Τι κάνουμε αν γίνουμε μάρτυρες κακοποίησης ή θανάτωσης ζώου; – Αναλυτικός οδηγός


Έναν αναλυτικό οδηγό με όλα τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσετε εάν γίνετε μάρτυρες κακοποίησης ζώου και θέλετε να το καταγγείλετε στις αρμόδιες Αρχές παρουσίασε το περιοδικό “Σκύλος & Γάτα” με τη συνδρομή της Πανελλήνιας Φιλοζωικής Ομοσπονδίας (ΠΦΟ).

Αναλυτικά κατά περίπτωση:

1. Δηλητηρίαση με φόλες

Α) Αδέσποτα ζώα

*Μάθετε εάν δραστηριοποιείται φιλοζωική οργάνωση στην περιοχή και ενημερώστε την.

*Ειδοποιήστε τα (τοπικά) ΜΜΕ και κάντε ανάρτηση στο διαδίκτυο προκειμένου να αποφύγουν τη συγκεκριμένη περιοχή όσο το δυνατόν περισσότεροι πολίτες. Είναι σημαντικό να κατανοήσει ο κόσμος ότι οι φόλες δεν είναι επιβλαβείς μόνο για τα αδέσποτα, αλλά ελλοχεύουν και τεράστιοι κίνδυνο κυρίως για τα μικρά παιδιά.

*Κάντε καταγγελία στο αστυνομικό τμήμα.

Τα όργανα της τάξης οφείλουν αμέσως:

Συνέχεια

Όσο και να πλύνει κανείς τα χέρια, η βρώμα δε λέει να καθαρίσει. Τι θα κάνουμε;


Κοιτάζοντας για πολλοστή φορά τις φωτογραφίες των τοξικοεξαρτημένων του Δημήτρη Μπούρα που έκαναν το γύρο του κόσμου, πιάνω τον εαυτό μου να κατρακυλά σε απύθμενα ψυχολογικά βάθη. 

Πρόκειται για εικονοποιία που συγκλονίζει, που σφαδάζει και βρυχάται.

Ας αποστρέψω το βλέμμα, σκέφτομαι, δεν μου αρέσουν διόλου αυτές οι ασύλληπτα ωμές λήψεις.

Και μετά σκύβω ξανά στην οθόνη και τις αφήνω να με πλακώσουν σαν κουβέρτες λουσμένες στον ιδρώτα.
Είναι τέτοια η άφατα ενοχλητική δύναμή τους, είναι το συναισθηματικό ισοδύναμο μιας φαγούρας την οποία επιμένεις να ξύνεις.

53021-117007

 Όλες οι δημοσιογραφικές ερμηνείες του κόσμου όμως δεν αρκούν για να πείσουν όσο οι εικόνες του Δημήτρη Μπούρα. Το φωτορεπορτάζ αυτό είναι πολύ πέρα από τα ηδονοβλεπτικά καρέ των εφημερίδων και τα αποστασιοποιημένα τηλεοπτικά κλιπ, όλα τους ιδωμένα υπό την ασφάλεια των τηλεφακών και των μακρινών αποστάσεων.

Οι φωτογραφίες διαπερνούν το δέρμα, ποτίζουν τους πόρους. Τις περνάω στο Photoshop, σκύβω κοντά τους, μεγεθύνω τα πίξελ, απομακρύνομαι και πλησιάζω, μα το εφέ είναι σταθερά αμετακίνητο: εδώ υπάρχουν αχρηστεμένες φλέβες και μπλαβιασμένα αγγεία. Υπάρχει η αποφορά της σήψης και οι βλεννώδεις, χαίνουσες πληγές. Υπάρχει αίμα και πύον. Εδώ υπάρχει πρέζα απτή, που τη μυρίζεις και την αγγίζεις με τα δυο σου χέρια. 

Στο δικό μου μάτι, που έχει ατενίσει το θέαμα αμέτρητες φορές, υπάρχει επίσης και βαθιά ανθρωπιά. Πίσω από τη χαρμάνα, πέρα από τη ντάγκλα της φτιάξης και το μανιακό ψηλαφητό σε αναζήτηση της ακέραιης φλέβας, διακρίνω νοιάξιμο και αλληλοβοήθεια, μια μακάβρια συλλογικότητα, αν προτιμάτε. Συνέχεια

Ας κάνουμε αγάλματα σε όλους τους πολιτικούς μας για την τεράστια προσφορά τους στην ανθρωπότητα!!!!!!


 γράφει ο Άκης κουστουλίδης

Τον τελευταίο καιρό έχω περάσει στο στάδιο της ένωσής μου με την φύση. Έχοντας κουραστεί από τα πολλά τα λόγια και τα πύρινα επαναστατικά γραπτά των διάφορων συναγωνιστών μου και των αντίπαλων βολεμένων φίλων μου, έβαλα σε δράση ένα σχέδιο το οποίο το είχα καλά κρυμμένο μέσα στα όνειρά μου.

Πρακτικά αφού μου τελείωσαν οι δουλείες με τα ευρώπουλα και από την στιγμή που δεν ήμουν από αυτούς που έδωσα την ψήφο μου για μια θέση, ήρθα στο σημείο όπου ή έπρεπε να πάω στο εξωτερικό, ή να κάτσω εδώ και να παλέψω μαζί με κάτι λίγους τρελούς που πιστεύουν ακόμη στο μεγαλείο του ανθρώπου.


Για να φτάσω σ΄αυτό το σημείο χρειαζότανε, χρέη, πιστωτικές, ατελείωτες ώρες δουλείας για να μπορώ να συντηρήσω υλικά αγαθά, να δανειστώ όνειρα από το χαζοκούτι, να κάνω ινδάλματα ψευτοστάρ, να συντηρώ μια εικόνα του εαυτού μου όπου δεν την ένιωθα και καλά πάνω μου όταν την φορούσα, να θέλω να μαζέψω όσα πιο πολλά γίνετε χαρτάκια με νούμερα γραμμένα πάνω τους, να πίνω γραμμές και γραμμές από την σκόνη την λευκή βαφτίζοντάς το διασκέδαση, να κάνω σχέσεις γιατί είναι συμφέρουσες και όχι από αγάπη και για να μην συνεχίσω το ατελείωτο αμέρικαν ντριμ που μεταλλάχθηκε σε ελληνικό όνειρο, κατέληξα ένας άνθρωπος με απάνθρωπη ζωή. Συνέχεια

«ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ Η ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ»


«Θα κάνουμε τα πάντα για να εφαρμοστεί ο νόμος» δηλώνει πηγή του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης, το οποίο συνεχίζει να δέχεται στοιχεία με υπαλλήλους που θα ενταχθούν σε διαθεσιμότητα, οι οποίοι -όπως αναφέρει το υπουργείο- στη συνέχεια θα μετακινηθούν εκεί όπου ο δημόσιος τομέας έχει ελλείψεις προσωπικού.

Σύμφωνα με συνεργάτες του Αντώνη Μανιτάκη «δεν μπορεί ένα υπουργείο να μην εφαρμόσει το νόμο, ο οποίος μάλιστα Συνέχεια

Mας είπαν ψέμματα για την «16η Νοεμβρίου». Ας τους κάνουμε να την θυμούνται για πάντα!


“Δεν γίνονται πράγματα, ρε πούστη μου, δεν γίνονται πράγματα…”

Αυτή η βγαλμένη από το ντεκολτέ της Βάνας Μπάρμπα ατάκα σούρχεται στο μυαλό όταν η Μαρία Σπυράκη μας ενημερώνει ότι ο φερόμενος ως πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, συνομιλεί με τους Βενιζέλο και  Κουβέλη, την ώρα που ένα αδεσποτάκι σηκώνει το πόδι και κατουράει στο παγκάκι του Καμίνη.

Κανείς άλλος λαός δεν θα μπορούσε να επιλέξει με τόση σοφία τις καρικατούρες του πρωινού ειδώλου του στον καθρέφτη και να τους αναθέσει την συγκυβέρνηση της χώρας στην πιο κρίσιμη συγκυρία από την εποχή που οι Ιταλοί βύθιζαν άνανδρα την «Έλλη».

Μόνο ο αστείος εθελοντής λαός του Αθήνα 2004, που αναζητεί μόνιμα πατερούληδες και μητερούλες να αναλάβουν τον ρόλο του εθνικού σωτήρα θα επέλεγε με τόση αφασία αυτούς τους ηγέτες τη συγκεκριμένη στιγμή.

Ένας λαός που έχει συνηθίσει να προσεύχεται και να ζητιανεύει, η μάλλον όταν προσεύχεται να ζητιανεύει, απομεινάρι του σφάξε με αγάμ ν αγιάσω, θα επέτρεπε στον εαυτό του τέτοιο ξεπεσμό, τόση απαξία.

Μόνο ένας δουλικός λαός που στερείται-ο καθένας από μαςαυτοεκτίμηση θα έμενε απαθής μπρος σ΄ αυτή την εκτόξευση προσβολών από μέρους της εξουσίας προς τον ίδιο, την οικογένειά του, τη σύζυγό του, τα παιδιά, τους γονείς, τα αδέλφια του.

Μόνο ένας δουλοπρεπής ατιμασμένος και άτιμος λαός, θα κατάπινε τις προσβολές που έχει καταπιεί ο Έλληνας 2012. Το επιχείρημα «τι να κάνει ο κοσμάκης» που κυκλοφορεί στους καφενέδες, αποτυπώνει Συνέχεια

ΠΩΣ ΝΑ ΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΔΕΔΗΛΩΜΕΝΗΣ


Από την Ολγα Γεριτσίδου

Είναι γεγονός ότι όλες τις τελευταίες δεκαετίες οι προδότες και υφαρπαγείς της εξουσίας στην Ελλάδα έχουν εργαστεί ώστε να αποκλείσουν θεσμικά και διαδικαστικά τον Λαό από κάθε δυνατότητα να τους σταματήσει στην δικτατορία και ασυδοσία τους :

Δεν υπάρχει δυνατότητα απόρριψης του συνόλου της πολιτικής κλίκας τους εφ’ όσον δεν υπάρχει επιλογή στις εκλογές που να οδηγεί σε κάτι τέτοιο αφού πρακτικά δεν μπορεί να υπάρξει υποψήφιος στις εκλογές που να μην έχει πάρει το πράσινο φως από αυτούς με ό,τι αυτό συνεπάγεται καθώς ακομμάτιστος υποψήφιος είναι αμελητέα ποσότητα ακόμα και στην περίπτωση που εκλεγεί βουλευτής ( μία ψήφος ενάντια σε 299 ελεγχόμενες ή αγορασμένες, de facto αλλά και τυπικά ανθελλήνων, όπως στην περίπτωση των τούρκων βουλευτών των διαφόρων κομμάτων ).

Δεν υπάρχει δυνατότητα διεξαγωγής Δημοψηφίσματος εάν εκείνοι δεν το θέλουν.

Δεν υπάρχει δυνατότητα ακύρωσης των εκλογών μέσω αποχής, δηλαδή δεν υπάρχει δυνατότητα να ακουστεί ο Λαός με θεσμικό τρόπο veto ενώ οι διαδηλώσεις δεν δεσμεύουν νομικά ή θεσμικά κανέναν όσο ογκώδεις και να είναι.

Τέλος, οι δικαστικοί εξαρτώνται από ακριβώς το ίδιο σύστημα και προέρχονται από αυτό, ουσιαστικά πλέον απογυμνώνοντας τον απλό Πολίτη από την πλειοψηφία των προστατευτικών δικλείδων ασφαλείας του Πολιτεύματος που θα έπρεπε να έχει στην διάθεση του ακριβώς όπως αυτές που αντιμετωπίζουμε τώρα.

Τι κάνουμε λοιπόν ;

Είναι σαφές ότι το σύστημα θέλει να παραιτηθούμε από κάθε προσπάθεια ελέγχου του και κυρίως να παραιτηθούμε από το να χρησιμοποιήσουμε τις διόδους που θεωρητικά υπάρχουν για να το ελέγχουμε γιατί «δεν θα γίνει τίποτα». Και εδώ βεβαίως στήνεται η παγίδα όπου αυτό το ίδιο το σύστημα το οποίο με τους διάφορους εγκαθέτους του και εκπρόσωπους του πιέζει έτσι ώστε να πείσει τον Λαό να μη χρησιμοποιήσει τις διάφορες παροπλισμένες και διαβρωμένες διαύλους ελέγχου, μετά έρχεται και Συνέχεια

Θύμος, κενό και ακρότητες: Θα σφαχτούμε στο τέλος


Lit Maiden

Αποστασιοποιούμαι. Κάνω ένα βήμα πίσω και κοιτάω τα πράγματα αντικειμενικά και ρωτώ, που πάμε ως κοινωνία, ως άνθρωποι;

Αφορμή για αυτά τα ερωτήματα ήταν το χθεσινό κλείσιμο της σελίδας της Χρυσής Αυγής που στεγαζόταν στο WordPress (xryshaygh.wordpress) και πέρα απο τα επιχειρήματα αξιοπρέπειας, τίμηση μνήμης των νεκρών, πολιτισμένης κοινωνίας κτλ,  αναρωτιέται κανείς:

  • γιατί οι μεν να λέγονται φασίστες και η χθεσινή πράξη φίμωσης όχι;

  • ποιός έχει το δικαίωμα να κρίνει ποιός έχει δικαίωμα στον λόγο και ποιός όχι;

  • απο τη στιγμή που μπήκε η Χ.Α. στη Βουλή, το κλείσιμο της σελίδας τους (εφόσον άλλη επίσημη σέλιδα δεν φαίνεται να είχε) αποτελεί λογοκρισία στην ίδια την (φαινομενική) δημοκρατία στην οποία ζούμε;

  • που πρέπει μια κοινωνία να πει το «φτάνει, ως εδώ «;

  • τι εστί ελευθερία λόγου και έκφρασης;

Αν σήμερα καταδικάζουμε μια πολιτικοποιημένη οργάνωση με νεοναζιστική ροπή, γιατί να μην καταδικάσουμε και το ΚΚΕ για τις σφάγες χιλίαδων κάτα τη διάρκεια του συμμοριτοπόλεμου (μη ξεχνάμε πως διοικούσαν έναν ολόκληρο στρατό που ονομαζόταν και Δημοκρατικός απο πάνω – να θυμίσω σκήνες συνοπτικού εκτελεστικού αποσπάσματος που διαδραματίζονταν στα ορεινά χωριά γιατί οι χωριανοί δεν δεχόντουσαν να πολεμήσουν γι’αυτούς;);

Γιατί να είναι αποδεκτό ενα ριζοσπαστικό κίνημα (το ΡΙ στο ΣΥΡΙΖΑ ξεχάσαμε τι σημαίνει;) που εκ φύσεως προτρέπει σε επανάσταση, στην αφαίρεση δικαιωμάτων οπως αναμφισβήτητα επιθημούν και οι νεοναζί; Οι συνιστώσες του Συνασπισμού κατανοεί κανείς τι ευαγγελίζουν; Κατ’αρχάς, ξέρει κάποιος να κατονομάσει τις συνιστώσες και να εξηγήσει την ιδεολογία τους;

Η αλήθεια είναι πως στην Ελλάδα το πρόβλημα είναι η έλλειψη λογικής, ακεραιότητας  και δικαιοσύνης. Η χάβρα των πολιτικών έχει αφήσει ένα μεγάλο κενό που έρχονται και το γεμίζουν νέοι σωτήρες, Συνέχεια