Blood lime: Κατακόκκινο σαν… αίμα


Σην οικογένεια των εσπεριδοειδών υπάρχουν αρκετά είδη με κατακόκκινη σάρκα, με γνωστότερο το πορτοκάλι σαγκουίνι. Σε αυτή την κατηγορία έρχεται να προστεθεί ένα ακόμα «ξινό», το γνωστό λάιμ, το οποίο χρησιμοποιείται πρωτίστως για το χυμό του σε διάφορες σαλάτες ή σε γκουρμέ επιδόρπια. Κι αν το πράσινο λάιμ, αυτό που είναι ευρέως γνωστό, είναι ιδιαίτερα ξινό, το κόκκινο είναι πολύ πιο γλυκό από τα συνηθισμένα.

Γνωστό με την κοινή ονομασία «blood lime» (σ.σ. «λάιμ-αίμα») και με την επιστημονική Synsepalum dulcificum, αποτελεί ένα από τα πλέον παράδοξα είδη της κατηγορίας των εσπεριδοειδών. Χρησιμοποιείται σε χυμούς και σε γλυκά, ενώ η εμφάνισή του δεν μπορεί παρά να προκαλέσει εντύπωση. Επιπλέον πολλοί σεφ Συνέχεια

Ελληνικό μπακάλικο κατακτά την Αυστρία


 Εδώ κι ένα χρόνο, στην πλατεία Lendplatz του Γκρατς στην Αυστρία, δεν κυριαρχούν μυρωδιές στρούντελ και λουκάνικων αλλά καλομαγειρεμένης φακής και γαλακτομπούρεκου. Υπεύθυνο είναι το «Bakaliko» των Εύης Παναγιώτου και Τίνο Ζιάμπρα, που από τον περασμένο Σεπτέμβρη έχει μετατρέψει τους Αυστριακούς σε ελληνικότερους των Ελλήνων σε θέματα διατροφής.

Μηχανολόγος μηχανικός η Εύη και πολιτικός μηχανικός ο Τίνο αποφάσισαν να αφήσουν πίσω τις δουλειές τους και την Κοζάνη όπου ζούσαν και να μετατρέψουν την αγάπη τους για το καλό φαγητό σε ένα ελληνικότατο εκτός ελλαδικών συνόρων μπακάλικο.

Καλλιεργητές από χόμπι και ανέκαθεν καλοφαγάδες, ξεκίνησαν μία μεγάλη έρευνα διάρκειας ενός έτους πριν το μεγάλο βήμα Συνέχεια

Τούρκικο καφέ-ζαχαροπλαστείο ανοίγει στη Θεσσαλονίκη: Η ιδιαιτερότητα του είναι πως κάθε χρόνο φτιάχνει ειδικά γλυκά για τη νίκη του σφαγέα Κεμάλ επί των Ελλήνων


Τούρκικο καφέ-ζαχαροπλαστείο ανοίγει στη Θσσαλονίκη: Η ιδιαιτερότητα του είναι πως κάθε χρόνο φτιάχνει ειδικά γλυκά για τη νίκη του σφαγέα Κεμάλ επί των Ελλήνων!

Μαγαζί στην Τσιμισκή ψάχνει (και από ότι μαθαίνουμε βρήκε ήδη) η τουρκική αλυσίδα ζαχαροπλαστείων Özsüt, η οποία ιδρύθηκε το 1938 στη Σμύρνη, από έναν Τούρκο τον Σεφέρ Ουστά, που έφυγε από τη Θεσσαλονίκη το 1922.

O Γενικός Διευθυντής της Ozsut Γιλντιρίμ Κουλού, ήρθε στη  Θεσσαλονίκη πολλές φορές για την εξεύρεση του κατάλληλου καταστήματος.

Η εταιρεία έχει ήδη… 170 καταστήματα στην Τουρκία, τζίρο 25 εκατομμύρια ευρώ και ξεκινά επέκταση σε Ευρώπη και Ασία.

Kατάστημα της αλυσίδας υπάρχει και στη γνωστή οδό Ιστικλάλ, στο ν.215 (πλατεία Ταξίμ) της Συνέχεια

Δελτίο Τύπου ΚΕΠΚΑ: Έρευνα: Κόστος Χριστουγεννιάτικου Τραπεζιού


Αρ. Πρωτ.: 2394

Θεσσαλονίκη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Δελτίο Τύπου

Έρευνα: Κόστος Χριστουγεννιάτικου Τραπεζιού

Το ΚΕ.Π.ΚΑ. – Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών πραγματοποίησε έρευνα τιμών, για το κόστος του Χριστουγεννιάτικου Τραπεζιού. Η έρευνα διεξήχθη, 18-20 Δεκεμβρίου 2012. Η τιμοληψία πραγματοποιήθηκε, σε διάφορα καταστήματα τροφίμων, σε διάφορα σημεία της Θεσσαλονίκης. Τα καταστήματα, στα οποία κάναμε την τιμοληψία, είναι τα ίδια, με πέρυσι. Παρατηρήσαμε ότι όσο πλησιάζουμε, στα Χριστούγεννα, η τιμή της γαλοπούλας αυξάνεται.

Δείτε τον πίνακα: Συνέχεια

ΦΕΤΟΣ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΝΑ ΜΗΝ ΞΟΔΕΨΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΜΙΣΟ ΕΥΡΩ ΣΤΗΝ ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑ!


σχόλιο MySatelite:  Ας μην περιμένουμε να έρθει η εορταστική περίοδο των Χριστουγέννων για πράξεις αγάπης. Ο χρόνος έχει 365 μέρες, όχι 14.

Χριστούγεννα!!!

Μια γιορτή αφιερωμένη στην γέννηση του Θεανθρώπου Χριστού μας.

Κατά τις Άγιες ημέρες των Χριστουγέννων και των Θεοφανείων  ό κόσμος είναι χαρούμενος, όλοι τουλάχιστον μέχρι πέρσι έπαιρναν  κάποιον έξτρα μισθό, (δυστυχώς αβέβαιο για φέτος), και όλοι ξεχύνονται στους δρόμους και τα μαγαζιά που και αυτά με τον ιδιαίτερο, έντονο και πολύχρωμο στολισμό τους δελεάζουν τον κόσμο να αγοράσει τα διάφορα στολίδια, δώρα, δέντρα, και άλλα πολλά.


Ή παράδοση μας, έχει το  πανάρχαιο έθιμο της ναυτικής πατρίδας μας μαζί με τα κάλαντα, τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια, τα γλυκίσματα, τα δώρα και την λειτουργία στην εκκλησία, είναι τοστολισμένο καραβάκι που σηματοδοτεί κι αυτό τις γιορτινές μέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς.

Το ελληνικό παραδοσιακό καραβάκι αποτελεί παράδοση των παλαιών εποχών της χώρας μας, που τα παιδιά με αγάπη, χαρά και δημιουργικό νου κατασκεύαζαν τα παιχνίδια τους.
 
Αποτελούσε, όμως, και ένα είδος τιμής και καλωσορίσματος στους ναυτικούς, που επέστρεφαν από τα ταξίδια τους.
 
Πρίν από 50 χρόνια, δηλαδή έως και την πρώτη μεταπολεμική δεκαετία, συναντούσαμε το καραβάκι σε πολλά ελληνικά σπίτια και στα χέρια των παιδιών που έλεγαν τα κάλαντα.
 
Σήμερα, η παράδοση αυτή τείνει να εξαφανιστεί, μιας και έχει αντικατασταθεί από το ξενόφερτο έλατο.
 
Ό Αη-βασίλης τής coca-cola, τα χριστουγεννιάτικα δέντρα, τα αμέτρητα λαμπάκια, και κάτι μικρά αγαλματάκια, που είναι αντίθετα προς το πνεύμα αυτών των ημερών, και προς την παράδοση μας, είναι ξενόφερτα έθιμα, και δεν πρέπει να βρίσκονται σε κανένα σπίτι.

Πρός Θεού δεν θέλουμε να επιβάλλουμε απαραιτήτως την γνώμη μας, αλλά το σίγουρο είναι ένα. Συνέχεια

Στάχτη από ξύλα, η πολύτιμη


Polychronis' Notepad

Είναι πολύ ευχάριστο να ζεσταινόμαστε το χειμώνα από την φωτιά, με μια ξυλόσομπα ή τζάκι! Από αυτή τη φυσική ζέστη φωτίζεται το σπίτι, ψήνεται το φαγητό, στεγνώνονται τα ρούχα, ζεσταίνεται το νερό, και φυσικά μένει στο τέλος η πολύτιμη στάχτη! Δεν πετάμε την στάχτη, δεν είναι καθόλου άχρηστη ή σκουπίδι. Συνεχίζουμε να την χρησιμοποιούμε, όπως έκαναν και παλιά και αυτό μας κάνει να νοιώθουμε απερίγραπτη χαρά!
Η στάχτη από ξύλα είναι η σκόνη που έμεινε από την καύση τους.  Ξύλα εννοούμε μόνο φυσικά, όχι με βαφές, κόλες  ή επεξεργασμένα.  Πρέπει να προσέχουμε να μην πετάμε μέσα στην φωτιά πλαστικά, αποτσίγαρα, ή οτιδήποτε άλλο σκουπίδι που μπορεί να μολύνει την στάχτη. Περιμένουμε να κρυώσει εντελώς και μετά την συλλέγουμε. Από την στάχτη ξεχωρίζουμε την άσπρη στάχτη που έχει μείνει πάνω-πάνω από τα καρβουνάκια και την αποθηκεύουμε σε ένα μεταλλικό δοχείο με καπάκι. Τα καρβουνάκια τα κρατάμε σε άλλο δοχείο. Δεν πετάμε…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.323 επιπλέον λέξεις

Σχολικά βιβλία: Ανθολόγια ή πανέρια με οχιές;


Δημήτρης Νατσιός, Δάσκαλος Κιλκίς

«Ένα βράδυ η γιαγιά μου κάπνιζε το μαύρο της πούρο, ενώ εγώ μισοκοιμόμουν μακάρια στη ζεστή αγκαλιά της». (Ανθολόγιο Ε’-Στ’ Δημοτικού, σελ. 85).

Βεβαίως, όσοι τουλάχιστον είμαστε πάνω από τα σαράντα και «προλάβαμε» εκείνες τις ολοζωής μαυροντυμένες γριούλες, τις μανάδες ή τις κυρούλες των περισσοτέρων από μας, που ανάβανε-ακούραστες-τα καντήλια στα ταπεινά ξωκλήσια και στα ερημομονάστηρα της Ελλάδας, αυτήν την εικόνα φυλάξαμε στην μνήμη μας:

Να μας νανουρίζουν, καπνίζοντας μαύρα πούρα, από την Κούβα, γιατί δεν καταδέχονταν τα παρακατιανά…

https://i1.wp.com/4.bp.blogspot.com/-6744eCkxdmg/UKv-CyaiqSI/AAAAAAAAHRM/jDs7YjMW_Xg/s400/T086064002-200final.jpg Συνέχεια