H Ελλάδα του κώλου και τα πρότυπα που είναι εκεί και μας περιμένουν


Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

Σε μια Ελλάδα που αργοπεθαίνει, σε μια πατρίδα που χάνεται μαζί με τις παραδοσιακές τις αξίες, η αναζήτηση των κατάλληλων προτύπων που θα την βοηθήσουν να κάνει την περιβόητη επανεκκίνηση φαντάζει περισσότερο αναγκαία παρά ποτέ…

Η πατρίδα μας χάνεται, όχι γιατί δεν υπάρχουν χρήματα, αλλά εξαιτίας μιας αρρώστιας που τρώει τα σωθικά της σαν καρκίνος εδώ και δεκαετίες. Η Ελλάδα πρέπει πρώτα να ψάξει για τις χαμένες τις ηθικές αξίες και τα χαμένα της ιδανικά σε επίπεδο κοινωνίας και στη συνέχεια να αναζητήσει λύσεις και να ερμηνεύσει τους δείκτες της οικονομίας… Διαφορετικά, το μοιραίο δεν θα αργήσει να έρθει.

Ξεπέσαμε σαν κοινωνία, γίναμε φτηνοί, χυδαίοι, επιβραβεύουμε το άσχημο, το δήθεν, το ψεύτικο και το πρόστυχο. Το αναδεικνύουμε σαν το απόλυτο «ορθό», σαν κάτι το φυσιολογικό, σαν μια τάση «μόδας» που πρέπει να ακολουθηθεί πάση θυσία για να είναι κάποιος «in» και «cool».

Τις τελευταίες ώρες κάνει το γύρο του διαδικτύου μια φωτογραφία από την πρόσφατη παρέλαση των ομοφυλοφίλων στην Αθήνα. Δείχνει δύο άτομα με φόντο το Σύνταγμα, τη Βουλή των Ελλήνων σε μια σκηνή που θα μπορούσε να είναι και ο … καθρέπτης μας! Δύο άτομα του ίδιου φύλου, ημίγυμνα όπου ο ένας έχει το χέρι του στον κώλο του και από κάτω το φιλοθεάμον κοινό να χάσκει εκστασιασμένο…

Τι διαφωνείτε; Μα αυτό δεν είναι το πρότυπο που θέλουν να λανσάρουν εδώ και χρόνια οι ψευτοπροοδευτικάριοι αυτής της χώρας; Αυτό δεν είναι το πρότυπο που σιγά – σιγά μπήκε σε όλα τα σπίτια μέσα από τις τηλεοράσεις, σε soft εκδόσεις μέχρι να γίνει μια εικόνα οικία σε όλους, ώστε σε δεύτερη φάση να αποδεχτούμε και το hardcore…;

Φυσικά και ο κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να κάνει τις επιλογές του, καθορίζοντας ο ίδιος τη πορεία της ζωής του. Φυσικά και η ελευθερία της επιλογής είναι ιερό δικαίωμα για όλους τους ανθρώπους. Υπάρχουν όμως και όρια, τα οποία δεν θα πρέπει να παραβιάζονται, ειδικά όταν η διαφορετικότητα αυτή επιχειρεί να πλασαριστεί ως η εικόνα του … ιδεατού.

Συνέχεια

Προσόντα επιβίωσης


 

Για να τα καταφέρει κάποιος σε μια κοινωνία χωρίς αλληλεγγύη, περιστοιχισμένος από καταναλωτές παρά πολίτες και ένα κράτος που δε φαίνεται να νοιάζεται, είναι να εξελιχθεί και να γίνει πολύ καλύτερος σε όλους τους τομείς. Αυτό οφείλει να κάνει για τον εαυτό του και τους συνανθρώπους του.

Χρειάζεται να αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα, γι’αυτό πρέπει να ασκηθεί στην κρίση των καταστάσεων και την διάκριση των χαρακτήρων. Όποιος νομίζει πως αντιλαμβάνεται τα πράγματα παρακολουθώντας τα δελτία ειδήσεων και τα είδη των ανθρώπων από τα reality shows, τότε όλη η τύχη του κόσμου δεν πρόκειται να τον γλυτώσει από τις επιλογές του. Η ζωή είναι αλλού. Δεν βρίσκεται στο περίγραμμα της μικρής οθόνης.

Συνέχεια