Η επικοινωνιακή μπαρούφα των 17 εκατομμυρίων τουριστών


αἰέν ἀριστεύειν

kolizeras-vipsΑπό την Ιόλη Πιερίδη

Κραυγή αγωνίας από τους εμπλεκόμενους στον Τουρισμό!

Αποκάλυψη σοκ για το επικοινωνιακό παιγνίδι των καθεστωτικών Γκαίμπελς.
Κάτι αντίστοιχο με την ευαισθησία-φούμαρα του Σόιμπλε που αίφνης ανησυχεί μην χαθεί μια γενιά στις χώρες του Νότου.

Η αποκάλυψη του  “Κουρδιστού Πορτοκαλιού” αφορά την επικοινωνιακή μπαρούφα για τα 17 εκατ. Τουρίστες με την οποία γελάνε (κατά βάθος κλαίνε, θα δείτε γιατί) οι άνθρωποι που εμπλέκονται στον τουρισμό.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 273 επιπλέον λέξεις

Ελληνικά μνημεία Παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς


Στις 18 Απριλίου του 1982, κατά τη διάρκεια ενός συμποσίου του Διεθνούς Συμβουλίου Μνημείων και Τοποθεσιών (ICOMOS) στην Τυνησία, προτάθηκε η ημερομηνία αυτή να αναγνωριστεί ως Παγκόσμια Ημέρα Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Το Νοέμβριο του 1983, η πρόταση υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση της UNESCO και πλέον η 18η Απριλίου είναι η ημέρα που χαιρετίζουμε το πολιτιστικό μας παρελθόν. Στην ελληνική επικράτεια υπάρχουν αρκετά πλέον μνημεία, που έχουν χαρακτηριστεί από την UNESCO ως παγκόσμια σύμβολα πολιτιστικής κληρονομιάς. Γνωρίζετε ποια είναι αυτά; Συνέχεια

Herculesland στο Αργος!


vuvuzela

Ενα μεγάλο αναπτυξιακό στοίχημα με επίκεντρο τη μυθολογία βάζει η δημοτική αρχή του Αργους. Πρόκειται για τη δημιουργία στην περιοχή ενός θεματικού πάρκου -στα πρότυπα της Disneyland- γύρω από τον μυθολογικό ήρωα Ηρακλή.

Το όραμα του δημάρχου Αργους – Μυκηνών Δημήτρη Καμπόσου αφορά ένα μεγάλο θεματικό πάρκο, άνω των 300 στρεμμάτων, με όλες τις απαραίτητες υποδομές (πάρκινγκ, εστιατόρια), αλλά και δυνατότητες επέκτασης για ξενοδοχεία, καφέ, πωλητήρια κλ.π.

Το όλο σκηνικό θα βασίζεται στο πρόσωπο και στους Αθλους του Ηρακλή και θα μπορεί να ενσωματώνει Συνέχεια

ΟΙ ΘΟΛΩΤΟΙ ΤΑΦΟΙ ΤΑ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ


ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Κατά την Υστεροελλαδική ΙΙ εποχή (1600-1400 π.Χ.), στο μυκηναϊκό κόσμο εμφανίζονται δύο νέοι τύποι τάφων, οι θαλαμωτοί (θαλαμοειδείς ή λαξευτοί) και οι θολωτοί και για ένα διάστημα χρησιμοποιούνται συγχρόνως με τους λακκοειδείς. Οι νέες μεγαλοπρεπείς και επιβλητικές ταφικές κατασκευές αντικατοπτρίζουν την επιθυμία των ανθρώπων να τοποθετούν το νεκρό σε μια μνημειώδη κατασκευή όμοια με την επίγεια κατοικία του. Ό,τι εκπροσωπούν για την Αίγυπτο οι πυραμίδες (μνημειώδεις διαστάσεις, αντοχή στο χρόνο, προηγμένη τεχνολογία, την αγωνία του ανθρώπου να χτίσει μια άφθαρτη αιώνια κατοικία και να προβάλει ένα σύμβολο επίγειας ισχύος και γοήτρου) αντιπροσωπεύουν για την Ελλάδα οι θολωτοί τάφοι της μυκηναϊκής εποχής, που συγκαταλέγονται χωρίς αμφιβολία στα πιο λαμπρά αρχιτεκτονικά επιτεύγματα του Μυκηναϊκού Πολιτισμού. Είναι τα μεγαλύτερα θολωτά μνημεία του αρχαίου κόσμου, που το ύψος τους ξεπεράστηκε μόνο με την κατασκευή του Πάνθεον στη Ρώμη. Θολωτοί τάφοι συναντώνται όχι μόνο στις Μυκήνες, αλλά και στη Βοιωτία, τη Θεσσαλία, την Ήπειρο, την Αττική, μερικά νησιά των Κυκλάδων, τα Επτάνησα, τη Ρόδο. Πρόκειται για τάφους βασιλέων, ευγενών και αρχόντων, που είναι χτισμένοι σε ειδυλλιακές, περίοπτες θέσεις, κοντά σε μεγάλους προϊστορικούς οικισμούς που συχνά δεν έχουν ακόμα ανασκαφεί. Πολλοί από αυτούς έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενοι αρχαιολογικοί χώροι, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχουν όμως απαλλοτριωθεί και κινδυνεύουν από την εγκατάλειψη, τη βλάστηση και την υγρασία. Όλοι οι θολωτοί τάφοι της ηπειρωτικής Ελλάδας βρέθηκαν συλημένοι ολοκληρωτικά ή μερικώς, γι’ αυτό ίσως δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ακριβώς τα έθιμα ταφής, αλλά αρκετά για να βγουν σημαντικά συμπεράσματα .Από το Έπος αντλούμε πολλές πληροφορίες όπως ότι οι Βασιλικοί σωροί έμεναν πολλές ημέρες και εβδομάδες θρηνούμενες σε λαϊκό προσκύνημα πριν ταφούν, αυτό σημαίνει ότι οι νεκροί υφίσταντο κάποιου είδους ταρίχευση αλλά και η ερευνήτρια Emily Vermeule,  o ακαδημαϊκός Ιακωβίδης  και ο καθ. Χρ.Τσούντας υπήρξαν ερευνητές των εθίμων και μάλιστα αναπαρέστησαν την τελετή της ταφής. Έχουμε λοιπόν πολλές πληροφορίες από αυτούς, αλλά και από τον καθ Μυλωνά και τον Μαρινάτο. Στο τέλος της δημοσίευσης αυτής ακολουθεί πόνημα με τα ταφικά μυκηναϊκά έθιμα . Συνέχεια