Ο ρατσισμός στο πατάρι της Σουηδίας, του Γιόνας Χασάν Κεμίρι


newyork_1.jpg

Καλώς ήρθατε στο σώμα μου. Καθίστε άνετα. Από εδώ και πέρα θα έχουμε το ίδιο δέρμα, την ίδια σπονδυλική στήλη, το ίδιο νευρικό σύστημα. Να τα πόδια μας: όποτε αντιληφθούν αυτοκίνητο της αστυνομίας, νιώθουν την ανάγκη να τρέξουν. Να τα χέρια μας: πάντα σφιγμένα όταν ακούμε πολιτικούς να μιλούν για καλύτερη φύλαξη των συνόρων, περισσότερους ελέγχους ταυτοτήτων, επιτάχυνση των διαδικασιών απέλασης, λαθρομετανάστες. Να και τα δάκτυλά μας, που πρόσφατα έγραψαν μιαν ανοικτή επιστολή προς την Σουηδή υπουργό δικαιοσύνης Μπέατρις Ασκ (BeatriceAsk), αφού υπερασπίστηκε στο ραδιόφωνο την ανάγκη για «φυλετικό εντοπισμό» των  επιβατών στον υπόγειο της Στοκχόλμης. Στις 7 Μαρτίου, απευθυνόμενη στο εθνικό ακροατήριο, η υπουργός είπε τα εξής: «το ζήτημα της απορίας «μα γιατί να ρωτήσουν εμένα;» είναι φυσικά πολύ υποκειμενικό».Χαρακτήρισε έτσι εμμέσως υπερβολικές τις αντιδράσεις για την προτίμηση της αστυνομίας προς ανθρώπους με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά -και παράλογη την οργή τους. Συνέχισε στο ίδιο ύφος λέγοντας «υπάρχουν μερικοί που έχουν ήδη καταδικαστεί στο παρελθόν και θεωρούν πως όλο αυτούς ενοχλεί η αστυνομία. Από την άλλη δεν μπορείς να πεις αν κάποιος έχει παραβεί τον νόμο μόνο και μόνο από την εξωτερική του εμφάνιση».

Ήταν μια ενδιαφέρουσα επιλογή λέξης αυτό το «καταδικαστεί». Πολύ αποκαλυπτική. Αυτό ακριβώςείμαστε: ένοχοι, Συνέχεια