Για σωρεία εγκληματικών πράξεων εγκαλείται ο Μαρινάκης


Για σωρεία εγκληματικών πράξεων, μεταξύ των οποίων σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, εκβίαση, παραβάσεις του νόμου περί εκρηκτικών, δωροδοκία και άλλα αδικήματα, εγκαλείται από τις δικαστικές αρχές ο πρόεδρος της ΠΑΕ Ολυμπιακός Βαγγέλης Μαρινάκης, σύμφωνα με δικαστικό έγγραφο το οποίο φέρνει στη δημοσιότητα ο ΣΚΑΙ.

Όπως αναφέρεται στο δικαστικό έγγραφο, «προκύπτουν οι κάτωθι ενδείξεις: Ότι ο πρόεδρος και οι στενοί συνεργάτες του Ολυμπιακού στα πλαίσια του σχεδιασμού και της οργάνωσης της ομάδας τους, προσεγγίζουν και επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους, αστυνομικούς, δικαστικούς, πολιτικούς και άλλους ισχυρούς παράγοντες της χώρας, κάποιους από τους οποίους και προσλαμβάνουν σε καίριες θέσεις της ΠΑΕ, μετά την αποχώρησή τους από νευραλγικές θέσεις που κατείχαν στο δημόσιο».  Συνέχεια

Advertisements

Όταν οι άντρες έχουν τις μπάλες στο πάνω κεφάλι τους (Η απάντηση του Πέτρου Αργυρίου στο φανατικό παραλήρημα του Νίκου Μπογιόπουλου για τη μπάλα)


Ο Νίκος ο Μπογιόπουλος είναι από τους λίγους δημοσιογράφους που εκτιμώ.
Ποτέ του δεν έκρυψε ότι είναι στρατευμένος κομμουνιστής.

Ούτε ότι είναι στρατευμένος ποδοσφαιρόκαυλος.

Δικαίωμά του.

Αυτό που δεν αποτελεί δικαίωμα του είναι να επιχειρεί μεθοδευμένα να επιβάλει λογικές προληπτικής λογοκρισίας σε όσους δυσφορούν με την ποδοσφαιρομανία- κυρίως όταν είναι ο ίδιος που στο πεδίο της πολιτικής είναι δριμύτατος πολέμιος της προληπτικής λογοκρισίας.

Αυτό που δεν αποτελεί δικαίωμά του είναι να δικαιολογεί το φασισμό του ποδοσφαίρου- κυρίως όταν ο ίδιος είναι πολέμιος του φασισμού στο πολιτικό πεδίο.

Στο άρθρο του στον enikos.gr στις 25/06/2014 με τον “εμπνευσμένο” τίτλο “Γκόοοολ” (με πόσα οοοο γράφονται αυτές οι λέξεις-επιφωνήματα πλέον Νίκο;), ο Μπογιόπουλος κάνει ακόμη περισσότερα από αυτά που στις πρώτες γραμμές αυτού του άρθρου του προσάπτονται. Ο Μπογιόπουλος κάνει μια φασίζουσα προπαγάνδα υπέρ του ποδοσφαίρου, απομονώνοντας το από όλα τα εκφυλιστικά φαινόμενα διαφθοράς, βίας, ξεπλύματος χρημάτων, πολιτικών εκβιασμών και χειραγώγησης μαζών που το συνοδεύουν, καταγγέλλοντας μεν τα φαινόμενα αλλά απαλλάσσοντας από κάθε κατηγορία το έδαφος πάνω στα οποία αυτά αναπτύσσονται: τα ποδοσφαιρικά γήπεδα.

Συνέχεια

ΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ/ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ…


 ΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ/ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ</p>
<p>Η σχέση ποδοσφαίρου και πολιτικής έχει καταντήσει πλέον κάτι το αυτονόητο. Ποδοσφαιρικοί παράγοντες αναλαμβάνουν ομάδες για να αποκτήσουν πολιτική επιρροή και οικονομικά οφέλη, πολιτικοί φροντίζουν να «τα έχουν καλά» με τις ομάδες, αποσκοπώντας –και όχι μόνο- στο να μη δυσαρεστήσουν τους οπαδούς-ψηφοφόρους τους. Στο πλαίσιο αυτό, χρέη χαρίζονται, γήπεδα χτίζονται, μπίζνες κλείνονται και άλλα τέτοια.<br />
Πέρα από αυτό όμως, το αξιοσημείωτο είναι ότι, και στο χώρο του ποδοσφαίρου, μοιάζει να αντανακλώνται οι ιδιαιτερότητες του ελληνικού πολιτικού συστήματος (και εντέλει της ελληνικής κοινωνίας). Και στις δύο περιπτώσεις, οι «κυρίαρχες δυνάμεις» διαμόρφωσαν ένα καθεστώς, με αθέμιτα κυρίως μέσα, για να καταλάβουν το χώρο τους κατ’ αποκλειστικότητα. Και στις δύο περιπτώσεις, οι «υποστηρικτές» τους αδιαφορούν για τους κανόνες του παιχνιδιού και ενδιαφέρονται μόνο για την επικράτηση της παράταξης ή της ομάδας τους. Το εάν μακροπρόθεσμα καταστρέφεται το ίδιο το άθλημα, ή η πολιτική ως ουσία και ως δραστηριότητα, τους είναι αδιάφορο. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να εξυπηρετούνται τα ρουσφέτια τους ή να έχουν τις διακρίσεις και τις ποδοσφαιρικές νίκες τους. Υπό αυτό το πρίσμα, η νοοτροπία είναι μία και η αυτή.<br />
Εν πάση περιπτώσει, φαίνεται ότι, εδώ που έχουμε φτάσει, μεγαλοπαράγοντες που κατέστρεψαν το ποδόσφαιρο επιλέγουν να ακροβολιστούν και εντός της κατεστραμμένης πολιτικής. Γιατί, άλλωστε, να περιμένουν να κάνουν τη δουλειά τους με τη βοήθεια ενός απαξιωμένου πολιτικού συστήματος, και να μην αναλάβουν οι ίδιοι, άμεσα, και την πολιτική εξουσία; Ευκαιρία δεν είναι, τώρα με την κρίση, να απαλλαγούν και από τους πολιτικούς τους μεσάζοντες; Η σχέση ποδοσφαίρου και πολιτικής έχει καταντήσει πλέον κάτι το αυτονόητο. Ποδοσφαιρικοί παράγοντες αναλαμβάνουν ομάδες για να αποκτήσουν πολιτική επιρροή και οικονομικά οφέλη, πολιτικοί φροντίζουν να «τα έχουν καλά» με τις ομάδες, αποσκοπώντας –και όχι μόνο- στο να μη δυσαρεστήσουν τους οπαδούς-ψηφοφόρους τους. Στο πλαίσιο αυτό, χρέη χαρίζονται, γήπεδα χτίζονται, μπίζνες κλείνονται και άλλα τέτοια.

Συνέχεια

Απίστευτη καταγγελία του ΣΥΡΙΖΑ : Με έξοδα του υπουργείου Παιδείας μέσω courier στέλνουν προσκλήσεις υπέρ του Μώραλη-Μαρινάκη


Τι απαντά το υπουργείο Παιδείας..

Μετά το θόρυβο που προκάλεσαν οι καταγγελίες του υποψήφιου δημάρχου Πειραιά, Θοδωρή Δρίτσα πως το υπουργείο Παιδείας, ταχυδρομούσε με χρήματα των ελλήνων πολιτών, προεκλογικό υλικό και προσκλήσεις του αντίπαλου υποψηφίου, Γιάννη Μώραλη, το θέμα φαίνεται πως αποκτά πιο σοβαρή εξέλιξη.
Ο αποκαλύψεις κ. Δρίτσα προκάλεσαν και την παρέμβαση πέντε βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι όχι μόνο έφεραν το θέμα στη Βουλή αλλά έθεσαν υπόψιν του κοινοβουλίου και δύο φωτογραφίες από την εντολή για αποστολή προεκλογικού υλικού για τον Γιάννη Μώραλη.

Συνέχεια

Η Ρένα Δούρου, διαβάζω, πήγε κι έφαγε μέσα στην καλή χαρά με τον μεγαλοεφοπλιστή Μαρινάκη σε ψαροταβέρνα του Πειραιά


Λίγα μέτρα πιο πέρα και λίγο νωρίτερα ήταν δίπλα στον Τσίπρα στην εξέδρα και κατήγγειλαν τα «συμφέροντα». Κι από κάτω, τους χειροκροτούσαν…

Οι σκέψεις ενός αναποφάσιστου: «Θέλω να αγιάσω και ο …ΣΥΡΙΖΑ δεν μ’ αφήνει!»

 Από τον Φώτη Καψαλά.

«press-gr«

Θέλω να «αγιάσω», δηλαδή να διαβώ τον Ρουβίκωνα που λένε και να ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν μ’ αφήνουν…

Εκεί που σκέφτομαι «δεν μπορεί, τουλάχιστον σε κάποια πράγματα θα είναι πιο προσεκτικοί, λιγότερο προκλητικοί», να που έρχονται τα γεγονότα και με προσγειώνουν στην… πραγματικότητα.

Συνέχεια

Μπάλα και εξουσία: Από τον Μοάτσο στον Μαρινάκη


marinakisΠηγή: Διονύσης Ελευθεράτος – «Unfollow»

«Tελικά, ούτε δημοτικές εκλογές δεν γίνονται στον Πειραιά χωρίς να ανακατέψουν μέχρι αηδίας τον Ολυμπιακό και να πουλήσουν τόνους ολυμπιακοφροσύνης...» Το έλεγε προσφάτως σε ραδιοφωνική εκπομπή αριστερός οπαδός των «ερυθρόλευκων», σφόδρα ενοχλημένος με την υποψηφιότητα Μώραλη. Η παρατήρησή του είχε φυσικά ως αφορμή τη συγκρότηση «ολυμπιακής» παράταξης (κατά τα άλλα, -no politica»…), λάμβανε όμως υπόψη αρκετά ακόμη παρόμοια συμβάντα.

Ο Παναγιώτης Φασούλας, λόγου χάρη, ουδέποτε θα διατελούσε δήμαρχος Πειραιά εάν νωρίτερα δεν ήταν φημισμένος μπασκετμπολίστας του Ολυμπιακού. Το βράδυ της νίκης του, στις 15 Οκτωβρίου 2006, τα μεγάφωνα του εκλογικού του κέντρου παιάνιζαν τον υμνο της ομάδας, γεγονός που ώθησε τον ηττημένο, απερχόμενο Π. Αγραπίδη να σχολιάσει: «Μόνον ο Ολυμπιακός μας δεν χάνει ποτέ».

Στην προεκλογική περίοδο η πλευρά Αγραπίδη είχε επιστρατεύσει το σύνθημα «Όχι παοκτσής δήμαρχος στον Πειραιά». Επισήμως ο ίδιος ο -τότε- δήμαρχος παρουσίασε το ψηφοδέλτιο της παράταξης με ένα δηλητηριώδες σχόλιο: «Δεν περιλαμβάνει υποψήφιους που πολιτεύονται μια στην Αθήνα και μια στη Θεσσαλονίκη». Σαφές το καρφί. Μέχρι το 1993 ο Π. Φασούλας ήταν παίκτης του ΠΑΟΚ, αλλά και μέλος του δημοτικού συμβουλίου Θεσσαλονίκης.

Συνέχεια

Δήμος-ποδοσφαιράκι-κλωτσοσκούφι


sotosblog

Εικόνα Ποδοσφαιράκι

Αν, ο μη γένοιτο, οι ψηφοφόροι που ασκούν τα εκλογικά τους δικαιώματα στον Πειραιά επιλέξουν για Δήμαρχο της πόλης τον Αντιπρόεδρο του Ολυμπιακού, Γιάννη Μώραλη, θα έχουμε την απίθανη ευκαιρία να απολαύσουμε ένα πραγματικά καινοφανές μοντέλο στα παγκόσμια χρονικά της διοικητικής επιστήμης. Δώστε βάση, παρακαλώ:

Δήμαρχος, είπαμε, θα είναι ο Αντιπρόεδρος των Ερυθρολεύκων, Γιάννης Μώραλης. Όπως καταλαβαίνετε, λογικό  είναι ο απευκταίος νέος Δήμαρχος να τοποθετήσει για Αναπληρωτή Δήμαρχο τον Πρόεδρο της ομάδας, Βαγγέλη Μαρινάκη, ο οποίος κατέρχεται μαζί του στο ίδιο ψηφοδέλτιο. Δεν πιστεύω να εκλεγεί ο Μώραλης και να μην εκλεγεί ο Μαρινάκης!!! Άμα εκλεγεί ο Μώραλης και δεν εκλεγεί ο Μαρινάκης, τότε τι μάρκα ολυμπιακό ψηφοδέλτιο θα είναι αυτό;

Ούτε πιστεύω ότι δεν θα δεχθεί ο Μαρινάκης αυτόν το διορισμό. Θα προδώσει τον Δήμαρχο; Ή ο Δήμαρχος δεν τον θεωρεί ικανό; Ώρα είναι να έχουμε ντράβαλα και στην ομάδα εξ υπονοουμένου… Άστε που αν δεν δεχθεί, θα είναι…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 324 επιπλέον λέξεις