Η Ελληνική κρίση for dummies


Του Άγη Βερούτη

– Η κοινωνία υποφέρει, και αυτό οφείλεται στην δραστική πτώση των εισοδημάτων ιδιωτών, την εκτόξευση της ανεργίας στο 28% και την πτώση του τζίρου των επιχειρήσεων.

– Τα ότι τα εισοδήματα μειώθηκαν και η ανεργία αυξήθηκε, οφείλεται στη γενικότερη ύφεση της οικονομίας με πτώση του ΑΕΠ κατά 25% περίπου.

– Η πτώση του ΑΕΠ κατά 25% περίπου, οφείλεται στη μείωση της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών και των επιχειρήσεων στη χώρα μας μετά την έξοδο της χώρας από τις αγορές.

– Η μείωση της αγοραστικής δύναμης οφείλεται στο ότι

α) αυξήθηκε η φορολόγηση των πάντων κατακόρυφα άμεσα σχεδόν μετά την απόφαση εξόδου από τις αγορές, και

β) δρομολογήθηκε πιστωτική συρρίκνωση της οικονομίας (deleveraging) δηλαδή μείωση του δανεισμού των επιχειρήσεων και των καταναλωτών.

– Η απόφαση της υπερφορολόγησης της παραγωγικής οικονομίας οφείλεται στο ότι η τρόικα και οι ελληνικές κυβερνήσεις προτίμησαν να αυξήσουν κατακόρυφα την φορολογία για να ισοσκελίσουν τον προϋπολογισμό και να μηδενίσουν το έλλειμα, αντί να μειώσουν τις κρατικές δαπάνες δραστικά.

– Η πιστωτική συρρίκνωση οφείλεται στην αδυναμία των τραπεζών να συνεχίζουν να Συνέχεια

Δεν πάει στο διάολο και η ΕΡΤ;


του Γιώργου Φρατζεσκάκη

Ναι, αυτή πρέπει να είναι η πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία που κλειδώνεις ένα λουκέτο και ανοίγεις ένα κουτί.
Το κουτί της Πανδώρας.

Το διαρρήξαμε όλοι μαζί και ξαμολήσαμε επιτέλους το λύκο που κρύβαμε μέσα μας.
Ένας φίλος που εκτιμώ, γιατί είναι σκεπτικιστής, φιλοπερίεργος και βγάζει σπυράκια με τις “αυθεντίες” γράφει στο facebook:

“Πω, πω, πόσο λυπάμαι που δεν θα δουλεύω για να πληρώνω άλλη μία προσωπική υπόθεση των άλλων, όπως το να βλέπουν τηλεόραση”.

Άνθρωποι που δηλώνουν υπέρμαχοι της κοινής λογικής αυτοθυσιάζονται σε έναν αγώνα που δεν είναι δικός τους. Ξαφνικά, όλα τα κακά της ελληνικής κοινωνίας έγιναν μια μαύρη πέτρα με το όνομα ΕΡΤ. Τα συμπιέσαμε σε μια σεμνή, ανιμιστική τελετή και τα πετάξαμε στη θάλασσα. Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα…

Η ΕΡΤ είχε πολλές αμαρτίες να πληρώσει. Όλοι έχουμε μια γενική εικόνα για το Δημόσιο, τις κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις και το φαύλο κράτος, αλλά ο καθένας από μας γνωρίζει καλύτερα, μόνον “τα του οίκου του”. Ο δικός μου οίκος ήταν η ΕΡΤ. Για δεκαπέντε χρόνια, από το 1998 μέχρι απόψε.

Όλα αυτά τα χρόνια έβλεπα ανεπάγγελτους να μπαινοβγαίνουν και να στρογγυλοκάθονται σε καρέκλες με ταμπελάκια που έγραφαν “ειδικός σύμβουλος προέδρου”, “σύμβουλος επικοινωνίας”, “προσωπικό ειδικών θέσεων”. Να παίρνουν τα τριπλάσια από μένα και να εμφανίζονται κάθε πρώτη και δεκαπέντε στην ουρά του λογιστηρίου, για τις πληρωμές. Κάποτε οι πληρωμές έγιναν ηλεκτρονικές και ανάσαναν τα πάρκινγκ του ραδιομεγάρου που βαρυγκομούσαν δυο φορές το μήνα.

Το πιο σύντομο ανέκδοτο της εταιρείας ήταν μία λέξη: “Γενικός”. Απίθανοι τύποι, γενικώς άσχετοι με οτιδήποτε έχει να κάνει με την τηλεόραση (εκτός ίσως από το τηλεκοντρόλ – τον καλύτερο φίλο του τεμπέλη) αναλάμβαναν βαριά καθήκοντα σε βραχύβιες αποστολές που κρατούσαν, το πολύ, ένα – δυο χρόνια.  Μετά, τσέπωναν την αποζημίωσή τους (γιατί είχαν φροντίσει να υπογράψουν πολυετή συμβόλαια με ρήτρες) και τους αντικαθιστούσε ο νέος “Γενικός”. Ο νέος “Πρόεδρος”. Ο νέος “Προϊστάμενος”.

Την ίδια στιγμή, υπάλληλοι με προσόντα και φιλότιμο παραγκωνίζονταν σε σημείο που, μοιραία, έχαναν κάθε διάθεση δημιουργίας. Και η τηλεόραση χρειάζεται δημιουργική ένταση. Ακόμα κι αν είσαι αυτός που κουβαλάει τις μπαλαντέζες.

Το ξεστόμισα κι εγώ πολλές φορές: “Αυτό το μπουρδέλο πρέπει να κλείσει”. Το όνειρό μου για Συνέχεια

Τα πλουσιόπαιδα της 37χρονης διεφθαρμένης Δημοκρατίας μας εγκαινιάζουν σουίτες στο Γράμμο όταν δεν τσοντάρουν για να γίνουν οι βίλες της Εκάλης!


Από τον Σίμο Πετράτο-αναγνώστη

Eλένη Μενεγάκη και Πέγκυ Ζήνα, είναι οι πρώτες καλεσμένες του Πρόεδρου της Βουλής στις σουίτες του Γράμμου. Συνέχεια