Το στοίχημα της ελευθερίας του λόγου έχει χαθεί


Στη Νέα Εποχή η Τρομοκρατία, το Απόλυτο Κακό είναι επώνυμο, έχει ένα όνομα, αλλά πολλά επίθετα

Γράφει η Κίτσου Ντίνα

Οι άνθρωποι που στερούνται το προνόμιο να μιλούν και να ακούγονται, μετανάστες, πολιτικοί πρόσφυγες, γυναίκες, παιδιά, ψυχασθενείς, ηλικιωμένοι, εργάτες του Τρίτου Κόσμου, υποσιτιζόμενοι και περιθωριακοί, έχουν βιώσει από πρώτο χέρι πως εκεί όπου τελειώνουν τα λόγια, (ή δεν προφέρονται καν) αρχίζει η κατάχρηση της εξουσίας, είτε αυτή καλείται ρατσιστική βία, είτε τραμπουκισμός, είτε σεξουαλική κακοποίηση, συνεχίζει ο συγγραφέας, φέρνοντας μας κατά νου ένα είδος ανατριχιαστικού οργουελιανού διευθυντηρίου που επαναλαμβάνει το ίδιο πράγμα απευθυνόμενο στο υποσυνείδητο, επιχειρώντας να αποκλείσει κάθε νέα μορφή σκέψης, λόγου, αντίδρασης, δημιουργίας, έκφρασης.

Από τον Tζόζεφ Μακάρθι στους σύγχρονους βαρώνους του εγκλήματος: Βεβαίως, τα διάφορα συστήματα, όντας πανίσχυρα, διαθέτουν πληθώρα τρόπων για να επιβάλλουν με εύκομψο ή άκομψο τρόπο μια δικτατορία φωνών ή μονοφωνία, από το ξερίζωμα της γλώσσας ως το κάψιμο των βιβλίων, από τη λογοκρισία ως τον κεκαλυμένο αποκλεισμό και τον παραγκωνισμό, π.χ. να αγνοείται συστηματικά κάποιος, μέχρι την παραβίαση των πιό ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων και το έννομο κρατικό φακέλωμα, τις «μαύρες λίστες» και την απειλή της σωματικής ακεραιότητος ως και τον ίδιο τον θάνατο, ωμό και εν ψυχρώ ή συγκεκαλυμένο με την ανοχή ενός ολόκληρου συστήματος με σκοπό τον απόλυτο εξευτελισμό θεμελιωδών ανθρωπίνων αξιών, (όχι βεβαίως έργο θεών, αλλά αφρόνων που εκτελούν με χειρουργική ακρίβεια την αποστολή τους, σκοτεινώς βοηθούμενοι από ένα γερά δομημένο παρακράτος διεφθαρμένων, (γιατροί, αστυνομικοί, φύλακες, δημοσιογράφοι κ.λπ.).

Συνέχεια

Κυβέρνηση και συνδικαλιστές δημοσιογράφοι, οδηγούν τη χώρα στο σκοταδισμό και το μεσαίωνα…


αἰέν ἀριστεύειν

Του Στάθη Διομήδη 

Η Δημοκρατία και η Ελευθερία του λόγου και της έκφρασης έχουν πληγεί ιδιαίτερα από την αυταρχική επιλογή του Πρωθυπουργού να ρίξει στο Κολοσσιαίο της ανεργίας 2700 περίπου εργαζομένους και πολύ περισσότερο, να ρίξει στο σκοτάδι την ενημέρωση και τον πολιτισμό, κόβοντας την εκπομπή σήματος της ΕΡΤ και ρίχνοντας μαύρο στις οθόνες.

Με το δίκιο τους οι δημοσιογραφικές συνδικαλιστικές ενώσεις αντέδρασαν και με απεργιακές κινητοποιήσεις. Όμως η συνέχεια είχε πολύ περίεργο χαρακτήρα που έφθασε στα όρια της φαιδρότητας. Οι ενώσεις απαίτησαν να επιβάλλουν σε όλα τα μέσα όρους που ξεπερνούν κάθε δίκαιο των αιτημάτων τους. Πιο συγκεκριμένα αποφάσισαν και επέβαλλαν ότι το μόνο δικαίωμα που έχει ο Έλληνας στην ενημέρωση είναι: « 1. Η  αναμετάδοση του προγράμματος των εργαζομένων της ΕΡΤ. 2. Η μετάδοση προγράμματος από τον χώρο της ΕΡΤ σχετικά με τις κινητοποιήσεις και τις εξελίξεις για τη Δημόσια Ραδιοτηλεόραση. 3. Η  μετάδοση έως τριών 5λεπτων δελτίων…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 332 επιπλέον λέξεις