Η ΑΓΩΝΙΑ ΚΑΙ Η ΑΛΩΣΗ


φωτό: new-byzantium

 Του κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΖΕΠΟΥ, Ομ. Καθηγητού Πανεπιστημίου Αθηνών-Ακαδημαϊκού

(Ομιλία στον «ΠΑΡΝΑΣΣΟ» την 3η Ιουνίου 1979 στον εορτασμό του συνδέσμου Μεγαλοσχολιτών)

 Η ΑΛΩΣΗ της Πόλης στις 29 Μαΐου 1453 υπήρξε το τέρμα της αγωνίας που εγνώρισεν η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ήδη από αρκετούς αιώνες πριν. Υπήρξεν η κάθαρση του δράματος που επαίχθη εις βάρος της υπερχιλιόχρονης Αυτοκρατορίας με πρωταγωνιστές τους κάθε λογής εχθρούς της σ’ Ανατολή και Δύση. Υπήρξεν ειδικώτερα το θλιβερό τέρμα της αγωνίας που εγνώρισεν η συρρικνωμένη Αυτοκρατορία στα χρόνια του τελευταίου αυτοκράτορος, στα χρόνια του Κωνσταντίνου ΙΑ΄ του Παλαιολόγου, του ηρωικού αυτού ηγεμόνος, που με τον θάνατο και την θυσία του εσφράγισε το τέλος μιας εποχής δοξασμένης στην μακραίωνα ιστορία του Ελληνισμού.

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και εφέτος, χρέος μας είναι να θυμηθούμε και πάλι την Αγωνία και την Άλωση. Και χρέος μας είναι να προσφέρωμε και εφέτος ευλαβικό μνημόσυνο στην θλιβερά επέτειο και στον τραγικό και ηρωικό θάνατο του Κωνσταντίνου.

Οι μνήμες, – οι ιδέες, οι πράξεις και τα γεγονότα, – έχουν λεχθή πολλές – πολλές φορές. Όμως, έστω και χωρίς πρωτοτυπία αξίζει να θυμηθούμε και τις ιδέες και τις πράξεις και τα γεγονότα, τιμώντας έτσι ακόμη μία φορά, λιτά και απέριττα, τις θλιβερές μνήμες του Γένους των Ελλήνων.

Στην μακρά και πολύχρονη ιστορία της, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία εγνώρισε εχθρούς, που από κάθε της πλευρά, από Βορρά και Νότο και από Ανατολή και Δύση, επροσπάθησαν να την καταλύσουν. Τους εχθρούς όμως αυτούς, εξ αρχής είχεν η Αυτοκρατορία την δύναμη να τους αποκρούση. Και στα χρόνια της δυναστείας των Μακεδόνων, η Αυτοκρατορία είχε φθάσει αναμφισβήτητα στην ακμή της.

Από τον 11ον όμως αιώνα αρχίζουν να φαίνονται τα σημάδια της κάμψεως. Και στην κάμψη αυτή, συνετέλεσαν μεν και λόγοι εσωτερικοί, λόγοι κοινωνικής και οικονομικής δομής, αλλά κυρίως και λόγοι εξωτερικοί, η εμφάνιση των Τούρκων στην Ανατολή και η εισβολή των Φράγκων από τη Δύση.

Συνέχεια

Εκδηλώσεις μνήμης για την Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας


Αυτή την ώρα πραγματοποιούνται στη Θεσσαλονίκη οι εκδηλώσεις για την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.

Το πλήρες πρόγραμμα των εκδηλώσεων για την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας έχει ως εξής:

 

Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου 2013

10.00 π.μ. Επιμνημόσυνη δέηση στον Ιερό Ναό της του Θεού Σοφίας. Συνέχεια

Δημοσιεύθηκε ο χάρτης της “Νέας Τουρκίας”, την ώρα που τον Ελληνισμό κυβερνά ο Σαρρής και ο Στουρνάρας


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης | Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Την κατάσταση αποτύπωσε με τον καλύτερο τρόπο η τουρκική εφημερίδα, Milliyet, σε δημοσίευμα της στις 23 Μαρτίου, όπου εμφανίζεται ο χάρτης της νέας Τουρκίας που περιλαμβάνει εκτός των άλλων και ολόκληρη την Κύπρο, (με κίτρινο χρώμα), καθώς και την βόρειο Ελλάδα μέχρι τις… παρυφές της Θεσσαλονίκης! Στον ίδιο χάρτη στα τουρκικά εδάφη περιλαμβάνονται και όλες οι βόρειες επαρχίες της Συρίας που σφαδάζεται από τον εμφύλιο, καθώς και όλες οι πετρελαιοφόρες περιοχές του βορείου Ιράκ, Συνέχεια

Τα Σεπτεμβριανά (1955)


vu-vuzela

Με τον όρο Σεπτεμβριανά εννοούμε το πογκρόμ που εξαπέλυσε ο τουρκικός όχλος, υπό την καθοδήγηση της κυβέρνησης Μεντερές, εναντίον της πολυπληθούς και ευημερούσας ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης στις 6 και 7 Σεπτεμβρίου 1955. Αποτέλεσμα, οι 100.000 Έλληνες που ζούσαν εκείνη την περίοδο στην Πόλη να συρρικνωθούν σταδιακά και σήμερα μόλις και μετά βίας να ξεπερνούν τις 2.000.

Το 1955 τη γειτονική μας χώρα κυβερνούσε ο Αντνάν Μεντερές -ένας «πρώιμος Ερντογάν»- και το Δημοκρατικό Κόμμα. Ο Μεντερές έπαιζε αρκετά το μουσουλμανικό χαρτί, προκαλώντας εκνευρισμό στο κεμαλικό κατεστημένο της χώρας. Το αποδεικνύουν και τα χιλιάδες τζαμιά που κτίστηκαν επί πρωθυπουργίας του.

Η οικονομική κατάσταση στην Τουρκία δεν ήταν ανθηρή, ενώ ο εθνικιστικός πυρετός ανέβαινε, καθώς οι Ελληνοκύπριοι διεκδικούσαν την ένωση της μεγαλονήσου με την Ελλάδα. Ήταν μια καλή αφορμή για Συνέχεια

Νέα τουρκικά σήριαλ έρχονται για τους Χαϊβάν Γιουνάν


του Νίκου Χειλαδάκη

Όταν το καλοκαίρι του 2005 άρχισε να προβάλλεται σε ελληνικό κανάλι η πρώτη τηλεοπτική σειρά τουρκικής παραγωγής με τον γνωστό τίτλο, «Τα Σύνορα της Αγάπης», μου είχε κάνει τότε πολύ δυσάρεστη εντύπωση, επειδή το σήριαλ το είχα δει πριν προβληθεί στην Ελλάδα από το τουρκικό κανάλι καθώς είχε σχέση με Έλληνες, ότι είχαν κόψει κάποιες σκηνές, (όπως εκείνη την σκηνή του παππού της κοπέλας που είχε πάει στο άγαλμα του Κεμάλ Ατατούρκ και εκστόμισε βαριές βρισιές για τους Έλληνες και την Ελλάδα –συγκεκριμένα μεταξύ των άλλων φώναζε : kahrolsun yunanlılar, kahrolsun Yunanıstan), φυσικά για ευνόητους λόγους. Ποτέ όμως δεν φανταζόμουν την επερχομένη τουρκική «σηριαλική επέλαση» που ενέσκηψε κατόπιν για να «σώσει» ψυχολογικά τους Έλληνες από την… κακή τους μοίρα.

Ακλουθήσανε τα διάφορα τουρκικά σήριαλ που κατέκλυσαν τα ελληνικά χαζοκούτια, με αποκορύφωμα το γνωστό Εζέλ, μεγάλο σταθμό στην τουρκική τηλεοπτική «κατάκτηση» της χώρας μας. Εκατομμύρια ελληνικά ευρώ συνέρεαν στα τουρκικά ταμεία, ενώ οι Τούρκοι τρίβουν τα χέρια τους καθώς με τα Συνέχεια

ΚΚΕ vs 21 Απριλίου 1967


21.04.2012

ΟΥΔΕΝ ΚΡΥΠΤΟΝ ΥΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟΝ

 Όποιος δεν είναι έτοιμος να αντέξει μεγάλες αλήθειες ας εγκαταλείψει.

 (update 02.07.2012)

 Η μια πλευρά του νομίσματος, δηλαδή η Κομμουνιστική, εκφράζεται από το 1974 σε κάθε Μέσο (Τηλεόραση, Ράδιο, Έντυπο Τύπο) 38 έτη αδιάκοπα, ώρα είναι και μέσω μοναδικού δημοκρατικού μέσου (δηλαδή του ιντερνετ) να ρίξουμε λίγο φως και στην άλλη πλευρά.

Επί των ημερών της 21ης Απριλίου δεν κυνηγήθηκαν όλοι οι Κομμουνιστές, αλλά μόνο όσοι προσπάθησαν να ανακόψουν την αναγέννηση της διαλυμένης Ελλάδος, για αυτό άλλωστε και οι ελάχιστοι σε αριθμό οι βασανισμοί, μην ξεχνάμε ότι αντιστοίχως το ολοκληρωτικό καθεστώς του Στάλιν σκότωσε 20.000.000 αντιφρονούντες ξέχωρα από αυτούς που βασάνισε. Η 21η Απριλίου ήθελε να σταματήσει την 100% ανθελληνική ιδέα του Κομμουνισμού η οποία έβαζε και βάζει φρένο στο Ελληνικό Πνεύμα. Συνέχεια

«Λευκή σφαγή» (από τη Μικρασιατική καταστροφή στην σημερινή Ελλάδα)


Το κείμενο που ακολουθεί αλλά και τον παραλληλισμό, του τότε (Μικρασιατική Καταστροφή) και του σήμερα, επιμελήθηκε η φιλόλογος Μ.Ψ. 

Η λευκή σφαγή ή αλλιώς massacre blanc είναι η συστηματική εξόντωση των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας από τους Τούρκους. Τα θύματα εκτοπίστηκαν στα βάθη της Ανατολίας συνήθως εν μέσω χειμώνα και χωρίς να έχουν τα απαραίτητα μαζί τους π.χ. ρούχα, στρώματα κ.λ.π. Το αποτέλεσμα ήταν να πεθάνουν κατά χιλιάδες από τις κακουχίες.

«Oι Nεότουρκοι», έγραφε ο F. Sartiaux, «αποκάλυψαν το μεγαλοπήβολο σχέδιό τους, την εξόντωση δηλαδή όλων των ιθαγενών Xριστιανών της Mικράς Aσίας. Ποτέ, σε καμιά περίοδο της ιστορίας, κανένα πιο διαβολικό σχέδιο δεν είχε στοιχειώσει τη φαντασία του ανθρώπου.

H «ερυθρά» σφαγή ολοκληρώθηκε από ένα σύστημα που λέγεται «λευκή» σφαγή. Πρόκειται για την αργή εξόντωση από την κακομεταχείριση, τις εκτοπίσεις, το κρύο, την παρατεταμένη στέρηση νερού και τροφής, τον αποκλεισμό σε μπουντρούμια, τόσο μικρά, που να μη χωράς όρθιος. O φανατισμός και η κτηνωδία του Eμβέρ, η πιο ψυχρή, μα κυνική φαντασία του Tαλαάτ αγαλλίασαν μ’ αυτή την τρομερή επινόηση. Mπορούσαν να ισχυριστούν πως τις εκτοπίσεις τις απαιτούσαν οι στρατιωτικές ανάγκες και πως τα χέρια τους δεν είχαν λερωθεί με αίμα, γιατί οι χριστιανοί πέθαιναν μόνοι τους στο δρόμο!»

(διαθέσιμο στο: http://www.akrites.de/sites/gr/genozid_pontos.htm  στις 5/6/2012)

 
Ιδού τα εγκλήματα των Τσετών του Τοπάλ Οσμάν και του Κεμάλ. Έξω από την καμένη εκκλησιά, κείτονται τα θύματα τους, με παπάδες από διπλανά χωριά να κλαίνε  πριν τους θάψουν κι ένας τραυματίας πάνω στην Αγία Τράπεζα… 

  Συνέχεια