Οι Εξουσίες δε χαρίζουν κάστανα, ξύλο, φασισμό και σκοτάδι μοιράζουν


Στα γεγονότα της Τουρκίας είναι δύσκολο κι επικίνδυνο να πάρεις το μέρος κάποιας πλευράς. Δεν εννοώ φυσικά να μη στηρίξεις τους πολίτες που διαμαρτύρονται και ξυλοκοπήθηκαν άγρια. Η συμπαράσταση σε αυτούς είναι αυτονόητη και δεδομένη.

Όμως όσοι έχουν επισκεφθεί την Τουρκία, έχουν επαφές με την Τουρκία και ξέρουν πέντε βασικά πράγματα μπορούν να καταλάβουν ότι το πάρκο που θέλει να καταστρέψει η τουρκική κυβέρνηση μπορεί να είναι μια πολύ καλή αφορμή για τις αντιδράσεις, πάντως δεν είναι η αιτία.

Η Κωνσταντινούπολη δε φημίζεται ούτε για τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στη διάσωση του περιβάλλοντος, ούτε προλαβαίνει να το κάνει καθώς χτίζει όπου βρει για να χωρέσουν τα εκατομμύρια εξαθλιωμένων μεταναστών που φτάνουν από τα βάθη της Τουρκίας για να βρουν ένα κομμάτι ψωμί. Είναι κοινή παραδοχή ότι άλλο πράγμα η Κωνσταντινούπολη και άλλο η Τουρκία. Η πρώτη δεν είναι και το αντιπροσωπευτικότερο δείγμα της δεύτερης.

Οι Τούρκοι πολιτικοί και η οικονομική ελίτ προτιμούν να δείχνουν την Κωνσταντινούπολη. Οι Τούρκοι στρατηγοί προτιμούν να ταμπουρώνονται στην Άγκυρα. Η στροφή του Ερντογάν στο Ισλάμ ενοχλεί τους προοδευτικούς πολίτες της Κωνσταντινούπολης. Ταυτόχρονα, όμως, εξοργίζει και τους Τούρκους στρατηγούς. Συνέχεια