσης κινήσεων παλάμης που ανέπτυξε έχει διακριθεί σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, ενώ έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον και της αγοράς.

«Ομως δεν με ενδιαφέρει να την πουλήσω», λέει στην «Κ» ο Χάρης, σε ένα διάλειμμα από τα Συνέχεια