Η γνώμη μας για το «μήνυμα» της αυτοχειρίας του 77 χρονου φαρμακοποιού


Όσοι μας τιμούν διαβάζοντας  τις αναρτήσεις μας, θα  πρόσεξαν  ότι  αναφερθήκαμε  στην είδηση  της αυτοκτονίας  του  77χρονου  αδελφού μας , λίγα λεπτά  αφ΄οτου ανακοινώθηκε απο τα ΜΜΕ.

Εκείνες τις στιγμές , δεν γνωρίζαμε  φυσικά  τίποτα απολύτως  παρά  μόνο ότι  κάποιος συνάνθρωπός μας  επέλεξε  έναν τόπο  κοντά  στη Βουλή  για να δώσει τέλος  στη ζωή  του.

Εξ αρχής τονισαμε  ότι  συνυπεύθυνοι   για αυτήν την  πράξη που  οδήγησε τον συνάνθρωπό μας να χάσει  τη ζωή και την ψυχή  του είναι  εκείνοι  που με την πολιτική  της  υποτέλειας και της προδοσίας έχουν  εξαναγκάσει   και άλλους  δυστυχώς  συνανθρώπους μας να  αυτοκτονήσουν.

Σε επόμενη  ανάρτησή μας   και χωρίς να έχουμε αρχικά υπ΄όψη μας  παρά μικρό τμήμα του ιδιόχειρου  σημειώματος  που άφησε  πίσω του ο  εκλιπών συνάνθρωπός μας, το  αξιολογήσαμε  ως απάντηση  στα όσα  έλεγαν   οι αιφνιδιασμένοι κυβερνητικοί  περί   μιας  πράξης  απελπισίας  όπως τόσες άλλες.Όταν μετα είδαμε όλόκληρο το κείμενο  του σημειώματος , συμπληρώσαμε  με τις απαραίτητες διευκρινήσεις  την  ανάρτησή μας  , επανεκτιμώντας  με σαφή τρόπο  τα «ποιοτικά χαρακτηριστικά»  της  πολιτικής  σημειολογίας αυτής της πράξης , διότι  ως προς  αυτήν καθ΄αυτή την πράξη  της  αυτοκτονίας  είμαστε εξ αρχής  σαφώς ενάντιοι.

Σήμερα και μετά  απο αυτά που διαβάσαμε  σχετικά  με  τις τελευταίες  επιθυμίες του  εκλιπόντος αλλά και με την  πολιτική εκμετάλευση  αυτής  της  αυτοκτονίας,  θεωρούμε υποχρέωσή μας να  ξεκαθαρίσουμε  ορισμένα πράγματα με λακωνικό  τρόπο  όπως  αρμόζει  σε τέτοιες περιπτώσεις.  Συνέχεια

Αυτοκτονία: Βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος – Οι κανόνες της Εκκλησίας για τους αυτόχειρες


Πολύς ο λόγος τελευταία, για την άρνηση της κήδευσης των αυτοχείρων από την Εκκλησία. Θα θέλαμε να μιλήσουμε λίγο γι’ αυτό το σοβαρό και πολύ σημαντικό θέμα. Να ξεκαθαρίσουμε από την αρχή πως… πολύ καλά κάνει η Εκκλησία και δεν κηδεύει όσους αυτοκτονούν. Είναι ένα ΦΡΕΝΟ που έχει γλυτώσει πολλούς από το να το πράξουν. Θα μιλήσουμε όμως, για το θέμα αναλυτικά

Θα θέλαμε να πούμε πως είναι κατανοητός ο πόνος του πατέρα ο οποίος θα νοιώθει σίγουρα πολύ άσχημα από μια τέτοια άρνηση, να κηδέψουν το παιδί του. Ο ψυχικός πόνος θα του ξεσχίζει την σάρκα… Αυτό είναι φανερό και το παραδεχόμαστε όλοι. Αλλά και η Εκκλησία έχει συγκεκριμένη τάξη που πρέπει να τηρείται. Και υπάρχουν σοβαροί και συγκεκριμένοι λόγοι για μια τέτοια τακτική όπως θα δούμε. Άλλωστε, ακόμα και αν δεν κηδευτεί κάποιος Χριστιανικά, αυτό δεν σημαίνει πως κολάζεται!  Αυτό εξαρτάται από τον Θεό, και όχι από τους ανθρώπους, έστω και αν αυτοί είναι άγιοι.

Η Τάξη της Εκκλησίας δεν είναι “κολαστική” αλλά ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ. Οι πατέρες δεν ήταν άπονοι. Συνέχεια