Καθηλωμένοι οι μισθοί για τα επόμενα 15 χρόνια


Στο δρόμο  της σκληρής πολιτικής της μνημονιακής λιτότητας, τουλάχιστον μέχρι το 2030, βαδίζει η έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδας για τη νομισματική πολιτική.

Την ώρα που η κυβέρνηση με επικοινωνιακές κορώνες προσπαθεί να πείσει τον ελληνικό λαό ότι το επίπεδο ζωής θα γυρίσει ή και θα ξεπεράσει τα επίπεδα προ της κρίσης, η έκθεση της ΤτΕ δεν αφήνει αμφιβολίες για το τι θα γίνει στον τόπο τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια. Έτσι οι μισθοί, η κατανάλωση και κρατικές δαπάνες, θα γίνουν τα μόνιμα θύματα της ορθής δημοσιονομικής διαχείρισης. Αντίθετα στόχος γίνεται η προσέλκυση επενδύσεων, οι εξαγωγές, οι «μεταρρυθμίσεις» και πάνω απ’ όλα η ιδιωτικοποίηση του δημόσιου πλούτου.

Συνέχεια

Ινστιτούτο Bruegel: Γιατί το μνημόνιο της Ελλάδας ήταν το χειρότερο στην ιστορία του ΔΝΤ


Σαν ένα από τα πιο αποτυχημένα προγράμματα προσαρμογής που έχει εφαρμόσει ανά τον πλανήτη το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, χαρακτηρίζει μελέτη του έγκυρου think tank Bruegel το ελληνικό μνημόνιο.

Το ελληνικό πρόγραμμα είναι το λιγότερο επιτυχημένο από τα τρία που εφαρμόστηκαν στην Ευρώπη, αναφέρει η μελέτη, ενώ κατατάσσεται και στο 1% των πιο αποτυχημένων από τα 159 προγράμματα που έχει εφαρμόσει το ΔΝΤ παγκοσμίως.

Σημειώνεται ότι το Bruegel είναι από τα πλέον έγκυρα ευρωπαϊκά think tanks, ενώ οι αναλύσεις του Συνέχεια

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Οι επιχειρήσεις που λείπουν


Του Αριστου Δοξιαδη

Παθιάζονται στα κανάλια με το χαράτσι και τις συντάξεις, με τη λιτότητα και την τρόικα, αλλά δεν λένε κουβέντα για τις εισαγωγές και τις εξαγωγές. Δεν είναι πιασάρικο το θέμα, γιατί ποιον να κατηγορήσεις και ποιον να υποστηρίξεις; Το πολύ πολύ να δείξεις έναν εξαγωγέα που περιμένει δύο χρόνια για την επιστροφή ΦΠΑ, αλλά ποιος θα συγκινηθεί;

Ομως, οι εξαγωγές είναι η μόνη ελπίδα μας για νέες δουλειές και για καλύτερα εισοδήματα, και οι μειωμένες εισαγωγές είναι που δείχνουν πόσο φτωχοί είμαστε πραγματικά. Το εμπορικό ισοζύγιο μοιάζει βαρετό, αλλά θα έπρεπε να είναι στο επίκεντρο των συζητήσεων.

Ενα θλιβερό γράφημα δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του ινστιτούτου Bruegel πριν από λίγες μέρες. Δείχνει τις αλλαγές στο εμπορικό ισοζύγιο των χωρών της Ευρωζώνης. Φαίνεται ανάγλυφα η διαφορά της Συνέχεια

Προς δεξιούς, αριστερούς και κεντρώους


Οι πολίτες συνειδητοποιούν αυτό που αρνούνται να αποδεχτούν οι πολιτικοί μας: 
Χρειάζεται ένα εθνικό σχέδιο για την έξοδό μας από την κρίση. 

Μία συμφωνία για το πώς θα πορευτούμε από εδώ και πέρα στο δύσκολο περιβάλλον που έχει διαμορφωθεί. 

Δεν είναι εικόνα να βλέπει κανείς τους πολιτικούς μας να τσακώνονται για τα πιο αστεία πράγματα, όταν τόσος κόσμος έχει ανάγκη την ελπίδα.

Ο αναγνώστης μας Α.Λ. δίνει την δική του οπτική: …

«Η αδυναμία του Νότου να ελέγξει τα ελλείμματά του, όπως και το παραγωγικό του έλλειμμα αποτελεί τη χρυσή ευκαιρία επικυριαρχίας της Γερμανίας.

Η Γερμανία δεν αισθάνεται ότι παίζει με τη φωτιά δημιουργώντας ασφυξία στο Νότο. Συνέχεια

25 αμείλικτα ερωτήματα για την Εσωτερική Υποτίμηση


Periklis Gogas    

Assistant Professor of Economic Analysis and International Economics

 Πολλαπλά κύματα μειώσεων μισθών, παροχών και συντάξεων στην Ελλάδα με το επιχείρημα των σχεδιαστών του προγράμματος «βοήθειας» -στην πραγματικότητα δανεισμού και όχι βοήθειας- ότι η Ελλάδα καθώς ανήκει σε μια νομισματική ένωση χρειάζεται μια εσωτερική υποτίμηση ώστε να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητά της και το ισοζύγιο πληρωμών της μέσω του μειωμένου κόστους παραγωγής.

Ας δεχτούμε ότι το παραπάνω έχει κάποια λογική.  Όμως ποιος «υπεύθυνος»των κυβερνήσεων που περάσανε έως και την σημερινή μετά τα μνημόνια μπορεί να μας δώσει απαντήσεις στα παρακάτω;

1.   Γιατί έχουμε τόσο τεράστια εμμονή στην μείωση των μισθών – και μόνο;

2.   Πόσο θα βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητά μας εφόσον ακόμα και δωρεάν να δουλεύουμε όλοι το εργασιακό κόστος αντιπροσωπεύει στην χειρότερη  περίπτωση το 8-10% της τελικής τιμής του προϊόντος;

3.   Δεν είναι παράδοξο που οι ίδιοι οι εργοδότες δεν το έθεσαν ποτέ ως προτεραιότητά τους; Συνέχεια

Γιατί τα μαζεύουν και φεύγουν οι ελληνικές επιχειρήσεις


Δεν είναι πλέον ταμπού για τις επιχειρήσεις, όπως συνέβαινε πριν από ένα – δύο χρόνια έως και μερικούς μήνες πριν. Τα δεδομένα έχουν αλλάξει πλήρως. Οι πόρτες της χώρας είναι ανοιχτές, δυστυχώς όχι για τα ελληνικά προϊόντα, όπως θα ήταν επιθυμητό, αλλά για τις ίδιες τις επιχειρήσεις, και η «ουρά» αυτών που βιάζονται να κλείσουν τους λογαριασμούς τους με την ελληνική πραγματικότητα μεγαλώνει.

Το ξεκίνημα έγινε από μερικά μεγάλα και τρανταχτά επιχειρηματικά ονόματα. Προχώρησαν σε επιλογές τέτοιες, που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο τούς επιτρέπουν να ελαχιστοποιήσουν την έκθεσή τους στην ελληνική αγορά όχι Συνέχεια

ΟΙ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ: ΤΟ ΝΕΡΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΛΙΓΟΥΣ ΚΑΙ ΘΑ ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΑΚΡΙΒΑ….


Η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλάζει την πολιτική διαχείρισης των υδάτινων πόρων και την μέχρι σήμερα τιμολογιακή πολιτική. Η είδηση αυτή δεν είναι κεραυνός εν αιθρία, αφού είχαν ήδη γίνει οι κινήσεις προετοιμασίας (εκ μέρους των κρατών – μελών) της συγκεκριμένης απόφασης.

Αν και αυτές οι κινήσεις, οι οποίες ουσιαστικά αφορούσαν την ιδιωτικοποίηση του νερού, έπεσαν στο κενό (π.χ. Μεγάλη Βρετανία), φαίνεται πως στα γραφεία των Βρυξελλών δεν απελπίστηκαν οι «ιθύνοντες» (γραφειοκράτες μη εκλεγμένοι) και αποφάσισαν με την μέθοδο του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» να ανακοινώσουν πως το νερό δεν αποτελεί αγαθό που ανήκει στους πολίτες των κρατών Συνέχεια