Για τα πανηγύρια


Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση

kartesios231113

Τα παραπάνω μοιράζονται για λαϊκή κατανάλωση ως «μήνυμα αισιοδοξίας». «Εφόσον βγήκε η Ισπανία από το Μνημόνιο, θα βγούμε κι εμείς», «έρχεται και η δική μας ώρα» και άλλα πανηγυρικά. Η κατανάλωση της ψευδαίσθησης είναι πανεύκολη καθώς όλο αυτό το διάστημα, τα ΜΜΕ ταύτιζαν το Μνημόνιο της χώρας μας με το … «Μνημόνιο» της Ισπανίας.

Καμία σχέση με την πραγματικότητα.  Η Ισπανία, αν θέλουμε να κυριολεκτούμε, ποτέ δε μπήκε σε Μνημόνιο αντίστοιχο της Ελλάδας.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 445 επιπλέον λέξεις

«Για τη Μανούλα και την Πεθερούλα ρε γαμώτο!»…


Η ΠΟΕ-ΟΤΑ δημιούργησε αφίσα για την εκδήλωση συμπαράστασης στην οικογένεια του υπουργού Οικονομικών την Συνέχεια

Όλα για μια καλή (συχνά κρατικοδίαιτη) θέση


«Από ΠΑΟΚάρα, Ολυμπιακάρα!»

TOAYTONOHTO:  Ο Φασούλας όταν ήταν στον ΠΑΟΚ κατέβηκε υποψήφιος με το ΚΚΕ,…..ενώ είχε κότερο, πόρσε και διαμέρισμα στο μανχάταν….Μετά τους αγώνες του έγινε πρόθυμος εκσυγχρονιστης με τον Σημίτη……

Το άρθρο είναι από τη στήλη «Κόρακας» της εφημερίδας «Live Sport», με τίτλο «Από ΠΑΟΚάρα, Ολυμπιακάρα!!!» : «Ο Φασούλας κάποτε κουρευόταν γουλί για να νικήσει ως γνήσια ΠΑΟΚάρα τον μισητό Άρη και μεταμφιεζόταν σε κορούπι, ως όρκο νίκης απέναντι στον Γκάλη και τον Γιαννάκη.

Μετά έγινε φόλα Ολυμπιακάρα. Κόκκινο αίμα στις φλέβες του και τέτοια. Αυτό, λοιπόν, του έδωσε την τεράστια ώθηση να γίνει ένα φεγγάρι μέχρι και πρώτος πολίτης του Δήμου Πειραιά!!! Δημαρχάρα και Ολυμπιακάρα, από ΠΑΟΚάρα και θεσσαλονικάρας.

Δαφνοστεφανωμένο; κάργα έγινε ο τύπoς. Σε κάθε εντός έδρας έδρας ματς του Ολυμπιακού ακόμα και στο ποδόσφαιρο, στα VIP και στο PURE RED ήταν με ρεζερβέ τραπεζάκι (το μπουκαλάκι το Chivas πάνω) μαζί με τον Γιάννη Συνέχεια

Πριν χαθεί για πάντα…


Γράφει ο ΙΩΑΝΝΗΣ

Είναι γνωστή η ιστορία με τον Ινδιάνο παππού που μιλάει στο εγγονάκι του και του περιγράφει τη διαφορά ανάμεσα στο καλό και στο κακό, παρομοιάζοντας τα με λύκους.

Όταν ο μικρός Ινδιάνος ρωτά ποιος από τους δύο λύκους νικά, η απάντηση του γέροντα είναι αποστομωτική… «Αυτός που ταΐζεις περισσότερο».

Η απάντηση του γέροντα θα μπορούσε να δοθεί όχι μόνο στη μάχη του καλού με το  κακό αλλά και σε διάφορες άλλες περιπτώσεις μέσα στη ζωή. Το βασικό όμως είναι ότι ο σοφός γέροντας μιλώντας για το καλό και το κακό γενικεύει ώστε κάθε πτυχή της ζωής που έχει τις επιλογές ανάμεσα στο καλό και στο κακό να έχει και  απάντηση.

«Αυτός  που ταΐζεις περισσότερο»!

Ένας γνωστός Αγιορείτης γέροντας  είχε πει πως ο κάθε άνθρωπος βλέπει τη ζωή ανάλογα με το που αναλώνεται η καθημερινότητα του ή το  παρόν του και πόσο τον επηρεάζει.

Δηλαδή κάποιος που πηγαίνει στην Εκκλησία έχει την εντύπωση πως όλοι πηγαίνουν στην Εκκλησία. Ανάλογα και κάποιος που πηγαίνει στα σκυλάδικα. Όπως και κάποιος άλλος που βρίσκεται στο νοσοκομείο. Ο πρώτος βλέπει πιστούς…ο δεύτερος ξέκωλα…κι ο τρίτος άρρωστους. Συνέχεια

Όλα για όλους, με όλους!


frightγραφει ο αρισταρχος

Πιάνω την σκέψη μου που πετάει χωρίς προορισμό και λογική. Έτσι σαν αετός που ψάχνει για την λεία του και φέρνει ένα γύρω πάνω από όλους και πάνω από όλα. Ύστερα ζουμάρει πάνω σε κάτι που μόνο αυτή βλέπει και στην βουτιά επάνω εξοστρακίζεται σε χίλιες μεριές και χάνεται σαν να μην υπήρξε ποτέ. Δεν ξέρω ούτε πόση ώρα πέρασε ούτε καν τι έγινε. Μόνο μια αμηχανία κι από πάνω σαν Δαμόκλειο σπάθη όλα μου τα προβλήματα άλυτα και επικίνδυνα να ζητούν διέξοδο.

Κι όμως, πρέπει να συγκεντρωθώ και να τα βάλω όλα σε μια τάξη. Αλλά ξεφεύγω, ίσως γιατί ξέρω πως έχω περάσει πολλές φορές από το ίδιο σημείο στο ίδιο δάσος κι έχω χαθεί. Μάλλον δεν χάθηκα, απλά φοβάμαι. Φοβάμαι να βγω γιατί πάλι θα συναντήσω τα ίδια ελαφριά πράγματα να επιπλέουν και οργίζομαι αλλά, φοβάμαι και να φωνάξω. Να διαμαρτυρηθώ, να ουρλιάξω, να διεκδικήσω. Να καταργήσω!

Εγώ που διόρισα, εγώ που εξουσιοδότησα, εγώ που διάλεξα τον δυνάστη και δήμιό μου. Εγώ που στηρίζω βλακώδεις πρακτικές κι έχω βάλει τον ώμο μου να κρατώ ένα σάπιο οικοδόμημα γεμάτο φλούφληδες και απατεώνες. Φοβάμαι να φωνάξω ¨μην με αδικείς, μην με κλέβεις, μην με χτυπάς… αγάπα με¨. Φοβάμαι να καταγγείλω, να καταδικάσω.

Κρύβομαι πίσω από χίλιες δικαιολογίες που ούτε το ηλίθιο εγώ μου αποδέχεται. Κρύβομαι πίσω από ψέματα και ψευτονταηλίκια. Ναι, πάντα κρυβόμουν. Κι όταν κάποιον χτυπούν εγώ κρύβομαι. Κι όταν κάποιον βιάζουν εγώ κρύβομαι. Κι όταν κάποιον αδικούν εγώ πάλι κρύβομαι.  Ψάχνω το πιο βαθύ λαγούμι, την πιο κρυφή θέση μέσα μου και χάνομαι, γίνομαι αόρατος. Πάντα με τρόμαζαν οι φωνές, ο θυμός. Ήθελα ηρεμία, δουλειά, σπίτι. Τα προβλήματα ας τα έλυναν οι άλλοι οι… γενναίοι. Συνέχεια

Φτάνει ρε, …


poorgirlγραφει ο αρισταρχος

Για τόνομα του Θεού, σταματήστε. Μια χούφτα μείναμε ανάμεσα σε ένα εκατομύριο αθλιοφουκαράδες που γαντζώθηκαν επάνω μας σαν τις ψείρες. Μια χούφτα που βολοδέρνουμε σε Σκύλλα και Χάρυβδη σε σατανάδες και δαιμόνια. Μια χούφτα μελλοθανάτων.

Παίρνετε, κόβετε, προσθέτετε και μας αδειάζετε την ύπαρξή μας. Μου φάγατε τους κόπους και τον ιδρώτα μιας ζωής και μου κόψατε τα όνειρα που έκανα για τα παιδιά μου. Ύστερα βγαίνετε στα μέσα μαζικής επίθεσης με κάτι ανεκδιήγητα μπουμπουκάκια και άνθη όλων των αποχρώσεων βαλμένα σε γλάστρες και μας αποτελειώνετε. Με ξεδιάντροπες δηλώσεις “φταίνε οι άλλοι που πήγαν τζάμπα τα μέτρα και βλέπουμε φώτα από πίσω από το τούνελ.” Ξέρετε τι είναι αυτά τα φώτα; Τα φώτα του νεκροταφείου μας. Τα φώτα του δικού σας νεκροταφείου. Συνέχεια

Δελτίο Τύπου ΚΕΠΚΑ: Για να μη γίνει η χαρά… τραγωδία


Θεσσαλονίκη 10/12/2012

Αρ. Πρωτ.: 2322

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Για να μη γίνει η χαρά… τραγωδία

 

Το παιδικό παιχνίδι θεωρείται ένα τυπικό βιομηχανικό προϊόν. Για την επιλογή του, όμως, δεν πρέπει να ακολουθήσουμε τις τυπικές διαδικασίες, που ακολουθούμε, όταν αγοράζουμε ένα άλλο προϊόν. Καθοριστικός παράγοντας, για την επιλογή του παιχνιδιού, που θα δωρίσουμε, αυτές τις γιορτινές μέρες, στο παιδί μας, είναι ο ευαίσθητος και αδιαμόρφωτος ακόμα, χαρακτήρας του. Συνέχεια