Το δράμα της υποτέλειας


Του Πέτρου Αργυρίου (περισσότερα για το συγγραφέα και το έργο του στο προσωπικό του blog agriazwa.blogspot.com)

 

Ο Χοντρός και ο Λιγνός, οι Βενιζέλος και Σαμαράς, αφού πήραν τη σκυτάλη στην αποδόμηση της χώρας από τον τουρίστα Παπανδρέου, τώρα πλέον, κοιτώντας κατάματα τον πολιτικό όλεθρο που συντελείται σε ότι έχει απομείνει από την κομματική τους βάση, αρχίζουν τώρα τη «διαπραγμάτευση» με όπλο τους το φανταστικό πρωτογενές πλεόνασμα. Όλοι πρέπει να τους στηρίξουμε στην σταυροφορία τους να πείσουν την διεθνή κοινότητα για την λογιστική μπαγαποντιά.

Γιατί ειδάλλως η χώρα χρεοκοπεί. Τα ακούσατε; Χρεοκοπούμε.

Δεν ξέρω τι σενάρια πολιτικής φαντασίας θα επιδιώξουν οι δυό τους στο εγγύς μέλλον.

Τα δύο επικρατέστερα είναι όμως:

Α)  εσωτερική κατάρρευση της ήδη σε κώμα ελληνικής οικονομίας μαζί με χρόνια πολιτική αστάθεια.

Β) ΧΡΕΩΚΟΠΊΑ.

Αφού λοιπόν αυτά τα παλληκάρια κάναν τη χώρα Ιφιγένεια και την περάσαν σε καθεστώς ελεγχόμενης χρεωκοπίας, Συνέχεια

Πίσω από τους αριθμούς


Τα τελευταία χρόνια ήταν για την χώρα μας εξόχως προβληματικά. Η οικονομική κρίση και τα παρεπόμενα αυτής, είτε αυτά εκφράστηκαν με δυναμικότητα στον δρόμο, είτε με τραγικό τρόπο στην ουρά κάποιου ΟΑΕΔ έχουν μετατρέψει την καθημερινότητα των Ελλήνων σε έναν ανήφορο, τον οποίο δεν δείχνουν οι περισσότεροι διατεθειμένοι να ανέβουν. Μιλούσα μάλιστα με έναν φίλο δικηγόρο, ο οποίος μου ανέφερε ότι σύμφωνα με τις τελευταίες εμπειρίες του, πρέπει από τον καιρό της κρίσης να έχουν αυξηθεί στην χώρα μας δραματικά τα ποσοστά των διαζυγίων, κυρίως λόγω του οικονομικού στριμωξίματος. Δεν έχω κάποια πρόχειρη στατιστική για να το αποδείξω και ως εκ τούτου το αναφέρω απλά σαν άποψη. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και με τα ποσοστά των αυτοκτονιών, τα οποία έχουν επίσης αυξηθεί. Οι δε αυτοκτονίες για οικονομικούς λόγους, έχουν αυξηθεί κατά 400% τα τελευταία δύο χρόνια.

Ταυτόχρονα την εβδομάδα που πέρασε, είδε το φως της δημοσιότητας μια μελέτη η οποία επί της ουσίας μας λέει ότι στο δημογραφικό μέτωπο τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα από αυτά που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα και ότι στις επόμενες δεκαετίες το πρόβλημα θα ενταθεί.

Η οικονομία και το δημογραφικό είναι άλλωστε στενά συνδεδεμένα. Η χαμηλή γονιμότητα τόσο της χώρας μας όσο και της υπόλοιπης Ευρώπης, μπορεί να εξασφαλίζει ένα καλύτερο βιοτικό επίπεδο για τις γενιές που πέρασαν, θέτει όμως σε κίνδυνο την ίδια την βάση της οικονομίας αλλά και την περίοδο της δικής τους σύνταξης, όταν κάποιοι άλλοι πρέπει να δουλεύουν για να μπορούν αυτοί να ζουν αξιοπρεπώς.

Μετά το 2010 ο αριθμός των ανθρώπων που εργάζονται στην Ευρώπη, δεν είναι αρκετός για να χρηματοδοτεί τους συνταξιούχους της γενιάς των παπούδων τους. Οι χώρες με γηρασμένο πληθυσμό βλέπουν ήδη την ύφεση των οικονομιών τους. Αυξημένοι πόροι θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν για την ιατρική φροντίδα και τις συντάξεις μη παραγωγικών πλέον πολιτών.

Αυτό το πρόβλημα φυσικά δεν το αντιμετωπίζει μόνον η πατρίδα μας, αλλά το σύνολο της Ευρώπης. Απλά λόγω των εγγενών προβλημάτων της δικής μας οικονομίας, φαίνεται πιο γρήγορα και λιγότερο μεταβατικά.

Έναντι αυτού του πραγματικού προβλήματος οι λύσεις οι οποίες προτείνονται είναι μόνο δύο. Από την Συνέχεια

Τα έθνη, οι χώρες, οι κοινωνίες χωρίς MNHMH οδηγούνται σε MNHMONIA (το σημείωμα του αυτόχειρα στη Νίκαια)


του Αριστοτέλη Βασιλάκη
Κάποτε ο Αντώνης Σαμαράς είχε δηλώσει πολύ εύστοχα ότι το ΜΝΗΜΟΝΙΟ 1 του ΓΑΠ, οδήγησε την Ελλάδα σε «Εθνική κατάθλιψη». Δυστυχώς για τον Αντώνη το ΜΝΗΜΟΝΙΟ 2 που συνυπέγραψε απ’ ότι φαίνεται οδηγεί τη χώρα σε «Εθνική αυτοκτονία».

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έστειλε η αστυνομία στη Βουλή σχεδόν 2.000 συνάνθρωποί μας αυτοκτόνησαν ή επιχείρησαν να βάλουν τέρμα στη ζωή τους τα τρία τελευταία χρόνια, δηλαδή τα χρόνια της κρίσης…

Χτες αυτοκτόνησε στις γειτονιές μας στη Β’ Πειραιά ένας συνταξιούχος, ο οποίος κρεμάστηκε από δέντρο στη Νίκαια, αφήνοντας μάλιστα πίσω του ένα σημείωμα για τους λόγους που αυτοκτόνησε, το οποίο πραγματικά ΣΟΚΑΡΕΙ!!!

Ο συνταξιούχος βρέθηκε το πρωί κρεμασμένος από δέντρο στη Νίκαια και στο τελευταίο του γράμμα, τονίζει ότι «το μόνο μου παράπτωμα είναι ότι δούλευα από το πρωί μέχρι το βράδυ».

Aναλυτικά:

«29/5/2012, Αλέξανδρος,

Η Ελλάς δεν ξέρει αν υπάρχω. Γυναίκα και ποτά δεν έχω δει ποτέ, καφενείο δεν έχω πάει. Το μόνο μου Συνέχεια