Ανοικτή η ΔΗΜΑΡ σε συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ…


σχόλιο MySatelite: Όποιος δεν κατάλαβε τον ρόλο της ΔΗΜΑΡ όταν πρωτοεμφανίστηκε (ρόλος μπαλαντέρ-δεκανίκι για να περνάνε οι τροπολογίες, τα μνημόνια και οι Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου σε μια Ελλάδα που γύρισε την πλάτη της στον δικομματισμό) πιστέυουμε πως θα αναθεωρήσει τα πιστεύω του τώρα.

«Ανοιχτοί δρόμοι δεν υπάρχουν, αλλά θα μπορούσαμε να συνεργαστούμε. Δεν υπάρχει καμία επιφύλαξη στο δικό μας το κόμμα για να κάνει συμμαχίες πολιτικές.  Πολύ περισσότερο, εδώ κάνει συμμαχίες και με αντίπαλα κόμματα, πολιτικά και θεωρητικά και ιδεολογικά, όπως είναι η ΝΔ» δήλωσε στον ραδιοφωνικό σταθμό ΒΗΜΑ ο γραμματέας της ΚΕ της ΔΗΜΑΡ Σπύρος Λυκούδης.

Ο κ. Λυκούδης πρόσθεσε ότι η ΔΗΜΑΡ «θα μπορούσε να συμπράξει με ένα κόμμα της ευρύτερης Συνέχεια

Φάκελος ΚΚΕ : Το βρόμικο μεροκάματο του ΚΚΕ. Μια σταλινική συμμορία σε μια κοινωνία πολιτών


Το βρόμικο μεροκάματο του ΚΚΕ.

Το ΚΚΕ, ως μηχανισμός, έχει φτιαχτεί εξ’ αρχής ως εργαλείο ιμπεριαλισμού. Το διαμόρφωσε ο Στάλιν με τέτοιον τρόπο, ώστε να μπορεί να εξυπηρετεί τα συμφέροντά του εντός μιας φαινομενικά ανεξάρτητης χώρας.

Για όσο διάστημα ο Στάλιν «ονειρευόταν» μια Ελλάδα «δορυφόρο» της Σοβιετικής Αυτοκρατορίας, το ίδιο
«ονειρευόταν» και το ΚΚΕ. Όταν ο Στάλιν ήρθε σε συναλλαγή με τους Δυτικούς και μοίρασαν τον κόσμο, άλλαξε τακτική απέναντι στην Ελλάδα. Από τη στιγμή που —εξαιτίας των ανταλλαγμάτων που έλαβε— τον συνέφερε να παραμείνει η Ελλάδα στα χέρια των Συνέχεια

Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέϋ


vuvuzela

του Γιώργου Καραμπελιά

Ο ΣΥΡΙΖΑ διακηρύσσει urbi et orbi ότι αποτελεί το «νέο» στην πολιτική ζωή του τόπου, και επομένως οι πολίτες θα πρέπει να τον εμπιστευτούν για να απαντήσει στο «παλιό», που εκπροσωπεί ο «δικομματισμός». Και επειδή όντως οι πολίτες δεν αντέχουν άλλο το «παλιό», επειδή το ΚΚΕ εμφανίζεται γερασμένο και ταυτισμένο με την ακινησία και τα γηρατειά, επειδή οι απόπειρες των «αγανακτισμένων» να δημιουργήσουν κάτι το αληθινά καινούργιο (Σπίθα, ΕΠΑΜ, κ.λπ.) απέτυχαν, ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται ως το «νέο», που θα κατορθώσει να εκφράσει την «αλλαγή» και την έξοδο από τις πολιτικές του μνημονίου. Είναι όμως κάτι «νέο» ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτό το ερώτημα θα πρέπει και μπορεί να αντιμετωπιστεί από πολλές πλευρές. Και από καμία δεν διαπιστώνεται πως ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπροσωπεύει το νέο. Αντίθετα, από όλες τις πλευρές αντιπροσωπεύει το παλιό.

Ιδεολογικά, οι περισσότερες συνιστώσες του, εκτός από ελάχιστες πασοκογενείς –ΔΗΚΚΙ, Νέοι Σοσιαλιστές, κ.λπ. που δεν παίζουν κανένα ρόλο στην ιδεολογική και πολιτική συγκρότηση του σχήματος– παραμένουν αγκιστρωμένες στα τριτοδιεθνιστικά σχήματα της μονοδιάστατης προσκόλλησης στην πάλη των τάξεων, υποτιμώντας δραματικά τόσο την εθνική διάσταση των αντιθέσεων, όσο και την οικολογική ή την ανθρωπολογική.

Όλα τα τελευταία χρόνια, όταν ο υπαρκτός σοσιαλισμός και οι ιδεολογίες του μπήκαν σε μια αξεπέραστη κρίση, οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ παρέμεναν προσκολλημένες στα παλιά ιδεολογικά σχήματα, χωρίς να πραγματοποιούν ούτε ένα βήμα μπροστά, στο θεωρητικό πεδίο. Αρκεί κανείς να διαβάσει τα αναρίθμητα κείμενά τους στα έντυπά τους και το διαδίκτυο. Η ιδεολογία αυτού του «νέου σχήματος» μένει αγκιστρωμένη στα σχήματα του… δέκατου ένατου αιώνα.

Όμως, εκτός από την ιδεολογική αγκύλωση, το σχήμα μυρίζει ναφθαλίνη και πολιτικά. Οι άνθρωποί του προέρχονται από το ΚΚΕ, το ΚΚΕ εσωτ. και τον αριστερισμό. Το ΚΚΕ έχει ζωή ενενήντα χρόνων, το ΚΚΕ εσωτ. ιδρύθηκε το 1968 και οι περισσότερες αριστερίστικες οργανώσεις στην αμέσως προδικτατορική περίοδο, στη χούντα, ή αμέσως μετά. Ιδιαίτερα οι δύο βασικές του συνιστώσες, οι προερχόμενοι από το ΚΚΕ (Αλαβάνος, Δραγασάκης, Λαφαζάνης κ.ά.) ή από το ΚΚΕ εσωτ. (Βούτσης, Μπαλάφας, Παπαδημούλης Συνέχεια

Σημεία των καιρών


vuvuzela

Σημείο των καιρών είναι

  1. να εξυμνείται ο εφήμερος έρωτας

  2. να μιλάμε για ανάπτυξη με κλειδαμπαρωμένα μαγαζιά σε κεντρικούς δρόμους μεγαλουπόλεων

  3. ο χρόνος να’ναι χρήμα αντί να είναι απλά χρόνος

  4. οι γενοκτονίες να είναι επίσης ευθύνη των θυμάτων

  5. να παραμερίζουμε το γεγονός πως κοντά στο 30% συνεχίζει  να στηρίζει τους ψευτές του μνημονίου

  6. η αυτοάμυνα να θεωρείται έγκλημα

  7. η διαδήλωση παρανομία

  8. η υπεξαίρεση εκατομμυρίων  από πολιτικό  ασυλία, η φοροδιαφυγή  μεγαλοεπιχειρηματία  Συνέχεια

Πανωλεθρία χωρίς προηγούμενο


Όσο πλησιάζουμε στην 6η Μαΐου τόσο περισσότερο η μιζέρια κυριεύει τα επιτελεία των δύο εταίρων του «δικομματισμού». Όλο και περισσότερο συνειδητοποιούν ότι το ταξίδι τους προς την Κόλαση είναι… μονόδρομος – όσο μονόδρομος ισχυρίζονταν ότι είναι τα μνημόνια που ψήφισαν για να μας «σώσουν». Όλο και περισσότερο συνειδητοποιούν ότι το αποτέλεσμα της κάλπης θα είναι μια σαφέστατη καταδίκη τους. Ίσως δε κάτι ακόμη χειρότερο. Μια πανωλεθρία χωρίς προηγούμενο.

Ακόμη και οι φανατικότεροι υποστηρικτές του απερχόμενου μοντέλου εξουσίας – ανεξαρτήτως της «μνημονιακής» ή «αντιμνημονιακής» ρητορικής τους – διαπιστώνουν ότι τα κόμματα της συγκυβέρνησης δεν μπορούν να ξεκολλήσουν από τη λάσπη, όση λάσπη και αν εκτοξεύσουν στους αντιπάλους τους, κυρίως προς τα αριστερά τους.

Ένας από τους χιλιάδες τρόπους για να περιγράψεις αυτό που αποτελεί κοινή διαπίστωση στα πολιτικά και δημοσιογραφικά γραφεία και στέκια είναι αυτός ο απλός, απλουστευτικός και παράλληλα αποκαλυπτικός, τον οποίο χρησιμοποίησε χθες στο κυριακάτικο Βήμα ο Γιάννης Πρετεντέρης: Συνέχεια

Έρχεται η απλή αναλογική


Το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής δεν απέχει πολύ από το να γίνει πλέον πραγματικότητα στην Ελλάδα και μάλιστα σε λίγους μόλις μήνες. Ήδη από την πλευρά του ο κ. Παπανδρέου ανακινεί θέμα εκλογικού νόμου. Ο κ. Παπανδρέου έχει βέβαια στο μυαλό του τη λίστα, κάτι που θα του επέτρεπε να παραμείνει αρχηγός στο ΠΑΣΟΚ. Ο κ. Σαμαράς δεν φαίνεται να συμφωνεί με την ιδέα της λίστας, δέχεται όμως να σπάσουν οι μεγάλες εκλογικές περιφέρειες σε μικρότερες, κάτι που είναι φυσικά απόλυτα λογικό. Έτσι έχουμε ένα κατ’ αρχήν άνοιγμα της συζήτησης, για έναν νέο Συνέχεια

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΑΣ – ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΛΕΥΚΗ ΨΗΦΟ


 

http://filologos10.wordpress.com

Ξαμολήθηκαν οι παπαγάλοι του λευκού

Η συστημική προσπάθεια (που ξεκίνησε στις Ευρωεκλογές του 2009) να διοχετεύεται η κοινωνική δυσαρέσκεια στην επωφελή για τον δικομματισμό στάση της αποχής/λευκού περνάει σε νέα ύψη σπεκουλαδόρικης ανοησίας…

Τότε έγινε in και trendy και πολύ must βρε παιδί μου η αποχή και το “ πάμε παραλία” (από Λαζόπουλους, Ραδιοαρβυλάδες, μεσημεριανά και το κακό συναπάντημα) και στις δημοτικές/περιφερειακές του 2010 φτάσαμε να βγει δήμαρχος Αθήνας και περιφερειάρχης Αττικής με 18 και 21% για να μπορεί μετά να πει ο ΓΑΠ νενικήκαμεν!

Συνέχεια