Όπου κοιτάζω να κοιτάζεις..*


     Κοιτάζουν τα κοράκια..
Και χειροκροτούν..
     ..το »μάνα εξ ουρανού», που περιμένουν να πέσει στο κεφάλι τους με την μορφή του ψηφισθέντος προϋπολογισμού, που θα τους φέρει την διατήρησή τους στην εξουσία,
     ..τις καρεκλίτσες τους,
..την διατήρηση των προνομίων τους,
 ..το »άρμεγμα» του δημόσιου χρήματος (όσο υπάρχει, όλο γι αυτούς),
..τους διορισμούς των συγγενών τους.
Κοιτάζουν και χειροκροτούν την δικαίωση της ανικανότητάς τους, την δουλοπρέπειά τους, την μηδαμινότητά τους,
..τα λύτρα της προδοσίας τους.
     Κοιτάζουν και χειροκροτούν την ίδια την προδοσία τους..
Συνέχεια

Πότε οι Έλληνες έγιναν ρατσιστές; (Συμβολή στη συζήτηση για τον υπό ψήφιση αντιρατσιστικό νόμο)


 γράφει ο κ. Κυριάκος Κατσιμάνης, Επίκ. .Καθηγητής Φιλοσοφίας του Παν/μίου Αθηνών, Docteur d’Etat ès Lettres (Paris-Sorbonne)  

Α΄ ΜΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ ΑΟΡΙΣΤΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ

«Ο τάχιστος των λόγων». Αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα και υπέρτατη δημοκρατική κατάκτηση αποτελεί η ελευθερία της σκέψης και της έκφρασης. Είναι, λοιπόν, ιδιαιτέρως ανησυχητικό το ότι το ανεκτίμητο αυτό αγαθό απειλείται άμεσα εξαιτίας κάποιων προβλέψεων του υπό ψήφιση αντιρατσιστικού νόμου που ποινικοποιούν τη δυνατότητα να εκφραστεί κανείς ελεύθερα, δηλαδή στην ουσία δεν επιτρέπουν ακόμη και να σκεφτεί κανείς σωστά, σύμφωνα με τον πασίγνωστο αφορισμό του Ρήγα. Πραγματικά, τι άλλο από εκμηδένιση της σκέψης και φίμωση της έκφρασης είναι η διάταξη που απειλεί με «φυλάκιση τριών μηνών έως τριών ετών και χρηματική ποινή 5.000-20.000 € όποιον προκαλεί, διεγείρει ή προτρέπει σε πράξεις ή ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις και μίσος κατά προσώπου ή ομάδας προσώπων κτλ..;».

Το ερώτημα που γεννάται αμέσως είναι το ακόλουθο: μήπως παρακολουθούμε  θέατρο του παραλόγου; Όπως προκύπτει από το παραπάνω απόσπασμα, επιλήψιμη είναι η «διέγερση», η «πρόκληση» και η «προτροπή» όχι καθαυτές αλλά κατά το μέτρο που οδηγούν σε ορισμένες «πράξεις ή ενέργειες». Αλλά και αυτές, με τη σειρά τους, δεν είναι αυτοτελώς κολάσιμες, αλλά (μόνο) εφόσον οδηγούν «σε διακρίσεις και μίσος». Μέσα σε αυτό το αλλόκοτο και ομιχλώδες οδοιπορικό της ενοχής σε ποιο σημείο ακριβώς μπορεί άραγε να εντοπίσει κανείς το αληθινό αδίκημα

Πιο συγκεκριμένα:

α) οι λέξεις «προκαλεί» και «διεγείρει» είναι από νοηματική άποψη εξαιρετικά αόριστες και για το λόγο αυτό επικίνδυνες. Ποιος θα σύρει τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον επιτρεπτό και τον ανεπίτρεπτο βαθμό της «πρόκλησης» και της «διέγερσης»;

Συνέχεια

Kids’ MMA (Mixed Martial Arts): Ο εξωφρενικός και εξοργιστικός κόσμος της πάλης παιδιών μέσα σε κλουβιά


σχόλιο MySatelite: δείτε τα βίντεο στο τέλος του άρθρου.

Το μίσος και ο οργή απαθανατισμένη στα παιδικά προσωπάκια

Ο 7χρονος Kristopher είναι γνωστός και ως «Συλλέκτης Χεριών» επειδή φοβίζει τους υπόλοιπους αγωνιστές. Βρίσκεται κλεισμένος μέσα στο μεταλλικό κλουβί. Ο κόσμος τριγύρω ζητοκραυγάζει. Εκείνος και ο 6χρονος Cross, παλεύουν με κλωτσιές και μπουνιές για τη… μεγάλη νίκη.
Οι αγώνες μικρών παιδιών μέσα σε κλουβιά έχουν γίνει πλέον μόδα σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες και έχουν εξαπλωθεί σαν αρρώστια.

Ο 7χρονος Mason από την άλλη είναι γνωστός και ως «Το Κτήνος» και έχει πάρει μέρος σε αρκετούς αγώνες. Σαν αυτόν υπάρχουν δεκάδες άλλα παιδιά.

Ο Νεοϋορκέζος φωτογράφος, Sebastian Montalvo ταξίδεψε σε όλη τη χώρα και παραβρέθηκε σε

Συνέχεια

ΕΧΕ ΤΟ ΝΟΥ ΣΟΥ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ


Της Λίλα Μήτσουρα

Δεν γουστάρω τις πολιτικές αναλύσεις. Δεν γουστάρω τις περισπούδαστες λέξεις για να περιγράψουν τον θάνατο. Ως μάνα θέλω να μιλήσω με λόγια απλά και απόλυτα κατανοητά από όλους. Τις σκέψεις μου θέλω να καταθέσω, για τον θάνατο δύο παιδιών. ΠΑΙΔΙΩΝ ΡΕ!!!!!

Να μπω στη θέση των μανάδων αυτών, που φώναζαν στην εξώπορτα «ζακέτα να πάρεις» για να ακούσουν τελευταία φορά το γέλιο των παιδιών τους και το «αμάν ρε μάνα». Σαν η ψύχρα να ήταν το χειρότερο που θα μπορούσε να τους συμβεί. Αλλά δεν ήταν.

Δεν μου καίγεται καρφί σε ποιο πολιτικό χώρο ανήκαν. Δεν με ενδιαφέρει. Το μυαλό μου φέρνει εικόνες ματωμένων νιάτων στο δρόμο. Και είναι το μόνο που με νοιάζει. Τα νιάτα σκορπισμένα και ματωμένα στην άσφαλτο, όχι τι πίστευαν πολιτικά.

Οργή??? Όχι δεν νιώθω οργή. Λύσσα έχω. Μίσος για αυτούς που νομίζουν ότι μεγαλώνουμε τα παιδιά μας για να γίνουν τυράκι στην φάκα που μας στήνουν. Που πιστεύουν όλα πρέπει να θυσιάζονται στο βωμό των προσωπικών τους επιδιώξεων, όποιες και αν είναι αυτές. Μόνο που το όλα, ΡΕ, αναφέρεται σε ανθρώπους.

Ποιος τους έχρισε θεούς για να αποφασίζουν ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει? Ποιος τους έδωσε το δικαίωμα να σκοτώνουν τα παιδιά μας? ΕΜΕΙΣ!!!! Παρακράτος ή ξεκαθάρισμα λογαριασμών? Τρομοκρατία? Και επιβάλλονται με το Συνέχεια

Κατατίθεται ο νέος αντιρατσιστικός νόμος


Εντός των επομένων ημερών αν όχι ωρών αναμένεται να κατατεθεί το νέο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, θα τιμωρούνται με φυλάκιση έως τριών ετών και χρηματική ποινή 20.000 ευρώ όσοι Συνέχεια

Τι λέτε, θα σφαχτούμε μεταξύ μας;


Επί δύο σχεδόν αιώνες, μετά την απελευθέρωση και τη δημιουργία του ελληνικού κράτους, το σάπιο πολιτικό σύστημα το διέσωζαν πάντα τρεις παράγοντες: Το παλάτι με τις αναμίξεις του, τα στρατιωτικά πραξικοπήματα και οι εθνικές καταστροφές (πόλεμοι, εμφύλιοι και εξωτερικοί).

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, το πολιτικό σύστημα (πολιτικές φαμίλιες και διαπλεκόμενα συμφέροντα), κατάφερνε να δραπετεύει με ασφάλεια,… Συνέχεια

Με αφορμή την δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι


Hopeisdead

ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΔΕΞΙΟΙ.

ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ.

ΦΤΑΙΜΕ ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΞΕΧΑΣΑΜΕ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ

ΣΕΒΑΣΜΟΣ,

ΑΓΑΠΗ,

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΠΟΥ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΑΠΟ ΜΙΚΡΑ ΝΑ ΒΡΙΖΟΥΝ ΤΟΝ Συνέχεια