Ρέκβιεμ για ένα «γουρούνι»


Καλοκαιράκι του 2007. Ιούλιος, βράδυ Παρασκευής. Γλυκιά νύχτα, ξάστερη, πριν να μας χτυπήσει το τσουνάμι της κρίσης. Η Αθήνα πλημμυρισμένη κέφι και ζωή. Τα τραπεζάκια έξω, γεμάτα. Τα εφηβάκια βγαίναν ραντεβού. Ήταν 11, κι ένα παλληκαράκι λίγο μεγαλύτερο, 24 χρονών, ετοιμαζόταν να πάει στο δικό του ραντεβού – με τον θάνατο.

Ήταν αστυνομικός. Είχε υπηρεσία στη συναυλία που γίνονταν στο γήπεδο του Baseball. Στη σκηνή θα ανέβαινε η αφρόκρεμα του ελληνικού ροκ. Το παλληκαράκι, πηγαίνοντας να συναντήσει τον θάνατο, μπορεί να είχε βάλει το CD από τα «Διάφανα Κρίνα» που θα έπαιζαν εκείνη τη νύχτα και να σιγοτραγουδούσε μαζί τους: «Τα χρόνια μου ναυάγησαν στις ξέρες σου». Δεν ήξερε ότι σε λίγο θα «παραχωρούσε τις πληγές του, να εξασκηθούν οι μανιακοί και οι αρχάριοι”.

Είχε και έναν συνάδελφο παρέα. Λίγο μεγαλύτερος εκείνος, παιδιά και οι δύο. Στην είσοδο του γηπέδου συνάντησαν τα «άλλα» παιδιά. Ίδιας πάνω – κάτω ηλικίας. Μπορεί να ήταν συμμαθητές στο σχολείο, μπορεί να παίζαν στις ίδιες γειτονιές, μπορεί να αγαπούσαν τα ίδια κορίτσια. Τώρα όμως εκπροσωπούσαν δύο κόσμους. Ο ένας είχε τη στολή της αστυνομίας. Δηλαδή του μπάτσου, του γουρουνιού, του δολοφόνου. Ο άλλος κόσμος είχε τη στολή του Συνέχεια

«Ουαί υμίν, Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί».. Για τη νεαρή αστυνομικό που γάζωσαν με καλάσνικοφ ποιος από τους αριστερούς υπερασπιστές των τρομοκρατών νοιάστηκε? (Βίντεο)


Για την Σοφία Ψυχογιού που γάζωσαν με τα καλάσνικοφ ίσως δέν ενοχλήθηκαν τόσο πολύ όσο τα »βασανιστήρια» της Ελλάς, που λένε, στους τρομοκράτες (του λαού)… Βλέπετε, για το κοριτσάκι που άφησαν παράλυτο οι «επαναστάτες», επειδή είναι «μπάτσος – γουρούνι» που «καλά έπαθε», δεν τους ένοιαξε τόσο ενώ οι αναρχοαλήτες που… παίζουν με τα καλάσνικοφ είναι και θύματα…

Δείτε το βίντεο απ΄την συνέντευξη της Σοφίας στον Σταύρο Θεοδωράκη. Συνέχεια