Η λευκή ζάχαρη σε σκοτώνει


Sugar-Lips-Fruit-1920x1200

Η λευκή ζάχαρη σε σκοτώνει. Είναι ένας από τους λευκούς δολοφόνους ! Είναι ένας από τους “λευκούς δολοφόνους” που σε σκοτώνουν μεθοδικά με σχέδιο και σκοπό. Ε δεν είναι τόσο δύσκολο να το καταλάβεις, ότι το λευκό αλεύρι, το γάλα, η ζάχαρη και το αλάτι σε σκοτώνουν σωματικά και νοητικά. Είναι πλέον καταγεγραμμένο και επιστημονικά αποδεδειγμένο, αλλά ΕΣΥ εξακολουθείς να το βάζεις στο σώμα σου και να ταΐζεις με αυτούς τους “λευκούς δολοφόνους” τα παιδιά σου που μετά λες πως τα αγαπάς !

Ο άνθρωπος δεν χρειάζεται ζάχαρη για να δώσει στο εγκέφαλο του τροφή, μπορεί πολύ εύκολα να το κάνει με μέλι, πετιμέζι ή stevia, και ανάλογα φυσικά γλυκαντικά. Μην ξεχνάμε πως όλα τα φρούτα και οι καρποί έχουν ζάχαρη και δεν χρειαζόμαστε επιπλέον στον οργανισμό μας. Τα ίδια και χειρότερα κάνει και το άσπρο αλεύρι, θα αναφερθώ σε προσεχές άρθρο.

Ο άνθρωπος ως κατεξοχήν φρουτοφάγος έχει έμφυτη τάση να καταναλώνει γλυκές τροφές, μετά από εκατομμύρια χρόνια διατροφής με ώριμα φρούτα. Ο οργανισμός μας έχει μεγάλες ενεργειακές ανάγκες σημαντικά αυξημένες λόγω του ενεργοβόρου εγκέφαλού μας, και τα ζάχαρα των φρούτων είναι η πιο απλή και γρήγορα μεταβολίσιμη ενεργειακή πηγή.

Την ανάγκη αυτή δυστυχώς σήμερα, εκπαιδεύτηκε ο άνθρωπος της πόλης, να την καλύπτει, με την χημικά επεξεργασμένη και λευκασμένη άσπρη ζάχαρη. Χημικά η ζάχαρη που καταναλώνεις σήμερα είναι καθαρή σουκρόζη (ή σακχαρόζη), ένας διζακχαρίτης αποτελούμενος από ένα μόριο γλυκόζης και ένα μόριο φρουκτόζης. Παράγεται είτε από ζαχαροκάλαμα είτε από ζαχαρότευτλα.

Το ότι η λευκή ζάχαρη είναι καταστροφική για τον οργανισμό, είναι πλέον ευρύτατα γνωστό και επαρκέστατα τεκμηριωμένο. Δεν υπάρχει σχεδόν κανένα βιομηχανοποιημένο τρόφιμο που να μην την περιέχει και η υπερκατανάλωσή της συνυπολογίζοντας τις τεράστιες συγκεντρώσεις της στα αναψυκτικά.

Με μαθηματική ακρίβεια, οδηγεί τον σύγχρονο πολιτισμό στην παρακμή μέσα από την παχυσαρκία και τις ασθένειες, αλλά και στην ενεργειακή αποδυνάμωση ούτως ώστε να μην καταφέρει ποτέ να αντιληφθεί τι γίνεται γύρω του, πάνω Συνέχεια

Τι ομορφιά είν’αυτή!


γράφει η Εκάβη

10 Απριλίου 2013, 11:30 πμ.  Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Κόσμιμα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Το μεγαλύτερο ελληνικό πανεπιστήμιο.

Να χαρώ εγώ το ΟΙΚΟ-ΑΠΘ που αναδεικνύουν!

«Το ΑΠΘ μετατρέπεται στο πρώτο οικολογικό πανεπιστήμιο της χώρας μέσα από ένα οργανωμένο πρόγραμμα δράσεων και πρωτοβουλιών για  την ενσωμάτωση της αειφορίας και της περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης σε κάθε πτυχή της πανεπιστημιακής ζωής. » (απο την επίσημη ιστοσελίδα του ΑΠΘ)

Και η τσουκνίδα κοντεύει να σου μπέι στο μάτι. Ούτε για το χορτάρι δεν μπορούν να ευαισθητοποιηθούν, τι λέμε τώρα!

Την ωραιότητα της αφραγκίας σου …. για να παραφράσουμε ύμνο που ακούγεται σε όλους τους Ναούς αυτή την εποχή.

Δείτε και τις υπόλοιπες φωτό. Συνέχεια

Ένα παραμυθόσπιτο χωρίς άδεια δόμησης


Το σπίτι του γλύπτη Charlie Hague και της συντρόφου του Megan Williams μοιάζει να είναι βγαλμένο από παραμύθι. Το εσωτερικό του είναι αποκλειστικά ξύλινο, οι τοίχοι φτιαγμένοι από μπάλες άχυρου και η σκεπή φυτεμένη με γρασίδι. Το νεαρό ζευγάρι έχτισε το σπίτι των ονείρων του σε λιγότερο από ένα χρόνο, ξοδεύοντας μόλις 17.670 ευρώ και χρησιμοποιώντας οικολογικά υλικά. Μαζί με το νεογέννητο παιδί τους ετοιμαστηκαν για τη μετακόμιση.

Ωστόσο, το ζευγάρι δε φρόντισε να πάρει άδεια από την πολεοδομία του Pembrokeshire, και τώρα κινδυνεύουν να χάσουν το «κουκλόσπιτό» τους, που έχτισαν σε οικόπεδο του πατέρα του Charlie, επομένως είναι αυθαίρετο!

Perierga.gr - Ένα παραμυθόσπιτο χωρίς... άδεια δόμησης!

«Το χτίσαμε στο τέλος μιας κοιλάδας, όπου δε μπορεί να το δει κανείς. Δεν ενοχλούμε κανένας και χρησιμοποιήσαμε όσο περισσότερα οικολογικά υλικά μπορούσαμε. Είναι δύσκολο να αποκτήσει κανείς ένα ακίνητο στη Μεγάλη Βρετανία. Κοστίζει πολύ. Αυτή ήταν η καλύτερη επιλογή για εμάς, καθώς δε μπορούσαμε να νοικιάσουμε ένα σπίτι στην περιοχή που μεγαλώσαμε» είπε ο Charlie.

Πέρα από τα προβλήματα με τα χαρτιά που μπορεί να έχει το ζευγάρι, αξίζει κανείς να δει τι κατάφεραν να φτιάξουν οι ίδιοι με πολύ μεράκι… Συνέχεια