Κουβέλης: Τον πάνε για Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Συμφωνημένα και Μιλημένα…


Θα φτιάξουν μια κυβέρνηση με ΝΔ, Καρότο, Μπισκότο, Ελιά και ΣΥΡΙΖΑ και στη Προεδρία θα βάλουν το Κουβέλη. Ο καημένος ο Μπαζίλ θα μείνει με την “όρεξη” στα χέρια, αφού είναι και ο μόνος που ξέρει καλά το Αγγλικό Δίκαιο. Ti δεν καταλάβατε;

Δεν πιστεύω ότι έγιναν σωστά οι πρόσφατες εκλογές, συνεπώς και όλες οι προηγούμενες. Η Singular θα έπρεπε να δημοσιεύει σε κάθε εκλογικό κέντρο ποιοί και πώς εψήφησαν. Γιατί κανένας πολιτικός αρχηγός δεν μίλησε για το θέμα; To ξέρουν όλοι τους. Γιατί είναι όλοι μια παρείτσα και ο λαός το αιώνιο θύμα.

Συνέχεια

Advertisements

Η σημαία


Μ’ έφαγε φέτος η γυναίκα μου. Τράβα ρε άνθρωπε να πάρεις μια σημαία δεν κάνει τα χίλια τάλιρα. (Εκείνη που είχε προίκα απ’ το Δοκίμι την χάσαμε εδώ και χρόνια σε μια μετακόμιση). Νοιώθω είπε την ανάγκη της, φέτος περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Εγώ δεν ήμουνα ποτέ φανατικός της πατρίδας της σημαίας κι όλων αυτών των δήθεν υπερπατριωτισμών, ήμουν πάντα περισσότερο των ανθρώπων, της ελευθερίας τους των δικαιωμάτων τους και της αξιοπρέπειάς τους. Τέλος πάντων.

Πήγα τι να ’κάνα, γλυτώνεις; Δε γλυτώνεις. Αλλά να πω και του στραβού το δίκιο ετούτη την ανάγκη φέτος σα να την ψιλοένιωθα κι εγώ. Και την κουβάλαγα χθες Σάββατο μέσα στο δρόμο σαν ακόντιο. Με βλέπει ένας κουτσός παππούς εκεί κοντά στο σπίτι και μου ζητάει να τηνε ξεδιπλώσω. Την ξεδιπλώνω. Στάθηκε προσοχή, και μου είπε συγκινημένος: Μπράβο λεβέντη μου. Έχω πολύ καιρό να δω τέτοια σημαία με τα χρυσά της τα κρόσσια και το σταυρό στο γαλανόλευκο κοντάρι. Ένα «κολόπανο» μου είπε την καταντήσανε οι ξεφτιλισμένοι τη σημαία μας. Κι εγώ δεν ήξερα τι να του πω και δεν του είπα τίποτα. Κι εκεί πρόσεξα πως φέτοs είχε και το μανάβικο σημαία που έριχνε τη σκιά της σε λεμόνια Αιγύπτου και πατάτες Τουρκίας, και το κρεοπωλείο ανάμεσα στα σφαγμένα Αργεντίνικα κρέατα και Γερμανικά λουκάνικα…

Δίκιο είχε σκέφτηκα η γυναίκα μου όλοι φέτος κρεμάσανε σημαία. Οι πολυκατοικίες συναγωνίζονταν λες, ποια θα έχει τα περισσότερα γαλανόλευκα μπαλκόνια. Έμοιαζε λίγο σαν προσκλητήριο, λες και θα περνούσε κάποιος να μετρήσει τις σημαίες. Την έδεσα κι εγώ στου μπαλκονιού τα κάγκελα κι είμαστε όλοι σημαιοστολισμένοι κι όμορφοι, και γενικώς πολύ περήφανοι. Κι εκεί μου μπήκε στο μυαλό ότι με τούτη τη σημαία φωνάζουμε ότι είμαστε Έλληνες, σε μια ουσιαστικά κατακτημένη περιοχή, κι ότι κοιτάζοντας ετούτο το γαλανόλευκο πανί, ίσως να θυμηθούμε και κάποια από τα χαρίσματα μας. Όχι του έθνους, αλλά της φυλής. Ίσως να θυμηθούμε ότι τούτος ο λαός είχε αξιοπρέπεια, είχε πείσμα, κι είχε και νεύρο. Κι είχε και τσίπα κύριοι της κυβέρνησης κι αξιοσέβαστε πρόεδρε της Δημοκρατίας. Και ο παππούς που στάθηκε προσοχή μπροστά στη δικιά μου τη σημαία ήταν τραυματίας του Αλβανικού όπως έμαθα αργότερα στο καφενείο που έλεγα το περιστατικό. Δεν βγήκε πότε όμως να λέει δημόσια ότι εγώ αγωνίστηκα για Συνέχεια

Το μεγάλο χαστούκι στον αλαζόνα…


(…από τον Αριστόβουλο Μάνεση)

Γράφει ο Γιάννης Κριτσαντώνης

«Το γεγονός ότι ο κ. Βενιζέλος υπήρξε μαθητής μου με έκανε να ελπίζω ότι θα μπορούσα να αναμείνω εκ μέρους του περισσότερο μέτρο στην προπέτεια και ολιγότερη μετριότητα στα νομικά του…» «… Είναι δε επιτήδειος να μεταφέρει τη συζήτηση σε άλλα επίπεδα που τα θεωρεί πρόσφορα για την παρουσίαση των απόψεών του ως ορθών στην αγχώδη προσπάθειά του να κάνει “τον ήττονα λόγον κρείττω” …»

Αυτά έγραφε για τον.. «πολύ» σήμερα Βαγγέλη Βενιζέλο στο ΝΟΜΙΚΟ ΒΗΜΑ, τεύχος 40, το 1992 ο μεγάλος δάσκαλος της Νομικής, αντιστασιακός, καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου και ακαδημαϊκός Αριστόβουλος Μάνεσης, περίπου οκτώ χρόνια πριν πεθάνει.

Αφορμή ήταν τότε μία μελέτη του μεγάλου μας ακαδημαϊκού μαζί με τον Αντ. Μανιτάκη που είχε τίτλο «Ο θεσμός της αναπλήρωσης του προέδρου της Δημοκρατίας κατά το ισχύον Σύνταγμα», που δημοσιεύθηκε στο «Νομικό Βήμα» (39. 1-41).

Τότε, είχε δεν είχε 8 χρόνια που είχε «βγει από το αυγό» ως υφηγητής ο Βαγγέλης Βενιζέλος και επιχείρησε να απαντήσει στον δάσκαλό του με μειωτικούς χαρακτηρισμούς, όπως θα αποκαλύψουμε πιο κάτω…. «Πείραξε», Συνέχεια

Η τελευταία στιγμή της Δημοκρατίας: Ένα άρθρο που πρέπει να διαβαστεί σε βάθος από όλους τους Έλληνες


Του Σταύρου Καλεντερίδη

Τον 2ο αιώνα π.Χ. η Ρωμαϊκή Republic αρχίζει και αναδεικνύεται ως η κυρίαρχη δύναμη της Μεσογείου. Το 165 π.Χ. οι Ρωμαίοι κατανικούν και καθυποτάσσουν τους Έλληνες της Μακεδονίας. Ύστερα από την νίκη της αυτή η Ρωμαϊκή Γερουσία στράφηκε εναντίον των λοιπών Ελλήνων που αρνήθηκαν να την υποστηρίξουν στον πόλεμο για την κατάληψη της Μακεδονίας, και συγκεκριμένα, εναντίον της Ρόδου.

Ως αντίποινα, και αποδεικνύοντας περίτρανα πως η οικονομική της μαχητικότητα ήταν εξίσου δεινή με την πολεμική, η Ρώμη δημιουργεί ένα πανίσχυρο λιμάνι στη Δήλο, απαλλαγμένο από φορολογία, το οποίο και δίνει στην Αθήνα να το αξιοποιήσει. Σε διάστημα λίγων μηνών, η Ρόδος παύει να είναι το εμπορικό κέντρο της Μεσογείου και καταστρέφεται οικονομικά. Παράλληλα, οι Αθηναίοι αποκτούν μεγάλο πλούτο με απότομο και άπληστο τρόπο.

Έχοντας την πλήρη υποστήριξη της Ρώμης, το Αθηναϊκό νόμισμα αναδεικνύεται ως κοινό μέσο συναλλαγής για όλο τον Ελληνικό κόσμο. Η ραγδαία ανάπτυξη του εμπορίου ωφελεί κυρίως τη Ρώμη, ως Υπερδύναμη του τότε κόσμου (όπως ακριβώς γίνεται και σήμερα με τις Η.Π.Α.), και τα λιμάνια των Αθηνών και της Δήλου γεμίζουν με Ιταλικά και Ρωμαϊκά εμπορικά πλοία. Η ανερχόμενη οικονομική ελίτ των Αθηνών, αρχίζει για πρώτη φορά να ονειρεύεται. Αυτή τη φορά όμως τα όνειρα δεν ήταν για πολιτισμό ή Δημοκρατία, αλλά για την μόνη εναπομείνασα επιλογή: το κυνήγι του κέρδους και του αδίστακτου πλουτισμού.

Η άνοδος της ελίτ αυτής προφανώς δεν ξάφνιαζε κανέναν την εποχή που η Δημοκρατία ήταν ανύπαρκτη και η Republic κυριαρχούσε. Ωστόσο, για τη γενέτειρα και τον λίκνο της Δημοκρατίας, η εμφάνιση του πολιτεύματος της Republic αποτελούσε ξεκάθαρη ύβρη και ο πληθυσμός των Αθηνών διψούσε για Ελευθερία και Δημοκρατία. Η απόλυτη προσβολή όμως πραγματοποιήθηκε από την Ρωμαϊκή Γερουσία, η οποία επέτρεψε τη λειτουργία κάποιων ελάχιστων Δημοκρατικών θεσμών στην Αθήνα, για να την καταστήσει ένα τουριστικό θεματικό πάρκο στο οποίο οι νέοι Ρωμαίοι θα μπορούσαν να ταξιδέψουν και να βιώσουν την Ελληνική ιστορία! Οι θεσμοί που είχαν επιβιώσει ήταν οι πλέον Συνέχεια

Είναι λάθος αυτό που είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας


Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Παπούλιας, κατά τη συνάντηση που είχε το μεσημέρι με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ παραδέχτηκε ότι πρέπει να υπάρχει Δημόσια τηλεόραση, εντούτοις υπεραμύνθηκε της υπογραφής της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου λέγοντα ότι:…

 «Οι δυνατότητες οι δικές μου παρέμβασης είναι περιορισμένες Συνέχεια

Ήμασταν οι μόνοι που δεν τιμωρήσαμε τους κατοχικούς δοσίλογους.


Μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο και τη γερμανική κατοχή στην Ελλάδα, ήμασταν ο μόνος λαός που δεν δίκασε και δεν τιμώρησε του δοσίλογους. Αντί να δικάσουμε τους δοσίλογους, τους προδότες και τους μαυραγορίτες που κέρδισαν με το αίμα αθώων Ελλήνων, για να αποκαθαρθεί έτσι η κοινωνία από τα σάπια στοιχεία της, εμείς προτιμήσαμε να σφαχτούμε μεταξύ μας σε έναν αιματηρότατο εμφύλιο πόλεμο. Μέσα από αυτόν τον εμφύλιο, όχι μόνο γλίτωσαν όλα τα πιο πάνω σάπια στοιχεία, αλλά είτε χάθηκαν τα ίχνη τους, είτε δικαιώθηκαν και ηρωποιήθηκαν. Στη συνέχεια, όλα αυτά τα στοιχεία επάνδρωσαν το νέο καθεστώς για να φτάσουμε στο σημερινό κατάντημα.

Σήμερα πάλι, το λογικό και υγιές για έναν λαό που περιήλθε στη δική μας κατάσταση, θα ήταν να ερευνήσουμε και να τιμωρήσουμε τους υπαίτιους που μας χρεοκόπησαν, που παρέδωσαν την Εθνική Συνέχεια

Ο Νίκος Αναστασιάδης 7ος Πρόεδρος της Δημοκρατίας


Ο Νίκος Αναστασιάδης είναι ο νέος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας αφού στη δεύτερη επαναληπτική εκλογή συγκέντρωσε το 57.48% των ψήφων έναντι 42.52% του ανθυποψηφίου του Σταύρου Μαλά.  Τα προβλήματα που έχουμε μπροστά μας δεν έχουν κομματική ταυτότητα και ιδεολογικές αποχρώσεις, δήλωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης στην πρώτη ομιλία του, μετά την ανακήρυξη των αποτελεσμάτων. «Κοινές είναι οι δυσκολίες και κοινά είναι τα προβλήματα. Κοινή πρέπει να είναι και η προσπάθεια για την αντιμετώπιση και την επίλυση τους», είπε χαρακτηριστικά.


Το σκηνικό είχε ξεκαθαρίσει από την αρχή της βραδιάς αφού τα ποσοστά που έδιναν τα exit poll δεν άφηναν περιθώρια για οποιαδήποτε αμφισβήτηση. Στο σύνολό τους οι τηλεοπτικοί σταθμοί έδιναν Συνέχεια