Η απόκρυψη ενός εργαλείου της Δημοκρατίας


-η συστηματική αποσιώπηση της δύναμης της λευκής ψήφου-

Γεώργιος Εμ. Δημητράκης*

Αναντίρρητη διαπίστωση όλων μας είναι ότι η κατάσταση της Πατρίδας και του Λαού μας επιδεινώνεται συνεχώς. Η οδυνηρή πραγματικότητα με τα παράνομα, επαχθή και επονείδιστα Μνημόνια  και το ζοφερό  μέλλον της Πατρίδας μας οφείλεται εις το μακροχρόνιο φαινόμενο της  παράνοιας
των πολιτικών δρώμενων. Το ελληνικό Πολιτικό Σύστημα δεν έχει την ωριμότητα, αλλά ούτε και την δυνατότητα να αλλάξει και να εκσυγχρονισθεί σε ένα σύγχρονο και δίκαιο σύστημα διακυβέρνησης της χώρας, όπως αυτό είναι σε άλλες χώρες. Αυτό συμβαίνει, διότι κατά τις τελευταίες δεκαετίες δεν έχει αλλάξει, ούτε εις το ελάχιστο,  η σχέση μεταξύ του πολιτικού προσωπικού π.χ. κομμάτων και του εκλογικού σώματος.

Ο πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ  Ronald  Reagan είπε κάποτε: «Μπορείς  να κοροϊδέψεις όλο τον  κόσμο μια φορά, ίσως και αρκετούς για δεύτερη φορά,  πλην όμως δεν μπορείς να κοροϊδεύεις όλο τον κόσμο κάθε φορά». Το παράδοξο και περίεργο είναι, ότι οι Έλληνες πολίτες συνεχίζουν να  εμπιστεύονται το Πολιτικό Σύστημα που εδώ και δεκαετίες τους καταστρέφει. Εκ του λόγου αυτού ουδείς άλλος τολμά να ασκήσει κριτική για τα στραβά μας και για αυτά που συμβαίνουν εις την Πατρίδα μας. Διότι επί δεκαετίες πιπιλίζουμε την καραμέλα, ότι για την κατάντια μας φταίνε οι άλλοι : η Ε.Ε.,  οι  Αμερικανοί, οι Γερμανοί, οι Γάλλοι, Ολλανδοί, οι  Ρώσοι,  οι Τούρκοι,  οι Εβραίοι κ.α.,  εκτός από εμάς οι οποίοι εις την πραγματικότητα είμαστε οι κύριοι υπεύθυνοι για την κατάντια της χώρας  και του εαυτού μας.

Εκ του λόγου αυτού τίθεται το εύλογο ερώτημα. Γιατί οφείλει το Πολιτικό Σύστημα να εκσυγχρονισθεί και να αλλάξει συμπεριφορά, εφόσον αυτό έχει την απόλυτη βεβαιότητα, ότι κατά την αντίληψη των πολιτών φταίνε άλλοι για την κατάντια της χώρας μας, ότι έτσι ή άλλως το εκλογικό σώμα συνεχίζει ανεπιφύλακτα να στηρίζει αυτό, ασχέτως εάν παράλληλα κάθε τόσο υβρίζεται και λοιδορείται για τις αποτυχίες του; Μάλιστα όταν οι εκλογείς συνηθίζουν να δοκιμάζουν όλα τα κόμματα, κάνοντας κάθε τόσο την  «βόλτα από το άλφα ή βήτα κόμμα κ.λ.π.», και μετά από μια μακροχρόνια αναζήτηση ξαναεπιστρέφουν εις το κόμμα το οποίο επί δεκαετίες υβρίζουν και αποδοκιμάζουν!

Όσο οδυνηρό και αν είναι, πρέπει να ειπωθεί ευθέως,  ότι εις την χώρα μας οι εκλογές και οι τόσο παραπλανητικές τώρα «δημοσκοπήσεις» κατάντησαν εδώ και δεκαετίες να είναι γελοίες και δεν έχουν ουδεμία σχέση με την Δημοκρατία. Διότι επικρατεί μία περιρρέουσα ατμόσφαιρα πολιτικής, ηθικής, κοινωνικής, οικονομικής σήψης, αβεβαιότητα και αθλιότητα για το μέλλον της χώρας μας.  

Όμως βασικές αρχές της Δημοκρατίας, το μεγαλύτερο δώρο των προγόνων μας προς την ανθρωπότητα, είναι η γνώση και η συνείδηση του ανθρώπου, η κρίση αυτού μεταξύ καλού και κακού. Οι αρχαίοι πρόγονοί μας για την προστασία της Δημοκρατίας, δηλαδή της Κυριαρχίας του Λαού, με ότι αυτό συνεπάγεται, είχαν τον οστρακισμό, δηλαδή την αναγραφή σε όστρακο  του ονόματος εκείνου του πολιτικού προσώπου, το οποίο λόγω αρχομανίας και άλλων επικίνδυνων συμπεριφορών, εκδιώκονταν από την πόλη εις την εξορία για μία δεκαετία. Συνέχεια

Η δύναμη του photoshop και η άπιαστη ομορφιά των περιοδικών


Σε ένα βίντεο 37 δευτερολέπτων μπορεί να δει κανείς γιατί τόσος κόσμος προσπαθεί μάταια να γίνει όπως τα μοντέλα στα περιοδικά.

Τα πρότυπα ομορφιάς όπως έχουν καθιερωθεί σε περιοδικά και τηλεόραση δημιουργούν ένα αίσθημα ανεκπλήρωτης προσπάθειας καθώς ότι και να κάνουν,τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με το photoshop. Συνέχεια

Η τελευταία στιγμή της Δημοκρατίας: Ένα άρθρο που πρέπει να διαβαστεί σε βάθος από όλους τους Έλληνες


Του Σταύρου Καλεντερίδη

Τον 2ο αιώνα π.Χ. η Ρωμαϊκή Republic αρχίζει και αναδεικνύεται ως η κυρίαρχη δύναμη της Μεσογείου. Το 165 π.Χ. οι Ρωμαίοι κατανικούν και καθυποτάσσουν τους Έλληνες της Μακεδονίας. Ύστερα από την νίκη της αυτή η Ρωμαϊκή Γερουσία στράφηκε εναντίον των λοιπών Ελλήνων που αρνήθηκαν να την υποστηρίξουν στον πόλεμο για την κατάληψη της Μακεδονίας, και συγκεκριμένα, εναντίον της Ρόδου.

Ως αντίποινα, και αποδεικνύοντας περίτρανα πως η οικονομική της μαχητικότητα ήταν εξίσου δεινή με την πολεμική, η Ρώμη δημιουργεί ένα πανίσχυρο λιμάνι στη Δήλο, απαλλαγμένο από φορολογία, το οποίο και δίνει στην Αθήνα να το αξιοποιήσει. Σε διάστημα λίγων μηνών, η Ρόδος παύει να είναι το εμπορικό κέντρο της Μεσογείου και καταστρέφεται οικονομικά. Παράλληλα, οι Αθηναίοι αποκτούν μεγάλο πλούτο με απότομο και άπληστο τρόπο.

Έχοντας την πλήρη υποστήριξη της Ρώμης, το Αθηναϊκό νόμισμα αναδεικνύεται ως κοινό μέσο συναλλαγής για όλο τον Ελληνικό κόσμο. Η ραγδαία ανάπτυξη του εμπορίου ωφελεί κυρίως τη Ρώμη, ως Υπερδύναμη του τότε κόσμου (όπως ακριβώς γίνεται και σήμερα με τις Η.Π.Α.), και τα λιμάνια των Αθηνών και της Δήλου γεμίζουν με Ιταλικά και Ρωμαϊκά εμπορικά πλοία. Η ανερχόμενη οικονομική ελίτ των Αθηνών, αρχίζει για πρώτη φορά να ονειρεύεται. Αυτή τη φορά όμως τα όνειρα δεν ήταν για πολιτισμό ή Δημοκρατία, αλλά για την μόνη εναπομείνασα επιλογή: το κυνήγι του κέρδους και του αδίστακτου πλουτισμού.

Η άνοδος της ελίτ αυτής προφανώς δεν ξάφνιαζε κανέναν την εποχή που η Δημοκρατία ήταν ανύπαρκτη και η Republic κυριαρχούσε. Ωστόσο, για τη γενέτειρα και τον λίκνο της Δημοκρατίας, η εμφάνιση του πολιτεύματος της Republic αποτελούσε ξεκάθαρη ύβρη και ο πληθυσμός των Αθηνών διψούσε για Ελευθερία και Δημοκρατία. Η απόλυτη προσβολή όμως πραγματοποιήθηκε από την Ρωμαϊκή Γερουσία, η οποία επέτρεψε τη λειτουργία κάποιων ελάχιστων Δημοκρατικών θεσμών στην Αθήνα, για να την καταστήσει ένα τουριστικό θεματικό πάρκο στο οποίο οι νέοι Ρωμαίοι θα μπορούσαν να ταξιδέψουν και να βιώσουν την Ελληνική ιστορία! Οι θεσμοί που είχαν επιβιώσει ήταν οι πλέον Συνέχεια

Ο μύθος των επενδύσεων


Για να καταλάβει ο κόσμος τι σημαίνουν στην πράξη τα λόγια των αξιωματούχων της χώρας και τα προγράμματα της τρόικας, καλό είναι να δει κανείς τι συμβαίνει πίσω από αυτά. Το σχέδιο της σημερινής άρχουσας τάξης στη δυτική οικονομία προβλέπει ότι μία χώρα -στην περίπτωσή μας η Ελλάδα- μπορεί να βγει από τη δεινή οικονομική θέση, που της επιβλήθηκε, μόνο αν αυξήσει τις εξαγωγές της ή προσελκύσει επενδύσεις.

Η Ελλάδα, χώρα αποβιομηχανισμένη και με ευνουχισμένο αγροτικό πλούτο εξαιτίας και του μικρού κλήρου, χρειάζεται πάρα πολλά χρόνια για να δημιουργήσει μονάδες τεχνολογίας αιχμής και νοοτροπία συνεταιριστικής αγροτικής πολιτικής, αν τα δημιουργήσει ποτέ.

Επίσης, η θάλασσά της είναι περιορισμένης έκτασης ώστε να γίνει μεγάλη Συνέχεια

Αλλιώς είχα μάθει…


alone-man

Πόσο πολύ θα ‘θελα να μπορούσα να δώσω ελπίδα σε όλους εμάς που χάσαμε την αξιοπρέπειά μας και βρεθήκαμε οι περισσότεροι με το κεφάλι σκυμμένο, ενώ μέχρι χθες δουλεύαμε (μπορεί να γκρινιάζαμε κιόλας), αλλά τουλάχιστον προσφέραμε!!!

Αλλιώς είχα μάθει όλ’ αυτά τα χρόνια. Να σηκώνομαι, να ετοιμάζω το παιδί για το σχολείο και μετά δουλειά. Τώρα, αδιέξοδο! Ατελείωτες ώρες μέσα στο σπίτι καθαρίζοντάς το συνεχώς για να “γεμίσουν” οι ώρες, αλλά και να μη σκέφτομαι από πού  και πώς θα βρω χρήματα να συντηρηθούμε με το παιδί. Οι σκέψεις αυτές είναι καθημερινές, επίπονες, επώδυνες. Προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου λέγοντας πάνω απ’ όλα η υγεία και δόξα τω Θεώ… Μα έρχεται ο λογαριασμός της Συνέχεια

Χριστός Ανέστη!


Kalo Pasxa 2013

Σας ευχόμαστε οι ευλογίες του Αναστάντος Κυρίου να γεμίσουν τα σπίτια και τις καρδιές σας με δύναμη, ελπίδα, γαλήνη, αγάπη και υγεία.

Χριστός Ανέστη!

Ο ιστορικός ρόλος των Ενώσεων Καταναλωτών αν επιχειρηθεί αφελληνισμός (και) της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων


 Όλι Ρεν (12/03/13): «Το δικαίωμα ρύθμισης των δανείων σας (νόμος Κατσέλη-Ν 3869/2010) εκχωρήθηκε με το Μνημόνιο στους δανειστές«… (το άρθρο σε  jpeg εδώ)

 Ακούει από την άλλη ο αδαής περί τα νομικά πολίτης την είδηση ότι σήμερα συναντήθηκε για πρώτη φορά στα σύντομα χρονικά της Τρόικας, κλιμάκιο της με μεγάλη Ένωση Προστασίας Καταναλωτών, για να συζητήσουν την ανάγκη βελτίωσης του γενικότερου νομικού πλαισίου για τους υπερχρεωμένους στις τράπεζες πολίτες…  (το άρθρο σε pdf εδώ)  

 Και καλά αναρωτιέται ο πολίτης, ποιους λόγους μπορεί να έχει  η Τρόικα για να συναντήσει μια Ένωση Προστασίας Καταναλωτών?

 Τι δύναμη μπορεί να έχει μια Ένωση Προστασίας Καταναλωτών ώστε η Τρόικα να τη βάζει στην ατζέντα Συνέχεια