Η παγκόσμια ημέρα της καριόλας που τα θελε ο κώλος της


 

 (Η αρχική αποκρουστική φωτογραφία σεξουαλικού εγκλήματος αντικαταστάθηκε για λόγους προστασίας ευαίσθητων ομάδων καθώς το δημοσίευμα πήρε μεγάλη έκταση, πολύ μεγαλύτερη από ότι ήταν αναμενόμενο. Η φωτογραφία έφυγε, η σεξιστική υποκρισία και σκληρότητα παραμένει)

Θα σας πω μερικές από τις συνηθισμένες φράσεις και κουβέντες μεταξύ ανδροπαρεών κάθε φορά που περνάει από μπροστά τους μια ευπαρουσίαστη γυναίκα: Καριόλα, πόρνη, πουτάνα, μουνάρα, να σου σκίσω την πατάρα, πωπω τι κωλάρα είσαι εσύ.

Αυτές είναι οι μόνιμες επωδοί «θαυμασμού» προς το ωραίο φύλο από παντελώς άγνωστα της σερνικά. Αυτά λούζεται κάθε γυναίκα που η εμφάνιση της φτουράει. Στο δρόμο, μέρα, νύχτα, ένας ανελέητα ισοπεδωτικός σεξιστικός πόλεμος.

Και ενώ οι gay κάναν περήφανες παρελάσεις, η ξανθιά δασκάλα πρέπει να ντρέπεται που είναι γυναίκα. Και οι κακοποιημένες πρέπει να τη ρουφάν όλη την κακοποίηση στο σπίτι τους και να ντρέπονται που είναι θύματα.

Ενώ πύρινοι λόγοι εκτοξεύονται κατά του ρατσισμού, ο σεξισμός, η πιο οικουμενική μορφή ρατσισμού παραμένει στο απυρόβλητο από μεγάλα τμήματα της ένοχης κοινωνίας.

Πως θα ήταν δυνατόν να συμβαίνει το αντίθετο; Οι Έλληνες είναι σεξισταριά του κερατά.

Συνέχεια

Advertisements

Χαρά Νικοπούλου: «Μὴν γυρίζετε τὴν πλάτη στὰ Ἑλληνόπουλα τῆς Θράκης μας»


Ἔκκληση τῆς Χαρᾶς Νικοπουλου:  

Ἕλληνες, ἀπὸ τὸ καλοκαίρι Κιβωτὸς τῆς Δόμνας Βισβίζη  θὰ ἐπεκταθεῖ σὲ ἕναν μεγαλύτερο χῶρο ὁπού θὰ φιλοξένει μόνιμα παιδιὰ κυρίως ὀρφανὰ ἀλλὰ καὶ οἰκογένειες ποὺ μαστίζονται ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴ κρίση. Χρειαζόμαστε ἄμεσα τὴν οἰκονομικὴ ἐνίσχυσή σας γιὰ νὰ διαμορφωθεῖ τὸ συντομότερο αὐτὸς ὁ χῶρος. Ἡ θράκη μᾶς κάλει γιὰ βοήθεια.

Σὲ κάθε θεομηνία ὁ ἄνθρωπος ἀναζητοῦσε μία κιβωτὸ γιὰ νὰ σωθεῖ. Ἔτσι καὶ σήμερα ποὺ μαστιζόμαστε, ὄχι τόσο ἀπὸ τὴν οἰκονομική, ὅσο ἀπὸ τὴν πνευματικὴ θεομηνία ποὺ ἔχει πλήξει τὴν πατρίδα μας, ἀναζητοῦμε τὴ δική μας κιβωτό. Ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριο, λοιπόν, στὴ Θράκη τοῦ Ὀρφέα καὶ τοῦ Δημοκριτου ἔριξε ἄγκυρα «Ἡ Κιβωτὸς τῆς Δόμνας Βιζβίζη», τὸ δικό μας σχολεῖο ποὺ λειτουργεῖ ἀπὸ τὸ μεσημέρι Συνέχεια

«Δεν μπορώ να πάρω την πλακέτα από έναν βουλευτή που έχει υπογράψει το ΦΕΚ 240 που παραχωρεί την Εθνική κυριαρχία της Ελλάδας»


Η ηρωική δασκάλα που αρνήθηκε να παραλάβει πλακέτα από βουλευτή

«Κρύο ντους» για τον βουλευτή –  Η δασκάλα που δέχεται πόλεμο τα τελευταία χρόνια, αρνήθηκε να λάβει την τιμητική πλακέτα από τα χέρια του.

  Η ηρωική δασκάλα που αρνήθηκε να παραλάβει πλακέτα από βουλευτή

 Την ώρα που στρατιωτικοί λαμβάνουν χαρτζιλίκι από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να πιουν μια… μπυρίτσα, κάποιοι Έλληνες και Ελληνίδες κρατούν το κεφάλι και την εθνική μας αξιοπρέπεια ψηλά.

Η δασκάλα Χαρά Νικοπούλου γνωστή για τους αγώνες της για την Ελληνική Θράκη αρνήθηκε σε εκδήλωση την τιμητική πλακέτα από τα χέρια του βουλευτή της ΝΔ.

Η  δασκάλα του Έβρου, Χαρά Νικοπούλου, η οποία δέχεται πόλεμο τα τελευταία χρόνια από το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής, ήταν ένα από τα τιμώμενα πρόσωπα, στην καθιερωμένη ετήσια εκδήλωση προς τιμήν των προσώπων που προσέφεραν και προσφέρουν στην Ελλάδα αλλά και στην ορεινή Τ.Κ. Κέλλης του Δήμου Αμυνταίου.

Η Χαρά Νικοπούλου, αρνήθηκε να λάβει την τιμητική πλακέτα από τα χέρια του βουλευτή Ν.Δ. Συνέχεια

ΕΙΜΑΙ ΓΕΝΝΗΜΑ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΣΟΥ ΑΝΑΡΧΙΑΣ…


Eίμαι παιδί του ’74… Όχι μη γελιέσαι Έλληνα… Δεν είμαι παιδί του πολυτεχνείου… δεν γεννήθηκα 17 Νοεμβρίου… Τη μέρα που γεννιόμουνα χανόταν για εμένα Έλληνες λοκατζήδες… εκεί στον τύμβο της Μακεδονίτισσας… 22 Ιουλίου 1974… Ελλάδα είμαι δημιούργημά σου…

Μου είπες πως είμαι…τυχερή, γιατί δεν γνώρισα τη χούντα… Μα με υποχρέωσες να ζω σε μια δημοκρατία που τη χούντα της κρατούσαν καλά οι δημοκράτες πολιτικοί της…

Μου έμαθες τα πρώτα Ελληνικά, με δασείες-περισπωμένες,… μα πριν καλά-καλά τα μάθω τα κατήργησες. ενώ ήμουν Δευτέρα δημοτικού…

Με έντυσες με μπλε ποδιά… αυτή για το σχολείο με τ’ άσπρο γιακαδάκι… κι όταν άρχισε να μου…. αρέσει την κατήργησες. Πάντα για το καλό μου, χωρίς να με ρωτήσεις…

Με έμαθες να λέω τον εθνικό ύμνο και πλήρωνες δασκάλους για να με μάθουν πως τιμιότερον απάντων εστί η πατρίς. Μα σαν μεγάλωσα άφησες τη σημαία να χαθεί στον βράχο των Ιμίων…

Με έβαλες να μάθω ιστορία για να μπω στο πανεπιστήμιο και αρχαία ελληνικά. Μα σήμερα μου λες πως η Συνέχεια

Δασκάλα κομμωτικής και οι μαθητές/τριες της περιποιούνται δωρεάν ηλικιωμένους


Δωρεάν ηλικιωμένους του ΚΑΠΗ Ηγουμενίτσας περιποιούνται, κουρεύουν και ξυρίζουν τους άνδρες, βάφουν τα μαλλιά των γυναικών και τις χτενίζουν, η κομμώτρια Παρασκευή Καράμπελα, που είναι επικεφαλής στη σχολή κομμωτικής του ΕΠΑΛ Ηγουμενίτσας και οι σπουδαστές και οι σπουδάστριες του Συνέχεια

Συγκλονίζει τις ΗΠΑ το μακελειό με τους μαθητές στο Κονέκτικατ


«Μια ολόκληρη τάξη αποδεκατίστηκε» αναφέρουν τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, έπειτα από την επίθεση που εξαπέλυσε ένας ένοπλος στο δημοτικό σχολείο Σάντι Χουκ του Νιούταουν στο Κονέκτικατ, σκοτώνοντας συνολικά 29 ανθρώπους, ανάμεσά τους και 22 παιδιά.

Την ώρα των πυροβολισμών βρίσκονταν στο σχολείο περί τους 600 μαθητές ενώ μεταξύ των νεκρών είναι επίσης ο διευθυντής του σχολείου και ο σχολικός ψυχολόγος.

Σε αίθουσα του σχολείου βρέθηκε και το πτώμα του δράστη. Σύμφωνα με πληροφορίες, πρόκειται για τον 20χρονο Ryan Lanza ο οποίος κατοικούσε στην περιοχή και «συσχετιζόταν» με το σχολείο. Μάλιστα, όπως έγινε γνωστό είχε επάνω του τέσσερα όπλα, ανάμεσά τους και μια ημιαυτόματη καραμπίνα και φορούσε αλεξίσφαιρο.

Ο δράστης πριν από την αιματηρή εισβολή στο σχολείο σκότωσε τον πατέρα του, ενώ όπως μεταδίδει το Συνέχεια

»Ο μπαμπάς μου αυτοκτόνησε»- ένα άρθρο γροθιά στο στομάχι της κοινωνίας μας.


Η δασκάλα μας σήμερα, μας ρώτησε πως περάσαμε το καλοκαίρι και όλα τα παιδιά είχαν να της πουν πολύ ωραία πράγματα από τα μέρη που πήγανε διακοπές εφέτος, εκτός από κάνα δυο, που οι γονείς τους δεν είχαν λεφτά και δεν πήγαν διακοπές αλλά μείναν  εδώ και πήγαιναν  για μπάνιο με τα πούλμαν του Χαλουλού, με τα οποία πηγαίνει και η γιαγιά μου, όχι για να κάνει μπάνιο αλλά για να κάνει  αμμόλουτρα, να της περάσει η μέση της που την πονάει.

Εμένα όμως η δασκάλα, όταν ήρθε η σειρά μου δεν με ρώτησε γιατί ξέρει, όπως το ξέρουν  όλοι στη γειτονιά  μου, στου Γκύζη, ότι ο μπαμπάς μου έπεσε το καλοκαίρι από την ταράτσα της πολυκατοικίας μας και έφυγε πολύ-πολύ μακριά. Πολύ πιο μακριά από εκεί που μπορούν να φτάσουν τα πούλμαν του Χαλουλού ή όποια άλλα πούλμαν. Αν όμως με ρωτούσε θα είχα να της πω ένα σωρό πράγματα, γιατί πριν να φύγει ο μπαμπάς μου, μας είχαν κόψει το ρεύμα και η μαμά μαγείρευε, τάχα  μου, στο πετρογκάζι κάτι φαγητά  που τα έφερνε κρυφά από την εκκλησία.

Όμως ο χαζούλιακας ο αδερφός μου, που είναι μικρός ακόμα και δεν καταλαβαίνει τι σημαίνει  να ζητάς ελεημοσύνη, της είπε μια μέρα: » γιατί μαμά μαγειρεύεις ξανά το φαγητό, αφού είναι μαγειρεμένο;;»  Και Συνέχεια